Lucas 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Canÿe ochnayté, Jesús tojána jasama fariseungbe canÿe amëndayabe yebnoye; y chë fariseunga yejuana imojtserreparana, er ndayá Jesús nanjama.
1 Aconteceu, num sábado, que, entrando ele em casa de um dos principais dos fariseus para comer pão, eles o estavam observando.
2 Chénts̈naca, chabe delante yojtsemna canÿe ents̈á uafshachanánaca s̈ocá.
2 E eis que estava ali diante dele um certo homem hidrópico.
3 As Jesús chë ley abuátambayënga y fariseunga tojanatjá: “¿Quenlesenciana canÿe ochnayté canÿe s̈ocá jáshnama o ndoñe ca?”
3 E Jesus, tomando a palavra, falou aos doutores da lei e aos fariseus, dizendo: É lícito curar no sábado?
4 Chëngna ndocá tmonjanjuá. As Jesús chë s̈ocábioye tbojánishache, tbojanshná y tbojaniyana chaotsatoñe ca.
4 Eles, porém, calaram-se. E tomando- o, o curou e despediu.
5 Y chë fariseunga tojanë́yana: “¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á, nderado chabe uaquiñá o uacná canÿe tboye tojtsótsats̈e, cachora ndoñe nanjá jetsejátsëcama, masque ochnayté totsomñëse ca?”
5 E disse-lhes: Qual será de vós o que, caindo-lhe num poço, em dia de sábado, o jumento ou o boi, o não tire logo?
6 Y chënga ndocá tmonjanobená cha jojuana.
6 E nada lhe podiam replicar sobre isso.
7 Jesús tojáninÿe nts̈amo chë ófjanënga quëfseroye imojtsachnëjuana jotbiamama; as mënts̈á chënga tojanabuayená:
7 E disse aos convidados uma parábola, reparando como escolhiam os primeiros assentos, dizendo-lhes:
8 “Canÿe casamentama nda chacmojofja ora, quëfseroca ndoñe catjótbema, er nderado inÿe ofjaná acbiama más uamaná ústonoye nandaboye;
8 Quando por alguém fores convidado às bodas, não te assentes no primeiro lugar, para que não aconteça que esteja convidado outro mais digno do que tu,
9 y nderado chë tsëndatbe ofjajaná nanjabo y cmatjauyana: ‘Mua chents̈e chaótbema, maluaré ca’, y chora cmatjotóca ouatjents̈e chafjoca jana jatótbemana.
9 e, vindo o que te convidou a ti e a ele, te diga: Dá o lugar a este; e então, com vergonha, tenhas de tomar o derradeiro lugar.
10 Chamna, nda chacmojofja ora, chafjoca cochjótbema, chca, chë ofjajaná chaojabo ora chacmëyana: ‘Taita, quëfseroye motsëchnë́ngoñe ca’. Y chca, aca chë chents̈e tmojtsetbiámanëngbiama uamaná cochántsemna.
10 Mas, quando fores convidado, vai e assenta-te no derradeiro lugar, para que, quando vier o que te convidou, te diga: Amigo, assenta-te mais para cima. Então, terás honra diante dos que estiverem contigo à mesa.
11 Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema ca.”
11 Porquanto, qualquer que a si mesmo se exaltar será humilhado, e aquele que a si mesmo se humilhar será exaltado.
12 Y chë tbojanofja ents̈ábioynaca Jesús mënts̈á tbojaniyana: “Fiesta chacojama o sananga chacojtsebomna ora, ndoñe cattsëbuájajana acbe amiguënga, cats̈átanga, ni pamíllanga, ni acbe juachañe oyenënga bomnënga; er chë́ngnaca, fiesta chamojtsebomna ora, aca cmochantë́tofja, y chca ya acbe uacanana soye cochántsebomna.
12 E dizia também ao que o tinha convidado: Quando deres um jantar ou uma ceia, não chames os teus amigos, nem os teus irmãos, nem os teus parentes, nem vizinhos ricos, para que não suceda que também eles te tornem a convidar, e te seja isso recompensado.
13 Chamna, canÿe fiesta chacojama ora, cochjúbuaja ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, coshetënga y jtanënga,
13 Mas, quando fizeres convite, chama os pobres, aleijados, mancos
14 y aca corente oyejuayá cochántsemna; er chënga ndoñe quemochatobenaye cachcá aca jtëtofjana, pero acna acbe uacanana soye cochántsebomna, chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga imomnënga chamojtayena ora ca” —cha tbojaniyana.
14 e serás bem-aventurado; porque eles não têm com que to recompensar; mas recompensado serás na ressurreição dos justos.
15 Chca tojanuena ora, canÿa chë mesë́shents̈e tbemaná tojánayana: —¡Puerte oyejuayá echántsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca juasama chaojtsemná ca!
15 E, ouvindo isso um dos que estavam com ele à mesa, disse-lhe: Bem-aventurado o que comer pão no Reino de Deus!
16 Chora Jesús tbojaniyana: —Canÿe bacó canÿe bëts saná yojaprónta y ba ents̈anga yojúbuaja.
16 Porém ele lhe disse: Um certo homem fez uma grande ceia e convidou a muitos.
17 Juasama ya yojobuache ora, canÿe oservená ibojíchmua chë ófjanënga jáuyanama chamotsajna, ya lempe yojtseprontana ca.
17 E, à hora da ceia, mandou o seu servo dizer aos convidados: Vinde, que já tudo está preparado.
18 Pero chorna nÿetscanga imojonts̈é jtsoyáts̈ëmbuana. Canÿa yojayana: “Cabá mora canÿe fshantse sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jarrepárama. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
18 E todos à uma começaram a escusar-se. Disse-lhe o primeiro: Comprei um campo e preciso ir vê-lo; rogo-te que me hajas por escusado.
19 Inÿa yojayana: “Bnë́tsana toronga sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jánÿama, jaárama taimochjosérvia. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
19 E outro disse: Comprei cinco juntas de bois e vou experimentá-los; rogo-te que me hajas por escusado.
20 Y inÿa yojayana: “Cabá mora sëntsobouamá, y chë causa, ndoñe quichatobenaye jama ca.”
20 E outro disse: Casei e, portanto, não posso ir.
21 Chora chë oservená yojesshë́cona y lempe chabe nduíñbioye ibojauenaye. Chë nduiño ts̈a ibojtsetna, y chë oservenábioye ibojauyana: “Cam ora motsa tsashenangoye y benachëngoye, y moye cochjunatse ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, jtanënga y coshetënga ca.”
21 E, voltando aquele servo, anunciou essas
22 Chents̈a bënë́ntscose, chë oservená chë nduíñbioye ibojauyana: “Bacó, ya sënjama nts̈amo s̈conjamandacá, y cabá ínÿengbiama luare entsemna ca.”
22 E disse o servo: Senhor, feito está como mandaste, e ainda há lugar.
23 As chë nduiño ibojauyana: “Motsa benachëngoye y betiyetemë́ngaca jetjaniñëngoye, y ents̈anga cochjautáriaye moye chamuábama, ats̈be yebna chaojutjiama;
23 E disse o senhor ao servo: Sai pelos caminhos e atalhos e força-
24 er ndegombre cbë́yana, chë natsana sënjobuajënguents̈á ndocná ats̈be saná queochatsse ca.”
24 Porque eu vos digo que nenhum daqueles varões que foram convidados provará a minha ceia.
25 Mallajta ents̈anga Jesús imojtsë́stona; as cha tojanobuértana y tojanë́yana:
25 Ora, ia com ele uma grande multidão; e, voltando-se, disse-lhe:
26 “Nderado nda áts̈bioye tojabo, y nts̈amo chabe taitá, chabe mamá, chabe shema, chabe básenga, chabe cats̈átanga y uabénanga tuababuánÿeshanama, y nts̈amo cachá tuenobobonshánama, ats̈e ndoñe más corente s̈ontsebobonshánëse, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnana.
26 Se alguém vier a mim e não aborrecer a seu pai, e mãe, e mulher, e filhos, e irmãos, e irmãs, e ainda também a sua própria vida, não pode ser meu discípulo.
27 Y nda, ats̈biama ndoñe tontseprontana jasúfriama y cruciñe jobanámnaca, y nÿetsca chabe quem luare soyënga ndoñe tonjéseboshjona ats̈e juastama, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama.
27 E qualquer que não levar a sua cruz e não vier após mim não pode ser meu discípulo.
28 “Nderado nda ts̈ëngaftanguents̈á tojtsejuabná canÿe tsbanana jebna soye japórmama, ¿cha natsana ndoñe nanjótbema jinÿama ntsachets̈á crocénana chents̈e yochjuába, y japochócama nÿets̈á crocénana tayojtsebomnama?
28 Pois qual de vós, querendo edificar uma torre, não se assenta primeiro a fazer as contas dos gastos,
29 Chca ndóñese, nderado chë uajatsana ucuatjoniñe tojapormá y lempe jajebuama ndoñe tonjobenase, nÿetscanga chca tmojinÿënga, muantsáfchaye y mënts̈á muantsichamo:
29 Para que não aconteça que, depois de haver posto os alicerces e não
30 ‘Quemëjema jajebuama tonjonts̈é, y japochócama ndoñe chenatobená ca.’
30 dizendo: Este homem começou a edificar e não pôde acabar.
31 “O ¿ndaye rey inÿe réyeftaca jéntsjama tbojotocase, natsana ndoñe nanjótbema jajuaboyama, nderado nanjobenaye bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca chë ínÿabioye jayë́njanana, chë inÿa uta bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca tojtsabose?
31 Ou qual é o rei que, indo à guerra a pelejar contra outro rei, não se assenta primeiro a tomar conselho sobre se com dez mil pode sair ao encontro do que vem contra ele com vinte mil?
32 Y ndóñesna, chë inÿe rey cabá bënoca tojtsemna ora, básefta ents̈anga echanjichamuá, cha jauyanama más ts̈abá yomna ndoñe jatentsjanayana ca.
32 De outra maneira, estando o outro ainda longe, manda embaixadores e pede condições de paz.
33 “Chcasna, ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á, lempe nts̈amo tobomncá ndoñe cachcá tonjesonÿá, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama ca” —Jesús tojánayana.
33 Assim, pois, qualquer de vós que não renuncia a tudo quanto tem não pode ser meu discípulo.
34 “Tamó ts̈abe soye endmëna; pero chë tamó fténana tojtsóbemëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jamana tempcá sanana cachiñe chaotsatsmënama, ni saná jatamuama. Chë ftena tamó tondayama ntsoservénana, cachcá, chë ats̈be uatsjéndayënga jtsemnama tmojtsebos̈ënga, pero lempe jéseboshjonama ndoñe tmontsebos̈e, cach ndoñe chama ntsoservénana.
34 Bom é o sal, mas, se ele degenerar, com que se adubará?
35 Chë ftena tamó ndoñe ntsoservénana ni fshantsama, ni uanguanëshama. Nÿe jtsëts̈enana. Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —Jesús tojánayana.
35 Nem presta para a terra, nem para o monturo; lançam-no fora. Quem tem ouvidos para ouvir, que ouça.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.