Lucas 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chë soyënga chents̈ana, Bëngbe Utabná Jesús inÿe canÿsëfta bnë́tsana y útatnaca tojanabacacá, y utáta chabe natsana tojanichamó, chë cha ibojtsemna jama pueblëngoye y luarëngoye.
1 Depois disso, designou o Senhor ainda setenta e dois outros discípulos e mandou-os, dois a dois, adiante de si, por todas as cidades e lugares para onde ele tinha de ir.
2 Mënts̈á chënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga báseftanga; chíyeca, chents̈a nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamó chë jaja saná játbanama. Cachcá, quem luarents̈e bëtscá ents̈anga montsemna Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamó quem ents̈anga chábioye júbuajama.
2 Disse-lhes: Grande é a messe, mas poucos são os operários. Rogai ao Senhor da messe que mande operários para a sua messe.
3 Motsajna; s̈mochjinÿe, ats̈e ts̈ëngaftanga cbontsichamná mo oveshënga cuenta, tjañe ques̈ë́ngbeñe.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros entre lobos.
4 Ndoñe s̈mattsambaye shecnaja, ni crocénana s̈mattsaiuábuenana, ni shecochëtjonëshe; y nda chacmojacheuá ora, ndoñe yapa bën chents̈e s̈matjáisenobiamnaye.
4 Não leveis bolsa nem mochila, nem calçado e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ndaye yebnents̈e chas̈mojámashjna ora, natsana s̈mochjayana: ‘Lempe ts̈abá quem yebnents̈e chaotsomñe ca’.
5 Em toda casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz a esta casa!
6 Y chë yebnents̈e chca juabna bomna ents̈anga tmomnësna, chë ts̈abiana ndegombre chents̈e echántsemna; pero ndóñese, chca ts̈abiana chents̈e ndoñe queochátsmëna.
6 Se ali houver algum homem pacífico, repousará sobre ele a vossa paz; mas, se não houver, ela tornará para vós.
7 Canÿe yebnents̈e s̈mochjoquéda, y s̈mochjase y s̈mochjofs̈iye nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá; er chë trabajayá merecido jtsebuájonana chca juácanama. Canÿe pueblents̈e nÿe inÿe y inÿe yebnënguenache ndoñe matajnana.
7 Permanecei na mesma casa, comei e bebei do que eles tiverem, pois o operário é digno do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ndaye pueblents̈e chas̈mojámashjna y ts̈abá chacmojúbuajents̈e, s̈mochjase nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá;
8 Em qualquer cidade em que entrardes e vos receberem, comei o que se vos servir.
9 chents̈a s̈oquënga s̈mochjáshnaye y s̈mochjáuyana: ‘Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca’.
9 Curai os enfermos que nela houver e dizei-lhes: O Reino de Deus está próximo.
10 Pero canÿe pueblents̈e chas̈mojáshjango y ndoñe chacmonjúbuaja, chents̈a tsashenangoye s̈mochjábocana y mënts̈á s̈mochjayana:
10 Mas se entrardes nalguma cidade e não vos receberem, saindo pelas suas praças, dizei:
11 ‘¡Chë ts̈ëngaftangbe pueblents̈a polvëshe, chë bëngbe shecuats̈ënguiñe tojuanjëshe, camuents̈e fs̈cuesenstëtoná, chca, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama ndoñe ts̈abá s̈monjamama! Pero masque chca, s̈mochtsetáts̈ëmbo chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemnama ca.’
11 Até o pó que se nos pegou da vossa cidade, sacudimos contra vós; sabei, contudo, que o Reino de Deus está próximo.
12 Ndegombre cbë́yana, quem luare jopochócama te, chë luarents̈a ents̈ángbioye Bëngbe Bëtsá puerte jabuache echantsacastígaye, y Sodoma puebloca bacna ents̈ángbioye ndoñe nÿa nÿets̈á jabuache ca” —Jesús tojánayana.
12 Digo-vos: naqueles dias haverá um tratamento menos rigoroso para Sodoma.
13 “¡Ts̈a lastema Corazín puebloca ents̈angbiama! ¡Ts̈a lastema Betsaida puebloca ents̈angbiama! Er chë muents̈e Bëngbe Bëtsabe obenánaca sënjama soyënga, chë bëts pueblënga Tiro y Sidonoca chca matënjochnënguse, chents̈a bacna ents̈anga ya tempo chëngbe bacna soyëngama ngménaca matmëntenójuabonga y Bëngbe Bëtsabe benache matmë́ntishache, y chca tmojamama chaotsótats̈ëmbuama, uajojësha ents̈ayangaca matmëntopormanga y jatinÿashiñe matmënjotbiama.
13 Ai de ti, Corozaim! Ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e Sidônia tivessem sido feitos os prodígios que foram realizados em vosso meio, há muito tempo teriam feito penitência, cobrindo-se de saco e cinza.
14 Pero nts̈amo ents̈anga tmojamama, ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama jayanama chaojobuache ora, ts̈ëngaftanga más bëts castigo s̈mochántsebomna, chë Tiro y Sidonoca bacna ents̈angbe castiguama.
14 Por isso haverá no dia do juízo menos rigor para Tiro e Sidônia do que para vós.
15 Y ts̈ëngaftanga, Capernaum pueblents̈a ents̈anga, ¿celóntscoca atsebánanënga s̈mochtsemna ca s̈mojtsejuabnanga? ¡Chë uabouana infiernoye cmochantsë́setjango!
15 E tu, Cafarnaum, que te elevas até o céu, serás precipitada até aos infernos.
16 “Nda ts̈ëngaftanga tcmojoyauná, chana ats̈e joyeunayana; y nda ts̈ëngaftanga tcmojtsëbaté, chana ats̈e jtsabotena; y nda ats̈e s̈ojtsaboté, chana chë nda s̈ojichmó chábioye jtsabotena.”
16 Quem vos ouve, a mim ouve; e quem vos rejeita, a mim rejeita; e quem me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Chë canÿsëfta bnë́tsana y útatna Jesús yojtsemnoye tmojtanashjajna, puerte oyejuayënga; y chábioye mënts̈á tmojaniyana: —¡Bëngbe Utabná, aca jóts̈ëmbonëse, chë bacna bayëjë́ngnaca s̈onjoyauná ca!
17 Voltaram alegres os setenta e dois, dizendo: Senhor, até os demônios se nos submetem em teu nome!
18 Y Jesús tojanë́yana: —Ndegombre. Y ts̈ëngaftanga Satanásbioye chca s̈montseyënjaná ora, entsemna mo Satanás celocana canÿe tcuinÿcá jtsotsats̈ana stjinÿcá.
18 Jesus disse-lhes: Vi Satanás cair do céu como um raio.
19 Ats̈na obenana tcbonjats̈atá mëts̈cuayënga y alacranë́ngbeñe chas̈motsajnama, y bëngbe uayayá Satanasbe nÿets obenana jáyënjanama, ts̈ëngaftanga ndocá ntjapasacá.
19 Eis que vos dei poder para pisar serpentes, escorpiões e todo o poder do inimigo.
20 Pero móyejuanga, ndoñe chë bacna bayëjënga chacmóyaunama obenana s̈mojtsebomnama, sinó ts̈ëngaftangbe uabaina celoca ya yojtsábemanama, er ts̈ëngaftanga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida s̈mochántsebomna ca —cha tojanë́yana.
20 Contudo, não vos alegreis porque os espíritos vos estão sujeitos, mas alegrai-vos de que os vossos nomes estejam escritos nos céus.
21 Chora Jesús, chë Uámana Espíritbeyeca, corente oyejuayá tojánayana: “Ats̈e cbatschuá, Taita, celoca y quem luarents̈a Utabná. Aca, chë nÿe bats̈á tats̈ëmbënga tconjanÿanÿé, chë ts̈a tats̈ëmbënga y osertánëngbiama tcojaiytëme soyënga. Aíñe, chama cbontsadorana, Taita, aca chca chaotsemnama tcojábos̈enayeca.
21 Naquele mesma hora, Jesus exultou de alegria no Espírito Santo e disse: Pai, Senhor do céu e da terra, eu te dou graças porque escondeste estas coisas aos sábios e inteligentes e as revelaste aos pequeninos. Sim, Pai, bendigo-te porque assim foi do teu agrado.
22 “Ats̈be Taitá lempe chca s̈onjats̈etá. Chë Uaquiñábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Taitá aíñe. Y chë Taitábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Uaquiñá aíñe, y ndë́muanÿengbioye chë Uaquiñá tojtsebos̈e nda chë Taitá yomnama jinÿanÿiyama, chë́ngnaca chë Taitábioye mochantsábuatma ca.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai. Ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanobuértana y nÿe chë́ngbioye tojanë́yana: “¡Puerte oyejuayënga chë nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈montsonÿacá jinÿama tmojtsobenënga!
23 E voltou-se para os seus discípulos, e disse: Ditosos os olhos que vêem o que vós vedes,
24 Er ats̈e cbë́yana, banga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y reyënga tmojánbos̈ena chë ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá soyënga jinÿana, pero ndoñe tmonjáninÿe; y tmojánbos̈ena chë s̈montsuenana soyënga jouenana, pero ndoñe tmonjanuena ca” —cha tojánayana.
24 pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que vós ouvis, e não o ouviram.
25 Canÿe judiëngbe ley abuatambayá yojonts̈é Jesúseftaca jóyebuambayama, y jisháchichiyamna mënts̈á tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
25 Levantou-se um doutor da lei e, para pô-lo à prova, perguntou: Mestre, que devo fazer para possuir a vida eterna?
26 Y Jesús tbojanjuá: —¿Nts̈amo leyiñe iuábemana? ¿Ndayá chiñe condbétsaliaye ca?
26 Disse-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como é que lês?
27 Chë ley abuatambayá tbojanjuá: —“Chë Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets ainánaca, nÿets espíritoca, nÿets añémoca y nÿets juábnaca”; y “ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá ca.”
27 Respondeu ele: Amarás o Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu pensamento {Dt 6,5}; e a teu próximo como a ti mesmo {Lv 19,18}.
28 Chora Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá s̈conjojuá. Chca cochtsama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida cochántsebomna ca.
28 Falou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isto e viverás.
29 Pero chë ley abuatambayá ts̈abá jenoquédamna Jesúsbioye tbojantjá: —Y ¿ndase chë ndëmua ents̈ánaca yomna ca?
29 Mas ele, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 As Jesús tbojanjuá: —Canÿe, Jerusalenocana Jericó benache canÿe ents̈á yojtsetsmá, y básefta salteadorënga imojébëbocna. Lempe imojtsefca, chë ents̈ayánaca; imojtsejants̈etaye y chents̈ana imojtsatóñënga, y chë ents̈á bats̈á obaná imojéseboshjona.
30 Jesus então contou: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de ladrões, que o despojaram; e depois de o terem maltratado com muitos ferimentos, retiraram-se, deixando-o meio morto.
31 Ndeolpe, chë benachëjana canÿe judiëngbe bachna yojtsachnëjuana. Chë ents̈ábioye ibojinÿe ora, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
31 Por acaso desceu pelo mesmo caminho um sacerdote, viu-o e passou adiante.
32 Cachcá, canÿe Levita, chë canÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabajayá chëjana yojtsachnëjuana; y chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
32 Igualmente um levita, chegando àquele lugar, viu-o e passou também adiante.
33 “Chorna, cach benachëjana canÿe samaritano ináboye. Chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, ibojóngmia.
33 Mas um samaritano que viajava, chegando àquele lugar, viu-o e moveu-se de compaixão.
34 Chábioye yojobeconá, aceitiye y vínoyeca ibojáshna, y lisianënguiñe ents̈ë́juaca ibojuantsacjuá. Chabe couayiñe ibojëftsenjayiye, canÿe yebnoye posada uyents̈amianoye ibojuánatse, y chents̈e chábioye ibojëftsinÿena.
34 Aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; colocou-o sobre a sua própria montaria e levou-o a uma hospedaria e tratou dele.
35 Yëfsana, chë samaritano uta denario crocénana yojenóbojatsëca, chë mo uta tesca trabajuama crocénana nÿets̈á, y chë posada nduíñbioye ibojesabuenaye, y mënts̈á ibojauyana: ‘Quem boyabása cochtsinÿena, y nderado más crocénana muabiama chacojenábojafjonasna, mëjana chaitísachnëjuana ora, cbochjabáisabuenaye ca.’
35 No dia seguinte, tirou dois denários e deu-os ao hospedeiro, dizendo-lhe: Trata dele e, quanto gastares a mais, na volta to pagarei.
36 Y chcasna, ¿chë unganguents̈ana nda cmojtsinÿana chë ents̈abiama yojtsejuabnaye cha cachacá ents̈á inamnama ca?”
36 Qual destes três parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos ladrões?
37 Y chë ley abuatambayá tbojanjuá: —Chë ents̈abiama tbojanongmé cha ca.
37 Respondeu o doutor: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Então Jesus lhe disse: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Chents̈ana, Jesús benachëjana yojtsaye y canÿe base pueblotémoye tojë́ftsanamashëngo; y canÿe shembása Marta ca uabainá, chabe yebnents̈e tbojanofja.
38 Estando Jesus em viagem, entrou numa aldeia, onde uma mulher, chamada Marta, o recebeu em sua casa.
39 Martna canÿe quenata ibnabomna, María ca uabainá. Cha Jesusbe shecuats̈ents̈e yojótbema chabe palabra jouenama;
39 Tinha ela uma irmã por nome Maria, que se assentou aos pés do Senhor para ouvi-lo falar.
40 y chëntscuana Marta ba soyënga yojtsama. Cha Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: —Utabná, ¿tondayana cmontsents̈amna, ats̈be quenata nÿe canÿa chas̈onÿá lempe jamama ca? Mëyana chas̈uájabuache ca.
40 Marta, toda preocupada na lida da casa, veio a Jesus e disse: Senhor, não te importas que minha irmã me deixe só a servir? Dize-lhe que me ajude.
41 Chora Jesús tbojanjuá: —Marta, Marta, bëtscá soyëngama contsenócochinÿena y contsenomants̈ná;
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, andas muito inquieta e te preocupas com muitas coisas;
42 pero nÿe canÿe soye endmëna chë yoiyta soye jamama. María chca jamama tojobuáyana, chë más ts̈abe soye, y ndocná queochatsma cha chaotsajbanama ca.
42 no entanto, uma só coisa é necessária; Maria escolheu a boa parte, que lhe não será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.