Lucas 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chë soyënga chents̈ana, Bëngbe Utabná Jesús inÿe canÿsëfta bnë́tsana y útatnaca tojanabacacá, y utáta chabe natsana tojanichamó, chë cha ibojtsemna jama pueblëngoye y luarëngoye.
1 Depois disso designou o Senhor outros setenta, e os enviou adiante de si, de dois em dois, a todas as cidades e lugares aonde ele havia de ir.
2 Mënts̈á chënga tojanë́yana: “Canÿe bëts jajañe bëtscá játbanama entsemna, pero peonga báseftanga; chíyeca, chents̈a nduíñbioye jaimpádana ba peonga chauichamó chë jaja saná játbanama. Cachcá, quem luarents̈e bëtscá ents̈anga montsemna Bëngbe Bëtsábioye nduabuátmënga, y chë́ngbioye chabiama abuayiynayënga nÿe báseftanga. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá moimpadanga ba abuayiynayënga chauichamó quem ents̈anga chábioye júbuajama.
2 E dizia-lhes: Na verdade, a seara é grande, mas os trabalhadores são poucos; rogai, pois, ao Senhor da seara que mande trabalhadores para a sua seara.
3 Motsajna; s̈mochjinÿe, ats̈e ts̈ëngaftanga cbontsichamná mo oveshënga cuenta, tjañe ques̈ë́ngbeñe.
3 Ide; eis que vos envio como cordeiros ao meio de lobos.
4 Ndoñe s̈mattsambaye shecnaja, ni crocénana s̈mattsaiuábuenana, ni shecochëtjonëshe; y nda chacmojacheuá ora, ndoñe yapa bën chents̈e s̈matjáisenobiamnaye.
4 Não leveis bolsa, nem alforge, nem alparcas; e a ninguém saudeis pelo caminho.
5 “Ndaye yebnents̈e chas̈mojámashjna ora, natsana s̈mochjayana: ‘Lempe ts̈abá quem yebnents̈e chaotsomñe ca’.
5 Em qualquer casa em que entrardes, dizei primeiro: Paz seja com esta casa.
6 Y chë yebnents̈e chca juabna bomna ents̈anga tmomnësna, chë ts̈abiana ndegombre chents̈e echántsemna; pero ndóñese, chca ts̈abiana chents̈e ndoñe queochátsmëna.
6 E se ali houver um filho da paz, repousará sobre ele a vossa paz; e se não, voltará para vós.
7 Canÿe yebnents̈e s̈mochjoquéda, y s̈mochjase y s̈mochjofs̈iye nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá; er chë trabajayá merecido jtsebuájonana chca juácanama. Canÿe pueblents̈e nÿe inÿe y inÿe yebnënguenache ndoñe matajnana.
7 Ficai nessa casa, comendo e bebendo do que eles tiverem; pois digno é o trabalhador do seu salário. Não andeis de casa em casa.
8 “Ndaye pueblents̈e chas̈mojámashjna y ts̈abá chacmojúbuajents̈e, s̈mochjase nts̈amo chents̈e chacmojacaredadaycá;
8 Também, em qualquer cidade em que entrardes, e vos receberem, comei do que puserem diante de vós.
9 chents̈a s̈oquënga s̈mochjáshnaye y s̈mochjáuyana: ‘Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemna ca’.
9 Curai os enfermos que nela houver, e dizer-lhes: É chegado a vós o reino de Deus.
10 Pero canÿe pueblents̈e chas̈mojáshjango y ndoñe chacmonjúbuaja, chents̈a tsashenangoye s̈mochjábocana y mënts̈á s̈mochjayana:
10 Mas em qualquer cidade em que entrardes, e vos não receberem, saindo pelas ruas, dizei:
11 ‘¡Chë ts̈ëngaftangbe pueblents̈a polvëshe, chë bëngbe shecuats̈ënguiñe tojuanjëshe, camuents̈e fs̈cuesenstëtoná, chca, ts̈ëngaftanga chas̈motsetats̈ëmbuama ndoñe ts̈abá s̈monjamama! Pero masque chca, s̈mochtsetáts̈ëmbo chë Bëngbe Bëtsabe amë́ndayana ts̈ëngaftangbeñe entsemnama ca.’
11 Até o pó da vossa cidade, que se nos pegou aos pés, sacudimos contra vós. Contudo, sabei isto: que o reino de Deus é chegado.
12 Ndegombre cbë́yana, quem luare jopochócama te, chë luarents̈a ents̈ángbioye Bëngbe Bëtsá puerte jabuache echantsacastígaye, y Sodoma puebloca bacna ents̈ángbioye ndoñe nÿa nÿets̈á jabuache ca” —Jesús tojánayana.
12 Digo-vos que naquele dia haverá menos rigor para Sodoma, do que para aquela cidade.
13 “¡Ts̈a lastema Corazín puebloca ents̈angbiama! ¡Ts̈a lastema Betsaida puebloca ents̈angbiama! Er chë muents̈e Bëngbe Bëtsabe obenánaca sënjama soyënga, chë bëts pueblënga Tiro y Sidonoca chca matënjochnënguse, chents̈a bacna ents̈anga ya tempo chëngbe bacna soyëngama ngménaca matmëntenójuabonga y Bëngbe Bëtsabe benache matmë́ntishache, y chca tmojamama chaotsótats̈ëmbuama, uajojësha ents̈ayangaca matmëntopormanga y jatinÿashiñe matmënjotbiama.
13 Ai de ti, Corazim! ai de ti, Betsaida! Porque, se em Tiro e em Sidom se tivessem operado os milagres que em vós se operaram, há muito, sentadas em cilício e cinza, elas se teriam arrependido.
14 Pero nts̈amo ents̈anga tmojamama, ts̈abá o ndoñe ts̈abá bétsemnama jayanama chaojobuache ora, ts̈ëngaftanga más bëts castigo s̈mochántsebomna, chë Tiro y Sidonoca bacna ents̈angbe castiguama.
14 Contudo, para Tiro e Sidom haverá menos rigor no juízo do que para vós.
15 Y ts̈ëngaftanga, Capernaum pueblents̈a ents̈anga, ¿celóntscoca atsebánanënga s̈mochtsemna ca s̈mojtsejuabnanga? ¡Chë uabouana infiernoye cmochantsë́setjango!
15 E tu, Cafarnaum, porventura serás elevada até o céu? até o inferno descerás.
16 “Nda ts̈ëngaftanga tcmojoyauná, chana ats̈e joyeunayana; y nda ts̈ëngaftanga tcmojtsëbaté, chana ats̈e jtsabotena; y nda ats̈e s̈ojtsaboté, chana chë nda s̈ojichmó chábioye jtsabotena.”
16 Quem vos ouve, a mim me ouve; e quem vos rejeita, a mim me rejeita; e quem a mim me rejeita, rejeita aquele que me enviou.
17 Chë canÿsëfta bnë́tsana y útatna Jesús yojtsemnoye tmojtanashjajna, puerte oyejuayënga; y chábioye mënts̈á tmojaniyana: —¡Bëngbe Utabná, aca jóts̈ëmbonëse, chë bacna bayëjë́ngnaca s̈onjoyauná ca!
17 Voltaram depois os setenta com alegria, dizendo: Senhor, em teu nome, até os demônios se nos submetem.
18 Y Jesús tojanë́yana: —Ndegombre. Y ts̈ëngaftanga Satanásbioye chca s̈montseyënjaná ora, entsemna mo Satanás celocana canÿe tcuinÿcá jtsotsats̈ana stjinÿcá.
18 Respondeu-lhes ele: Eu via Satanás, como raio, cair do céu.
19 Ats̈na obenana tcbonjats̈atá mëts̈cuayënga y alacranë́ngbeñe chas̈motsajnama, y bëngbe uayayá Satanasbe nÿets obenana jáyënjanama, ts̈ëngaftanga ndocá ntjapasacá.
19 Eis que vos dei autoridade para pisar serpentes e escorpiões, e sobre todo o poder do inimigo; e nada vos fará dano algum.
20 Pero móyejuanga, ndoñe chë bacna bayëjënga chacmóyaunama obenana s̈mojtsebomnama, sinó ts̈ëngaftangbe uabaina celoca ya yojtsábemanama, er ts̈ëngaftanga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida s̈mochántsebomna ca —cha tojanë́yana.
20 Contudo, não vos alegreis porque se vos submetem os espíritos; alegrai-vos antes por estarem os vossos nomes escritos nos céus.
21 Chora Jesús, chë Uámana Espíritbeyeca, corente oyejuayá tojánayana: “Ats̈e cbatschuá, Taita, celoca y quem luarents̈a Utabná. Aca, chë nÿe bats̈á tats̈ëmbënga tconjanÿanÿé, chë ts̈a tats̈ëmbënga y osertánëngbiama tcojaiytëme soyënga. Aíñe, chama cbontsadorana, Taita, aca chca chaotsemnama tcojábos̈enayeca.
21 Naquela mesma hora exultou Jesus no Espírito Santo, e disse: Graças te dou, ó Pai, Senhor do céu e da terra, porque ocultaste estas coisas aos sábios e entendidos, e as revelaste aos pequeninos; sim, ó Pai, porque assim foi do teu agrado.
22 “Ats̈be Taitá lempe chca s̈onjats̈etá. Chë Uaquiñábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Taitá aíñe. Y chë Taitábioye ndocná corente quebnatábuatma; nÿe chë Uaquiñá aíñe, y ndë́muanÿengbioye chë Uaquiñá tojtsebos̈e nda chë Taitá yomnama jinÿanÿiyama, chë́ngnaca chë Taitábioye mochantsábuatma ca.”
22 Todas as coisas me foram entregues por meu Pai; e ninguém conhece quem é o Filho senão o Pai, nem quem é o Pai senão o Filho, e aquele a quem o Filho o quiser revelar.
23 Chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngbioye tojanobuértana y nÿe chë́ngbioye tojanë́yana: “¡Puerte oyejuayënga chë nts̈amo ts̈ëngaftanga s̈montsonÿacá jinÿama tmojtsobenënga!
23 E voltando-se para os discípulos, disse-lhes em particular: Bem-aventurados os olhos que vêem o que vós vedes.
24 Er ats̈e cbë́yana, banga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y reyënga tmojánbos̈ena chë ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá soyënga jinÿana, pero ndoñe tmonjáninÿe; y tmojánbos̈ena chë s̈montsuenana soyënga jouenana, pero ndoñe tmonjanuena ca” —cha tojánayana.
24 Pois vos digo que muitos profetas e reis desejaram ver o que vós vedes, e não o viram; e ouvir o que ouvis, e não o ouviram.
25 Canÿe judiëngbe ley abuatambayá yojonts̈é Jesúseftaca jóyebuambayama, y jisháchichiyamna mënts̈á tbojantjá: —Buatëmbayá, ¿ndayá s̈ojtsemna jamana chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca?
25 E eis que se levantou certo doutor da lei e, para o experimentar, disse: Mestre, que farei para herdar a vida eterna?
26 Y Jesús tbojanjuá: —¿Nts̈amo leyiñe iuábemana? ¿Ndayá chiñe condbétsaliaye ca?
26 Perguntou-lhe Jesus: Que está escrito na lei? Como lês tu?
27 Chë ley abuatambayá tbojanjuá: —“Chë Utabná Bëngbe Bëtsá cochtsebobonshana nÿets ainánaca, nÿets espíritoca, nÿets añémoca y nÿets juábnaca”; y “ndëmua ents̈ánaca cochtsebobonshana, nts̈amo cach aca cuenobobonshancá ca.”
27 Respondeu-lhe ele: Amarás ao Senhor teu Deus de todo o teu coração, de toda a tua alma, de todas as tuas forças e de todo o teu entendimento, e ao teu próximo como a ti mesmo.
28 Chora Jesús tbojaniyana: —Ts̈abá s̈conjojuá. Chca cochtsama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida cochántsebomna ca.
28 Tornou-lhe Jesus: Respondeste bem; faze isso, e viverás.
29 Pero chë ley abuatambayá ts̈abá jenoquédamna Jesúsbioye tbojantjá: —Y ¿ndase chë ndëmua ents̈ánaca yomna ca?
29 Ele, porém, querendo justificar-se, perguntou a Jesus: E quem é o meu próximo?
30 As Jesús tbojanjuá: —Canÿe, Jerusalenocana Jericó benache canÿe ents̈á yojtsetsmá, y básefta salteadorënga imojébëbocna. Lempe imojtsefca, chë ents̈ayánaca; imojtsejants̈etaye y chents̈ana imojtsatóñënga, y chë ents̈á bats̈á obaná imojéseboshjona.
30 Jesus, prosseguindo, disse: Um homem descia de Jerusalém a Jericó, e caiu nas mãos de salteadores, os quais o despojaram e espancando-o, se retiraram, deixando-o meio morto.
31 Ndeolpe, chë benachëjana canÿe judiëngbe bachna yojtsachnëjuana. Chë ents̈ábioye ibojinÿe ora, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
31 Casualmente, descia pelo mesmo caminho certo sacerdote; e vendo-o, passou de largo.
32 Cachcá, canÿe Levita, chë canÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca trabajayá chëjana yojtsachnëjuana; y chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, nÿe chabuacá yojtsëchnë́nguañe.
32 De igual modo também um levita chegou àquele lugar, viu-o, e passou de largo.
33 “Chorna, cach benachëjana canÿe samaritano ináboye. Chë ents̈ábioye ibojinÿe orna, ibojóngmia.
33 Mas um samaritano, que ia de viagem, chegou perto dele e, vendo-o, encheu-se de compaixão;
34 Chábioye yojobeconá, aceitiye y vínoyeca ibojáshna, y lisianënguiñe ents̈ë́juaca ibojuantsacjuá. Chabe couayiñe ibojëftsenjayiye, canÿe yebnoye posada uyents̈amianoye ibojuánatse, y chents̈e chábioye ibojëftsinÿena.
34 e aproximando-se, atou-lhe as feridas, deitando nelas azeite e vinho; e pondo-o sobre a sua cavalgadura, levou-o para uma estalagem e cuidou dele.
35 Yëfsana, chë samaritano uta denario crocénana yojenóbojatsëca, chë mo uta tesca trabajuama crocénana nÿets̈á, y chë posada nduíñbioye ibojesabuenaye, y mënts̈á ibojauyana: ‘Quem boyabása cochtsinÿena, y nderado más crocénana muabiama chacojenábojafjonasna, mëjana chaitísachnëjuana ora, cbochjabáisabuenaye ca.’
35 No dia seguinte tirou dois denários, deu-os ao hospedeiro e disse-lhe: Cuida dele; e tudo o que gastares a mais, eu to pagarei quando voltar.
36 Y chcasna, ¿chë unganguents̈ana nda cmojtsinÿana chë ents̈abiama yojtsejuabnaye cha cachacá ents̈á inamnama ca?”
36 Qual, pois, destes três te parece ter sido o próximo daquele que caiu nas mãos dos salteadores?
37 Y chë ley abuatambayá tbojanjuá: —Chë ents̈abiama tbojanongmé cha ca.
37 Respondeu o doutor da lei: Aquele que usou de misericórdia para com ele. Disse-lhe, pois, Jesus: Vai, e faze tu o mesmo.
38 Chents̈ana, Jesús benachëjana yojtsaye y canÿe base pueblotémoye tojë́ftsanamashëngo; y canÿe shembása Marta ca uabainá, chabe yebnents̈e tbojanofja.
38 Ora, quando iam de caminho, entrou Jesus numa aldeia; e certa mulher, por nome Marta, o recebeu em sua casa.
39 Martna canÿe quenata ibnabomna, María ca uabainá. Cha Jesusbe shecuats̈ents̈e yojótbema chabe palabra jouenama;
39 Tinha esta uma irmã chamada Maria, a qual, sentando-se aos pés do Senhor, ouvia a sua palavra.
40 y chëntscuana Marta ba soyënga yojtsama. Cha Jesúsbioye tojanobeconá y tbojaniyana: —Utabná, ¿tondayana cmontsents̈amna, ats̈be quenata nÿe canÿa chas̈onÿá lempe jamama ca? Mëyana chas̈uájabuache ca.
40 Marta, porém, andava preocupada com muito serviço; e aproximando-se, disse: Senhor, não se te dá que minha irmã me tenha deixado a servir sozinha? Dize-lhe, pois, que me ajude.
41 Chora Jesús tbojanjuá: —Marta, Marta, bëtscá soyëngama contsenócochinÿena y contsenomants̈ná;
41 Respondeu-lhe o Senhor: Marta, Marta, estás ansiosa e perturbada com muitas coisas;
42 pero nÿe canÿe soye endmëna chë yoiyta soye jamama. María chca jamama tojobuáyana, chë más ts̈abe soye, y ndocná queochatsma cha chaotsajbanama ca.
42 entretanto poucas são necessárias, ou mesmo uma só; e Maria escolheu a boa parte, a qual não lhe será tirada.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Lucas 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.