João 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Chnë́nguana te chë Bashco fiestama yojtsájamna ora, Jesús Betania puebloye tojtaná. Lázaro, chë Jesús tbojtanayená cha, choca inoyena.
1 Seis dias antes da Páscoa , Jesus foi ao povoado de Betânia, onde morava Lázaro, a quem ele tinha ressuscitado.
2 Chents̈na bëts saná Jesusbiama tmojanábua. Marta tojanëjuats̈é, y Lázaro yojtsemna chë Jesúseftaca juasama mesë́shañe imojtsetbiámanënguents̈e.
2 Prepararam ali um jantar para Jesus. Marta ajudava a servir, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 As María canÿe jarrëtema tojanaca; chiñe yojanaftsuamna canÿe botamana uanguëts̈iye, bëtscá uámaniye, ena nárdoca pormániye. Chë uanguëts̈iye, María, Jesusbe shecuats̈ënguiñe tbojanáshecbues̈cja, y cachabe stjënashaca tbojtanshecbojó. Chora, chë yebnents̈e ena nardiyana yojtsonguëts̈iye.
3 Então Maria pegou um frasco cheio de um perfume muito caro, feito de nardo puro. Ela derramou o perfume nos pés de Jesus e os enxugou com os seus cabelos; e toda a casa ficou perfumada.
4 Chora, canÿa Jesusbe uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote, chë Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe yochjanayents̈bashejuaná, tojánayana:
4 Mas Judas Iscariotes, o discípulo que ia trair Jesus, disse:
5 —Quem botamana uanguëts̈iye unga patse denario crocénana enduámana. ¿Ndáyeca ndoñe s̈monjuiye y ndbomnëjémënga chë crocénana mas̈mëntsats̈atá ca?
5 — Este perfume vale mais de trezentas moedas de prata . Por que não foi vendido, e o dinheiro, dado aos pobres?
6 Pero Judas chca tojánayana, chë ndbomnëjémëngbeñe ntsejuabnaycá, sinó cha atbëbaná inamna causa. Judas chëngbe crocénana shecnës̈iñe yojánatbëna, y ba soye, chë shecnës̈oye imojanatsuáma crocenánents̈ana cha yojánatbëbana.
6 Judas disse isso, não porque tivesse pena dos pobres, mas porque era ladrão. Ele tomava conta da bolsa de dinheiro e costumava tirar do que punham nela.
7 As Jesús tbojanjuá: —Cachcá monÿá. María më́ntscoñe chë botamana uanguëts̈iye iuabofjájona, cha jobenayama áts̈beñe jabués̈cjama, er ndoñe bën y ats̈e s̈mochanjaitëme.
7 Então Jesus respondeu:
8 Chë ndbomnëjémëngna ts̈ëngaftangbeñe sempre mochanjesomñe, pero ats̈e ndoñe ca —tojánayana.
8 Os pobres estarão sempre com vocês, mas eu não estarei sempre com vocês.
9 Ba judiënga tmojántats̈ëmbona Jesús Betanioca yojtsemnama, y choye tmojána, ndoñe nÿe Jesús jinÿama, sinó Lázarnaca, chë Jesús tbojtanayená cha.
9 Muitas pessoas ficaram sabendo que Jesus estava em Betânia. Então foram até lá não só por causa dele, mas também para ver Lázaro, o homem que Jesus tinha ressuscitado.
10 As chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Lázarnaca jóbama.
10 Então os chefes dos sacerdotes resolveram matar Lázaro também;
11 Chabe causa, ba judiënga chë́ngbioye cachcá tmojesanë́nÿa y Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
11 pois, por causa dele, muitos judeus estavam abandonando os seus líderes e crendo em Jesus.
12 Chë yëfsana, mallajta ents̈anga, Jerusalenoca fiestama tmojánashjajnënga, tmojántats̈ëmbona Jesús choye yochjánashjanguama.
12 No dia seguinte, a grande multidão que tinha ido à Festa da Páscoa ouviu dizer que Jesus estava chegando a Jerusalém.
13 As chëngna palma betiye buacuafjënga tmojanatë́tsets̈e, y Jesús jajébenguama tmojánbocana, y mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Corente bendición bomná chë Israeloquëngbe Rey ca!”
13 Então eles pegaram ramos de palmeiras e saíram para se encontrar com ele, gritando: — Que Deus abençoe aquele que vem em nome do Senhor! Que Deus abençoe o Rei de Israel!
14 Jesús canÿe burrotema tbojáninÿena y chábeñe tojanenojayé. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá, cachcá tojanopasá. Chiñe mënts̈á endayana Jerusalenoca ents̈angbiama:
14 Jesus procurou um jumentinho e o montou, como dizem as Escrituras Sagradas :
15 Sión bëts puebloca oyenënga, ndoñe matauatjëngana.
15 “Povo de Jerusalém, não tenha medo! Veja! Aí vem o seu Rei, montado num jumentinho!”
16 Chca orna, Jesusbe uatsjéndayënga chë soyëngama ndoñe tonjanësertá; pero chents̈ana, Jesús corente bëtsá yomnama Bëngbe Bëtsá tojaninÿanÿé ora, chë uatsjéndayënga chama tmojanenojuabó, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá y cachcá Jesúseftaca tojanopasama.
16 Naquela ocasião os discípulos não entenderam isso. Mas, depois de Jesus ter voltado para a presença gloriosa de Deus, eles lembraram que isso estava escrito a respeito dele e também que era isso o que tinha acontecido.
17 Chë Jesúseftaca imojtsemna ents̈anga, Lázarbioye uatbontsánoye tbojanchembo ora y chents̈ana tbojtanayená ora, nts̈amo tmojáninÿama chora imojtsecuéntaye.
17 A multidão que estava com Jesus quando ele havia chamado Lázaro para fora do túmulo e o tinha ressuscitado espalhou a notícia do que tinha acontecido.
18 Chíyeca, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama, chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca cha tojanmama tmojanuénayeca.
18 E o povo foi encontrar-se com Jesus, pois ficou sabendo que ele tinha feito esse milagre.
19 Pero chë fariseunga imojtsenatsëtsnaye: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá bënga tondaye jamama quemuátobenama y más, ¡nÿetscanga cha montsë́stona ca!”
19 Então os fariseus disseram uns aos outros: — Não estamos conseguindo nada! Vejam! Todos estão indo com ele!
20 Bashco fiestama, chë Bëngbe Bëtsá jadórama Jerusalenoye tmojánangbeñe, básefta griego ents̈ángnaca imojtsemna.
20 Entre o povo que tinha ido a Jerusalém para tomar parte na festa, estavam alguns não judeus.
21 Chëngna, Felipe chë Galilea luarocá, chë Betsaida pueblocábioye, tmojanobeconá y tmojanimpadá: “Señor, bënga fsë́ntsebos̈e Jesús jinÿama ca.”
21 Eles foram falar com Filipe, que era da cidade de Betsaida, na Galileia, e pediram: — Senhor, queremos ver Jesus.
22 Chora Felipe tojána Andrés jauyanama, y chë útatna Jesúsbioye tbojána, chë grieguëngbiama jauenayama.
22 Filipe foi dizer isso a André, e os dois foram falar com Jesus.
23 Jesús chata tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá corente bëtsá yomnama jinÿanÿiyama te ya tocjobuache.
23 Então ele respondeu:
24 Ndegombre s̈cuayana: Canÿe trigo jénaye ndoñe fshantsiñe tmonjuatbontsá y ndoñe tonjóbanëse, nÿe cach canÿe trigo jénaye jesomñana. Pero tmojuatbontsá y tojóbanase, bëtscá jashájonana.
24 Eu afirmo a vocês que isto é verdade: se um grão de trigo não for jogado na terra e não morrer, ele continuará a ser apenas um grão. Mas, se morrer, dará muito trigo.
25 Cachcá, nda nÿe cachá tojtsenóbobonshana, cha chabe vida echanjëftsobuets̈e. Pero nda nÿe cachá ndoñe tontsenóbobonshana y nts̈amo ats̈e stsemandacá, quem luariñe vida tojtsebomnëntscuana cha tojtsamëse, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
25 Quem ama a sua vida não terá a vida verdadeira; mas quem não se apega à sua vida, neste mundo, ganhará para sempre a vida verdadeira.
26 Nda nts̈amo stsemandacá jamama tojtsebos̈e, ats̈e chas̈otsë́stona. Chca, ndayents̈e ats̈e chaitsemna, chánaca, chë ats̈e oservená, chents̈e chaotsemna. Ats̈e s̈ojtseservénabiama, ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá echanjínÿanÿiye bëtsá yomnama ca” —Jesús tojánayana.
26 Quem quiser me servir siga-me; e, onde eu estiver, ali também estará esse meu
27 Y más Jesús tojánayana: “¡Mora ts̈a cochtsets̈enaná së́ntsemna! ¿Ats̈e chjayana: ‘Taita, chë áts̈eftaca echanjopása soyënga s̈motsebojuaná ca?’ Ndoñe; er más chama ats̈e quem luaroye tijabo.
27 Jesus continuou:
28 Taita, s̈minÿanÿé aca puerte bëtsá y obená comnama ca.”
28 Pai, revela a tua presença Então do céu veio uma voz, que dizia: — Eu já a revelei e a revelarei de novo.
29 Ents̈anga chca tmojanuena ora, ínÿenga imojtsichamo nÿe tojanjuésase ca; pero ínÿengna imojtsichamo: —Canÿe ángel chábioye tbonjuatsëtsá ca.
29 A multidão que estava ali ouviu a voz e dizia que era um trovão. Outros afirmavam que um anjo tinha falado com Jesus.
30 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo s̈monjouencá, ats̈biama ndoñe quenátsmëna, sinó ts̈ëngaftangbiama.
30 Mas ele disse:
31 Mora chë tempo entsemna, chë quem luare ents̈anga tmojë́ftsema bacna soyënga jinÿanÿiyama y chëngbe castiguama jayanama. Y mora, chë nÿetsca bacna soyënga mandayá, quem luarents̈ana mochantábocna.
31 Chegou a hora de este mundo ser julgado, e aquele que manda nele será expulso.
32 Pero ats̈e fshantsocana atsbananá chaitsemna ora, nÿetsca ents̈anga áts̈bioye chanjúbuaja ca —Jesús tojánayana.
32 E, quando eu for levantado da terra, atrairei todas as pessoas para mim.
33 Chca cha yojtsichamo, ana jinÿanÿiyama nts̈amo jóbanama ibojamnama.
33 Ele dizia isso para indicar de que maneira ia morrer.
34 Chora chë ents̈anga tmojanjuá: —Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, y chíyeca bënga fsëndë́tats̈ëmbo chë Cristo nÿetsca tescama vida yochtsebomna ca. As, ¿ndáyeca cojtsichamo, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chamuatsbanama yojtsemna ca? ¿Nda yojtsemna Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ca? —chënga imojtsichamo.
34 A multidão perguntou: — A nossa
35 Y Jesús tojanë́yana: —Nÿe baseftatescama chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá ts̈ëngaftangbeñe entsemna. Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangbeñe yojtsemnëntscuana, cháftaca s̈mochtsajna. Chca, mo ibetiñcá ndoñe ques̈mochátajna. Nda ndoñe binÿniñe tojtsana, cha ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndëmuajana yojtsana.
35 Jesus respondeu:
36 Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangaftaca endétsemnëntscuana, chábeñe s̈mochtsos̈buáchiye; as, ts̈ëngaftangbe juabnënga binÿniñe echántsemna ca —Jesús tojánayana.
36 Enquanto vocês têm a luz, creiam na luz para que possam viver na luz. Depois que Jesus disse isso, foi embora e se escondeu do povo.
37 Masque Jesús, judiëngbe delante ba bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca tojë́ftsema, chënga ndoñe chábeñe ntsos̈buáchiyana,
37 Eles tinham visto Jesus fazer todos esses milagres, mas não criam nele,
38 nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías tojanabemcá, cachcá chaotsemnama. Isaías mënts̈á tojánayana:
38 para que se cumprisse o que disse o profeta Isaías: “Senhor, quem creu na nossa mensagem? E quem viu que era o Senhor que estava agindo?”
39 Chíyeca chënga ndoñe montsobena Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyama, er Isaías mënts̈ánaca tojë́ftsanabema:
39 Não podiam crer porque, como disse Isaías:
40 Bëngbe Bëtsá tojama chënga chabe soyëngama ndoñe botamana chamondëtsejuabnama
40 “Deus cegou os olhos deles e fechou a mente deles, para que não vejam, e não entendam, e não se voltem para ele, e sejam curados por ele.”
41 Isaías chca tojánayana, er tojáninÿe Jesús puerte bëtsá y obená yojamnama, y chca chë uabemaniñe Jesusbiama yojanoyebuambná.
41 Isaías disse isso porque viu a revelação da natureza divina de Jesus e falou a respeito dele.
42 Pero masque chca iuábemanëse, ba judiënga imojtsanos̈buaché, y banga judiëngbe amëndayë́ngnaca Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché. Pero chëngna, Jesúsbeñe imojtsos̈buáchema ents̈ángbeñe ndoñe montsichamo. Chca imojánama chë fariseungbiama auatja causa, chë judiëngbe enefjuana yebnënguents̈ana ndoñe chamondëtëbuacnama.
42 No entanto, muitos líderes judeus creram em Jesus, mas não falavam publicamente a favor dele para que os fariseus não os expulsassem da sinagoga .
43 Chëngbiama más yojanámana, ents̈anga chëngbiama chamotsichamo ts̈a uámanënga imojamna ca, y ndoñe, Bëngbe Bëtsá chca chaotsamama.
43 Eles gostavam mais de ser elogiados pelas pessoas do que de ser elogiados por Deus.
44 Chora Jesús mënts̈á jabuache tojánayana: “Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndoñe nÿe áts̈beñe ntsos̈buáchiyana; chë nda s̈ojichmó chábeñnaca cha jtsos̈buáchiyana.
44 Jesus disse bem alto:
45 Cachca, nda ats̈e s̈ojtsonÿá, chë s̈ojichmó chábioynaca cha jtsonÿayana.
45 Quem me vê vê também aquele que me enviou.
46 Ats̈e quem luaroye tijabo ents̈angbe juabnënga jabobínÿnama, chca, nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, mo ibetiñcá ndoñe chaondë́tsemnama.
46 Eu vim ao mundo como luz para que quem crê em mim não fique na escuridão.
47 Pero nda ats̈be soyëngama tojouena, pero nts̈amo sëntsichamcá ndoñe tontsama, ats̈e chabiama ndocá quichátayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca. Ats̈e ndoñe chiyátabo, nts̈amo quem luarents̈a ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá yontsemna ca jatichámuama; quem luaroye sënjabo ndayá chënga jabátsebacama.
47 Se alguém ouvir a minha mensagem e não a praticar, eu não o julgo. Pois eu vim para salvar o mundo e não para julgá-lo.
48 Nda ats̈e s̈ojtsaboté y ats̈be palabrëngama ndoñe s̈onjoyeuná, ya entsebomna nda chabiama yochjayana bëts castigo jtsebomnama ibojtsemna ca. Ats̈e tijanoyebuambá palabrë́ngaca, quem luare jopochócama te chabiama chca echántsayana.
48 Quem me rejeita e não aceita a minha mensagem já tem quem vai julgá-lo. As palavras que eu tenho dito serão o juiz dessa pessoa no último dia.
49 Er ats̈e ndoñe nÿe ats̈be juábnaca quetsatoyebuambná. Chë Taitá, chë s̈onjichmó cha, s̈onjamandá nts̈amo jayanana y ndayá jabuátambana.
49 — Eu não tenho falado em meu próprio nome, mas o Pai, que me enviou, é quem me ordena o que devo dizer e anunciar.
50 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be Taitá tojamandá orna, cha jamándana ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chíyeca, ndayá sëntsichamcá, endmëna nts̈amo ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá s̈ojamandacá ca” —Jesús tojánayana.
50 E eu sei que o seu mandamento dá a vida eterna. O que eu digo é justamente aquilo que o Pai me mandou dizer.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.