João 6

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chë soyënga tojanopasá chents̈ana, Jesús chabe uatsjéndayëngaftaca tojána Galilea uafjajónaye chenguana. Chë uafjajónayna Tiberias cánaca inauabaina.
1 Depois dessas coisas, Jesus atravessou o mar da Galileia, que é o de Tiberíades.
2 Ba ents̈anga imojtsë́stona, er chënga tmojáninÿe cha bëts soyënga jtsamana, s̈oquënga jtsashnayëse.
2 Uma grande multidão o seguia, porque tinham visto os sinais que ele fazia na cura dos enfermos.
3 As Jesús tjoye tojántsjua, y choca chabe uatsjéndayëngaftaca tojanótbema.
3 Então Jesus subiu ao monte e sentou-se ali com os seus discípulos.
4 Ya judiëngbe canÿe fiesta, chë Bashco fiesta, yojétsobeco.
4 Ora, a Páscoa, festa dos judeus, estava próxima.
5 Jesús tojanótbema ora, tojanontjes̈é y tojánanÿe ba ents̈anga chábioye imojetsebéconaye. As Felípbioye tbojaniyana: —¿Ndayents̈e saná cuanjabuámiye nÿetsca quem ents̈anga chamosama ca?
5 Então Jesus, erguendo os olhos e vendo que uma grande multidão se aproximava, disse a Filipe:
6 Jesús chca tbojaniyana, ana Felípbioye jinÿama nts̈amo cha tabuanjojuama; er cach Jesús ts̈abá inatáts̈ëmbo ndayá jamama.
6 Mas Jesus dizia isto para testá-lo, porque sabia o que estava para fazer.
7 Y Felipe tbojanjuá: —Ni mo uta patse denario crocenánaca nanjopódia tandës̈e jabuámiyama, nÿetsca ents̈anga nÿe mo bats̈atémnaca chamuétsesama ca.
7 Filipe respondeu: — Nem mesmo duzentos denários de pão seriam suficientes para que cada um recebesse um pedaço.
8 Chorna, Jesusbe canÿe uatsjendayá, Andrés ca uabainá, Simón Pédrëbe cats̈ata, Jesúsbioye tbojaniyana:
8 Um dos discípulos, chamado André, irmão de Simão Pedro, disse a Jesus:
9 —Muents̈e entsemna canÿe básetema y cha shachna cebada tandës̈e y uta beónata entsebomna. Pero, ¿ndayase nÿe nÿets̈atema chëfta ents̈angbiama ca?
9 — Aqui está um menino que tem cinco pães de cevada e dois peixinhos. Mas o que é isto para tanta gente?
10 As Jesús tojánayana: —Ents̈anga më́yana chamotbiama ca.
10 Jesus disse: Havia muita relva naquele lugar. Assim, os homens se assentaram, e eram quase cinco mil.
11 Chora Jesús, chë tandës̈e chabe cucuats̈iñe tojanca, y Bëngbe Bëtsábioye chë tandës̈ama tbojtanchuá; y chabe uatsjéndayënga tojanëjatá, y chë uatsjéndayëngna nÿetsca ents̈anga imojtsetbiámanënga tmojanats̈atá. Cachcá Jesús chë beónaca tojanma, y nts̈amo ents̈anga imojanbos̈cá tmojanats̈atá.
11 Então Jesus pegou os pães e, tendo dado graças, distribuiu-os entre eles; e também igualmente os peixes, tanto quanto queriam.
12 Nÿetscanga tmojanse y tmojtanoshachá ora, Jesús chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Chë ojamnëtémënga s̈mochtsatbananga, tondaye nÿe cachcá ntjëftsonÿayama ca.
12 E, quando já estavam satisfeitos, Jesus disse aos seus discípulos:
13 As chënga tmojanatbaná, y chë tmojanse shachna cebada tandës̈ents̈ana tojanójamëtemëngaca, bnë́tsana uta sbarë́cua tmojanajutjé.
13 Assim, pois, o fizeram e encheram doze cestos de pedaços dos cinco pães de cevada, que sobraram depois que todos tinham comido.
14 Chë ents̈anga quem bëts soye Jesús jamama tmojáninÿe ora tmojánayana: “Ndegombre quem boyabása, chë quem luaroye jabama Bëngbe Bëtsabe juabna jabóyebuambayama cha entsemna ca.”
14 Quando as pessoas viram o sinal que Jesus havia feito, disseram: — Este é verdadeiramente o profeta que devia vir ao mundo.
15 Jesús yojtsetáts̈ëmbo ents̈anga chëngbe rey jabemama imojetsebos̈ama. Chíyeca cach tjoye tojtsaisanoñe canÿa jtsomñama.
15 Jesus ficou sabendo que estavam para vir com a intenção de fazê-lo rei à força. Então ele se retirou outra vez, sozinho, para o monte.
16 Tojanibétata ora, Jesusbe uatsjéndayënga chë uafjajónayoye tmojantsmá;
16 Ao final do dia, os discípulos de Jesus desceram para o mar.
17 barquë́shañe tmojtanenojayé, y tmojanonts̈é jenashbuachénguana, chca, Capernaumoca jenbocnama. Ya ibeta yojtsemna, y Jesús cabá ndoñe chë́ngbioye ntashjanguana.
17 E, entrando num barco, passaram para o outro lado, rumo a Cafarnaum. Já estava escuro, e Jesus ainda não tinha ido até onde eles estavam.
18 Chca imojtsenashbuachnëjuana orna, chë béjayiñe jabuache binÿia tojanóshjango y bëts olëshënga chë barquë́shoye yojtsójants̈etaye.
18 E o mar começava a ficar agitado, porque soprava um vento forte.
19 Shachna o chnë́nguana kilómetro chënga tmojána ora, tmojáninÿe Jesús chë́ngbioye yojtsebéconaye, béjaye juatsbuacá yojtsaye. Chënga chca tmojáninÿe ora ts̈a tmojanocochauatjaná,
19 Os discípulos já tinham navegado uns cinco ou seis quilômetros, quando viram Jesus andando sobre o mar, aproximando-se do barco; e ficaram com medo.
20 pero Jesús tojanë́yana: “Ats̈e sëndmëna; ndoñe matauatjëngana ca.”
20 Mas Jesus lhes disse:
21 Chora chë uatsjéndayënga oyejuayënga imojtsebos̈e Jesús chë barquë́shoye jofjana, y ndoñe bënë́ntscose ya chë imojtsaye luaroye tmojánashjajna.
21 Então eles o receberam com alegria, e logo o barco chegou ao seu destino.
22 Yëfsana, nÿetsca ents̈anga, chë uafjajónaye chenguánoica tmojanoquedanga tmojáninÿe, chë inÿe yëfsana chë nÿe canÿe barquë́sha yojuamnë́shañe Jesusbe uatsjéndayënga tmojtsanoñama, y Jesús chë́ngaftaca ndoñe tonjánama.
22 No dia seguinte, a multidão que tinha ficado do outro lado do mar notou que ali havia apenas um pequeno barco e que Jesus não tinha entrado nele com os seus discípulos, tendo estes partido sozinhos.
23 Pero chëntscuana, Tiberias pueblents̈ana inÿe barquëshangá tojanáshjajna canÿe luarents̈e, chë Bëngbe Utabná Jesús chabe Taitábioye tbojtanchuá chents̈ana, ents̈anga saná tmojanse luare béconana.
23 Entretanto, outros barquinhos de Tiberíades se aproximaram do lugar onde a multidão havia comido o pão depois que o Senhor deu graças.
24 Asna, ni Jesús ni chabe uatsjéndayënga chents̈e ndoñe montsemnama chë ents̈anga tmojáninÿe ora, chë barquë́shangañe tmojtanenojayé y Capernaumoye tmojána Jesús jetsenguanguama.
24 Quando aquela multidão viu que Jesus não estava ali nem os seus discípulos, entraram nos barcos e partiram para Cafarnaum à procura de Jesus.
25 Chë uafjajónaye chenguánoye tmojánashjajna ora, Jesús tmojáninÿena y mënts̈á tmojantjá: —¿Buatëmbayá, ntseco ora muents̈e tcojáshjango ca?
25 E, tendo-o encontrado no outro lado do mar, lhe perguntaram: — Mestre, quando o senhor chegou aqui?
26 Y Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, ts̈ëngaftanga ndoñe ats̈e ques̈matsnguá, chë bëts soyënga tijamama, sinó nÿe chë jtoshachaye nÿets̈á tandës̈e s̈mojasama.
26 Jesus respondeu:
27 Ndoñe matenángmenana chë nÿe ndoñe bën y jopochócana sanama; chë ndmopochócaye saná, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama saná s̈mochjánguango. Chë saná, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá cmochanjáts̈ataye, er Bëngbe Bëtsá chë Taitá tonjinÿanÿé, ts̈abe soyë́ngaca, cha chábioye tbojuábuayanama ca —tojánayana.
27 Trabalhem, não pela comida que se estraga, mas pela que permanece para a vida eterna, a qual o Filho do Homem dará a vocês; porque Deus, o Pai, o confirmou com o seu selo.
28 Chora chë ents̈anga tmojantjá: —¿Ndayá fchjama nts̈amo Bëngbe Bëtsá yojtsebos̈cá chaotsemnama ca?
28 Então lhe perguntaram: — Que faremos para realizar as obras de Deus?
29 Chca tmojantjá ora, Jesús tojanë́yana: —Chë Taitá entsebos̈e ts̈ëngaftanga chabe ichmonábeñe chas̈motsos̈buáchema ca.
29 Jesus respondeu:
30 Chora chënga tmojaniyana: —¿Ndaye ts̈abe soye cochjama acbe obenana bënga jinÿanÿiyama ca? Chë soye chaftsjinÿëse, ácbeñe fchantsos̈buáchiye. ¿Bëngbiama taicochjama ca?
30 Então eles disseram: — Que sinal o senhor fará para que vejamos e creiamos no senhor? O que o senhor pode fazer?
31 Bëngbe tempsca bëts taitanga ents̈anga ndoyenoca maná ca uabaina saná tmojanse. Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Cha celoca tandës̈e tonjanats̈atá chamosama ca” —chënga tmojánayana.
31 Nossos pais comeram o maná no deserto, como está escrito: “Deu-lhes a comer pão do céu.”
32 Chora Jesús tojanë́yana: —Ndegombre cbë́yana, Moisés chënga ndoñe chë celoca tandës̈e tonjanats̈atá; Bëngbe Bëtsá Bëngbe Taitá chë́ngbioye tojanats̈atá chë maná ca uabaina tandës̈e; y cha endmëna nda celocana chë ndocna te ndmopochócaye tandës̈e ndegombre cmondats̈atná.
32 Jesus lhes disse:
33 Er Bëngbe Bëtsábiocana tandës̈e entsemna chë celocana tojastjanguá; y cha quem luare ents̈angbiama entsama chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca —cha tojanë́yana.
33 Porque o pão de Deus é o que desce do céu e dá vida ao mundo.
34 Chora chënga tmojanimpadá: —Taita, chë tandës̈e sempre s̈cochtsats̈atnaye ca.
34 Então lhe disseram: — Senhor, dê-nos sempre desse pão.
35 Y Jesús tojanë́jua: —Ats̈e sëndmëna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama tandës̈e. Nda ats̈e chas̈ojtsë́stona, sempre oyejuayá echanjë́ftsemna y Bëngbe Bëtsabe soyënga nÿets tempo echanjesóbomñe, mo nda nÿets tempo saná totsobomñcá, y ndocna te tbontsishëntsancá.
35 Jesus respondeu:
36 Pero nts̈amo ya tcbonjauyancá, ts̈ëngaftanga ats̈e s̈monjinÿe y cabá ndoñe áts̈beñe ques̈matos̈buaché.
36 Porém eu já disse que vocês não creem, embora estejam me vendo.
37 Nda ats̈be Taitá ats̈biama tbojabocacá, cha ats̈e s̈ochantsë́stona; y nda áts̈bioye s̈ojtsëstona, áts̈bents̈ana quichtëtábocna.
37 Todo aquele que o Pai me dá, esse virá a mim; e o que vem a mim, de modo nenhum o lançarei fora.
38 Er ats̈na celocana sënjabo chë s̈ojichmó cha nts̈amo yojtsebos̈cá jamama, y ndoñe nÿe nts̈amo ats̈e stsebos̈cá.
38 Porque eu desci do céu, não para fazer a minha própria vontade, mas a vontade daquele que me enviou.
39 Y chë s̈ojichmó cha entsebos̈e, ni mo canÿa chë ats̈biama tojabacacá chents̈ana, ats̈e chailesenciá pochocaná chaotsemnama; y quem luare jopochócama tena, nÿetscanga ats̈biama tojábacacangbiama chámuatayenama ats̈e chaimama.
39 E a vontade de quem me enviou é esta: que eu não perca nenhum de todos os que ele me deu; pelo contrário, eu o ressuscitarei no último dia.
40 Er ats̈be Taitá entsebos̈e, nda chabe Uaquiñábioye tbojinÿe y chábeñe tojtsos̈buaché, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chaotsebomna, y quem luare jopochócama tena, cha cháuatayenama ats̈e chaimama ca —Jesús tojanë́yana.
40 De fato, a vontade de meu Pai é que todo aquele que vir o Filho e nele crer tenha a vida eterna; e eu o ressuscitarei no último dia.
41 “Ats̈e së́ntsemna chë celocana tojóshjango tandës̈e ca” Jesús tojanë́yana causa, chë judiënga tmojanonts̈é chabiama podesca ichámuana.
41 Então os judeus começaram a murmurar contra ele, porque tinha dito: “Eu sou o pão que desceu do céu.”
42 Chënga mënts̈á imojtsichamo: —¿Mua ndoñe Jesús yondmëna, chë Josebe uaquiñá? Chabe bëtsë́tsata bënga tmotsábuatmñe. ¿Nts̈amo cha mora yochjátichamo celocana tojástjango ca?
42 E diziam: — Este não é Jesus, o filho de José? Por acaso não conhecemos o pai e a mãe dele? Como é que ele agora diz: “Desci do céu”?
43 As Jesús tojanë́yana: —Ats̈biama ndoñe podesca matichámuana.
43 Jesus respondeu:
44 Ndocná quenátobena ats̈e juastana, chë Taitá, chë s̈ojichmó cha, ainaniñe chca chaotsebos̈ama ndoñe tbonjuajabuáchëse; y ats̈e chanjama cha cháuatayenama quem luare jopochócama te.
44 Ninguém pode vir a mim se o Pai, que me enviou, não o trouxer; e eu o ressuscitarei no último dia.
45 Chë tempsquënga Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga mënts̈á tmojanábema: “Cach Bëngbe Bëtsá nÿetscanga echanjabuatambá ca.” Chcasna, nda ats̈be Taitábioye tbojoyeuná, y nts̈amo chë Taitá tbojabuatëmbacá tojuatsjinÿe, cha ats̈e s̈ochanjuasto.
45 Está escrito nos Profetas: “E todos serão ensinados por Deus.” Portanto, todo aquele que ouviu e aprendeu do Pai, esse vem a mim.
46 “Ndocná ats̈be Taitá tbonjinÿe. Nÿe chë Bëngbe Bëtsábiocana tojabá aíñe.
46 Não que alguém tenha visto o Pai, a não ser aquele que vem de Deus; este já viu o Pai.
47 Ndegombre s̈cuayana: Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
47 — Em verdade, em verdade lhes digo: quem crê em mim tem a vida eterna.
48 Ats̈e sëndmëna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama tandës̈e.
48 Eu sou o pão da vida.
49 Masque ts̈ëngaftangbe bëts taitanga, ents̈anga ndoyenoca chë maná ca uabaina saná tmojanse, pronto tmojanóbana.
49 Os pais de vocês comeram o maná no deserto e morreram.
50 Pero ats̈e sëntsoyebuambná ndayá chë celocana tojóshjango tandës̈ama. Nda chë tandës̈e tojase, ndoñe queochatóbana.
50 Este é o pão que desce do céu, para que todo o que dele comer não pereça.
51 Ats̈e së́ntsemna ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama tandës̈e, chë celocana tojóshjanguës̈e. Nda quem tandës̈e tojase, nÿetsca tescama nÿe ainá echanjesomñe. Chë chanjáts̈ataye tandës̈na, cach ats̈be cuerpo entsemna. Chca chanjama quem luare ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama ca” —Jesús tojánayana.
51 Eu sou o pão vivo que desceu do céu; se alguém comer deste pão, viverá eternamente. E o pão que eu darei pela vida do mundo é a minha carne.
52 Chora chë judiënga tmojanonts̈é enatsëtsnayana: —¿Nts̈amo cha yochjobenaye cachabe cuerpo jats̈atayana bënga jasama ca?
52 Então os judeus começaram a discutir entre si, dizendo: — Como é que este pode nos dar a sua própria carne para comer?
53 As Jesús tojanë́yana: —Ndegombre s̈cuayana: Ts̈ëngaftanga Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemabe cuerpo ndoñe s̈monjase y chabe buiñe ndoñe s̈monjofs̈ese, ndegombre ts̈abe vida ndoñe ques̈mochátsbomna.
53 Jesus respondeu:
54 Nda ats̈be cuerpo tojase y ats̈be buiñe tojofs̈é, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna, y quem luare jopochócama te ats̈e chanjama cha cháuatayenama.
54 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue tem a vida eterna, e eu o ressuscitarei no último dia.
55 Ats̈be cuerpo ndegombre saná endmëna, y ats̈be buiñe ndegombre ofs̈ës̈nayiye.
55 Pois a minha carne é verdadeira comida, e o meu sangue é verdadeira bebida.
56 Nda ats̈be cuerpo tojase y ats̈be buiñe tojofs̈é, áts̈eftaca cánÿiñe mo canÿacá echántsemna, y áts̈naca cháftaca.
56 Quem come a minha carne e bebe o meu sangue permanece em mim, e eu permaneço nele.
57 Ats̈be Taitá, chë s̈ojichmó cha, vida endbomna, y ats̈e chábeyeca vida së́ndbomna; cachcá, nda ats̈be cuerpo tojase, chana áts̈beyeca vida jtsebomnana.
57 Assim como o Pai, que vive, me enviou, e igualmente eu vivo por causa do Pai, também quem de mim se alimenta viverá por mim.
58 Chë ndaye soyama ats̈e sëntsoyebuambná, ats̈be cuerpo y ats̈be buiñe, entsemna chë celocana tojóshjango tandës̈e. Masque ts̈ëngaftangbe bëts taitanga chë maná ca uabaina tandës̈e tmojanse, pronto tmojanóbana; pero quem tandës̈e ndoñe cachcá quenátsmëna. Nda quem tandës̈e tojase, nÿe nÿets tempo vida echanjesóbomñe ca —Jesús tojánayana.
58 Este é o pão que desceu do céu, em nada semelhante àquele que os pais de vocês comeram e, mesmo assim, morreram; quem comer este pão viverá eternamente.
59 Chë soyëngna Jesús tonjanabuatambá Capernaum pueblents̈e, chë judiëngbe enefjuana yebnents̈e.
59 Jesus disse essas coisas quando ensinava na sinagoga de Cafarnaum.
60 Chca tmojanuena ora, banga Jesusbe ústonënga imojtsichamo: —Nts̈amo cha entsichamcá yapa totcá entsemna mo ndegombre cuaftsemncá joyeunayama. ¿Nda buanjóyeunaye ca?
60 Muitos dos seus discípulos, tendo ouvido tais palavras, disseram: — Duro é este discurso; quem pode suportá-lo?
61 Jesús yojtsetáts̈ëmbo chënga ndoñe ts̈abá imontsichámuama; as, chënga tojanatjá: —¿Nts̈amo cbontsëtsëtsnacá ndoñe ts̈abá cmontsë́uenana ca?
61 Mas Jesus, sabendo por si mesmo que os seus discípulos murmuravam a respeito do que ele havia falado, disse-lhes:
62 Y chcasna, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá, chë cha tempo inamna luaroye tojë́tstsjuama s̈mojinÿëse, ¿nts̈amo s̈mattsejuabnaye?
62 Que acontecerá, então, se virem o Filho do Homem subir para o lugar onde primeiro estava?
63 Bëngbe Bëtsabe Espíritu entsama ents̈anga chë ts̈abe vida chamotsebomnama. Chë cuerpo ndoñe uámana soye quenátsmëna; chë tcbonjáuyana soyënguiñe entsemna chë Uámana Espíritbe uajabuáchenana y chë ts̈abe vida.
63 O Espírito é o que vivifica; a carne para nada aproveita. As palavras que eu lhes tenho falado são espírito e são vida.
64 Pero masque chca entsemna, ts̈ëngaftangbents̈ana banga áts̈beñe ndoñe ques̈matos̈buaché ca —Jesús tojánayana.
64 Mas há descrentes entre vocês. Ora, Jesus sabia, desde o princípio, quais eram os que não criam e quem iria traí-lo.
65 Y Jesús yojtëtónts̈a oyebuambnayana: —Chíyeca, ats̈e ts̈ëngaftanga tcbonjáuyana: “nda ats̈e juastama ainaniñe chaotsebos̈ama ats̈be Taitá ndoñe tbonjuájabuache, cha ndoñe ques̈ochatasto ca”.
65 E prosseguiu:
66 Chë causa, chents̈ana, ba chabe ústonënga cachcá tmojesanonÿá, y cháftaca ya ndoñe imontsajna.
66 Diante disso, muitos dos seus discípulos o abandonaram e já não andavam com ele.
67 Chora Jesús, chë bnë́tsana uta uatsjéndayënga tojanë́yana: —¿Y ts̈ëngaftángnaca, jtsoñama y ats̈e jéseboshjonama s̈mojtsebos̈e ca?
67 Então Jesus perguntou aos doze:
68 Chora Simón Pedro tbojanjuá: —Bëngbe Utabná Jesús, ¿chcasna ndábioye fchjanga ca? Nÿe aca s̈contsëtsëtsná chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama palabrënga.
68 Simão Pedro respondeu: — Senhor, para quem iremos? O senhor tem as palavras da vida eterna,
69 Acbeñe fsëntsos̈buaché, y mora fsë́ntsetats̈ëmbo aca chë Bëngbe Bëtsabe Uamaná comnama ca.
69 e nós temos crido e conhecido que o senhor é o Santo de Deus.
70 Chora Jesús tojanë́yana: —Ats̈e tcbonjabacacá, chë bnë́tsana útata; pero canÿa ts̈ëngaftanguents̈ana, mo Satanasbe canÿe trabajayacá entsemna ca.
70 Então Jesus lhes disse:
71 Judas Iscariote, chë Simonbe uaquiñabiama chca Jesús tojánayana. Er chana masque canÿa chabe bnë́tsana uta uatsjendayënguents̈á inamna, Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe yochjáftsayents̈bashejuana.
71 Ele se referia a Judas, filho de Simão Iscariotes, porque este, sendo um dos doze, era quem o haveria de trair.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 6, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.