João 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chë fariseunga tmojanuena Jesús, Juanbiama más ústonënga yojtsabamnama, y más ents̈anga yojtsëbáyanama.
1 O Senhor soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele recrutava e batizava mais discípulos que João
2 Pero ndegombre, cach Jesús ndocnábioye bonÿanábayana, sinó chabe uatsjéndayënga.
2 {se bem que não era Jesus quem batizava, mas os seus discípulos}.
3 Bëngbe Utabná Jesús, nts̈amo chë fariseunga tmojanuenama tojántats̈ëmbona ora, Judea luarocana tojë́ftsanbocna y Galileoye tojtaná.
3 Deixou a Judéia e voltou para a Galiléia.
4 Choye jtamna ibojamna Samaria luarëjana jachnënguana.
4 Ora, devia passar por Samaria.
5 Samariocna, canÿe pueblo Sicar ca uabáinoye Jesús tojánashjango. Chë pueblo yojamna, chë Jacob chabe uaquiñá Josébioye tbojëftsanlargá fshantse béconana.
5 Chegou, pois, a uma localidade da Samaria, chamada Sicar, junto das terras que Jacó dera a seu filho José.
6 Choca yojamna cánÿents̈e atëfjóniñe, búyeshe jobuatsjuama, Jacobëbe atëfjóniñe ca uabáiniñe. Mo nÿetsto ora, chents̈e Jesús yojtsemna, aniñe uamënts̈nayá, chë atëfjóniñe batsjaca yojótbema.
6 Ali havia o poço de Jacó. E Jesus, fatigado da viagem, sentou-se à beira do poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Veio uma mulher da Samaria tirar água. Pediu-lhe Jesus: Dá-me de beber.
8 — ausente —
8 {Pois os discípulos tinham ido à cidade comprar mantimentos.}
9 Y chë shembása tbojanjuá: —Aca canÿe judío condmëna y ats̈na canÿe samaritaná. ¿Nts̈amo cojtsobena ats̈e búyeshe juabuátjañama ca? (Cha chca tojánayana, er canjanopasana, judiëngna samaritanë́ngaftaca ndoñe monjanenatsëtsná.)
9 Aquela samaritana lhe disse: Sendo tu judeu, como pedes de beber a mim, que sou samaritana!... {Pois os judeus não se comunicavam com os samaritanos.}
10 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca mo cojtsetáts̈ëmbo nÿe nts̈amo Bëngbe Bëtsá aca jats̈etayama yojtsebos̈cá, y nda chë búyeshe cmojtsábuatjanañama, acna más cha catjuábuatjañe, y chana béjaye vida bomniye cmatjuabuáts̈etaye ca.
10 Respondeu-lhe Jesus: Se conhecesses o dom de Deus, e quem é que te diz: Dá-me de beber, certamente lhe pedirias tu mesma e ele te daria uma água viva.
11 Y chë shembása tbojaniyana: —Señor, tondaye quecátsbomna nÿe mo ndayecnaca búyeshe jabuatsjuama, y chë atëfjóniñe corente tboca endmëna; y as, ¿ndayents̈ana cochjobenaye béjaye vida bomniye ats̈e juabuats̈etayama?
11 A mulher lhe replicou: Senhor, não tens com que tirá-la, e o poço é fundo... donde tens, pois, essa água viva?
12 Bëngbe tempsca bëts taitá Jacob, quem atëfjóniñe bëngbiama tojë́ftsanboshjona. Cachá, chabe básenga y chabe bayënga muents̈ana búyeshe tmojëftsanofs̈é; y ¿aca chabiama más bëtsá comna ca? —chë shembása yojtsichamo.
12 És, porventura, maior do que o nosso pai Jacó, que nos deu este poço, do qual ele mesmo bebeu e também os seus filhos e os seus rebanhos?
13 As Jesús tbojanjuá: —Nÿetscanga chë quem búyeshents̈ana tmojofs̈enga, chënga cachiñe echantë́tëjuendaye.
13 Respondeu-lhe Jesus: Todo aquele que beber desta água tornará a ter sede,
14 Pero chë chanjuabuáts̈etaye búyeshents̈ana tojofs̈é chana ndocna te cachiñe quebochë́tajuendaye. Cha chanjuabuáts̈etaye búyeshna, chábeñe echántsemna mo cánÿents̈e béjaytema obocaniñcá, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca —cha tbojaniyana.
14 mas o que beber da água que eu lhe der jamais terá sede. Mas a água que eu lhe der virá a ser nele fonte de água, que jorrará até a vida eterna.
15 Chora chë shembása tbojaniyana: —Señor, chca búyeshe s̈mabuats̈etá, as ats̈e ndoñe cachiñe chas̈ondetsajuendama, ni búyeshe juafcama moye jtsaboyama ndoñe chas̈ondë́tsemnama ca.
15 A mulher suplicou: Senhor, dá-me desta água, para eu já não ter sede nem vir aqui tirá-la!
16 As Jesús tbojaniyana: —Motsa acbe boyá jachembuama y cochjésabo ca.
16 Disse-lhe Jesus: Vai, chama teu marido e volta cá.
17 Chora chë shembása tbojanjuá: —Boyá ndoñe quetsátsbomna ca.
17 A mulher respondeu: Não tenho marido. Disse Jesus: Tens razão em dizer que não tens marido.
18 Er, aca shachna boyanga conjánabamna, y chë mora contsebomnana, acbe boyá ndoñe quenátsmëna. Nts̈amo tconjayancá ndegombre entsemna ca.
18 Tiveste cinco maridos, e o que agora tens não é teu. Nisto disseste a verdade.
19 Chë shembása chca tojanuena ora, Jesúsbioye tbojaniyana: —Señor, mora ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, aca canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá comnama.
19 Senhor, disse-lhe a mulher, vejo que és profeta!...
20 Bëngbe tempsca bëts taitanga quem tjoca Bëngbe Bëtsá monjánadorana; pero ts̈ëngaftanga, judiënga s̈mondbétsichamo, bënga Bëngbe Bëtsá jadóramna, Jerusalenoca chë luare canmëna ca.
20 Nossos pais adoraram neste monte, mas vós dizeis que é em Jerusalém que se deve adorar.
21 Chora Jesús tbojanjuá: —Shembása, s̈moyeuná; canÿe tempo echanjóshjango y chora ts̈ëngaftanga ndoñe quecmochátamna Bëngbe Bëtsá jadóramna, ni quem tjoye jabana, ni Jerusalenoye jana.
21 Jesus respondeu: Mulher, acredita-me, vem a hora em que não adorareis o Pai, nem neste monte nem em Jerusalém.
22 Ts̈ëngaftanga samaritanënga ndoñe ques̈matábuatma nda s̈metsadoránama; pero bënga aíñe fsënduábuatma, er chë atsebacayá judiënguents̈ana endabó.
22 Vós adorais o que não conheceis, nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ora entsoshjajuana, ya chë tempo tocjobuache, ndaye ora chë Bëngbe Bëtsá chë Taitá ndegombre atschuanayënga, chë Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca chábioye mochántsadorana. Er chë Taitá entsebos̈e chë chábioye adórayënga chca chamotsamama.
23 Mas vem a hora, e já chegou, em que os verdadeiros adoradores hão de adorar o Pai em espírito e verdade, e são esses adoradores que o Pai deseja.
24 Bëngbe Bëtsá, Espíritu endmëna; y chë chábioye adórayënga entsamna, chë Uámana Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca cha jtsadoránana ca —Jesús tbojaniyana.
24 Deus é espírito, e os seus adoradores devem adorá-lo em espírito e verdade.
25 Chora chë shembása tbojaniyana: —Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, canmëna chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo jabana ca; y cha chaojáshjango orna, cha nÿetsca soyëngama cas̈ochjabuayená ca.
25 Respondeu a mulher: Sei que deve vir o Messias {que se chama Cristo}; quando, pois, vier, ele nos fará conhecer todas as coisas.
26 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e, chë ácaftaca entsoyebuambná cha, cha entsemna ca.
26 Disse-lhe Jesus: Sou eu, quem fala contigo.
27 Chëntscuana, Jesusbe uatsjéndayënga tmojtanashjajna, y tmojtsanëuatjaná, Jesús canÿe shembásaftaca yojtsoyebuambná causa. Pero ndocná Jesús tbonjantjá: ¿Ndayá cháftaca cojtsebos̈e? o ¿Ndáyeca cháftaca cojtsoyebuambná ca?
27 Nisso seus discípulos chegaram e maravilharam-se de que estivesse falando com uma mulher. Ninguém, todavia, perguntou: Que perguntas? Ou: Que falas com ela?
28 Chorna, chë shembása chabe uafcanëja tojésanboshjona, y chë puebloye betsco tojtaná. Chocna, ents̈anga tojanë́yana:
28 A mulher deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse àqueles homens:
29 “Mabënga canÿe boyabása jinÿama ca. Cha ats̈e s̈onjauyana lempe nts̈amo tijamcá. ¿Chë boyabása, chë Cristo tanántsemna ca?” —cha yojtsichamo.
29 Vinde e vede um homem que me contou tudo o que tenho feito. Não seria ele, porventura, o Cristo?
30 As chë ents̈anga chë pueblocana tmojánbocana y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna.
30 Eles saíram da cidade e vieram ter com Jesus.
31 Chca yojtsopasánëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye imojtseimpadana: —Buatëmbayá, bats̈atema mose ca.
31 Entretanto, os discípulos lhe pediam: Mestre, come.
32 Pero cha tojanë́yana: —Ats̈e canÿe soye jasama së́ntsebomna. Ts̈ëngaftanga chë soyama ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ca.
32 Mas ele lhes disse: Tenho um alimento para comer que vós não conheceis.
33 Chora chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana: —¿Nderado nda jasama chabiama tojiyëbo ca?
33 Os discípulos perguntavam uns aos outros: Alguém lhe teria trazido de comer?
34 Y Jesús tojanë́yana: —Chë s̈onjichmó cha nts̈amo yojtsebos̈cá jamana, y chabe trabajo japochócana, chë soyënga mo sanacá ats̈biama entsemna.
34 Disse-lhes Jesus: Meu alimento é fazer a vontade daquele que me enviou e cumprir a sua obra.
35 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo: “Cabá canta ishinÿe entsashbena jaja saná chaotsebínÿnama ca”; pero ats̈e cbë́yana: Minÿënga ts̈a ents̈anga moye montsabëbana; chënga montsemna mo jajañe saná játbanama tojtseprontancá.
35 Não dizeis vós que ainda há quatro meses e vem a colheita? Eis que vos digo: levantai os vossos olhos e vede os campos, porque já estão brancos para a ceifa.
36 Ts̈ëngaftanga s̈montsemna mo chë saná atbanayëngcá. Chëngna jajañe jtsetrabájayana, y chëngbe uacanánana jtsësháchiñana. Cachcá, ts̈ëngaftanga cmontsamna ats̈biama ents̈anga júbuajana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chë jaja saná átbanaye ora, jenënga y chë atbanayënga cánÿiñe oyejuayënga jtsemnana. Cachcá, chë ents̈anga áts̈beñe chamojtsos̈buaché ora, nÿetscanga, chë ats̈biama obuájajanënga y chë ats̈biama trabájayëngnaca cánÿiñe oyejuayënga mochántsemna.
36 O que ceifa recebe o salário e ajunta fruto para a vida eterna; assim o semeador e o ceifador juntamente se regozijarão.
37 Quem ents̈angbe ichámuana, canÿe ndegombre soye endmëna: “Chë jená canÿa jtsemnana, y atbanayana inÿa ca.”
37 Porque eis que se pode dizer com toda verdade: Um é o que semeia outro é o que ceifa.
38 Ats̈e ts̈ëngaftanga cbonjichamó canÿe soye játbanama, y ts̈ëngaftanga tondaye ches̈matsma chca chaotsebínÿnama. Inÿenga chiñe bëtscá tmonjëftsetrabája, y ts̈ëngaftangna, chëngbe trabajënguents̈ana s̈mojolograñe ca —Jesús tojánayana.
38 Enviei-vos a ceifar onde não tendes trabalhado; outros trabalharam, e vós entrastes nos seus trabalhos.
39 Bëtscá ents̈anga, Samarioca pueblents̈ënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché, nts̈amo chë shembása tojanë́yanama. Chë shembása tojanë́yana: “Lempe nts̈amo ats̈e tijamcá cha s̈onjauyana ca.”
39 Muitos foram os samaritanos daquela cidade que creram nele por causa da palavra da mulher, que lhes declarara: Ele me disse tudo quanto tenho feito.
40 As chë samaritanënga, Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna ora, tmojanimpadá chë́ngaftaca chaotsoquedáñama. Y as Jesús, uta te chents̈e tbojëftsanjétana.
40 Assim, quando os samaritanos foram ter com ele, pediram que ficasse com eles. Ele permaneceu ali dois dias.
41 Y más ents̈anga, cach nts̈amo Jesús yojtsanëtsëtsnacá tmonjanuena ora, chábeñe imojtsanos̈buaché.
41 Ainda muitos outros creram nele por causa das suas palavras.
42 Y chë shembása chë ents̈anga tmojaniyana: “Mora cocayé fsëntsos̈buaché, ndoñe nÿe nts̈amo aca s̈cojáuyanama, sinó cach bënga chábioye oído fsënjabuajóyeca; y mora fsë́ntsetats̈ëmbo ndegombre cha yojtsemna chë quem luare ents̈angbiama Atsebacayá ca.”
42 E diziam à mulher: Já não é por causa da tua declaração que cremos, mas nós mesmos ouvimos e sabemos ser este verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Uta te chents̈ana, Jesús Samariocana tojáisanbocna y Galileoye tojataná.
43 Passados os dois dias, Jesus partiu para a Galiléia.
44 Cach Jesús mënts̈á tojánayana: “Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, cachabe luarents̈e oyenënga ndoñe bëtsá ntjabemëngana ca.”
44 {Ele mesmo havia declarado que um profeta não é honrado na sua pátria.}
45 Galileoca oyenënga Jerusalenoye tmojána, y tmojáninÿe nÿetsca bëts soyënga nts̈amo Jesús Bashco fiesta ora choca tojanmcá. Chíyeca, Jesús Galileoye tojtanashjango ora, chënga ts̈abá tmojtanofja.
45 Chegando à Galiléia, acolheram-no os galileus, porque tinham visto tudo o que fizera durante a festa em Jerusalém; pois também eles tinham ido à festa.
46 Galileocna, Jesús cachiñe Caná puebloye tojésanashjango, chë béjayeca vínoye cha tojánbements̈e. Choca yojtsemna canÿe mandadbe uajabuachaná, y chabe uaquiñana Capernaum puebloca s̈ocá yojtsejájona.
46 Ele voltou, pois, a Caná da Galiléia, onde transformara água em vinho. Havia então em Cafarnaum um oficial do rei, cujo filho estava doente.
47 Jesús Judeocana Galileoye tojánashjanguama, chë uajabuachaná tojanuena ora, Jesúsbioye tojána y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama, chabe uaquiñá chabuetseshnáñama, er ya jtsóbanama yojtsemna ca.
47 Ao ouvir que Jesus vinha da Judéia para a Galiléia, foi a ele e rogou-lhe que descesse e curasse seu filho, que estava prestes a morrer.
48 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈ëngaftanga, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama bëts soyënga ats̈e jamama ndoñe s̈monjinÿëse, áts̈beñe ndocna te ntsos̈buáchiyana ca.
48 Disse-lhe Jesus: Se não virdes milagres e prodígios, não credes...
49 Chora, chë mandadbe uajabuachaná Jesúsbioye tbojaniyana: —Taita, betsco mabo, ats̈be uaquiñá cabá ndóbana ora ca.
49 Pediu-lhe o oficial: Senhor, desce antes que meu filho morra!
50 As Jesús tbojaniyana: —Acbe yebnoye motsatá. Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca.
50 Vai, disse-lhe Jesus, o teu filho está passando bem! O homem acreditou na palavra de Jesus e partiu.
51 Cha yojtsataye orna, chabe oservénënga tmojánbocana jajébenguama y tmojaniyana: —Acbe uaquiñá ts̈abá entsatsmëna ca.
51 Enquanto ia descendo, os criados vieram-lhe ao encontro e lhe disseram: Teu filho está passando bem.
52 As cha tojanatjá: —¿Ntseco orscana tbënjatëcja ca?
52 Indagou então deles a hora em que se sentira melhor. Responderam-lhe: Ontem à sétima hora a febre o deixou.
53 Chora chë taitá tojanenojuabó, cachca ora Jesús tbojaniyana: “Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca”. Y cha y nÿetscanga chabe yebnents̈e oyenënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché.
53 Reconheceu o pai ser a mesma hora em que Jesus dissera: Teu filho está passando bem. E creu tanto ele como toda a sua casa.
54 Nts̈amo Jesús chora, chë uajabuachanabe uaquiñabiama tojanmcá, Judeocana Galileoye yojtsataye orna, yojamna chabe utama chca bëts soye jamama, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama, Galilea luaroca.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez, depois de voltar da Judéia para a Galiléia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.