João 12

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chnë́nguana te chë Bashco fiestama yojtsájamna ora, Jesús Betania puebloye tojtaná. Lázaro, chë Jesús tbojtanayená cha, choca inoyena.
1 Seis dias antes da Páscoa, foi Jesus a Betânia, onde vivia Lázaro, que ele ressuscitara.
2 Chents̈na bëts saná Jesusbiama tmojanábua. Marta tojanëjuats̈é, y Lázaro yojtsemna chë Jesúseftaca juasama mesë́shañe imojtsetbiámanënguents̈e.
2 Deram ali uma ceia em sua honra. Marta servia e Lázaro era um dos convivas.
3 As María canÿe jarrëtema tojanaca; chiñe yojanaftsuamna canÿe botamana uanguëts̈iye, bëtscá uámaniye, ena nárdoca pormániye. Chë uanguëts̈iye, María, Jesusbe shecuats̈ënguiñe tbojanáshecbues̈cja, y cachabe stjënashaca tbojtanshecbojó. Chora, chë yebnents̈e ena nardiyana yojtsonguëts̈iye.
3 Tomando Maria uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus e enxugou-os com seus cabelos. A casa encheu-se do perfume do bálsamo.
4 Chora, canÿa Jesusbe uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote, chë Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe yochjanayents̈bashejuaná, tojánayana:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair, disse:
5 —Quem botamana uanguëts̈iye unga patse denario crocénana enduámana. ¿Ndáyeca ndoñe s̈monjuiye y ndbomnëjémënga chë crocénana mas̈mëntsats̈atá ca?
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Pero Judas chca tojánayana, chë ndbomnëjémëngbeñe ntsejuabnaycá, sinó cha atbëbaná inamna causa. Judas chëngbe crocénana shecnës̈iñe yojánatbëna, y ba soye, chë shecnës̈oye imojanatsuáma crocenánents̈ana cha yojánatbëbana.
6 Dizia isso não porque ele se interessasse pelos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, furtava o que nela lançavam.
7 As Jesús tbojanjuá: —Cachcá monÿá. María më́ntscoñe chë botamana uanguëts̈iye iuabofjájona, cha jobenayama áts̈beñe jabués̈cjama, er ndoñe bën y ats̈e s̈mochanjaitëme.
7 Jesus disse: Deixai-a; ela guardou este perfume para o dia da minha sepultura.
8 Chë ndbomnëjémëngna ts̈ëngaftangbeñe sempre mochanjesomñe, pero ats̈e ndoñe ca —tojánayana.
8 Pois sempre tereis convosco os pobres, mas a mim nem sempre me tereis.
9 Ba judiënga tmojántats̈ëmbona Jesús Betanioca yojtsemnama, y choye tmojána, ndoñe nÿe Jesús jinÿama, sinó Lázarnaca, chë Jesús tbojtanayená cha.
9 Uma grande multidão de judeus veio a saber que Jesus lá estava; e chegou, não somente por causa de Jesus, mas ainda para ver Lázaro, que ele ressuscitara.
10 As chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Lázarnaca jóbama.
10 Mas os príncipes dos sacerdotes resolveram tirar a vida também a Lázaro,
11 Chabe causa, ba judiënga chë́ngbioye cachcá tmojesanë́nÿa y Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
11 porque muitos judeus, por causa dele, se afastavam e acreditavam em Jesus.
12 Chë yëfsana, mallajta ents̈anga, Jerusalenoca fiestama tmojánashjajnënga, tmojántats̈ëmbona Jesús choye yochjánashjanguama.
12 No dia seguinte, uma grande multidão que tinha vindo à festa em Jerusalém ouviu dizer que Jesus se ia aproximando.
13 As chëngna palma betiye buacuafjënga tmojanatë́tsets̈e, y Jesús jajébenguama tmojánbocana, y mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Corente bendición bomná chë Israeloquëngbe Rey ca!”
13 Saíram-lhe ao encontro com ramos de palmas, exclamando: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor, o rei de Israel!
14 Jesús canÿe burrotema tbojáninÿena y chábeñe tojanenojayé. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá, cachcá tojanopasá. Chiñe mënts̈á endayana Jerusalenoca ents̈angbiama:
14 Tendo Jesus encontrado um jumentinho, montou nele, segundo o que está escrito:
15 Sión bëts puebloca oyenënga, ndoñe matauatjëngana.
15 Não temas, filha de Sião, eis que vem o teu rei montado num filho de jumenta {Zc 9,9}.
16 Chca orna, Jesusbe uatsjéndayënga chë soyëngama ndoñe tonjanësertá; pero chents̈ana, Jesús corente bëtsá yomnama Bëngbe Bëtsá tojaninÿanÿé ora, chë uatsjéndayënga chama tmojanenojuabó, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá y cachcá Jesúseftaca tojanopasama.
16 Os seus discípulos a princípio não compreendiam essas coisas, mas, quando Jesus foi glorificado, então se lembraram de que isto estava escrito a seu respeito e de que assim lho fizeram.
17 Chë Jesúseftaca imojtsemna ents̈anga, Lázarbioye uatbontsánoye tbojanchembo ora y chents̈ana tbojtanayená ora, nts̈amo tmojáninÿama chora imojtsecuéntaye.
17 A multidão, pois, que se achava com ele, quando chamara Lázaro do sepulcro e o ressuscitara, aclamava-o.
18 Chíyeca, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama, chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca cha tojanmama tmojanuénayeca.
18 Por isso o povo lhe saía ao encontro, porque tinha ouvido que Jesus fizera aquele milagre.
19 Pero chë fariseunga imojtsenatsëtsnaye: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá bënga tondaye jamama quemuátobenama y más, ¡nÿetscanga cha montsë́stona ca!”
19 Mas os fariseus disseram entre si: Vede! Nada adiantamos! Reparai que todo mundo corre após ele!
20 Bashco fiestama, chë Bëngbe Bëtsá jadórama Jerusalenoye tmojánangbeñe, básefta griego ents̈ángnaca imojtsemna.
20 Havia alguns gregos entre os que subiram para adorar durante a festa.
21 Chëngna, Felipe chë Galilea luarocá, chë Betsaida pueblocábioye, tmojanobeconá y tmojanimpadá: “Señor, bënga fsë́ntsebos̈e Jesús jinÿama ca.”
21 Estes se aproximaram de Filipe {aquele de Betsaida da Galiléia} e rogaram-lhe: Senhor, quiséramos ver Jesus.
22 Chora Felipe tojána Andrés jauyanama, y chë útatna Jesúsbioye tbojána, chë grieguëngbiama jauenayama.
22 Filipe foi e falou com André. Então André e Filipe o disseram ao Senhor.
23 Jesús chata tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá corente bëtsá yomnama jinÿanÿiyama te ya tocjobuache.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora para o Filho do Homem ser glorificado.
24 Ndegombre s̈cuayana: Canÿe trigo jénaye ndoñe fshantsiñe tmonjuatbontsá y ndoñe tonjóbanëse, nÿe cach canÿe trigo jénaye jesomñana. Pero tmojuatbontsá y tojóbanase, bëtscá jashájonana.
24 Em verdade, em verdade vos digo: se o grão de trigo, caído na terra, não morrer, fica só; se morrer, produz muito fruto.
25 Cachcá, nda nÿe cachá tojtsenóbobonshana, cha chabe vida echanjëftsobuets̈e. Pero nda nÿe cachá ndoñe tontsenóbobonshana y nts̈amo ats̈e stsemandacá, quem luariñe vida tojtsebomnëntscuana cha tojtsamëse, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; mas quem odeia a sua vida neste mundo, conservá-la-á para a vida eterna.
26 Nda nts̈amo stsemandacá jamama tojtsebos̈e, ats̈e chas̈otsë́stona. Chca, ndayents̈e ats̈e chaitsemna, chánaca, chë ats̈e oservená, chents̈e chaotsemna. Ats̈e s̈ojtseservénabiama, ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá echanjínÿanÿiye bëtsá yomnama ca” —Jesús tojánayana.
26 Se alguém me quer servir, siga-me; e, onde eu estiver, estará ali também o meu servo. Se alguém me serve, meu Pai o honrará.
27 Y más Jesús tojánayana: “¡Mora ts̈a cochtsets̈enaná së́ntsemna! ¿Ats̈e chjayana: ‘Taita, chë áts̈eftaca echanjopása soyënga s̈motsebojuaná ca?’ Ndoñe; er más chama ats̈e quem luaroye tijabo.
27 Presentemente, a minha alma está perturbada. Mas que direi?... Pai, salva-me desta hora... Mas é exatamente para isso que vim a esta hora.
28 Taita, s̈minÿanÿé aca puerte bëtsá y obená comnama ca.”
28 Pai, glorifica o teu nome! Nisto veio do céu uma voz: Já o glorifiquei e tornarei a glorificá-lo.
29 Ents̈anga chca tmojanuena ora, ínÿenga imojtsichamo nÿe tojanjuésase ca; pero ínÿengna imojtsichamo: —Canÿe ángel chábioye tbonjuatsëtsá ca.
29 Ora, a multidão que ali estava, ao ouvir isso, dizia ter havido um trovão. Outros replicavam: Um anjo falou-lhe.
30 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo s̈monjouencá, ats̈biama ndoñe quenátsmëna, sinó ts̈ëngaftangbiama.
30 Jesus disse: Essa voz não veio por mim, mas sim por vossa causa.
31 Mora chë tempo entsemna, chë quem luare ents̈anga tmojë́ftsema bacna soyënga jinÿanÿiyama y chëngbe castiguama jayanama. Y mora, chë nÿetsca bacna soyënga mandayá, quem luarents̈ana mochantábocna.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será lançado fora o príncipe deste mundo.
32 Pero ats̈e fshantsocana atsbananá chaitsemna ora, nÿetsca ents̈anga áts̈bioye chanjúbuaja ca —Jesús tojánayana.
32 E quando eu for levantado da terra, atrairei todos os homens a mim.
33 Chca cha yojtsichamo, ana jinÿanÿiyama nts̈amo jóbanama ibojamnama.
33 Dizia, porém, isto, significando de que morte havia de morrer.
34 Chora chë ents̈anga tmojanjuá: —Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, y chíyeca bënga fsëndë́tats̈ëmbo chë Cristo nÿetsca tescama vida yochtsebomna ca. As, ¿ndáyeca cojtsichamo, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chamuatsbanama yojtsemna ca? ¿Nda yojtsemna Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ca? —chënga imojtsichamo.
34 A multidão respondeu-lhe: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre. Como dizes tu: Importa que o Filho do Homem seja levantado? Quem é esse Filho do Homem?
35 Y Jesús tojanë́yana: —Nÿe baseftatescama chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá ts̈ëngaftangbeñe entsemna. Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangbeñe yojtsemnëntscuana, cháftaca s̈mochtsajna. Chca, mo ibetiñcá ndoñe ques̈mochátajna. Nda ndoñe binÿniñe tojtsana, cha ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndëmuajana yojtsana.
35 Respondeu-lhes Jesus: Ainda por pouco tempo a luz estará em vosso meio. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos surpreendam; e quem caminha nas trevas não sabe para onde vai.
36 Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangaftaca endétsemnëntscuana, chábeñe s̈mochtsos̈buáchiye; as, ts̈ëngaftangbe juabnënga binÿniñe echántsemna ca —Jesús tojánayana.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, e assim vos tornareis filhos da luz. Jesus disse essas coisas, retirou-se e ocultou-se longe deles.
37 Masque Jesús, judiëngbe delante ba bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca tojë́ftsema, chënga ndoñe chábeñe ntsos̈buáchiyana,
37 Embora tivesse feito tantos milagres na presença deles, não acreditavam nele.
38 nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías tojanabemcá, cachcá chaotsemnama. Isaías mënts̈á tojánayana:
38 Assim se cumpria o oráculo do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? E a quem foi revelado o braço do Senhor {Is 53,1}?
39 Chíyeca chënga ndoñe montsobena Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyama, er Isaías mënts̈ánaca tojë́ftsanabema:
39 Aliás, não podiam crer, porque outra vez disse Isaías:
40 Bëngbe Bëtsá tojama chënga chabe soyëngama ndoñe botamana chamondëtsejuabnama
40 Ele cegou-lhes os olhos, endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos nem entendam com o coração e se convertam e eu os sare {Is 6,10}.
41 Isaías chca tojánayana, er tojáninÿe Jesús puerte bëtsá y obená yojamnama, y chca chë uabemaniñe Jesusbiama yojanoyebuambná.
41 Assim se exprimiu Isaías, quando teve a visão de sua glória e dele falou.
42 Pero masque chca iuábemanëse, ba judiënga imojtsanos̈buaché, y banga judiëngbe amëndayë́ngnaca Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché. Pero chëngna, Jesúsbeñe imojtsos̈buáchema ents̈ángbeñe ndoñe montsichamo. Chca imojánama chë fariseungbiama auatja causa, chë judiëngbe enefjuana yebnënguents̈ana ndoñe chamondëtëbuacnama.
42 Não obstante, também muitos dos chefes creram nele, mas por causa dos fariseus não o manifestavam, para não serem expulsos da sinagoga.
43 Chëngbiama más yojanámana, ents̈anga chëngbiama chamotsichamo ts̈a uámanënga imojamna ca, y ndoñe, Bëngbe Bëtsá chca chaotsamama.
43 Assim preferiram a glória dos homens àquela que vem de Deus.
44 Chora Jesús mënts̈á jabuache tojánayana: “Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndoñe nÿe áts̈beñe ntsos̈buáchiyana; chë nda s̈ojichmó chábeñnaca cha jtsos̈buáchiyana.
44 Entretanto, Jesus exclamou em voz alta: Aquele que crê em mim, crê não em mim, mas naquele que me enviou;
45 Cachca, nda ats̈e s̈ojtsonÿá, chë s̈ojichmó chábioynaca cha jtsonÿayana.
45 e aquele que me vê, vê aquele que me enviou.
46 Ats̈e quem luaroye tijabo ents̈angbe juabnënga jabobínÿnama, chca, nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, mo ibetiñcá ndoñe chaondë́tsemnama.
46 Eu vim como luz ao mundo; assim, todo aquele que crer em mim não ficará nas trevas.
47 Pero nda ats̈be soyëngama tojouena, pero nts̈amo sëntsichamcá ndoñe tontsama, ats̈e chabiama ndocá quichátayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca. Ats̈e ndoñe chiyátabo, nts̈amo quem luarents̈a ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá yontsemna ca jatichámuama; quem luaroye sënjabo ndayá chënga jabátsebacama.
47 Se alguém ouve as minhas palavras e não as guarda, eu não o condenarei, porque não vim para condenar o mundo, mas para salvá-lo.
48 Nda ats̈e s̈ojtsaboté y ats̈be palabrëngama ndoñe s̈onjoyeuná, ya entsebomna nda chabiama yochjayana bëts castigo jtsebomnama ibojtsemna ca. Ats̈e tijanoyebuambá palabrë́ngaca, quem luare jopochócama te chabiama chca echántsayana.
48 Quem me despreza e não recebe as minhas palavras, tem quem o julgue; a palavra que anunciei julgá-lo-á no último dia.
49 Er ats̈e ndoñe nÿe ats̈be juábnaca quetsatoyebuambná. Chë Taitá, chë s̈onjichmó cha, s̈onjamandá nts̈amo jayanana y ndayá jabuátambana.
49 Em verdade, não falei por mim mesmo, mas o Pai, que me enviou, ele mesmo me prescreveu o que devo dizer e o que devo ensinar.
50 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be Taitá tojamandá orna, cha jamándana ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chíyeca, ndayá sëntsichamcá, endmëna nts̈amo ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá s̈ojamandacá ca” —Jesús tojánayana.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Portanto, o que digo, digo-o segundo me falou o Pai.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.