João 12
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Chnë́nguana te chë Bashco fiestama yojtsájamna ora, Jesús Betania puebloye tojtaná. Lázaro, chë Jesús tbojtanayená cha, choca inoyena.
1 Veio, pois, Jesus seis dias antes da páscoa, a Betânia, onde estava Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
2 Chents̈na bëts saná Jesusbiama tmojanábua. Marta tojanëjuats̈é, y Lázaro yojtsemna chë Jesúseftaca juasama mesë́shañe imojtsetbiámanënguents̈e.
2 Deram-lhe ali uma ceia; Marta servia, e Lázaro era um dos que estavam à mesa com ele.
3 As María canÿe jarrëtema tojanaca; chiñe yojanaftsuamna canÿe botamana uanguëts̈iye, bëtscá uámaniye, ena nárdoca pormániye. Chë uanguëts̈iye, María, Jesusbe shecuats̈ënguiñe tbojanáshecbues̈cja, y cachabe stjënashaca tbojtanshecbojó. Chora, chë yebnents̈e ena nardiyana yojtsonguëts̈iye.
3 Então Maria, tomando uma libra de bálsamo de nardo puro, de grande preço, ungiu os pés de Jesus, e os enxugou com os seus cabelos; e encheu-se a casa do cheiro do bálsamo.
4 Chora, canÿa Jesusbe uatsjendayënguents̈á, Judas Iscariote, chë Jesús uayayëngbe cucuats̈iñe yochjanayents̈bashejuaná, tojánayana:
4 Mas Judas Iscariotes, um dos seus discípulos, aquele que o havia de trair disse:
5 —Quem botamana uanguëts̈iye unga patse denario crocénana enduámana. ¿Ndáyeca ndoñe s̈monjuiye y ndbomnëjémënga chë crocénana mas̈mëntsats̈atá ca?
5 Por que não se vendeu este bálsamo por trezentos denários e não se deu aos pobres?
6 Pero Judas chca tojánayana, chë ndbomnëjémëngbeñe ntsejuabnaycá, sinó cha atbëbaná inamna causa. Judas chëngbe crocénana shecnës̈iñe yojánatbëna, y ba soye, chë shecnës̈oye imojanatsuáma crocenánents̈ana cha yojánatbëbana.
6 Ora, ele disse isto, não porque tivesse cuidado dos pobres, mas porque era ladrão e, tendo a bolsa, subtraía o que nela se lançava.
7 As Jesús tbojanjuá: —Cachcá monÿá. María më́ntscoñe chë botamana uanguëts̈iye iuabofjájona, cha jobenayama áts̈beñe jabués̈cjama, er ndoñe bën y ats̈e s̈mochanjaitëme.
7 Respondeu, pois Jesus: Deixa-a; para o dia da minha preparação para a sepultura o guardou;
8 Chë ndbomnëjémëngna ts̈ëngaftangbeñe sempre mochanjesomñe, pero ats̈e ndoñe ca —tojánayana.
8 porque os pobres sempre os tendes convosco; mas a mim nem sempre me tendes.
9 Ba judiënga tmojántats̈ëmbona Jesús Betanioca yojtsemnama, y choye tmojána, ndoñe nÿe Jesús jinÿama, sinó Lázarnaca, chë Jesús tbojtanayená cha.
9 E grande número dos judeus chegou a saber que ele estava ali: e afluiram, não só por causa de Jesus mas também para verem a Lázaro, a quem ele ressuscitara dentre os mortos.
10 As chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Lázarnaca jóbama.
10 Mas os principais sacerdotes deliberaram matar também a Lázaro;
11 Chabe causa, ba judiënga chë́ngbioye cachcá tmojesanë́nÿa y Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
11 porque muitos, por causa dele, deixavam os judeus e criam em Jesus.
12 Chë yëfsana, mallajta ents̈anga, Jerusalenoca fiestama tmojánashjajnënga, tmojántats̈ëmbona Jesús choye yochjánashjanguama.
12 No dia seguinte, as grandes multidões que tinham vindo à festa, ouvindo dizer que Jesus vinha a Jerusalém,
13 As chëngna palma betiye buacuafjënga tmojanatë́tsets̈e, y Jesús jajébenguama tmojánbocana, y mënts̈á imojtsáyebuache: “¡Bëngbe Bëtsá matschuanga! ¡Corente bendición bomná chë Bëngbe Utabnabe obenánaca tojabá! ¡Corente bendición bomná chë Israeloquëngbe Rey ca!”
13 tomaram ramos de palmeiras, e saíram-lhe ao encontro, e clamavam: Hosana! Bendito o que vem em nome do Senhor! Bendito o rei de Israel!
14 Jesús canÿe burrotema tbojáninÿena y chábeñe tojanenojayé. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá, cachcá tojanopasá. Chiñe mënts̈á endayana Jerusalenoca ents̈angbiama:
14 E achou Jesus um jumentinho e montou nele, conforme está escrito:
15 Sión bëts puebloca oyenënga, ndoñe matauatjëngana.
15 Não temas, ó filha de Sião; eis que vem teu Rei, montado sobre o filho de uma jumenta.
16 Chca orna, Jesusbe uatsjéndayënga chë soyëngama ndoñe tonjanësertá; pero chents̈ana, Jesús corente bëtsá yomnama Bëngbe Bëtsá tojaninÿanÿé ora, chë uatsjéndayënga chama tmojanenojuabó, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá y cachcá Jesúseftaca tojanopasama.
16 Os seus discípulos, porém, a princípio não entenderam isto; mas quando Jesus foi glorificado, então eles se lembraram de que estas coisas estavam escritas a respeito dele, e de que assim lhe fizeram.
17 Chë Jesúseftaca imojtsemna ents̈anga, Lázarbioye uatbontsánoye tbojanchembo ora y chents̈ana tbojtanayená ora, nts̈amo tmojáninÿama chora imojtsecuéntaye.
17 Dava-lhe, pois, testemunho a multidão que estava com ele quando chamara a Lázaro da sepultura e o ressuscitara dentre os mortos;
18 Chíyeca, ba ents̈anga tmojánbocana Jesús jajébenguama, chë bëts soye Bëngbe Bëtsabe obenánaca cha tojanmama tmojanuénayeca.
18 e foi por isso que a multidão lhe saiu ao encontro, por ter ouvido que ele fizera este sinal.
19 Pero chë fariseunga imojtsenatsëtsnaye: “Ts̈ëngaftanga s̈montsonÿá bënga tondaye jamama quemuátobenama y más, ¡nÿetscanga cha montsë́stona ca!”
19 De sorte que os fariseus disseram entre si: Vedes que nada aproveitais? eis que o mundo inteiro vai após ele.
20 Bashco fiestama, chë Bëngbe Bëtsá jadórama Jerusalenoye tmojánangbeñe, básefta griego ents̈ángnaca imojtsemna.
20 Ora, entre os que tinham subido a adorar na festa havia alguns gregos.
21 Chëngna, Felipe chë Galilea luarocá, chë Betsaida pueblocábioye, tmojanobeconá y tmojanimpadá: “Señor, bënga fsë́ntsebos̈e Jesús jinÿama ca.”
21 Estes, pois, dirigiram-se a Felipe, que era de Betsaida da Galiléia, e rogaram-lhe, dizendo: Senhor, queríamos ver a Jesus.
22 Chora Felipe tojána Andrés jauyanama, y chë útatna Jesúsbioye tbojána, chë grieguëngbiama jauenayama.
22 Felipe foi dizê-lo a André, e então André e Felipe foram dizê-lo a Jesus.
23 Jesús chata tojanë́yana: “Chë Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá corente bëtsá yomnama jinÿanÿiyama te ya tocjobuache.
23 Respondeu-lhes Jesus: É chegada a hora de ser glorificado o Filho do homem.
24 Ndegombre s̈cuayana: Canÿe trigo jénaye ndoñe fshantsiñe tmonjuatbontsá y ndoñe tonjóbanëse, nÿe cach canÿe trigo jénaye jesomñana. Pero tmojuatbontsá y tojóbanase, bëtscá jashájonana.
24 Em verdade, em verdade vos digo: Se o grão de trigo caindo na terra não morrer, fica ele só; mas se morrer, dá muito fruto.
25 Cachcá, nda nÿe cachá tojtsenóbobonshana, cha chabe vida echanjëftsobuets̈e. Pero nda nÿe cachá ndoñe tontsenóbobonshana y nts̈amo ats̈e stsemandacá, quem luariñe vida tojtsebomnëntscuana cha tojtsamëse, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida echántsebomna.
25 Quem ama a sua vida, perdê-la-á; e quem neste mundo odeia a sua vida, guardá-la-á para a vida eterna.
26 Nda nts̈amo stsemandacá jamama tojtsebos̈e, ats̈e chas̈otsë́stona. Chca, ndayents̈e ats̈e chaitsemna, chánaca, chë ats̈e oservená, chents̈e chaotsemna. Ats̈e s̈ojtseservénabiama, ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá echanjínÿanÿiye bëtsá yomnama ca” —Jesús tojánayana.
26 Se alguém me quiser servir, siga-me; e onde eu estiver, ali estará também o meu servo; se alguém me servir, o Pai o honrará.
27 Y más Jesús tojánayana: “¡Mora ts̈a cochtsets̈enaná së́ntsemna! ¿Ats̈e chjayana: ‘Taita, chë áts̈eftaca echanjopása soyënga s̈motsebojuaná ca?’ Ndoñe; er más chama ats̈e quem luaroye tijabo.
27 Agora a minha alma está perturbada; e que direi eu? Pai, salva-me desta hora? Mas para isto vim a esta hora.
28 Taita, s̈minÿanÿé aca puerte bëtsá y obená comnama ca.”
28 Pai, glorifica o teu nome. Veio, então, do céu esta voz: Já o tenho glorificado, e outra vez o glorificarei.
29 Ents̈anga chca tmojanuena ora, ínÿenga imojtsichamo nÿe tojanjuésase ca; pero ínÿengna imojtsichamo: —Canÿe ángel chábioye tbonjuatsëtsá ca.
29 A multidão, pois, que ali estava, e que a ouvira, dizia ter havido um trovão; outros diziam: Um anjo lhe falou.
30 Chora Jesús tojanë́yana: —Nts̈amo s̈monjouencá, ats̈biama ndoñe quenátsmëna, sinó ts̈ëngaftangbiama.
30 Respondeu Jesus: Não veio esta voz por minha causa, mas por causa de vós.
31 Mora chë tempo entsemna, chë quem luare ents̈anga tmojë́ftsema bacna soyënga jinÿanÿiyama y chëngbe castiguama jayanama. Y mora, chë nÿetsca bacna soyënga mandayá, quem luarents̈ana mochantábocna.
31 Agora é o juízo deste mundo; agora será expulso o príncipe deste mundo.
32 Pero ats̈e fshantsocana atsbananá chaitsemna ora, nÿetsca ents̈anga áts̈bioye chanjúbuaja ca —Jesús tojánayana.
32 E eu, quando for levantado da terra, todos atrairei a mim.
33 Chca cha yojtsichamo, ana jinÿanÿiyama nts̈amo jóbanama ibojamnama.
33 Isto dizia, significando de que modo havia de morrer.
34 Chora chë ents̈anga tmojanjuá: —Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, y chíyeca bënga fsëndë́tats̈ëmbo chë Cristo nÿetsca tescama vida yochtsebomna ca. As, ¿ndáyeca cojtsichamo, Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá chamuatsbanama yojtsemna ca? ¿Nda yojtsemna Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá ca? —chënga imojtsichamo.
34 Respondeu-lhe a multidão: Nós temos ouvido da lei que o Cristo permanece para sempre; e como dizes tu: Importa que o Filho do homem seja levantado? Quem é esse Filho do homem?
35 Y Jesús tojanë́yana: —Nÿe baseftatescama chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá ts̈ëngaftangbeñe entsemna. Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangbeñe yojtsemnëntscuana, cháftaca s̈mochtsajna. Chca, mo ibetiñcá ndoñe ques̈mochátajna. Nda ndoñe binÿniñe tojtsana, cha ndoñe ntsetats̈ëmbuana ndëmuajana yojtsana.
35 Disse-lhes então Jesus: Ainda por um pouco de tempo a luz está entre vós. Andai enquanto tendes a luz, para que as trevas não vos apanhem; pois quem anda nas trevas não sabe para onde vai.
36 Chë binÿnayá cabá ts̈ëngaftangaftaca endétsemnëntscuana, chábeñe s̈mochtsos̈buáchiye; as, ts̈ëngaftangbe juabnënga binÿniñe echántsemna ca —Jesús tojánayana.
36 Enquanto tendes a luz, crede na luz, para que vos torneis filhos da luz. Havendo Jesus assim falado, retirou-se e escondeu-se deles.
37 Masque Jesús, judiëngbe delante ba bëts soyënga Bëngbe Bëtsabe obenánaca tojë́ftsema, chënga ndoñe chábeñe ntsos̈buáchiyana,
37 E embora tivesse operado tantos sinais diante deles, não criam nele;
38 nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá Isaías tojanabemcá, cachcá chaotsemnama. Isaías mënts̈á tojánayana:
38 para que se cumprisse a palavra do profeta Isaías: Senhor, quem creu em nossa pregação? e aquem foi revelado o braço do Senhor?
39 Chíyeca chënga ndoñe montsobena Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyama, er Isaías mënts̈ánaca tojë́ftsanabema:
39 Por isso não podiam crer, porque, como disse ainda Isaías:
40 Bëngbe Bëtsá tojama chënga chabe soyëngama ndoñe botamana chamondëtsejuabnama
40 Cegou-lhes os olhos e endureceu-lhes o coração, para que não vejam com os olhos e entendam com o coração, e se convertam, e eu os cure.
41 Isaías chca tojánayana, er tojáninÿe Jesús puerte bëtsá y obená yojamnama, y chca chë uabemaniñe Jesusbiama yojanoyebuambná.
41 Estas coisas disse Isaías, porque viu a sua glória, e dele falou.
42 Pero masque chca iuábemanëse, ba judiënga imojtsanos̈buaché, y banga judiëngbe amëndayë́ngnaca Jesúsbeñe imojtsanos̈buaché. Pero chëngna, Jesúsbeñe imojtsos̈buáchema ents̈ángbeñe ndoñe montsichamo. Chca imojánama chë fariseungbiama auatja causa, chë judiëngbe enefjuana yebnënguents̈ana ndoñe chamondëtëbuacnama.
42 Contudo, muitos dentre as próprias autoridades creram nele; mas por causa dos fariseus não o confessavam, para não serem expulsos da sinagoga;
43 Chëngbiama más yojanámana, ents̈anga chëngbiama chamotsichamo ts̈a uámanënga imojamna ca, y ndoñe, Bëngbe Bëtsá chca chaotsamama.
43 porque amaram mais a glória dos homens do que a glória de Deus.
44 Chora Jesús mënts̈á jabuache tojánayana: “Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndoñe nÿe áts̈beñe ntsos̈buáchiyana; chë nda s̈ojichmó chábeñnaca cha jtsos̈buáchiyana.
44 Clamou Jesus, dizendo: Quem crê em mim, crê, não em mim, mas naquele que me enviou.
45 Cachca, nda ats̈e s̈ojtsonÿá, chë s̈ojichmó chábioynaca cha jtsonÿayana.
45 E quem me vê a mim, vê aquele que me enviou.
46 Ats̈e quem luaroye tijabo ents̈angbe juabnënga jabobínÿnama, chca, nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, mo ibetiñcá ndoñe chaondë́tsemnama.
46 Eu, que sou a luz, vim ao mundo, para que todo aquele que crê em mim não permaneça nas trevas.
47 Pero nda ats̈be soyëngama tojouena, pero nts̈amo sëntsichamcá ndoñe tontsama, ats̈e chabiama ndocá quichátayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjama ca. Ats̈e ndoñe chiyátabo, nts̈amo quem luarents̈a ents̈anga tmojamama ts̈abá o ndoñe ts̈abá yontsemna ca jatichámuama; quem luaroye sënjabo ndayá chënga jabátsebacama.
47 E, se alguém ouvir as minhas palavras, e não as guardar, eu não o julgo; pois eu vim, não para julgar o mundo, mas para salvar o mundo.
48 Nda ats̈e s̈ojtsaboté y ats̈be palabrëngama ndoñe s̈onjoyeuná, ya entsebomna nda chabiama yochjayana bëts castigo jtsebomnama ibojtsemna ca. Ats̈e tijanoyebuambá palabrë́ngaca, quem luare jopochócama te chabiama chca echántsayana.
48 Quem me rejeita, e não recebe as minhas palavras, já tem quem o julgue; a palavra que tenho pregado, essa o julgará no último dia.
49 Er ats̈e ndoñe nÿe ats̈be juábnaca quetsatoyebuambná. Chë Taitá, chë s̈onjichmó cha, s̈onjamandá nts̈amo jayanana y ndayá jabuátambana.
49 Porque eu não falei por mim mesmo; mas o Pai, que me enviou, esse me deu mandamento quanto ao que dizer e como falar.
50 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, ats̈be Taitá tojamandá orna, cha jamándana ents̈anga chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama. Chíyeca, ndayá sëntsichamcá, endmëna nts̈amo ats̈be Taitá Bëngbe Bëtsá s̈ojamandacá ca” —Jesús tojánayana.
50 E sei que o seu mandamento é vida eterna. Aquilo, pois, que eu falo, falo-o exatamente como o Pai me ordenou.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 12, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.