João 4

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chë fariseunga tmojanuena Jesús, Juanbiama más ústonënga yojtsabamnama, y más ents̈anga yojtsëbáyanama.
1 Quando Jesus soube que os fariseus tinham ouvido dizer que ele fazia e batizava mais discípulos do que João
2 Pero ndegombre, cach Jesús ndocnábioye bonÿanábayana, sinó chabe uatsjéndayënga.
2 — se bem que Jesus mesmo não batizava, e sim os seus discípulos —,
3 Bëngbe Utabná Jesús, nts̈amo chë fariseunga tmojanuenama tojántats̈ëmbona ora, Judea luarocana tojë́ftsanbocna y Galileoye tojtaná.
3 deixou a Judeia, retirando-se outra vez para a Galileia.
4 Choye jtamna ibojamna Samaria luarëjana jachnënguana.
4 E era-lhe necessário passar pela região da Samaria.
5 Samariocna, canÿe pueblo Sicar ca uabáinoye Jesús tojánashjango. Chë pueblo yojamna, chë Jacob chabe uaquiñá Josébioye tbojëftsanlargá fshantse béconana.
5 Assim, Jesus chegou a uma cidade samaritana, chamada Sicar, perto das terras que Jacó tinha dado a seu filho José.
6 Choca yojamna cánÿents̈e atëfjóniñe, búyeshe jobuatsjuama, Jacobëbe atëfjóniñe ca uabáiniñe. Mo nÿetsto ora, chents̈e Jesús yojtsemna, aniñe uamënts̈nayá, chë atëfjóniñe batsjaca yojótbema.
6 Ali ficava o poço de Jacó. Cansado da viagem, Jesus sentou-se junto ao poço. Era por volta do meio-dia.
7 — ausente —
7 Nisso veio uma mulher samaritana tirar água. Jesus lhe disse:
8 — ausente —
8 Pois os seus discípulos tinham ido à cidade comprar alimentos.
9 Y chë shembása tbojanjuá: —Aca canÿe judío condmëna y ats̈na canÿe samaritaná. ¿Nts̈amo cojtsobena ats̈e búyeshe juabuátjañama ca? (Cha chca tojánayana, er canjanopasana, judiëngna samaritanë́ngaftaca ndoñe monjanenatsëtsná.)
9 Então a mulher samaritana perguntou a Jesus: — Como, sendo o senhor um judeu, pede água a mim, que sou mulher samaritana? Ela disse isso porque os judeus não se dão com os samaritanos.
10 Chora Jesús tbojanjuá: —Aca mo cojtsetáts̈ëmbo nÿe nts̈amo Bëngbe Bëtsá aca jats̈etayama yojtsebos̈cá, y nda chë búyeshe cmojtsábuatjanañama, acna más cha catjuábuatjañe, y chana béjaye vida bomniye cmatjuabuáts̈etaye ca.
10 Jesus respondeu:
11 Y chë shembása tbojaniyana: —Señor, tondaye quecátsbomna nÿe mo ndayecnaca búyeshe jabuatsjuama, y chë atëfjóniñe corente tboca endmëna; y as, ¿ndayents̈ana cochjobenaye béjaye vida bomniye ats̈e juabuats̈etayama?
11 Ao que a mulher respondeu: — O senhor não tem balde e o poço é fundo. De onde vai conseguir essa água viva?
12 Bëngbe tempsca bëts taitá Jacob, quem atëfjóniñe bëngbiama tojë́ftsanboshjona. Cachá, chabe básenga y chabe bayënga muents̈ana búyeshe tmojëftsanofs̈é; y ¿aca chabiama más bëtsá comna ca? —chë shembása yojtsichamo.
12 Por acaso o senhor é maior do que Jacó, o nosso pai, que nos deu o poço, do qual ele mesmo bebeu, assim como os seus filhos e o seu gado?
13 As Jesús tbojanjuá: —Nÿetscanga chë quem búyeshents̈ana tmojofs̈enga, chënga cachiñe echantë́tëjuendaye.
13 Jesus respondeu:
14 Pero chë chanjuabuáts̈etaye búyeshents̈ana tojofs̈é chana ndocna te cachiñe quebochë́tajuendaye. Cha chanjuabuáts̈etaye búyeshna, chábeñe echántsemna mo cánÿents̈e béjaytema obocaniñcá, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama ca —cha tbojaniyana.
14 mas aquele que beber da água que eu lhe der nunca mais terá sede. Pelo contrário, a água que eu lhe der será nele uma fonte a jorrar para a vida eterna.
15 Chora chë shembása tbojaniyana: —Señor, chca búyeshe s̈mabuats̈etá, as ats̈e ndoñe cachiñe chas̈ondetsajuendama, ni búyeshe juafcama moye jtsaboyama ndoñe chas̈ondë́tsemnama ca.
15 A mulher lhe disse: — Senhor, quero que me dê essa água para que eu não mais tenha sede, nem precise vir aqui buscá-la.
16 As Jesús tbojaniyana: —Motsa acbe boyá jachembuama y cochjésabo ca.
16 Jesus disse:
17 Chora chë shembása tbojanjuá: —Boyá ndoñe quetsátsbomna ca.
17 Ao que a mulher respondeu: — Não tenho marido. Então Jesus disse:
18 Er, aca shachna boyanga conjánabamna, y chë mora contsebomnana, acbe boyá ndoñe quenátsmëna. Nts̈amo tconjayancá ndegombre entsemna ca.
18 Porque já teve cinco, e esse que agora tem não é seu marido. O que você disse é verdade.
19 Chë shembása chca tojanuena ora, Jesúsbioye tbojaniyana: —Señor, mora ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, aca canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá comnama.
19 A mulher então lhe disse: — Agora eu sei que o senhor é um profeta!
20 Bëngbe tempsca bëts taitanga quem tjoca Bëngbe Bëtsá monjánadorana; pero ts̈ëngaftanga, judiënga s̈mondbétsichamo, bënga Bëngbe Bëtsá jadóramna, Jerusalenoca chë luare canmëna ca.
20 Nossos pais adoravam neste monte, mas vocês dizem que em Jerusalém é o lugar onde se deve adorar.
21 Chora Jesús tbojanjuá: —Shembása, s̈moyeuná; canÿe tempo echanjóshjango y chora ts̈ëngaftanga ndoñe quecmochátamna Bëngbe Bëtsá jadóramna, ni quem tjoye jabana, ni Jerusalenoye jana.
21 Jesus respondeu:
22 Ts̈ëngaftanga samaritanënga ndoñe ques̈matábuatma nda s̈metsadoránama; pero bënga aíñe fsënduábuatma, er chë atsebacayá judiënguents̈ana endabó.
22 Vocês adoram o que não conhecem; nós adoramos o que conhecemos, porque a salvação vem dos judeus.
23 Pero ora entsoshjajuana, ya chë tempo tocjobuache, ndaye ora chë Bëngbe Bëtsá chë Taitá ndegombre atschuanayënga, chë Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca chábioye mochántsadorana. Er chë Taitá entsebos̈e chë chábioye adórayënga chca chamotsamama.
23 Mas vem a hora — e já chegou — em que os verdadeiros adoradores adorarão o Pai em espírito e em verdade. Porque são esses que o Pai procura para seus adoradores.
24 Bëngbe Bëtsá, Espíritu endmëna; y chë chábioye adórayënga entsamna, chë Uámana Espíritbeyeca y ndegombre juabnë́ngaca cha jtsadoránana ca —Jesús tbojaniyana.
24 Deus é Espírito, e é necessário que os seus adoradores o adorem em espírito e em verdade.
25 Chora chë shembása tbojaniyana: —Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, canmëna chë Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, chë Cristo jabana ca; y cha chaojáshjango orna, cha nÿetsca soyëngama cas̈ochjabuayená ca.
25 A mulher respondeu: — Eu sei que virá o Messias, chamado Cristo. Quando ele vier, nos anunciará todas as coisas.
26 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e, chë ácaftaca entsoyebuambná cha, cha entsemna ca.
26 Então Jesus disse:
27 Chëntscuana, Jesusbe uatsjéndayënga tmojtanashjajna, y tmojtsanëuatjaná, Jesús canÿe shembásaftaca yojtsoyebuambná causa. Pero ndocná Jesús tbonjantjá: ¿Ndayá cháftaca cojtsebos̈e? o ¿Ndáyeca cháftaca cojtsoyebuambná ca?
27 Naquele momento, chegaram os discípulos de Jesus e se admiraram ao vê-lo falando com uma mulher. Mas nenhum deles perguntou: “O que você está querendo?” Ou: “Por que o senhor está falando com ela?”
28 Chorna, chë shembása chabe uafcanëja tojésanboshjona, y chë puebloye betsco tojtaná. Chocna, ents̈anga tojanë́yana:
28 Quanto à mulher, deixou o seu cântaro, foi à cidade e disse ao povo:
29 “Mabënga canÿe boyabása jinÿama ca. Cha ats̈e s̈onjauyana lempe nts̈amo tijamcá. ¿Chë boyabása, chë Cristo tanántsemna ca?” —cha yojtsichamo.
29 — Venham comigo e vejam um homem que me disse tudo o que eu já fiz. Não seria ele, por acaso, o Cristo?
30 As chë ents̈anga chë pueblocana tmojánbocana y Jesús yojtsemnoye tmojánashjajna.
30 Então saíram da cidade e foram até onde Jesus estava.
31 Chca yojtsopasánëntscuana, chë uatsjéndayënga Jesúsbioye imojtseimpadana: —Buatëmbayá, bats̈atema mose ca.
31 Enquanto isso, os discípulos pediam a Jesus, dizendo: — Mestre, coma!
32 Pero cha tojanë́yana: —Ats̈e canÿe soye jasama së́ntsebomna. Ts̈ëngaftanga chë soyama ndoñe ques̈mátstats̈ëmbo ca.
32 Mas ele lhes disse:
33 Chora chë uatsjéndayënga tmojanonts̈é entjanayana: —¿Nderado nda jasama chabiama tojiyëbo ca?
33 Então os discípulos começaram a dizer entre si: — Será que alguém lhe trouxe algo para comer?
34 Y Jesús tojanë́yana: —Chë s̈onjichmó cha nts̈amo yojtsebos̈cá jamana, y chabe trabajo japochócana, chë soyënga mo sanacá ats̈biama entsemna.
34 Jesus lhes declarou:
35 Ts̈ëngaftanga s̈mondbétsichamo: “Cabá canta ishinÿe entsashbena jaja saná chaotsebínÿnama ca”; pero ats̈e cbë́yana: Minÿënga ts̈a ents̈anga moye montsabëbana; chënga montsemna mo jajañe saná játbanama tojtseprontancá.
35 Vocês não dizem que ainda faltam quatro meses até a colheita? Eu, porém, lhes digo: Levantem os olhos e vejam os campos, pois estão maduros para a colheita.
36 Ts̈ëngaftanga s̈montsemna mo chë saná atbanayëngcá. Chëngna jajañe jtsetrabájayana, y chëngbe uacanánana jtsësháchiñana. Cachcá, ts̈ëngaftanga cmontsamna ats̈biama ents̈anga júbuajana, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chë jaja saná átbanaye ora, jenënga y chë atbanayënga cánÿiñe oyejuayënga jtsemnana. Cachcá, chë ents̈anga áts̈beñe chamojtsos̈buaché ora, nÿetscanga, chë ats̈biama obuájajanënga y chë ats̈biama trabájayëngnaca cánÿiñe oyejuayënga mochántsemna.
36 Quem colhe recebe desde já a recompensa e ajunta o seu fruto para a vida eterna, para que se alegrem ao mesmo tempo o que semeia e o que colhe.
37 Quem ents̈angbe ichámuana, canÿe ndegombre soye endmëna: “Chë jená canÿa jtsemnana, y atbanayana inÿa ca.”
37 Pois, no caso, é verdadeiro o ditado: “Um é o que semeia, outro é o que colhe.”
38 Ats̈e ts̈ëngaftanga cbonjichamó canÿe soye játbanama, y ts̈ëngaftanga tondaye ches̈matsma chca chaotsebínÿnama. Inÿenga chiñe bëtscá tmonjëftsetrabája, y ts̈ëngaftangna, chëngbe trabajënguents̈ana s̈mojolograñe ca —Jesús tojánayana.
38 Eu os enviei a colher o que vocês não semearam; outros trabalharam, e vocês aproveitaram o trabalho deles.
39 Bëtscá ents̈anga, Samarioca pueblents̈ënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché, nts̈amo chë shembása tojanë́yanama. Chë shembása tojanë́yana: “Lempe nts̈amo ats̈e tijamcá cha s̈onjauyana ca.”
39 Muitos samaritanos daquela cidade creram em Jesus, por causa do testemunho da mulher, que tinha dito: “Ele me disse tudo o que eu já fiz.”
40 As chë samaritanënga, Jesús yojtsemnents̈e tmojánashjajna ora, tmojanimpadá chë́ngaftaca chaotsoquedáñama. Y as Jesús, uta te chents̈e tbojëftsanjétana.
40 Quando, pois, os samaritanos foram até Jesus, pediram-lhe que permanecesse com eles; e Jesus ficou ali dois dias.
41 Y más ents̈anga, cach nts̈amo Jesús yojtsanëtsëtsnacá tmonjanuena ora, chábeñe imojtsanos̈buaché.
41 Muitos outros creram nele, por causa da palavra de Jesus.
42 Y chë shembása chë ents̈anga tmojaniyana: “Mora cocayé fsëntsos̈buaché, ndoñe nÿe nts̈amo aca s̈cojáuyanama, sinó cach bënga chábioye oído fsënjabuajóyeca; y mora fsë́ntsetats̈ëmbo ndegombre cha yojtsemna chë quem luare ents̈angbiama Atsebacayá ca.”
42 E diziam à mulher: — Agora não é mais por causa do que você falou que nós cremos, mas porque nós mesmos ouvimos, e sabemos que este é verdadeiramente o Salvador do mundo.
43 Uta te chents̈ana, Jesús Samariocana tojáisanbocna y Galileoye tojataná.
43 Passados dois dias, Jesus saiu dali e foi para a Galileia.
44 Cach Jesús mënts̈á tojánayana: “Canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, cachabe luarents̈e oyenënga ndoñe bëtsá ntjabemëngana ca.”
44 Porque o próprio Jesus testemunhou que um profeta não tem honra na sua própria terra.
45 Galileoca oyenënga Jerusalenoye tmojána, y tmojáninÿe nÿetsca bëts soyënga nts̈amo Jesús Bashco fiesta ora choca tojanmcá. Chíyeca, Jesús Galileoye tojtanashjango ora, chënga ts̈abá tmojtanofja.
45 Assim, quando chegou à Galileia, os galileus o receberam, porque viram todas as coisas que Jesus tinha feito em Jerusalém, por ocasião da festa, à qual eles também tinham comparecido.
46 Galileocna, Jesús cachiñe Caná puebloye tojésanashjango, chë béjayeca vínoye cha tojánbements̈e. Choca yojtsemna canÿe mandadbe uajabuachaná, y chabe uaquiñana Capernaum puebloca s̈ocá yojtsejájona.
46 Jesus foi outra vez a Caná da Galileia, onde tinha transformado água em vinho. E havia ali um oficial do rei, cujo filho estava doente em Cafarnaum.
47 Jesús Judeocana Galileoye tojánashjanguama, chë uajabuachaná tojanuena ora, Jesúsbioye tojána y ibojtseimpadana chabe yebnoye cháuama, chabe uaquiñá chabuetseshnáñama, er ya jtsóbanama yojtsemna ca.
47 Quando ouviu dizer que Jesus tinha vindo da Judeia para a Galileia, foi até ele e pediu-lhe que fosse curar o seu filho, que estava morrendo.
48 As Jesús tbojaniyana: —Ts̈ëngaftanga, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama bëts soyënga ats̈e jamama ndoñe s̈monjinÿëse, áts̈beñe ndocna te ntsos̈buáchiyana ca.
48 Então Jesus lhe disse:
49 Chora, chë mandadbe uajabuachaná Jesúsbioye tbojaniyana: —Taita, betsco mabo, ats̈be uaquiñá cabá ndóbana ora ca.
49 O oficial pediu mais uma vez: — Senhor, venha, antes que o meu filho morra!
50 As Jesús tbojaniyana: —Acbe yebnoye motsatá. Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca.
50 Jesus respondeu: O homem creu na palavra de Jesus e partiu.
51 Cha yojtsataye orna, chabe oservénënga tmojánbocana jajébenguama y tmojaniyana: —Acbe uaquiñá ts̈abá entsatsmëna ca.
51 Quando já estava a caminho, os seus servos vieram ao encontro dele, anunciando-lhe que o seu filho estava vivo.
52 As cha tojanatjá: —¿Ntseco orscana tbënjatëcja ca?
52 Então perguntou a que horas o seu filho havia se sentido melhor. Informaram: — Ontem, à uma hora da tarde a febre o deixou.
53 Chora chë taitá tojanenojuabó, cachca ora Jesús tbojaniyana: “Acbe uaquiñá ainá endëtsomñe ca”. Y cha y nÿetscanga chabe yebnents̈e oyenënga Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché.
53 Com isso, o pai reconheceu que aquela era precisamente a hora em que Jesus tinha dito a ele: “O seu filho vai viver.” E ele e toda a sua casa creram.
54 Nts̈amo Jesús chora, chë uajabuachanabe uaquiñabiama tojanmcá, Judeocana Galileoye yojtsataye orna, yojamna chabe utama chca bëts soye jamama, Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama, Galilea luaroca.
54 Este foi o segundo sinal que Jesus fez, depois de ir da Judeia para a Galileia.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 4, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.