João 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs BKJ
1 Chca tojanopasá chents̈ana, Jesús inÿe soye chabe uatsjéndayënga tojánebëbuacna, Tiberias mar béjaye tsachañe. Chora mënts̈á tojanopasá:
1 Depois dessas coisas, mostrou-se Jesus outra vez aos discípulos junto ao mar de Tiberíades; e mostrou-se do seguinte modo.
2 Cánÿents̈e imojétsemna Simón Pedro; Tomás, chë Gemelo ca uabobainá; Natanael, chë Galilea luarocá, Caná pueblocá; Zebedeobe uaquiñata y Jesusbe inÿe uta uatsjéndayata.
2 Estavam juntos Simão Pedro, e Tomé, chamado Dídimo, e Natanael de Caná da Galileia, e os filhos de Zebedeu, e outros dois dos seus discípulos.
3 Simón Pedro chënga tojanë́yana: —Sëntsá beonga jashebuáyama ca.
3 Disse-lhes Simão Pedro: Eu vou pescar. Disseram-lhe eles: Nós também vamos contigo. Eles saíram, e imediatamente entraram no barco, e naquela noite não pegaram nada.
4 Ya yojtsebínÿana orna, Jesús chë tsachoca yojtsemna, pero chë uatsjéndayënga ndoñe imontsetáts̈ëmbo cha Jesús yojamnama.
4 Mas, vindo a manhã, Jesus ficou na praia; mas os discípulos não sabiam que era Jesus.
5 Chora Jesús tojanatjá: —Básenga, ¿tondaye s̈monjashbuá ca?
5 Então, disse-lhes Jesus: Filhos, tendes algum alimento? Eles responderam-lhe: Não.
6 As Jesús tojanë́yana: —Barquësha cats̈bioica chë atarraië́sha më́ts̈ena y beonga s̈mochanjáshebuaye ca.
6 E ele lhes disse: Lançai a rede ao lado direito do barco, e achareis. Lançaram-na, portanto, e eles não eram capazes de puxá-la por causa da quantidade de peixes.
7 As chë Jesusbe bonshana uatsjendayá, Pédrëbioye tbojaniyana: “¡Bëngbe Utabná entsemna ca!”
7 Então, aquele discípulo a quem Jesus amava disse a Pedro: É o Senhor. Ora, quando Simão Pedro ouviu que era o Senhor, cingiu-se com sua capa de pescador, (porque ele estava despido), e lançou-se ao mar.
8 Chë inÿe uatsjéndayëngna chë barquë́shañe tmojána, y chë atarraië́sha jútjena beóngaca imojtsásjaye, er chë tsachocama bécoñe imojtsemna, nÿe canÿe patse metroca.
8 E os outros discípulos vieram no pequeno barco (porque não estavam distantes da terra, senão cerca de duzentos côvados), arrastando a rede com os peixes.
9 Fshantsoye tmojánastjajna ora, chënga tmojáninÿena canÿe chebániñe pormániñe, y chents̈na canÿe beona y tandë́s̈naca yojtsesegorana.
9 Logo que vieram para a terra, eles viram ali brasas, e um peixe posto em cima delas, e pão.
10 Chora Jesús tojanë́yana: “Chë s̈monjáshebuaye beonguents̈ana báseftanga miyëbo ca.”
10 Disse-lhes Jesus: Trazei dos peixes que agora apanhastes.
11 Simón Pedro chë barquë́shoye tojánamashëngo, y chë atarraië́sha jútjena bëts beóngaca, uasjojónana tsachóntscoñe tojanëyamba. Mo canÿe patse y shachna bnë́tsana y unga beóngaca; pero masque nÿets̈á beonga, chë atarraië́sha ndoñe ntjuatanë́canana.
11 Simão Pedro subiu, e puxou a rede para a terra, cheia de cento e cinquenta e três grandes peixes; e apesar de serem tantos, não se rompeu a rede.
12 Chora Jesús tojanë́yana: “Mabënga, s̈mochjase ca.”
12 Disse-lhes Jesus: Vinde e jantai. E nenhum dos discípulos ousava perguntar-lhe: Quem és tu? Sabendo que era o Senhor.
13 Chora Jesús tojanobeconá, chë tandës̈e tojanca y chënga tojanats̈atá, y chë beónacnaca cachcá tojanma.
13 Chegou, pois, Jesus, e pegou o pão, e deu-lho, e, semelhantemente, o peixe.
14 Chóracna, Jesús ya unga soyama chabe uatsjéndayënga yojtsanebëbuacana, obanënguents̈ana tojtanayenents̈ana.
14 Foi esta a terceira vez que Jesus mostrou-se aos seus discípulos, depois de ter ressuscitado dos mortos.
15 Jasama tmojanpochocá ora, Jesús, Simón Pédrëbioye tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿quemëngbiama más ques̈cbobonshana ca?
15 Assim, tendo eles jantado, disse Jesus a Simão Pedro: Simão, filho de Jonas, tu me amas mais do que estes? E ele respondeu: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta os meus cordeiros.
16 Chora cachiñe tbojantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
16 Ele disse novamente pela segunda vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Ele disse-lhe: Sim, Senhor; tu sabes que eu te amo. Ele disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
17 Y unga soyama tbojtëtantjá: —Simón, Juanbe uaquiñá, ¿ques̈cbobonshana ca?
17 Ele disse-lhe pela terceira vez: Simão, filho de Jonas, tu me amas? Pedro entristeceu-se por ele lhe ter dito na terceira vez: Tu me amas? E ele disse-lhe: Senhor, tu sabes todas as coisas, tu sabes que eu te amo. Jesus disse-lhe: Apascenta as minhas ovelhas.
18 Ndegombre cbëyana: Más bobontse conjamna ora, conjanamana cach aca jtichëtjuana y ndë́moye jama cojtsebos̈e choye jtsoñana; pero tanguá chacojtsemna orna, buacuats̈ënga cochanjatsbaná, y inÿa cmochantichëtjo y ndë́moye jama ndoñe chacontsebos̈e choye cmochanjuánatse ca —Jesús tbojaniyana.
18 Na verdade, na verdade eu te digo: Quando tu eras jovem, te cingias a ti mesmo, e andavas por onde querias; mas, quando envelheceres, estenderás as tuas mãos, e outro te cingirá, e te levará para onde tu não queiras.
19 Chca tojánayana, ana jtsotats̈ëmbuama nts̈amo Pedro jóbanama ibojamnama, y chë chca jóbanëse, Bëngbe Bëtsá corente bëtsá y obená bétsemnama Pedro yochjáninÿanÿiyama. Y chca tojánayanents̈ana, Pédrëbioye tbojaniyana: —S̈masto ca.
19 E falou isso, significando com que morte havia ele de glorificar a Deus. E, tendo falado isso, disse-lhe: Segue-me.
20 Pedro tojesanenostëts̈antjes̈é y tojáninÿe, Jesusbe bonshana uatsjendayá ústonoye yojtsaye. Cha enjamna chë monjansá ora, Jesús cabá ndóbana ora, chë Jesúsbioye más tonjanosjoná y tbonjantjá: “Bëngbe Utabná, ¿nda chë boshjuaná yochtsemna ca?”
20 Então Pedro, voltando-se, viu que o seguia aquele discípulo a quem Jesus amava, e que também se reclinara sobre o seu peito na ceia, e que dissera: Senhor, quem é que te há de trair?
21 Pedro chábioye tbojáninÿe ora, Jesúsbioye tbojantjá: —Ats̈be Utabná, y cháftaca, ¿nts̈amo yochjopása ca?
21 Vendo Pedro a este, disse a Jesus: Senhor, e o que fará a este homem?
22 Chora Jesús tbojanjuá: —Ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? Acna nÿe s̈masto ca.
22 Disse-lhe Jesus: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti? Segue-me tu.
23 Chíyeca, chents̈ana, Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbenache nÿetscanga imojánichamo, chë uatsjendayá ndoñe yochanjanóbana ca. Pero Jesusna ndoñe chca tonjánayana, sinó “ats̈e quem luaroye jesabámëntscuana cha ainá chauesomñama ats̈e stsebos̈ëse, ¿aca ndayá chama cmatjátsënts̈amna? ca”.
23 Então, divulgou-se entre os irmãos este dito, que aquele discípulo não havia de morrer; Jesus, porém, não lhe disse que não morreria, mas: Se eu quero que ele fique até que eu venha, o que é isso para ti?
24 Mua endmëna chë uatsjendayá; cha entsichamo quem soyënga ndegombre yojamnama, y camuá quem librë́s̈añe lempe tonjuábema. Y bënga mondë́tats̈ëmbo cha ndegombre soye endóyebuambnama.
24 Este é o discípulo que testifica dessas coisas e escreveu estas coisas, e nós sabemos que o seu testemunho é verdadeiro.
25 Jesús inÿe ba soyënga tonjë́ftsema; ts̈a bëtscá soyënga endmëna, nderado lempe cada canÿe soye tcojuábema y librës̈angá tcojuapormá, ats̈e sëntsejuabná, nÿetsca chës̈angá quem luarents̈e ndoñe nanjuába.
25 E há ainda também muitas outras coisas que Jesus fez, as quais, se cada uma fosse escrita, eu suponho que nem ainda o mundo todo poderia conter os livros que seriam escritos. Amém.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.