João 6
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chë soyënga tojanopasá chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca tojána Galilea uafjajónaye chenguana. Chë uafjajónayna Tiberias cánaca inauabaina.
1 Depois disso, Jesus atravessou o lago da Galileia, que também é chamado de Tiberíades.
2 Ba ents̈anga imojtsë́stona, er chënga tmojáninÿe cha bëts soyënga jtsamana, s̈oquënga jtsashnayëse.
2 Uma grande multidão o seguia porque eles tinham visto os milagres que Jesus tinha feito, curando os doentes.
3 As Jesús tjoye tojántsjua, y choca chabe uatsjéndayëngaftaca tojanótbema.
3 Ele subiu um monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ya judiëngbe canÿe fiesta, chë Bashco fiesta, yojétsobeco.
4 A Páscoa , a festa principal dos judeus, estava perto.
5 Jesús tojanótbema ora, tojanontjes̈é y tojánanÿe ba ents̈anga chábioye imojetsebéconaye. As Felípbioye tbojaniyana: —¿Ndayents̈e saná cuanjabuámiye nÿetsca quem ents̈anga chamosama ca?
5 Jesus olhou em volta de si e viu que uma grande multidão estava chegando perto dele. Então disse a Filipe:
6 Jesús chca tbojaniyana, ana Felípbioye jinÿama nts̈amo cha tabuanjojuama; er cach Jesús ts̈abá inatáts̈ëmbo ndayá jamama.
6 Ele sabia muito bem o que ia fazer, mas disse isso para ver qual seria a resposta de Filipe.
7 Y Felipe tbojanjuá: —Ni mo uta patse denario crocenánaca nanjopódia tandës̈e jabuámiyama, nÿetsca ents̈anga nÿe mo bats̈atémnaca chamuétsesama ca.
7 Filipe respondeu assim: — Para cada pessoa poder receber um pouco de pão, nós precisaríamos gastar mais de duzentas moedas de prata .
8 Chorna, Jesusbe canÿe uatsjendayá, Andrés ca uabainá, Simón Pédrëbe cats̈ata, Jesúsbioye tbojaniyana:
8 Então um dos discípulos, André, irmão de Simão Pedro, disse:
9 —Muents̈e entsemna canÿe básetema y cha shachna cebada tandës̈e y uta beónata entsebomna. Pero, ¿ndayase nÿe nÿets̈atema chëfta ents̈angbiama ca?
9 — Está aqui um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isso para tanta gente?
10 As Jesús tojánayana: —Ents̈anga më́yana chamotbiama ca.
10 Jesus disse: Então todos se sentaram. (Havia muita grama naquele lugar.) Estavam ali quase cinco mil homens.
11 Chora Jesús, chë tandës̈e chabe cucuats̈iñe tojanca, y Bëngbe Bëtsábioye chë tandës̈ama tbojtanchuá; y chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y chë uatsjéndayëngna nÿetsca ents̈anga imojtsetbiámanënga tmojanats̈atá. Cachcá Jesús chë beónaca tojanma, y nts̈amo ents̈anga imojanbos̈cá tmojanats̈atá.
11 Em seguida Jesus pegou os pães, deu graças a Deus e os repartiu com todos; e fez o mesmo com os peixes. E todos comeram à vontade.
12 Nÿetscanga tmojanse y tmojtanoshachá ora, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Chë ojamnëtémënga s̈mochtsatbananga, tondaye nÿe cachcá ntjëftsonÿayama ca.
12 Quando já estavam satisfeitos, ele disse aos discípulos:
13 As chënga tmojanatbaná, y chë tmojanse shachna cebada tandës̈ents̈ana tojanójamëtemëngaca, bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
13 Eles ajuntaram os pedaços e encheram doze cestos com o que sobrou dos cinco pães.
14 Chë ents̈anga quem bëts soye Jesús jamama tmojáninÿe ora tmojánayana: “Ndegombre quem boyabása, chë quem luaroye jabama Bëngbe Bëtsabe juabna jabóyebuambayama cha entsemna ca.”
14 Os que viram esse milagre de Jesus disseram: — De fato, este é o
15 Jesús yojtsetáts̈ëmbo ents̈anga chëngbe rey jabemama imojetsebos̈ama. Chíyeca cach tjoye tojtsaisanoñe canÿa jtsomñama.
15 Jesus ficou sabendo que queriam levá-lo à força para o fazerem rei; então voltou sozinho para o monte.
16 Tojanibétata ora, Jesusbe uatsjéndayënga chë uafjajónayoye tmojantsmá;
16 De tardinha, os discípulos de Jesus desceram até o lago.
17 barquë́shañe tmojtanenojayé, y tmojanonts̈é jenashbuachénguana, chca, Capernaumoca jenbocnama. Ya ibeta yojtsemna, y Jesús cabá ndoñe chë́ngbioye ntashjanguana.
17 Subiram num barco e começaram a atravessar o lago na direção da cidade de Cafarnaum. Quando já estava escuro, Jesus ainda não tinha vindo se encontrar com eles.
18 Chca imojtsenashbuachnëjuana orna, chë béjayiñe jabuache binÿia tojanóshjango y bëts olëshënga chë barquë́shoye yojtsójants̈etaye.
18 De repente, um vento forte começou a soprar e a levantar as ondas.
19 Shachna o chnë́nguana kilómetro chënga tmojána ora, tmojáninÿe Jesús chë́ngbioye yojtsebéconaye, béjaye juatsbuacá yojtsaye. Chënga chca tmojáninÿe ora ts̈a tmojanocochauatjaná,
19 Os discípulos já tinham remado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando em cima da água e chegando perto do barco. E ficaram com muito medo.
20 pero Jesús tojanë́yana: “Ats̈e sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca.”
20 Mas Jesus disse:
21 Chora chë uatsjéndayënga oyejuayënga imojtsebos̈e Jesús chë barquë́shoye jofjana, y ndoñe bënë́ntscose ya chë imojtsaye luaroye tmojánashjajna.
21 Então eles o receberam com prazer no barco e logo chegaram ao lugar para onde estavam indo.
22 Yëfsana, nÿetsca ents̈anga, chë uafjajónaye chenguánoica tmojanoquedanga tmojáninÿe, chë inÿe yëfsana chë nÿe canÿe barquë́sha yojuamnë́shañe Jesusbe uatsjéndayënga tmojtsanoñama, y Jesús chë́ngaftaca ndoñe tonjánama.
22 No dia seguinte a multidão que estava no lado leste do lago viu que ali só havia um barco pequeno. Sabiam que Jesus não tinha embarcado com os discípulos, pois estes haviam saído sozinhos.
23 Pero chëntscuana, Tiberias pueblents̈ana inÿe barquëshangá tojanáshjajna canÿe luarents̈e, chë Bëngbe Utabná Jesús chabe Taitábioye tbojtanchuá chents̈ana, ents̈anga saná tmojanse luare béconana.
23 Enquanto isso, outros barcos chegaram da cidade de Tiberíades e encostaram perto do lugar onde a multidão tinha comido pão depois de o Senhor Jesus ter dado graças.
24 Asna, ni Jesús ni chabe uatsjéndayënga chents̈e ndoñe montsemnama chë ents̈anga tmojáninÿe ora, chë barquë́shangañe tmojtanenojayé y Capernaumoye tmojána Jesús jetsenguanguama.
24 Quando viram que Jesus e os seus discípulos não estavam ali, subiram nos barcos e saíram para Cafarnaum a fim de procurá-lo.
25 Chë uafjajónaye chenguánoye tmojánashjajna ora, Jesús tmojáninÿena y mënts̈á tmojantjá: —¿Buatëmbayá, ntseco ora muents̈e tcojáshjango ca?
25 A multidão encontrou Jesus no lado oeste do lago, e perguntaram a ele: — Mestre, quando foi que o senhor chegou aqui?
26 Y Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga ndoñe ats̈e ques̈matsnguá, chë bëts soyënga tijamama, sinó nÿe chë jtoshachaye nÿets̈á tandës̈e s̈mojasama.
26 Jesus respondeu:
27 Ndoñe matenángmenana chë nÿe ndoñe bën y jopochócana sanama; chë ndmopochócaye saná, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama saná s̈mochjánguango. Chë saná, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá cmochanjáts̈ataye, er Bëngbe Bëtsá chë Taitá tonjinÿanÿé, ts̈abe soyë́ngaca, cha chábioye tbojuábuayanama ca —tojánayana.
27 Não trabalhem a fim de conseguir a comida que se estraga, mas a fim de conseguir a comida que dura para a vida eterna. O
28 Chora chë ents̈anga tmojantjá: —¿Ndayá fchjama nts̈amo Bëngbe Bëtsá yojtsebos̈cá chaotsemnama ca?
28 — O que é que Deus quer que a gente faça? — perguntaram eles.
29 Chca tmojantjá ora, Jesús tojanë́yana: —Chë Taitá entsebos̈e ts̈ëngaftanga chabe ichmonábeñe chas̈motsos̈buáchema ca.
29 — Ele quer que vocês creiam naquele que ele enviou! — respondeu Jesus.
30 Chora chënga tmojaniyana: —¿Ndaye ts̈abe soye cochjama acbe obenana bënga jinÿanÿiyama ca? Chë soye chaftsjinÿëse, ácbeñe fchantsos̈buáchiye. ¿Bëngbiama taicochjama ca?
30 Eles disseram: — Que milagre o senhor vai fazer para a gente ver e crer no senhor? O que é que o senhor pode fazer?
31 Bëngbe tempsca bëts taitanga ents̈anga ndoyenoca maná ca uabaina saná tmojanse. Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Cha celoca tandës̈e tonjanats̈atá chamosama ca” —chënga tmojánayana.
31 Os nossos antepassados comeram o maná no deserto, como dizem as Escrituras Sagradas : “Do céu ele deu pão para eles comerem.”
32 Chora Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, Moisés chënga ndoñe chë celoca tandës̈e tonjanats̈atá; Bëngbe Bëtsá Bëngbe Taitá chë́ngbioye tojanats̈atá chë maná ca uabaina tandës̈e; y cha endmëna nda celocana chë ndocna te ndmopochócaye tandës̈e ndegombre cmondats̈atná.
32 Jesus disse:
33 Er Bëngbe Bëtsábiocana tandës̈e entsemna chë celocana tojastjanguá; y cha quem luare ents̈angbiama entsama chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca —cha tojanë́yana.
33 Porque o pão que Deus dá é aquele que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Chora chënga tmojanimpadá: —Taita, chë tandës̈e sempre s̈cochtsats̈atnaye ca.
34 — Queremos que o senhor nos dê sempre desse pão! — pediram eles.
35 Y Jesús tojanë́jua: —Ats̈e sëndmëna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama tandës̈e. Nda ats̈e chas̈ojtsë́stona, sempre oyejuayá echanjë́ftsemna y Bëngbe Bëtsabe soyënga nÿets tempo echanjesóbomñe, mo nda nÿets tempo saná totsobomñcá, y ndocna te tbontsishëntsancá.
35 Jesus respondeu:
36 Pero nts̈amo ya tcbonjauyancá, ts̈ëngaftanga ats̈e s̈monjinÿe y cabá ndoñe áts̈beñe ques̈matos̈buaché.
36 Mas eu já disse que vocês não creem em mim, embora estejam me vendo.
37 Nda ats̈be Taitá ats̈biama tbojabocacá, cha ats̈e s̈ochantsë́stona; y nda áts̈bioye s̈ojtsëstona, áts̈bents̈ana quichtëtábocna.
37 Todos aqueles que o Pai me dá virão a mim; e de modo nenhum jogarei fora aqueles que vierem a mim.
38 Er ats̈na celocana sënjabo chë s̈ojichmó cha nts̈amo yojtsebos̈cá jamama, y ndoñe nÿe nts̈amo ats̈e stsebos̈cá.
38 Pois eu desci do céu para fazer a vontade daquele que me enviou e não para fazer a minha própria vontade.
39 Y chë s̈ojichmó cha entsebos̈e, ni mo canÿa chë ats̈biama tojabacacá chents̈ana, ats̈e chailesenciá pochocaná chaotsemnama; y quem luare jopochócama tena, nÿetscanga ats̈biama tojábacacangbiama chámuatayenama ats̈e chaimama.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que nenhum daqueles que o Pai me deu se perca, mas que eu ressuscite todos no último dia.
40 Er ats̈be Taitá entsebos̈e, nda chabe Uaquiñábioye tbojinÿe y chábeñe tojtsos̈buaché, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chaotsebomna, y quem luare jopochócama tena, cha cháuatayenama ats̈e chaimama ca —Jesús tojanë́yana.
40 Pois a vontade do meu Pai é que todos os que veem o Filho e creem nele tenham a vida eterna; e no último dia eu os ressuscitarei.
41 “Ats̈e së́ntsemna chë celocana tojóshjango tandës̈e ca” Jesús tojanë́yana causa, chë judiënga tmojanonts̈é chabiama podesca ichámuana.
41 Eles começaram a criticar Jesus porque ele tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Chënga mënts̈á imojtsichamo: —¿Mua ndoñe Jesús yondmëna, chë Josebe uaquiñá? Chabe bëtsë́tsata bënga tmotsábuatmñe. ¿Nts̈amo cha mora yochjátichamo celocana tojástjango ca?
42 E diziam: — Este não é Jesus, filho de José? Por acaso nós não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que agora ele diz que desceu do céu?
43 As Jesús tojanë́yana: —Ats̈biama ndoñe podesca matichámuana.
43 Jesus respondeu:
44 Ndocná quenátobena ats̈e juastana, chë Taitá, chë s̈ojichmó cha, ainaniñe chca chaotsebos̈ama ndoñe tbonjuajabuáchëse; y ats̈e chanjama cha cháuatayenama quem luare jopochócama te.
44 Só poderão vir a mim aqueles que forem trazidos pelo Pai, que me enviou, e eu os ressuscitarei no último dia.
45 Chë tempsquënga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga mënts̈á tmojanábema: “Cach Bëngbe Bëtsá nÿetscanga echanjabuatambá ca.” Chcasna, nda ats̈be Taitábioye tbojoyeuná, y nts̈amo chë Taitá tbojabuatëmbacá tojuatsjinÿe, cha ats̈e s̈ochanjuasto.
45 Nos
46 “Ndocná ats̈be Taitá tbonjinÿe. Nÿe chë Bëngbe Bëtsábiocana tojabá aíñe.
46 Isso não quer dizer que alguém já tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; ele já viu o Pai.
47 Ndegombre s̈cuayana: Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
47 — Eu afirmo a vocês que isto é verdade: quem crê tem a vida eterna.
48 Ats̈e sëndmëna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama tandës̈e.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Masque ts̈ëngaftangbe bëts taitanga, ents̈anga ndoyenoca chë maná ca uabaina saná tmojanse, pronto tmojanóbana.
49 Os antepassados de vocês comeram o maná no deserto, mas morreram.
50 Pero ats̈e sëntsoyebuambná ndayá chë celocana tojóshjango tandës̈ama. Nda chë tandës̈e tojase, ndoñe queochatóbana.
50 Aqui está o pão que desce do céu; e quem comer desse pão nunca morrerá.
51 Ats̈e së́ntsemna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama tandës̈e, chë celocana tojóshjanguës̈e. Nda quem tandës̈e tojase, nÿetsca tescama nÿe ainá echanjesomñe. Chë chanjáts̈ataye tandës̈na, cach ats̈be cuerpo entsemna. Chca chanjama quem luare ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca” —Jesús tojánayana.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu. Se alguém comer desse pão, viverá para sempre. E o pão que eu darei para que o mundo tenha vida é a minha carne.
52 Chora chë judiënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —¿Nts̈amo cha yochjobenaye cachabe cuerpo jats̈atayana bënga jasama ca?
52 Aí eles começaram a discutir entre si. E perguntavam: — Como é que este homem pode dar a sua própria carne para a gente comer?
53 As Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabe cuerpo ndoñe s̈monjase y chabe buiñe ndoñe s̈monjofs̈ese, ndegombre ts̈abe vida ndoñe ques̈mochátsbomna.
53 Então Jesus disse:
54 Nda ats̈be cuerpo tojase y ats̈be buiñe tojofs̈é, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna, y quem luare jopochócama te ats̈e chanjama cha cháuatayenama.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ats̈be cuerpo ndegombre saná endmëna, y ats̈be buiñe ndegombre ofs̈ës̈nayiye.
55 Pois a minha carne é a comida verdadeira, e o meu sangue é a bebida verdadeira.
56 Nda ats̈be cuerpo tojase y ats̈be buiñe tojofs̈é, áts̈eftaca cánÿiñe mo canÿacá echántsemna, y áts̈naca cháftaca.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue vive em mim, e eu vivo nele.
57 Ats̈be Taitá, chë s̈ojichmó cha, vida endbomna, y ats̈e chábeyeca vida së́ndbomna; cachcá, nda ats̈be cuerpo tojase, chana áts̈beyeca vida jtsebomnana.
57 O Pai, que tem a vida, foi quem me enviou, e por causa dele eu tenho a vida. Assim, também, quem se alimenta de mim terá vida por minha causa.
58 Chë ndaye soyama ats̈e sëntsoyebuambná, ats̈be cuerpo y ats̈be buiñe, entsemna chë celocana tojóshjango tandës̈e. Masque ts̈ëngaftangbe bëts taitanga chë maná ca uabaina tandës̈e tmojanse, pronto tmojanóbana; pero quem tandës̈e ndoñe cachcá quenátsmëna. Nda quem tandës̈e tojase, nÿe nÿets tempo vida echanjesóbomñe ca —Jesús tojánayana.
58 Este é o pão que desceu do céu. Não é como o pão que os antepassados de vocês comeram e mesmo assim morreram. Quem come deste pão viverá para sempre.
59 Chë soyëngna Jesús tonjanabuatambá Capernaum pueblents̈e, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e.
59 Jesus disse isso quando estava ensinando na sinagoga de Cafarnaum.
60 Chca tmojanuena ora, banga Jesusbe ústonënga imojtsichamo: —Nts̈amo cha entsichamcá yapa totcá entsemna mo ndegombre cuaftsemncá joyeunayama. ¿Nda buanjóyeunaye ca?
60 Muitos seguidores de Jesus ouviram isso e reclamaram: — O que ele ensina é muito difícil! Quem pode aceitar esses ensinamentos?
61 Jesús yojtsetáts̈ëmbo chënga ndoñe ts̈abá imontsichámuama; as, chënga tojanatjá: —¿Nts̈amo cbontsëtsëtsnacá ndoñe ts̈abá cmontsë́uenana ca?
61 Não disseram nada a Jesus, mas ele sabia que eles estavam resmungando contra ele. Por isso perguntou:
62 Y chcasna, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë cha tempo inamna luaroye tojë́tstsjuama s̈mojinÿëse, ¿nts̈amo s̈mattsejuabnaye?
62 E o que aconteceria se vocês vissem o
63 Bëngbe Bëtsabe Espíritu entsama ents̈anga chë ts̈abe vida chamotsebomnama. Chë cuerpo ndoñe uámana soye quenátsmëna; chë tcbonjáuyana soyënguiñe entsemna chë Uámana Espíritbe uajabuáchenana y chë ts̈abe vida.
63 O Espírito de Deus é quem dá a vida, mas o ser humano não pode fazer isso. As palavras que eu lhes disse são espírito e vida,
64 Pero masque chca entsemna, ts̈ëngaftangbents̈ana banga áts̈beñe ndoñe ques̈matos̈buaché ca —Jesús tojánayana.
64 mas mesmo assim alguns de vocês não creem. Jesus disse isso porque já sabia desde o começo quem eram os que não iam crer nele e sabia também quem ia traí-lo.
65 Y Jesús yojtëtónts̈a oyebuambnayana: —Chíyeca, ats̈e ts̈ëngaftanga tcbonjáuyana: “nda ats̈e juastama ainaniñe chaotsebos̈ama ats̈be Taitá ndoñe tbonjuájabuache, cha ndoñe ques̈ochatasto ca”.
65 Jesus continuou:
66 Chë causa, chents̈ana, ba chabe ústonënga cachcá tmojesanonÿá, y cháftaca ya ndoñe imontsajna.
66 Por causa disso muitos seguidores de Jesus o abandonaram e não o acompanhavam mais.
67 Chora Jesús, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Y ts̈ëngaftángnaca, jtsoñama y ats̈e jéseboshjonama s̈mojtsebos̈e ca?
67 Então ele perguntou aos doze discípulos:
68 Chora Simón Pedro tbojanjuá: —Bëngbe Utabná Jesús, ¿chcasna ndábioye fchjanga ca? Nÿe aca s̈contsëtsëtsná chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama palabrënga.
68 Simão Pedro respondeu: — Quem é que nós vamos seguir? O senhor tem as palavras que dão vida eterna!
69 Acbeñe fsëntsos̈buaché, y mora fsë́ntsetats̈ëmbo aca chë Bëngbe Bëtsabe Uamaná comnama ca.
69 E nós cremos e sabemos que o senhor é o Santo que Deus enviou.
70 Chora Jesús tojanë́yana: —Ats̈e tcbonjabacacá, chë bnë́tsana útata; pero canÿa ts̈ëngaftanguents̈ana, mo Satanasbe canÿe trabajayacá entsemna ca.
70 Jesus disse:
71 Judas Iscariote, chë Simonbe uaquiñabiama chca Jesús tojánayana. Er chana masque canÿa chabe bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á inamna, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe yochjáftsayents̈bashejuana.
71 Ele estava falando de Judas, filho de Simão Iscariotes. Pois Judas, embora fosse um dos doze discípulos, ia trair Jesus.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.