João 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús inÿe soye chabe uatsjéndayënga tojánebëbuacna, Tiberias mar béjaye tsachañe. Chora mënts̈á tojanopasá:
1 Depois disto, tornou Jesus a manifestar-se aos discípulos junto do mar de Tiberíades; e foi assim que ele se manifestou:
2 Cánÿents̈e imojétsemna Simón Pedro; Tomás, chë Gemelo ca uabobainá; Natanael, chë Galilea luarocá, Caná pueblocá; Zebedeobe uaquiñata y Jesusbe inÿe uta uatsjéndayata.
2 estavam juntos Simão Pedro, Tomé, chamado Dídimo, Natanael, que era de Caná da Galileia, os filhos de Zebedeu e mais dois dos seus discípulos.
3 Simón Pedro chënga tojanë́yana: —Sëntsá beonga jashebuáyama ca.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Vou pescar. Disseram-lhe os outros: Também nós vamos contigo. Saíram, e entraram no barco, e, naquela noite, nada apanharam.
4 Ya yojtsebínÿana orna, Jesús chë tsachoca yojtsemna, pero chë uatsjéndayënga ndoñe imontsetáts̈ëmbo cha Jesús yojamnama.
4 Mas, ao clarear da madrugada, estava Jesus na praia; todavia, os discípulos não reconheceram que era ele.
5 Chora Jesús tojanatjá: —Básenga, ¿tondaye s̈monjashbuá ca?
5 Perguntou-lhes Jesus: Filhos, tendes aí alguma coisa de comer? Responderam-lhe: Não.
6 As Jesús tojanë́yana: —Barquësha cats̈bioica chë atarraië́sha më́ts̈ena y beonga s̈mochanjáshebuaye ca.
6 Então, lhes disse: Lançai a rede à direita do barco e achareis. Assim fizeram e já não podiam puxar a rede, tão grande era a quantidade de peixes.
7 As chë Jesusbe bonshana uatsjendayá, Pédrëbioye tbojaniyana: “¡Bëngbe Utabná entsemna ca!”
7 Aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor! Simão Pedro, ouvindo que era o Senhor, cingiu-se com sua veste, porque se havia despido, e lançou-se ao mar;
8 Chë inÿe uatsjéndayëngna chë barquë́shañe tmojána, y chë atarraië́sha jútjena beóngaca imojtsásjaye, er chë tsachocama bécoñe imojtsemna, nÿe canÿe patse metroca.
8 mas os outros discípulos vieram no barquinho puxando a rede com os peixes; porque não estavam distantes da terra senão quase duzentos côvados.
9 Fshantsoye tmojánastjajna ora, chënga tmojáninÿena canÿe chebániñe pormániñe, y chents̈na canÿe beona y tandë́s̈naca yojtsesegorana.
9 Ao saltarem em terra, viram ali umas brasas e, em cima, peixes; e havia também pão.
10 Chora Jesús tojanë́yana: “Chë s̈monjáshebuaye beonguents̈ana báseftanga miyëbo ca.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei alguns dos peixes que acabastes de apanhar.
11 Simón Pedro chë barquë́shoye tojánamashëngo, y chë atarraië́sha jútjena bëts beóngaca, uasjojónana tsachóntscoñe tojanëyamba. Mo canÿe patse y shachna bnë́tsana y unga beóngaca; pero masque nÿets̈á beonga, chë atarraië́sha ndoñe ntjuatanë́canana.
11 Simão Pedro entrou no barco e arrastou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e, não obstante serem tantos, a rede não se rompeu.
12 Chora Jesús tojanë́yana: “Mabënga, s̈mochjase ca.”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde, comei. Nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Porque sabiam que era o Senhor.
13 Chora Jesús tojanobeconá, chë tandës̈e tojanca y chënga tojanats̈atá, y chë beónacnaca cachcá tojanma.
13 Veio Jesus, tomou o pão, e lhes deu, e, de igual modo, o peixe.
14 Chóracna, Jesús ya unga soyama chabe uatsjéndayënga yojtsanebëbuacana, obanënguents̈ana tojtanayenents̈ana.
14 E já era esta a terceira vez que Jesus se manifestava aos discípulos, depois de ressuscitado dentre os mortos.
15 Jasama tmojanpochocá ora, Jesús, Simón Pédrëbioye tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿quemëngbiama más ques̈cbobonshana ca?
15 Depois de terem comido, perguntou Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de João, amas-me mais do que estes outros? Ele respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Ele lhe disse: Apascenta os meus cordeiros.
16 Chora cachiñe tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
16 Tornou a perguntar-lhe pela segunda vez: Simão, filho de João, tu me amas? Ele lhe respondeu: Sim, Senhor, tu sabes que te amo. Disse-lhe Jesus: Pastoreia as minhas ovelhas.
17 Y unga soyama tbojtëtantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
17 Pela terceira vez Jesus lhe perguntou: Simão, filho de João, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito, pela terceira vez: Tu me amas? E respondeu-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus lhe disse: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ndegombre cbëyana: Más bobontse conjamna ora, conjanamana cach aca jtichëtjuana y ndë́moye jama cojtsebos̈e choye jtsoñana; pero tanguá chacojtsemna orna, buacuats̈ënga cochanjatsbaná, y inÿa cmochantichëtjo y ndë́moye jama ndoñe chacontsebos̈e choye cmochanjuánatse ca —Jesús tbojaniyana.
18 Em verdade, em verdade te digo que, quando eras mais moço, tu te cingias a ti mesmo e andavas por onde querias; quando, porém, fores velho, estenderás as mãos, e outro te cingirá e te levará para onde não queres.
19 Chca tojánayana, ana jtsotats̈ëmbuama nts̈amo Pedro jóbanama ibojamnama, y chë chca jóbanëse, Bëngbe Bëtsá corente bëtsá y obená bétsemnama Pedro yochjáninÿanÿiyama. Y chca tojánayanents̈ana, Pédrëbioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
19 Disse isto para significar com que gênero de morte Pedro havia de glorificar a Deus. Depois de assim falar, acrescentou-lhe: Segue-me.
20 Pedro tojesanenostëts̈antjes̈é y tojáninÿe, Jesusbe bonshana uatsjendayá ústonoye yojtsaye. Cha enjamna chë monjansá ora, Jesús cabá ndóbana ora, chë Jesúsbioye más tonjanosjoná y tbonjantjá: “Bëngbe Utabná, ¿nda chë boshjuaná yochtsemna ca?”
20 Então, Pedro, voltando-se, viu que também o ia seguindo o discípulo a quem Jesus amava, o qual na ceia se reclinara sobre o peito de Jesus e perguntara: Senhor, quem é o traidor?
21 Pedro chábioye tbojáninÿe ora, Jesúsbioye tbojantjá: —Ats̈be Utabná, y cháftaca, ¿nts̈amo yochjopása ca?
21 Vendo-o, pois, Pedro perguntou a Jesus: E quanto a este?
22 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? Acna nÿe s̈masto ca.
22 Respondeu-lhe Jesus: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa? Quanto a ti, segue-me.
23 Chíyeca, chents̈ana, Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbenache nÿetscanga imojánichamo, chë uatsjendayá ndoñe yochanjanóbana ca. Pero Jesusna ndoñe chca tonjánayana, sinó “ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? ca”.
23 Então, se tornou corrente entre os irmãos o dito de que aquele discípulo não morreria. Ora, Jesus não dissera que tal discípulo não morreria, mas: Se eu quero que ele permaneça até que eu venha, que te importa?
24 Mua endmëna chë uatsjendayá; cha entsichamo quem soyënga ndegombre yojamnama, y camuá quem librë́s̈añe lempe tonjuábema. Y bënga mondë́tats̈ëmbo cha ndegombre soye endóyebuambnama.
24 Este é o discípulo que dá testemunho a respeito destas coisas e que as escreveu; e sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Jesús inÿe ba soyënga tonjë́ftsema; ts̈a bëtscá soyënga endmëna, nderado lempe cada canÿe soye tcojuábema y librës̈angá tcojuapormá, ats̈e sëntsejuabná, nÿetsca chës̈angá quem luarents̈e ndoñe nanjuába.
25 Há, porém, ainda muitas outras coisas que Jesus fez. Se todas elas fossem relatadas uma por uma, creio eu que nem no mundo inteiro caberiam os livros que seriam escritos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.