Lucas 14

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Canÿe ochnayté, Jesús tojána jasama fariseungbe canÿe amëndayabe yebnoye; y chë fariseunga yejuana imojtserreparana, er ndayá Jesús nanjama.
1 Num sábado, Jesus entrou na casa de certo líder fariseu para tomar uma refeição. E as pessoas que estavam ali olhavam para Jesus com muita atenção.
2 Chénts̈naca, chabe delante yojtsemna canÿe ents̈á uafshachanánaca s̈ocá.
2 Um homem, com as pernas e os braços inchados, chegou perto dele.
3 As Jesús chë ley abuátambayënga y fariseunga tojanatjá: “¿Quenlesenciana canÿe ochnayté canÿe s̈ocá jáshnama o ndoñe ca?”
3 E Jesus perguntou aos mestres da Lei e aos fariseus:
4 Chëngna ndocá tmonjanjuá. As Jesús chë s̈ocábioye tbojánishache, tbojanshná y tbojaniyana chaotsatoñe ca.
4 Mas eles não responderam nada. Então Jesus pegou o homem, curou-o e o mandou embora.
5 Y chë fariseunga tojanë́yana: “¿Nda ts̈ëngaftanguents̈á, nderado chabe uaquiñá o uacná canÿe tboye tojtsótsats̈e, cachora ndoñe nanjá jetsejátsëcama, masque ochnayté totsomñëse ca?”
5 Aí disse:
6 Y chënga ndocá tmonjanobená cha jojuana.
6 E eles não puderam responder.
7 Jesús tojáninÿe nts̈amo chë ófjanënga quëfseroye imojtsachnëjuana jotbiamama; as mënts̈á chënga tojanabuayená:
7 Certa vez Jesus estava reparando como os convidados escolhiam os melhores lugares à mesa. Então fez esta comparação:
8 “Canÿe casamentama nda chacmojofja ora, quëfseroca ndoñe catjótbema, er nderado inÿe ofjaná acbiama más uamaná ústonoye nandaboye;
8 — Quando alguém convidá-lo para uma festa de casamento, não sente no melhor lugar. Porque pode ser que alguém mais importante tenha sido convidado.
9 y nderado chë tsëndatbe ofjajaná nanjabo y cmatjauyana: ‘Mua chents̈e chaótbema, maluaré ca’, y chora cmatjotóca ouatjents̈e chafjoca jana jatótbemana.
9 Então quem convidou você e o outro poderá dizer a você: “Dê esse lugar para este aqui.” Aí você ficará envergonhado e terá de sentar-se no último lugar.
10 Chamna, nda chacmojofja ora, chafjoca cochjótbema, chca, chë ofjajaná chaojabo ora chacmëyana: ‘Taita, quëfseroye motsëchnë́ngoñe ca’. Y chca, aca chë chents̈e tmojtsetbiámanëngbiama uamaná cochántsemna.
10 Pelo contrário, quando você for convidado, sente-se no último lugar. Assim quem o convidou vai dizer a você: “Meu amigo, venha sentar-se aqui num lugar melhor.” E isso será uma grande honra para você diante de todos os convidados.
11 Er nda cachá bëtsá tojtsenobiamná, nduamaná mochántsebema; y nda cachá nduamaná tojtsenobiamná, aíñe bëtsá mochanjábema ca.”
11 Porque quem se engrandece será humilhado, mas quem se humilha será engrandecido.
12 Y chë tbojanofja ents̈ábioynaca Jesús mënts̈á tbojaniyana: “Fiesta chacojama o sananga chacojtsebomna ora, ndoñe cattsëbuájajana acbe amiguënga, cats̈átanga, ni pamíllanga, ni acbe juachañe oyenënga bomnënga; er chë́ngnaca, fiesta chamojtsebomna ora, aca cmochantë́tofja, y chca ya acbe uacanana soye cochántsebomna.
12 Depois Jesus disse ao homem que o havia convidado:
13 Chamna, canÿe fiesta chacojama ora, cochjúbuaja ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, coshetënga y jtanënga,
13 Mas, quando você der uma festa, convide os pobres, os aleijados, os coxos e os cegos
14 y aca corente oyejuayá cochántsemna; er chënga ndoñe quemochatobenaye cachcá aca jtëtofjana, pero acna acbe uacanana soye cochántsebomna, chë Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈ábenga imomnënga chamojtayena ora ca” —cha tbojaniyana.
14 e você será abençoado. Pois eles não poderão pagar o que você fez, mas Deus lhe pagará no dia em que as pessoas que fazem o bem ressuscitarem.
15 Chca tojanuena ora, canÿa chë mesë́shents̈e tbemaná tojánayana: —¡Puerte oyejuayá echántsemna Bëngbe Bëtsabe amë́ndayoca juasama chaojtsemná ca!
15 Um dos que estavam à mesa ouviu isso e disse para Jesus: — Felizes os que irão sentar-se à mesa no
16 Chora Jesús tbojaniyana: —Canÿe bacó canÿe bëts saná yojaprónta y ba ents̈anga yojúbuaja.
16 Então Jesus lhe disse:
17 Juasama ya yojobuache ora, canÿe oservená ibojíchmua chë ófjanënga jáuyanama chamotsajna, ya lempe yojtseprontana ca.
17 Quando chegou a hora, mandou o seu empregado dizer aos convidados: “Venham, que tudo já está pronto!”
18 Pero chorna nÿetscanga imojonts̈é jtsoyáts̈ëmbuana. Canÿa yojayana: “Cabá mora canÿe fshantse sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jarrepárama. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
18 — Mas eles, um por um, começaram a dar desculpas. O primeiro disse ao empregado: “Comprei um sítio e tenho de dar uma olhada nele. Peço que me desculpe.”
19 Inÿa yojayana: “Bnë́tsana toronga sënjobuámiñe, y s̈ontsemna jana jánÿama, jaárama taimochjosérvia. Chcasna, aslëpaye s̈motsepacenciá ca.”
19 — Outro disse: “Comprei cinco juntas de bois e preciso ver se trabalham bem. Peço que me desculpe.”
20 Y inÿa yojayana: “Cabá mora sëntsobouamá, y chë causa, ndoñe quichatobenaye jama ca.”
20 — E outro disse: “Acabei de casar e por isso não posso ir.”
21 Chora chë oservená yojesshë́cona y lempe chabe nduíñbioye ibojauenaye. Chë nduiño ts̈a ibojtsetna, y chë oservenábioye ibojauyana: “Cam ora motsa tsashenangoye y benachëngoye, y moye cochjunatse ndbomnëjémënga, jama ndobenënga, jtanënga y coshetënga ca.”
21 — O empregado voltou e contou tudo ao patrão. Ele ficou com muita raiva e disse: “Vá depressa pelas ruas e pelos becos da cidade e traga os pobres, os aleijados, os cegos e os coxos.”
22 Chents̈a bënë́ntscose, chë oservená chë nduíñbioye ibojauyana: “Bacó, ya sënjama nts̈amo s̈conjamandacá, y cabá ínÿengbiama luare entsemna ca.”
22 — Mais tarde o empregado disse: “Patrão, já fiz o que o senhor mandou, mas ainda está sobrando lugar.”
23 As chë nduiño ibojauyana: “Motsa benachëngoye y betiyetemë́ngaca jetjaniñëngoye, y ents̈anga cochjautáriaye moye chamuábama, ats̈be yebna chaojutjiama;
23 — Aí o patrão respondeu: “Então vá pelas estradas e pelos caminhos e obrigue os que você encontrar ali a virem, a fim de que a minha casa fique cheia.
24 er ndegombre cbë́yana, chë natsana sënjobuajënguents̈á ndocná ats̈be saná queochatsse ca.”
24 Pois eu afirmo a vocês que nenhum dos que foram convidados provará o meu jantar!”
25 Mallajta ents̈anga Jesús imojtsë́stona; as cha tojanobuértana y tojanë́yana:
25 Certa vez uma grande multidão estava acompanhando Jesus. Ele virou-se para eles e disse:
26 “Nderado nda áts̈bioye tojabo, y nts̈amo chabe taitá, chabe mamá, chabe shema, chabe básenga, chabe cats̈átanga y uabénanga tuababuánÿeshanama, y nts̈amo cachá tuenobobonshánama, ats̈e ndoñe más corente s̈ontsebobonshánëse, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnana.
26 — Quem quiser me acompanhar não pode ser meu seguidor se não me amar mais do que ama o seu pai, a sua mãe, a sua esposa, os seus filhos, os seus irmãos, as suas irmãs e até a si mesmo.
27 Y nda, ats̈biama ndoñe tontseprontana jasúfriama y cruciñe jobanámnaca, y nÿetsca chabe quem luare soyënga ndoñe tonjéseboshjona ats̈e juastama, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama.
27 Não pode ser meu seguidor quem não estiver pronto para morrer como eu vou morrer e me acompanhar.
28 “Nderado nda ts̈ëngaftanguents̈á tojtsejuabná canÿe tsbanana jebna soye japórmama, ¿cha natsana ndoñe nanjótbema jinÿama ntsachets̈á crocénana chents̈e yochjuába, y japochócama nÿets̈á crocénana tayojtsebomnama?
28 Se um de vocês quer construir uma torre , primeiro senta e calcula quanto vai custar, para ver se o dinheiro dá.
29 Chca ndóñese, nderado chë uajatsana ucuatjoniñe tojapormá y lempe jajebuama ndoñe tonjobenase, nÿetscanga chca tmojinÿënga, muantsáfchaye y mënts̈á muantsichamo:
29 Se não fizer isso, ele consegue colocar os alicerces, mas não pode terminar a construção. Aí todos os que virem o que aconteceu vão caçoar dele, dizendo:
30 ‘Quemëjema jajebuama tonjonts̈é, y japochócama ndoñe chenatobená ca.’
30 “Este homem começou a construir, mas não pôde terminar!”
31 “O ¿ndaye rey inÿe réyeftaca jéntsjama tbojotocase, natsana ndoñe nanjótbema jajuaboyama, nderado nanjobenaye bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca chë ínÿabioye jayë́njanana, chë inÿa uta bnë́tsana uaranga soldadë́ngaftaca tojtsabose?
31 — Se um rei que tem dez mil soldados vai partir para combater outro que vem contra ele com vinte mil, ele senta primeiro e vê se está bastante forte para enfrentar o outro.
32 Y ndóñesna, chë inÿe rey cabá bënoca tojtsemna ora, básefta ents̈anga echanjichamuá, cha jauyanama más ts̈abá yomna ndoñe jatentsjanayana ca.
32 Se não fizer isso, acabará precisando mandar mensageiros ao outro rei, enquanto este ainda estiver longe, para combinar condições de paz. Jesus terminou, dizendo:
33 “Chcasna, ndánaca ts̈ëngaftanguents̈á, lempe nts̈amo tobomncá ndoñe cachcá tonjesonÿá, cha ndoñe ntsobenana ats̈be uatsjendayá jtsemnama ca” —Jesús tojánayana.
33 — Assim nenhum de vocês pode ser meu discípulo se não deixar tudo o que tem.
34 “Tamó ts̈abe soye endmëna; pero chë tamó fténana tojtsóbemëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mátobena jamana tempcá sanana cachiñe chaotsatsmënama, ni saná jatamuama. Chë ftena tamó tondayama ntsoservénana, cachcá, chë ats̈be uatsjéndayënga jtsemnama tmojtsebos̈ënga, pero lempe jéseboshjonama ndoñe tmontsebos̈e, cach ndoñe chama ntsoservénana.
34 — O sal é uma coisa útil; mas, se perde o gosto, deixa de ser sal.
35 Chë ftena tamó ndoñe ntsoservénana ni fshantsama, ni uanguanëshama. Nÿe jtsëts̈enana. Chë jouenama tmojtsobenënga, s̈mochjouena ca” —Jesús tojánayana.
35 É jogado fora, pois não serve mais nem para a terra nem para o monte de esterco. Se vocês têm ouvidos para ouvirem, então ouçam.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 14, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.