João 4
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chë fariseunga tmojanuena Jesús, Juanbiama más ústonënga yojtsabamnama, y más ents̈anga yojtsëbáyanama.
1 Os fariseus ouviram dizer que Jesus estava ganhando mais discípulos e batizava mais pessoas do que João.
2 Pero ndegombre, cach Jesús ndocnábioye bonÿanábayana, sinó chabe uatsjéndayënga.
2 (De fato, não era Jesus quem batizava, e sim os seus discípulos.)
3 Bëngbe Utabná Jesús, nts̈amo chë fariseunga tmojanuenama tojántats̈ëmbona ora, Judea luarocana tojë́ftsanbocna y Galileoye tojtaná.
3 Quando Jesus ficou sabendo disso, saiu da Judeia e voltou para a Galileia.
4 Choye jtamna ibojamna Samaria luarëjana jachnënguana.
4 No caminho, ele tinha de passar pela região da Samaria.
5 Samariocna, canÿe pueblo Sicar ca uabáinoye Jesús tojánashjango. Chë pueblo yojamna, chë Jacob chabe uaquiñá Josébioye tbojëftsanlargá fshantse béconana.
5 Ele chegou a uma cidade da Samaria, chamada Sicar, que ficava perto das terras que Jacó tinha dado ao seu filho José.
6 Choca yojamna cánÿents̈e atëfjóniñe, búyeshe jobuatsjuama, Jacobëbe atëfjóniñe ca uabáiniñe. Mo nÿetsto ora, chents̈e Jesús yojtsemna, aniñe uamënts̈nayá, chë atëfjóniñe batsjaca yojótbema.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Era mais ou menos meio-dia quando Jesus, cansado da viagem, sentou-se perto do poço.
7 — ausente —
7 Uma mulher samaritana veio tirar água, e Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 (Os discípulos de Jesus tinham ido até a cidade comprar comida.)
9 Y chë shembása tbojanjuá: —Aca canÿe judío condmëna y ats̈na canÿe samaritaná. ¿Nts̈amo cojtsobena ats̈e búyeshe juabuátjañama ca? (Cha chca tojánayana, er canjanopasana, judiëngna samaritanë́ngaftaca ndoñe monjanenatsëtsná.)
9 A mulher respondeu: — O senhor é judeu, e eu sou samaritana. Então como é que o senhor me pede água? (Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.)
10 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca mo cojtsetáts̈ëmbo nÿe nts̈amo Bëngbe Bëtsá aca jats̈etayama yojtsebos̈cá, y nda chë búyeshe cmojtsábuatjanañama, acna más cha catjuábuatjañe, y chana béjaye vida bomniye cmatjuabuáts̈etaye ca.
10 Então Jesus disse:
11 Y chë shembása tbojaniyana: —Señor, tondaye quecátsbomna nÿe mo ndayecnaca búyeshe jabuatsjuama, y chë atëfjóniñe corente tboca endmëna; y as, ¿ndayents̈ana cochjobenaye béjaye vida bomniye ats̈e juabuats̈etayama?
11 Ela respondeu: — O senhor não tem balde para tirar água, e o poço é fundo. Como é que vai conseguir essa água da vida?
12 Bëngbe tempsca bëts taitá Jacob, quem atëfjóniñe bëngbiama tojë́ftsanboshjona. Cachá, chabe básenga y chabe bayënga muents̈ana búyeshe tmojëftsanofs̈é; y ¿aca chabiama más bëtsá comna ca? —chë shembása yojtsichamo.
12 Nosso antepassado Jacó nos deu este poço. Ele, os seus filhos e os seus animais beberam água daqui. Será que o senhor é mais importante do que Jacó?
13 As Jesús tbojanjuá: —Nÿetscanga chë quem búyeshents̈ana tmojofs̈enga, chënga cachiñe echantë́tëjuendaye.
13 Então Jesus disse:
14 Pero chë chanjuabuáts̈etaye búyeshents̈ana tojofs̈é chana ndocna te cachiñe quebochë́tajuendaye. Cha chanjuabuáts̈etaye búyeshna, chábeñe echántsemna mo cánÿents̈e béjaytema obocaniñcá, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca —cha tbojaniyana.
14 mas a pessoa que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Porque a água que eu lhe der se tornará nela uma fonte de água que dará vida eterna.
15 Chora chë shembása tbojaniyana: —Señor, chca búyeshe s̈mabuats̈etá, as ats̈e ndoñe cachiñe chas̈ondetsajuendama, ni búyeshe juafcama moye jtsaboyama ndoñe chas̈ondë́tsemnama ca.
15 Então a mulher pediu: — Por favor, me dê dessa água! Assim eu nunca mais terei sede e não precisarei mais vir aqui buscar água.
16 As Jesús tbojaniyana: —Motsa acbe boyá jachembuama y cochjésabo ca.
16 — Vá chamar o seu marido e volte aqui! — ordenou Jesus.
17 Chora chë shembása tbojanjuá: —Boyá ndoñe quetsátsbomna ca.
17 — Eu não tenho marido! — respondeu a mulher. Então Jesus disse:
18 Er, aca shachna boyanga conjánabamna, y chë mora contsebomnana, acbe boyá ndoñe quenátsmëna. Nts̈amo tconjayancá ndegombre entsemna ca.
18 pois já teve cinco, e este que você tem agora não é, de fato, seu marido. Sim, você falou a verdade.
19 Chë shembása chca tojanuena ora, Jesúsbioye tbojaniyana: —Señor, mora ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, aca canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá comnama.
19 A mulher respondeu: — Agora eu sei que o senhor é um
20 Bëngbe tempsca bëts taitanga quem tjoca Bëngbe Bëtsá monjánadorana; pero ts̈ëngaftanga, judiënga s̈mondbétsichamo, bënga Bëngbe Bëtsá jadóramna, Jerusalenoca chë luare canmëna ca.
20 Os nossos antepassados adoravam a Deus neste monte , mas vocês, judeus, dizem que Jerusalém é o lugar onde devemos adorá-lo.
21 Chora Jesús tbojanjuá: —Shembása, s̈moyeuná; canÿe tempo echanjóshjango y chora ts̈ëngaftanga ndoñe quecmochátamna Bëngbe Bëtsá jadóramna, ni quem tjoye jabana, ni Jerusalenoye jana.
21 Jesus disse:
22 Ts̈ëngaftanga samaritanënga ndoñe ques̈matábuatma nda s̈metsadoránama; pero bënga aíñe fsënduábuatma, er chë atsebacayá judiënguents̈ana endabó.
22 Vocês, samaritanos, não sabem o que adoram, mas nós sabemos o que adoramos porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ora entsoshjajuana, ya chë tempo tocjobuache, ndaye ora chë Bëngbe Bëtsá chë Taitá ndegombre atschuanayënga, chë Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca chábioye mochántsadorana. Er chë Taitá entsebos̈e chë chábioye adórayënga chca chamotsamama.
23 Mas virá o tempo, e, de fato, já chegou, em que os verdadeiros adoradores vão adorar o Pai em espírito e em verdade. Pois são esses que o Pai quer que o adorem.
24 Bëngbe Bëtsá, Espíritu endmëna; y chë chábioye adórayënga entsamna, chë Uámana Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca cha jtsadoránana ca —Jesús tbojaniyana.
24 Deus é Espírito, e por isso os que o adoram devem adorá-lo em espírito e em verdade.
25 Chora chë shembása tbojaniyana: —Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, canmëna chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo jabana ca; y cha chaojáshjango orna, cha nÿetsca soyëngama cas̈ochjabuayená ca.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que o
26 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e, chë ácaftaca entsoyebuambná cha, cha entsemna ca.
26 Então Jesus afirmou:
27 Chëntscuana, Jesusbe uatsjéndayënga tmojtanashjajna, y tmojtsanëuatjaná, Jesús canÿe shembásaftaca yojtsoyebuambná causa. Pero ndocná Jesús tbonjantjá: ¿Ndayá cháftaca cojtsebos̈e? o ¿Ndáyeca cháftaca cojtsoyebuambná ca?
27 Naquele momento chegaram os seus discípulos e ficaram admirados, pois ele estava conversando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou à mulher o que ela queria. E também não perguntaram a Jesus por que motivo ele estava falando com ela.
28 Chorna, chë shembása chabe uafcanëja tojésanboshjona, y chë puebloye betsco tojtaná. Chocna, ents̈anga tojanë́yana:
28 Em seguida, a mulher deixou ali o seu pote, voltou até a cidade e disse a todas as pessoas:
29 “Mabënga canÿe boyabása jinÿama ca. Cha ats̈e s̈onjauyana lempe nts̈amo tijamcá. ¿Chë boyabása, chë Cristo tanántsemna ca?” —cha yojtsichamo.
29 — Venham ver o homem que disse tudo o que eu tenho feito. Será que ele é o Messias?
30 As chë ents̈anga chë pueblocana tmojánbocana y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna.
30 Muitas pessoas saíram da cidade e foram para o lugar onde Jesus estava.
31 Chca yojtsopasánëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye imojtseimpadana: —Buatëmbayá, bats̈atema mose ca.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus: — Mestre, coma alguma coisa!
32 Pero cha tojanë́yana: —Ats̈e canÿe soye jasama së́ntsebomna. Ts̈ëngaftanga chë soyama ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ca.
32 Jesus respondeu:
33 Chora chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana: —¿Nderado nda jasama chabiama tojiyëbo ca?
33 Então os discípulos começaram a perguntar uns aos outros: — Será que alguém já trouxe comida para ele?
34 Y Jesús tojanë́yana: —Chë s̈onjichmó cha nts̈amo yojtsebos̈cá jamana, y chabe trabajo japochócana, chë soyënga mo sanacá ats̈biama entsemna.
34 — A minha comida — disse Jesus — é fazer a vontade daquele que me enviou e terminar o trabalho que ele me deu para fazer.
35 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo: “Cabá canta ishinÿe entsashbena jaja saná chaotsebínÿnama ca”; pero ats̈e cbë́yana: Minÿënga ts̈a ents̈anga moye montsabëbana; chënga montsemna mo jajañe saná játbanama tojtseprontancá.
35 Vocês costumam dizer: “Daqui a quatro meses teremos a colheita.” Mas olhem e vejam bem os campos: o que foi plantado já está maduro e pronto para a colheita.
36 Ts̈ëngaftanga s̈montsemna mo chë saná atbanayëngcá. Chëngna jajañe jtsetrabájayana, y chëngbe uacanánana jtsësháchiñana. Cachcá, ts̈ëngaftanga cmontsamna ats̈biama ents̈anga júbuajana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chë jaja saná átbanaye ora, jenënga y chë atbanayënga cánÿiñe oyejuayënga jtsemnana. Cachcá, chë ents̈anga áts̈beñe chamojtsos̈buaché ora, nÿetscanga, chë ats̈biama obuájajanënga y chë ats̈biama trabájayëngnaca cánÿiñe oyejuayënga mochántsemna.
36 Quem colhe recebe o seu salário, e o resultado do seu trabalho é a vida eterna para as pessoas. E assim tanto o que semeia como o que colhe se alegrarão juntos.
37 Quem ents̈angbe ichámuana, canÿe ndegombre soye endmëna: “Chë jená canÿa jtsemnana, y atbanayana inÿa ca.”
37 Porque é verdade o que dizem: “Um semeia, e outro colhe.”
38 Ats̈e ts̈ëngaftanga cbonjichamó canÿe soye játbanama, y ts̈ëngaftanga tondaye ches̈matsma chca chaotsebínÿnama. Inÿenga chiñe bëtscá tmonjëftsetrabája, y ts̈ëngaftangna, chëngbe trabajënguents̈ana s̈mojolograñe ca —Jesús tojánayana.
38 Eu mandei vocês colherem onde não trabalharam; outros trabalharam ali, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bëtscá ents̈anga, Samarioca pueblents̈ënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché, nts̈amo chë shembása tojanë́yanama. Chë shembása tojanë́yana: “Lempe nts̈amo ats̈e tijamcá cha s̈onjauyana ca.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus porque a mulher tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu tenho feito.”
40 As chë samaritanënga, Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna ora, tmojanimpadá chë́ngaftaca chaotsoquedáñama. Y as Jesús, uta te chents̈e tbojëftsanjétana.
40 Quando os samaritanos chegaram ao lugar onde Jesus estava, pediram a ele que ficasse com eles, e Jesus ficou ali dois dias.
41 Y más ents̈anga, cach nts̈amo Jesús yojtsanëtsëtsnacá tmonjanuena ora, chábeñe imojtsanos̈buaché.
41 E muitos outros creram por causa da mensagem dele.
42 Y chë shembása chë ents̈anga tmojaniyana: “Mora cocayé fsëntsos̈buaché, ndoñe nÿe nts̈amo aca s̈cojáuyanama, sinó cach bënga chábioye oído fsënjabuajóyeca; y mora fsë́ntsetats̈ëmbo ndegombre cha yojtsemna chë quem luare ents̈angbiama Atsebacayá ca.”
42 Eles diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você disse que nós cremos, mas porque nós mesmos o ouvimos falar. E sabemos que ele é, de fato, o Salvador do mundo.
43 Uta te chents̈ana, Jesús Samariocana tojáisanbocna y Galileoye tojataná.
43 Depois de ficar dois dias ali, Jesus foi para a região da Galileia.
44 Cach Jesús mënts̈á tojánayana: “Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, cachabe luarents̈e oyenënga ndoñe bëtsá ntjabemëngana ca.”
44 Pois, como ele mesmo disse: “Um profeta não é respeitado na sua própria terra.”
45 Galileoca oyenënga Jerusalenoye tmojána, y tmojáninÿe nÿetsca bëts soyënga nts̈amo Jesús Bashco fiesta ora choca tojanmcá. Chíyeca, Jesús Galileoye tojtanashjango ora, chënga ts̈abá tmojtanofja.
45 Quando chegou à Galileia, os moradores dali o receberam bem. É que eles tinham ido à Festa da Páscoa , em Jerusalém, e tinham visto tudo o que Jesus havia feito lá.
46 Galileocna, Jesús cachiñe Caná puebloye tojésanashjango, chë béjayeca vínoye cha tojánbements̈e. Choca yojtsemna canÿe mandadbe uajabuachaná, y chabe uaquiñana Capernaum puebloca s̈ocá yojtsejájona.
46 Jesus voltou a Caná da Galileia, onde havia transformado água em vinho. Estava ali um alto funcionário público que morava em Cafarnaum. Ele tinha em casa um filho doente.
47 Jesús Judeocana Galileoye tojánashjanguama, chë uajabuachaná tojanuena ora, Jesúsbioye tojána y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama, chabe uaquiñá chabuetseshnáñama, er ya jtsóbanama yojtsemna ca.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi pedir a ele que fosse a Cafarnaum e curasse o seu filho, que estava morrendo.
48 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈ëngaftanga, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama bëts soyënga ats̈e jamama ndoñe s̈monjinÿëse, áts̈beñe ndocna te ntsos̈buáchiyana ca.
48 Jesus disse ao funcionário:
49 Chora, chë mandadbe uajabuachaná Jesúsbioye tbojaniyana: —Taita, betsco mabo, ats̈be uaquiñá cabá ndóbana ora ca.
49 Ele respondeu: — Senhor, venha depressa, antes que o meu filho morra!
50 As Jesús tbojaniyana: —Acbe yebnoye motsatá. Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca.
50 — Volte para casa! O seu filho vai viver! — disse Jesus. Ele creu nas palavras de Jesus e foi embora.
51 Cha yojtsataye orna, chabe oservénënga tmojánbocana jajébenguama y tmojaniyana: —Acbe uaquiñá ts̈abá entsatsmëna ca.
51 No caminho encontrou-se com os seus empregados, que disseram: — O seu filho está vivo!
52 As cha tojanatjá: —¿Ntseco orscana tbënjatëcja ca?
52 Então ele perguntou a que horas o filho havia começado a melhorar. Os empregados responderam: — Ontem, à uma da tarde, a febre passou.
53 Chora chë taitá tojanenojuabó, cachca ora Jesús tbojaniyana: “Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca”. Y cha y nÿetscanga chabe yebnents̈e oyenënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché.
53 Aí o pai lembrou que havia sido naquela mesma hora que Jesus tinha dito: “O seu filho vai viver.” Então ele e toda a família creram em Jesus.
54 Nts̈amo Jesús chora, chë uajabuachanabe uaquiñabiama tojanmcá, Judeocana Galileoye yojtsataye orna, yojamna chabe utama chca bëts soye jamama, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama, Galilea luaroca.
54 Esse foi o segundo milagre que Jesus fez depois de ter ido da Judeia para a Galileia.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.