Lucas 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chë soyënga chents̈ana, Bëngbe Utabná Jesús inÿe canÿsëfta bnë́tsana y útatnaca tojanabacacá, y utáta chabe natsana tojanichamó, chë cha ibojtsemna jama pueblëngoye y luarëngoye.
1 Depois disso, o Senhor escolheu outros setenta e dois discípulos e os enviou adiante, dois a dois, às cidades e aos lugares que ele planejava visitar.
2 Mënts̈á chënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga báseftanga; chíyeca, chents̈a nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamó chë jaja saná játbanama. Cachcá, quem luarents̈e bëtscá ents̈anga montsemna Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamó quem ents̈anga chábioye júbuajama.
2 Estas foram suas instruções: “A colheita é grande, mas os trabalhadores são poucos. Orem ao Senhor da colheita; peçam que ele envie mais trabalhadores para seus campos.
3 Motsajna; s̈mochjinÿe, ats̈e ts̈ëngaftanga cbontsichamná mo oveshënga cuenta, tjañe ques̈ë́ngbeñe.
3 Agora vão e lembrem-se de que eu os envio como cordeiros no meio de lobos.
4 Ndoñe s̈mattsambaye shecnaja, ni crocénana s̈mattsaiuábuenana, ni shecochëtjonëshe; y nda chacmojacheuá ora, ndoñe yapa bën chents̈e s̈matjáisenobiamnaye.
4 Não levem dinheiro algum, nem bolsa de viagem, nem um par de sandálias extras. E não se detenham para cumprimentar ninguém pelo caminho.
5 “Ndaye yebnents̈e chas̈mojámashjna ora, natsana s̈mochjayana: ‘Lempe ts̈abá quem yebnents̈e chaotsomñe ca’.
5 “Quando entrarem numa casa, digam primeiro: ‘Que a paz de Deus esteja nesta casa’.
6 Y chë yebnents̈e chca juabna bomna ents̈anga tmomnësna, chë ts̈abiana ndegombre chents̈e echántsemna; pero ndóñese, chca ts̈abiana chents̈e ndoñe queochátsmëna.
6 Se os que vivem ali forem gente de paz, a bênção permanecerá; se não forem, a bênção voltará a vocês.
7 Canÿe yebnents̈e s̈mochjoquéda, y s̈mochjase y s̈mochjofs̈iye nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá; er chë trabajayá merecido jtsebuájonana chca juácanama. Canÿe pueblents̈e nÿe inÿe y inÿe yebnënguenache ndoñe matajnana.
7 Permaneçam naquela casa e comam e bebam o que lhes derem, pois quem trabalha merece seu salário. Não fiquem mudando de casa em casa.
8 “Ndaye pueblents̈e chas̈mojámashjna y ts̈abá chacmojúbuajents̈e, s̈mochjase nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá;
8 “Quando entrarem numa cidade e ela os receber bem, comam o que lhes oferecerem.
9 chents̈a s̈oquënga s̈mochjáshnaye y s̈mochjáuyana: ‘Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca’.
9 Curem os enfermos e digam-lhes: ‘Agora o reino de Deus chegou até vocês’.
10 Pero canÿe pueblents̈e chas̈mojáshjango y ndoñe chacmonjúbuaja, chents̈a tsashenangoye s̈mochjábocana y mënts̈á s̈mochjayana:
10 Mas, se uma cidade se recusar a recebê-los, saiam pelas ruas e digam:
11 ‘¡Chë ts̈ëngaftangbe pueblents̈a polvëshe, chë bëngbe shecuats̈ënguiñe tojuanjëshe, camuents̈e fs̈cuesenstëtoná, chca, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama ndoñe ts̈abá s̈monjamama! Pero masque chca, s̈mochtsetáts̈ëmbo chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemnama ca.’
11 ‘Limpamos de nossos pés até o pó desta cidade em sinal de reprovação. E saibam disto: o reino de Deus chegou!’.
12 Ndegombre cbë́yana, quem luare jopochócama te, chë luarents̈a ents̈ángbioye Bëngbe Bëtsá puerte jabuache echantsacastígaye, y Sodoma puebloca bacna ents̈ángbioye ndoñe nÿa nÿets̈á jabuache ca” —Jesús tojánayana.
12 Eu lhes garanto que, no dia do juízo, até Sodoma será tratada com menos rigor que aquela cidade.
13 “¡Ts̈a lastema Corazín puebloca ents̈angbiama! ¡Ts̈a lastema Betsaida puebloca ents̈angbiama! Er chë muents̈e Bëngbe Bëtsabe obenánaca sënjama soyënga, chë bëts pueblënga Tiro y Sidonoca chca matënjochnënguse, chents̈a bacna ents̈anga ya tempo chëngbe bacna soyëngama ngménaca matmëntenójuabonga y Bëngbe Bëtsabe benache matmë́ntishache, y chca tmojamama chaotsótats̈ëmbuama, uajojësha ents̈ayangaca matmëntopormanga y jatinÿashiñe matmënjotbiama.
13 “Que aflição as espera, Corazim e Betsaida! Porque, se nas cidades de Tiro e Sidom tivessem sido realizados os milagres que realizei em vocês, há muito tempo seus habitantes teriam se arrependido e demonstrado isso vestindo panos de saco e jogando cinzas sobre a cabeça.
14 Pero nts̈amo ents̈anga tmojamama, ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama jayanama chaojobuache ora, ts̈ëngaftanga más bëts castigo s̈mochántsebomna, chë Tiro y Sidonoca bacna ents̈angbe castiguama.
14 Eu lhes digo que, no dia do juízo, Tiro e Sidom serão tratadas com menos rigor que vocês.
15 Y ts̈ëngaftanga, Capernaum pueblents̈a ents̈anga, ¿celóntscoca atsebánanënga s̈mochtsemna ca s̈mojtsejuabnanga? ¡Chë uabouana infiernoye cmochantsë́setjango!
15 E você, Cafarnaum, será elevada até o céu? Não, descerá até o lugar dos mortos”.
16 “Nda ts̈ëngaftanga tcmojoyauná, chana ats̈e joyeunayana; y nda ts̈ëngaftanga tcmojtsëbaté, chana ats̈e jtsabotena; y nda ats̈e s̈ojtsaboté, chana chë nda s̈ojichmó chábioye jtsabotena.”
16 Então ele disse aos discípulos: “Quem aceita sua mensagem também me aceita, e quem os rejeita também me rejeita. E quem me rejeita também rejeita aquele que me enviou”.
17 Chë canÿsëfta bnë́tsana y útatna Jesús yojtsemnoye tmojtanashjajna, puerte oyejuayënga; y chábioye mënts̈á tmojaniyana: —¡Bëngbe Utabná, aca jóts̈ëmbonëse, chë bacna bayëjë́ngnaca s̈onjoyauná ca!
17 Quando os setenta e dois discípulos voltaram, relataram com alegria: “Senhor, até os demônios nos obedecem pela sua autoridade!”.
18 Y Jesús tojanë́yana: —Ndegombre. Y ts̈ëngaftanga Satanásbioye chca s̈montseyënjaná ora, entsemna mo Satanás celocana canÿe tcuinÿcá jtsotsats̈ana stjinÿcá.
18 Então ele lhes disse: “Vi Satanás caindo do céu como um relâmpago!
19 Ats̈na obenana tcbonjats̈atá mëts̈cuayënga y alacranë́ngbeñe chas̈motsajnama, y bëngbe uayayá Satanasbe nÿets obenana jáyënjanama, ts̈ëngaftanga ndocá ntjapasacá.
19 Eu lhes dei autoridade para pisarem sobre cobras e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo. Nada lhes causará dano.
20 Pero móyejuanga, ndoñe chë bacna bayëjënga chacmóyaunama obenana s̈mojtsebomnama, sinó ts̈ëngaftangbe uabaina celoca ya yojtsábemanama, er ts̈ëngaftanga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida s̈mochántsebomna ca —cha tojanë́yana.
20 Mas não se alegrem porque os espíritos impuros lhes obedecem; alegrem-se porque seus nomes estão registrados no céu”.
21 Chora Jesús, chë Uámana Espíritbeyeca, corente oyejuayá tojánayana: “Ats̈e cbatschuá, Taita, celoca y quem luarents̈a Utabná. Aca, chë nÿe bats̈á tats̈ëmbënga tconjanÿanÿé, chë ts̈a tats̈ëmbënga y osertánëngbiama tcojaiytëme soyënga. Aíñe, chama cbontsadorana, Taita, aca chca chaotsemnama tcojábos̈enayeca.
21 Naquele momento, Jesus foi tomado da alegria do Espírito Santo e disse: “Pai, Senhor dos céus e da terra, eu te agradeço porque escondeste estas coisas dos que se consideram sábios e inteligentes e as revelaste aos que são como crianças. Sim, Pai, foi do teu agrado fazê-lo assim.
22 “Ats̈be Taitá lempe chca s̈onjats̈etá. Chë Uaquiñábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Taitá aíñe. Y chë Taitábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Uaquiñá aíñe, y ndë́muanÿengbioye chë Uaquiñá tojtsebos̈e nda chë Taitá yomnama jinÿanÿiyama, chë́ngnaca chë Taitábioye mochantsábuatma ca.”
22 “Meu Pai me confiou todas as coisas. Ninguém conhece verdadeiramente o Filho, a não ser o Pai, e ninguém conhece verdadeiramente o Pai, a não ser o Filho e aqueles a quem o Filho escolhe revelá-lo”.
23 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanobuértana y nÿe chë́ngbioye tojanë́yana: “¡Puerte oyejuayënga chë nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈montsonÿacá jinÿama tmojtsobenënga!
23 Então, em particular, ele se voltou para os discípulos e disse: “Felizes os olhos que veem o que vocês viram.
24 Er ats̈e cbë́yana, banga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y reyënga tmojánbos̈ena chë ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá soyënga jinÿana, pero ndoñe tmonjáninÿe; y tmojánbos̈ena chë s̈montsuenana soyënga jouenana, pero ndoñe tmonjanuena ca” —cha tojánayana.
24 Eu lhes digo: muitos profetas e reis desejaram ver o que vocês têm visto e ouvir o que vocês têm ouvido, mas não puderam”.
25 Canÿe judiëngbe ley abuatambayá yojonts̈é Jesúseftaca jóyebuambayama, y jisháchichiyamna mënts̈á tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
25 Certo dia, um especialista da lei se levantou para pôr Jesus à prova com esta pergunta: “Mestre, o que preciso fazer para herdar a vida eterna?”.
26 Y Jesús tbojanjuá: —¿Nts̈amo leyiñe iuábemana? ¿Ndayá chiñe condbétsaliaye ca?
26 Jesus respondeu: “O que diz a lei de Moisés? Como você a entende?”.
27 Chë ley abuatambayá tbojanjuá: —“Chë Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets ainánaca, nÿets espíritoca, nÿets añémoca y nÿets juábnaca”; y “ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá ca.”
27 O homem respondeu: “‘Ame o Senhor, seu Deus, de todo o seu coração, de toda a sua alma, de toda a sua força e de toda a sua mente’ e ‘Ame o seu próximo como a si mesmo’”.
28 Chora Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá s̈conjojuá. Chca cochtsama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida cochántsebomna ca.
28 “Está correto!”, disse Jesus. “Faça isso, e você viverá.”
29 Pero chë ley abuatambayá ts̈abá jenoquédamna Jesúsbioye tbojantjá: —Y ¿ndase chë ndëmua ents̈ánaca yomna ca?
29 O homem, porém, querendo justificar suas ações, perguntou a Jesus: “E quem é o meu próximo?”.
30 As Jesús tbojanjuá: —Canÿe, Jerusalenocana Jericó benache canÿe ents̈á yojtsetsmá, y básefta salteadorënga imojébëbocna. Lempe imojtsefca, chë ents̈ayánaca; imojtsejants̈etaye y chents̈ana imojtsatóñënga, y chë ents̈á bats̈á obaná imojéseboshjona.
30 Jesus respondeu com uma história: “Certo homem descia de Jerusalém a Jericó, quando foi atacado por bandidos. Eles lhe tiraram as roupas, o espancaram e o deixaram quase morto à beira da estrada.
31 Ndeolpe, chë benachëjana canÿe judiëngbe bachna yojtsachnëjuana. Chë ents̈ábioye ibojinÿe ora, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
31 “Por acaso, descia por ali um sacerdote. Quando viu o homem caído, atravessou para o outro lado da estrada.
32 Cachcá, canÿe Levita, chë canÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabajayá chëjana yojtsachnëjuana; y chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
32 Um levita fazia o mesmo caminho e viu o homem caído, mas também atravessou e passou longe.
33 “Chorna, cach benachëjana canÿe samaritano ináboye. Chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, ibojóngmia.
33 “Então veio um samaritano e, ao ver o homem, teve compaixão dele.
34 Chábioye yojobeconá, aceitiye y vínoyeca ibojáshna, y lisianënguiñe ents̈ë́juaca ibojuantsacjuá. Chabe couayiñe ibojëftsenjayiye, canÿe yebnoye posada uyents̈amianoye ibojuánatse, y chents̈e chábioye ibojëftsinÿena.
34 Foi até ele, tratou de seus ferimentos com óleo e vinho e os enfaixou. Depois, colocou o homem em seu jumento e o levou a uma hospedaria, onde cuidou dele.
35 Yëfsana, chë samaritano uta denario crocénana yojenóbojatsëca, chë mo uta tesca trabajuama crocénana nÿets̈á, y chë posada nduíñbioye ibojesabuenaye, y mënts̈á ibojauyana: ‘Quem boyabása cochtsinÿena, y nderado más crocénana muabiama chacojenábojafjonasna, mëjana chaitísachnëjuana ora, cbochjabáisabuenaye ca.’
35 No dia seguinte, deu duas moedas de prata ao dono da hospedaria e disse: ‘Cuide deste homem. Se você precisar gastar a mais com ele, eu lhe pagarei a diferença quando voltar’.
36 Y chcasna, ¿chë unganguents̈ana nda cmojtsinÿana chë ents̈abiama yojtsejuabnaye cha cachacá ents̈á inamnama ca?”
36 “Qual desses três você diria que foi o próximo do homem atacado pelos bandidos?”, perguntou Jesus.
37 Y chë ley abuatambayá tbojanjuá: —Chë ents̈abiama tbojanongmé cha ca.
37 O especialista da lei respondeu: “Aquele que teve misericórdia dele”. Então Jesus disse: “Vá e faça o mesmo”.
38 Chents̈ana, Jesús benachëjana yojtsaye y canÿe base pueblotémoye tojë́ftsanamashëngo; y canÿe shembása Marta ca uabainá, chabe yebnents̈e tbojanofja.
38 Jesus e seus discípulos seguiram viagem e chegaram a um povoado onde uma mulher chamada Marta os recebeu em sua casa.
39 Martna canÿe quenata ibnabomna, María ca uabainá. Cha Jesusbe shecuats̈ents̈e yojótbema chabe palabra jouenama;
39 Sua irmã, Maria, sentou-se aos pés de Jesus e ouvia o que ele ensinava.
40 y chëntscuana Marta ba soyënga yojtsama. Cha Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: —Utabná, ¿tondayana cmontsents̈amna, ats̈be quenata nÿe canÿa chas̈onÿá lempe jamama ca? Mëyana chas̈uájabuache ca.
40 Marta, porém, estava ocupada com seus muitos afazeres. Foi a Jesus e disse: “Senhor, não o incomoda que minha irmã fique aí sentada enquanto eu faço todo o trabalho? Diga-lhe que venha me ajudar!”.
41 Chora Jesús tbojanjuá: —Marta, Marta, bëtscá soyëngama contsenócochinÿena y contsenomants̈ná;
41 Mas o Senhor respondeu: “Marta, Marta, você se preocupa e se inquieta com todos esses detalhes.
42 pero nÿe canÿe soye endmëna chë yoiyta soye jamama. María chca jamama tojobuáyana, chë más ts̈abe soye, y ndocná queochatsma cha chaotsajbanama ca.
42 Apenas uma coisa é necessária. Quanto a Maria, ela fez a escolha certa, e ninguém tomará isso dela”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.