João 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús inÿe soye chabe uatsjéndayënga tojánebëbuacna, Tiberias mar béjaye tsachañe. Chora mënts̈á tojanopasá:
1 Depois disso, tornou Jesus a manifestar-se aos seus discípulos junto ao lago de Tiberíades. Manifestou-se deste modo:
2 Cánÿents̈e imojétsemna Simón Pedro; Tomás, chë Gemelo ca uabobainá; Natanael, chë Galilea luarocá, Caná pueblocá; Zebedeobe uaquiñata y Jesusbe inÿe uta uatsjéndayata.
2 Estavam juntos Simão Pedro, Tomé {chamado Dídimo}, Natanael {que era de Caná da Galiléia}, os filhos de Zebedeu e outros dois dos seus discípulos.
3 Simón Pedro chënga tojanë́yana: —Sëntsá beonga jashebuáyama ca.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Responderam-lhe eles: Também nós vamos contigo. Partiram e entraram na barca. Naquela noite, porém, nada apanharam.
4 Ya yojtsebínÿana orna, Jesús chë tsachoca yojtsemna, pero chë uatsjéndayënga ndoñe imontsetáts̈ëmbo cha Jesús yojamnama.
4 Chegada a manhã, Jesus estava na praia. Todavia, os discípulos não o reconheceram.
5 Chora Jesús tojanatjá: —Básenga, ¿tondaye s̈monjashbuá ca?
5 Perguntou-lhes Jesus: Amigos, não tendes acaso alguma coisa para comer? Não, responderam-lhe.
6 As Jesús tojanë́yana: —Barquësha cats̈bioica chë atarraië́sha më́ts̈ena y beonga s̈mochanjáshebuaye ca.
6 Disse-lhes ele: Lançai a rede ao lado direito da barca e achareis. Lançaram-na, e já não podiam arrastá-la por causa da grande quantidade de peixes.
7 As chë Jesusbe bonshana uatsjendayá, Pédrëbioye tbojaniyana: “¡Bëngbe Utabná entsemna ca!”
7 Então aquele discípulo, que Jesus amava, disse a Pedro: É o Senhor! Quando Simão Pedro ouviu dizer que era o Senhor, cingiu-se com a túnica {porque estava nu} e lançou-se às águas.
8 Chë inÿe uatsjéndayëngna chë barquë́shañe tmojána, y chë atarraië́sha jútjena beóngaca imojtsásjaye, er chë tsachocama bécoñe imojtsemna, nÿe canÿe patse metroca.
8 Os outros discípulos vieram na barca, arrastando a rede dos peixes {pois não estavam longe da terra, senão cerca de duzentos côvados}.
9 Fshantsoye tmojánastjajna ora, chënga tmojáninÿena canÿe chebániñe pormániñe, y chents̈na canÿe beona y tandë́s̈naca yojtsesegorana.
9 Ao saltarem em terra, viram umas brasas preparadas e um peixe em cima delas, e pão.
10 Chora Jesús tojanë́yana: “Chë s̈monjáshebuaye beonguents̈ana báseftanga miyëbo ca.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei aqui alguns dos peixes que agora apanhastes.
11 Simón Pedro chë barquë́shoye tojánamashëngo, y chë atarraië́sha jútjena bëts beóngaca, uasjojónana tsachóntscoñe tojanëyamba. Mo canÿe patse y shachna bnë́tsana y unga beóngaca; pero masque nÿets̈á beonga, chë atarraië́sha ndoñe ntjuatanë́canana.
11 Subiu Simão Pedro e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinqüenta e três peixes grandes. Apesar de serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Chora Jesús tojanë́yana: “Mabënga, s̈mochjase ca.”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousou perguntar-lhe: Quem és tu?, pois bem sabiam que era o Senhor.
13 Chora Jesús tojanobeconá, chë tandës̈e tojanca y chënga tojanats̈atá, y chë beónacnaca cachcá tojanma.
13 Jesus aproximou-se, tomou o pão e lhos deu, e do mesmo modo o peixe.
14 Chóracna, Jesús ya unga soyama chabe uatsjéndayënga yojtsanebëbuacana, obanënguents̈ana tojtanayenents̈ana.
14 Era esta já a terceira vez que Jesus se manifestava aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado.
15 Jasama tmojanpochocá ora, Jesús, Simón Pédrëbioye tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿quemëngbiama más ques̈cbobonshana ca?
15 Tendo eles comido, Jesus perguntou a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes? Respondeu ele: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
16 Chora cachiñe tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
16 Perguntou-lhe outra vez: Simão, filho de João, amas-me? Respondeu-lhe: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta os meus cordeiros.
17 Y unga soyama tbojtëtantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
17 Perguntou-lhe pela terceira vez: Simão, filho de João, amas-me? Pedro entristeceu-se porque lhe perguntou pela terceira vez: Amas-me?, e respondeu-lhe: Senhor, sabes tudo, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ndegombre cbëyana: Más bobontse conjamna ora, conjanamana cach aca jtichëtjuana y ndë́moye jama cojtsebos̈e choye jtsoñana; pero tanguá chacojtsemna orna, buacuats̈ënga cochanjatsbaná, y inÿa cmochantichëtjo y ndë́moye jama ndoñe chacontsebos̈e choye cmochanjuánatse ca —Jesús tbojaniyana.
18 Em verdade, em verdade te digo: quando eras mais moço, cingias-te e andavas aonde querias. Mas, quando fores velho, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Chca tojánayana, ana jtsotats̈ëmbuama nts̈amo Pedro jóbanama ibojamnama, y chë chca jóbanëse, Bëngbe Bëtsá corente bëtsá y obená bétsemnama Pedro yochjáninÿanÿiyama. Y chca tojánayanents̈ana, Pédrëbioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
19 Por estas palavras, ele indicava o gênero de morte com que havia de glorificar a Deus. E depois de assim ter falado, acrescentou: Segue-me!
20 Pedro tojesanenostëts̈antjes̈é y tojáninÿe, Jesusbe bonshana uatsjendayá ústonoye yojtsaye. Cha enjamna chë monjansá ora, Jesús cabá ndóbana ora, chë Jesúsbioye más tonjanosjoná y tbonjantjá: “Bëngbe Utabná, ¿nda chë boshjuaná yochtsemna ca?”
20 Voltando-se Pedro, viu que o seguia aquele discípulo que Jesus amava {aquele que estivera reclinado sobre o seu peito, durante a ceia, e lhe perguntara: Senhor, quem é que te há de trair?}.
21 Pedro chábioye tbojáninÿe ora, Jesúsbioye tbojantjá: —Ats̈be Utabná, y cháftaca, ¿nts̈amo yochjopása ca?
21 Vendo-o, Pedro perguntou a Jesus: Senhor, e este? Que será dele?
22 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? Acna nÿe s̈masto ca.
22 Respondeu-lhe Jesus: Que te importa se eu quero que ele fique até que eu venha? Segue-me tu.
23 Chíyeca, chents̈ana, Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbenache nÿetscanga imojánichamo, chë uatsjendayá ndoñe yochanjanóbana ca. Pero Jesusna ndoñe chca tonjánayana, sinó “ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? ca”.
23 Correu por isso o boato entre os irmãos de que aquele discípulo não morreria. Mas Jesus não lhe disse: Não morrerá, mas: Que te importa se quero que ele fique assim até que eu venha?
24 Mua endmëna chë uatsjendayá; cha entsichamo quem soyënga ndegombre yojamnama, y camuá quem librë́s̈añe lempe tonjuábema. Y bënga mondë́tats̈ëmbo cha ndegombre soye endóyebuambnama.
24 Este é o discípulo que dá testemunho de todas essas coisas, e as escreveu. E sabemos que é digno de fé o seu testemunho.
25 Jesús inÿe ba soyënga tonjë́ftsema; ts̈a bëtscá soyënga endmëna, nderado lempe cada canÿe soye tcojuábema y librës̈angá tcojuapormá, ats̈e sëntsejuabná, nÿetsca chës̈angá quem luarents̈e ndoñe nanjuába.
25 Jesus fez ainda muitas outras coisas. Se fossem escritas uma por uma, penso que nem o mundo inteiro poderia conter os livros que se deveriam escrever.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.