João 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Inamna canÿe boyabása s̈ocá, Lázaro ca uabainá. Cha inoyena canÿe pueblo Betania ca uabáinents̈e, Marta y Maríaftaca, chabe uabénata.
1 Lázaro caiu doente em Betânia, onde estavam Maria e sua irmã Marta.
2 Quem María inamna nda Bëngbe Utabná Jesusbe shecuats̈iñe botamana uanguëts̈iye tbojanáshecbues̈cja, y chabe stjënashaca tbojtanshecbojó cha.
2 Maria era quem ungira o Senhor com o óleo perfumado e lhe enxugara os pés com os seus cabelos. E Lázaro, que estava enfermo, era seu irmão.
3 Chë uta uabénatna ínÿenga tmojanichamó Jesús jauenayama: —Bëngbe Utabná, chë aca condbobonshaná s̈ocá entsemna ca.
3 Suas irmãs mandaram, pois, dizer a Jesus: Senhor, aquele que tu amas está enfermo.
4 Jesús chca tojanuena ora, tojánayana: —Quem s̈ocana ndoñe quenátsmëna Lázaro chaóbanama. Pero aíñe entsemna Bëngbe Bëtsabe obenana ents̈anga jinÿanÿiyama, y Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chamuatschuama ca.
4 A estas palavras, disse-lhes Jesus: Esta enfermidade não causará a morte, mas tem por finalidade a glória de Deus. Por ela será glorificado o Filho de Deus.
5 Jesús corente yojánababuanÿeshana Marta, María y chatbe uafts̈e Lázaro.
5 Ora, Jesus amava Marta, Maria, sua irmã, e Lázaro.
6 Masque chcasna, Lázaro s̈ocá yojtsemna ca Jesús tmojaniyana ora, cabá uta te más cha yojétsemna luarents̈e tojtsanoquedañe.
6 Mas, embora tivesse ouvido que ele estava enfermo, demorou-se ainda dois dias no mesmo lugar.
7 Chents̈ana, chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Judeoye cachiñe cuajna ca.
7 Depois, disse a seus discípulos: Voltemos para a Judéia.
8 As chë uatsjéndayënga tmojaniyana: —Buatëmbayá, baseftayté entsemna chë luaroca judiënga cmonjanbuachetá ndëts̈béngaca jtsóbama; y mora, ¿cabá choye jtésama cojtsebos̈e ca?
8 Mestre, responderam eles, há pouco os judeus te queriam apedrejar, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: Não são doze as horas do dia? Quem caminha de dia não tropeça, porque vê a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 Mas quem anda de noite tropeça, porque lhe falta a luz.
11 Chents̈ana tojanë́yana: —Bëngbe amigo Lázaro tojtsomaná, pero ats̈e choye chanjá jetsefs̈enama ca.
11 Depois destas palavras, ele acrescentou: Lázaro, nosso amigo, dorme, mas vou despertá-lo.
12 Chora chë uatsjéndayënga tmojanjuá: —Bëngbe Utabná, tojtsomanase yojtsayana chana ts̈abá yochtsatsmëna ca.
12 Disseram-lhe os seus discípulos: Senhor, se ele dorme, há de sarar.
13 Pero Jesús yojtsanëtsëtsná ndayá Lázaro tojtsanóbana ca, y chabe uatsjéndayëngna imojtsejuabnaye Lázaro ndegombre yojtsomáñama.
13 Jesus, entretanto, falara da sua morte, mas eles pensavam que falasse do sono como tal.
14 As Jesús ts̈abá tojanë́yana: —Lázaro tontsóbana.
14 Então Jesus lhes declarou abertamente: Lázaro morreu.
15 Ats̈e sëntsoyejuá choca ats̈e ndoñe tsmënama, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama chaotsemnama; chca, ts̈ëngaftanga más áts̈beñe chas̈motsos̈buáchema. Pero cuajna cha jinÿama ca.
15 Alegro-me por vossa causa, por não ter estado lá, para que creiais. Mas vamos a ele.
16 Chora Tomás, chë Gemelo ca uabobainá, chë inÿe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Bë́ngnaca cuajna, cháftaca mochjóbana ca.”
16 A isso Tomé, chamado Dídimo, disse aos seus condiscípulos: Vamos também nós, para morrermos com ele.
17 Jesús chë béconana tojánashjango ora, tojántats̈ëmbona Lázaro ya canta te uatbontsána yojtsemnama.
17 À chegada de Jesus, já havia quatro dias que Lázaro estava no sepulcro.
18 Betania pueblo yojamna Jerusalén béconana, mo unga kilómetroca.
18 Ora, Betânia distava de Jerusalém cerca de quinze estádios.
19 Ba judiënga tmojána Marta y María jautsëtsayama y jatjëmbambayama ndoñe ts̈a ngménaca chabondëtsemnama, chatbe uafts̈e tojanóbana causa.
19 Muitos judeus tinham vindo a Marta e a Maria, para lhes apresentar condolências pela morte de seu irmão.
20 Jesús yojtsashjajuanama Marta tojántats̈ëmbona ora, tojánbocna cha jajébenguama, pero María cach yebnents̈e tojanoquedá.
20 Mal soube Marta da vinda de Jesus, saiu-lhe ao encontro. Maria, porém, estava sentada em casa.
21 Chora Marta Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana.
21 Marta disse a Jesus: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
22 Pero ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, masque ndayánaca mora Bëngbe Bëtsá chacojotjañe, y cha lempe chca cmochjáts̈etaye ca.
22 Mas sei também, agora, que tudo o que pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Y Jesús tbojanjuá: —Acbe uafts̈e echántayena ca.
23 Disse-lhe Jesus: Teu irmão ressurgirá.
24 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo cha yochtayenama, pero quem luare jopochócama te, nÿetsca obanënga mochtayena ora ca.
24 Respondeu-lhe Marta: Sei que há de ressurgir na ressurreição no último dia.
25 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e sëndmëna chë ents̈anga chámuatayenama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama endamá. Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, masque chaóbana, echántayena.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Aquele que crê em mim, ainda que esteja morto, viverá.
26 Y nda cabá ainá totsomñe y áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndocna te queochatóbana. ¿Chë cbontsatsá soyiñe quecojtsos̈buaché ca? —Jesús tbojantjá.
26 E todo aquele que vive e crê em mim, jamais morrerá. Crês nisto?
27 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, Bëngbe Utabná, ats̈e ácbeñe sëntsos̈buaché, aca chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá y chë quem luaroye jabamá comnama ca.
27 Respondeu ela: Sim, Senhor. Eu creio que tu és o Cristo, o Filho de Deus, aquele que devia vir ao mundo.
28 Chca tojánayanents̈ana, Marta tojtaná chabe quenata María jachembuama, y iytëcana tbojaniyana: “Buatëmbayá tonjáshjango y entsebos̈e aca jinÿama ca.”
28 A essas palavras, ela foi chamar sua irmã Maria, dizendo-lhe baixinho: O Mestre está aí e te chama.
29 María chca tojanuena y cachora tojë́ftsanbocna y tojána Jesús jinÿama.
29 Apenas ela o ouviu, levantou-se imediatamente e foi ao encontro dele.
30 Jesús cabá ndoñe chë puebloye tonjánamashëngo; yojétsemna Marta tbojanjébengo luarents̈e.
30 {Pois Jesus não tinha chegado à aldeia, mas estava ainda naquele lugar onde Marta o tinha encontrado.}
31 Chë yebnents̈e imojtsemna judiënga, María ts̈a ngménaca ndoñe chaondë́tsemnama tjëmbambnayënga, tmojánbocana María juastama; er chë tojëftsantsbaná y tojë́ftsanbocna ora, chë judiënga imojtsejuabnaye, Lázaro yojtsátbontsana luaroye María yojtsaye, choca jos̈achnama ca.
31 Os judeus que estavam com ela em casa, em visita de pêsames, ao verem Maria levantar-se depressa e sair, seguiram-na, crendo que ela ia ao sepulcro para ali chorar.
32 Jesús yojtsemnents̈e María tojánashjango ora, chábents̈e tojanoshaments̈é y tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana ca.
32 Quando, porém, Maria chegou onde Jesus estava e o viu, lançou-se aos seus pés e disse-lhe: Senhor, se tivesses estado aqui, meu irmão não teria morrido!
33 María y cháftaca tmojánashjajna judiënga, nÿetscanga imojetsenóbos̈achiye; y Jesús chca tojáninÿe ora, corente tbojancochtsets̈ena y puerte ngménaca yojtsemna.
33 Ao vê-la chorar assim, como também todos os judeus que a acompanhavam, Jesus ficou intensamente comovido em espírito. E, sob o impulso de profunda emoção,
34 Chora Jesús tojanatjá: —¿Ndayents̈e cha s̈mojuatbontsá ca?
34 perguntou: Onde o pusestes? Responderam-lhe: Senhor, vinde ver.
35 Chora Jesús tojánenobos̈achna.
35 Jesus pôs-se a chorar.
36 As chë judiënga tmojánayana: —¡Minÿënga, ts̈a ibnabobonshana ca!
36 Observaram por isso os judeus: Vede como ele o amava!
37 Pero inÿe judiënga imojtsichamo: —Chë jtaná chabuabínÿnama tojamá, ¿tondaye tonjobená jamama, Lázaro ndoñe chaondóbanama ca?
37 Mas alguns deles disseram: Não podia ele, que abriu os olhos do cego de nascença, fazer com que este não morresse?
38 Jesús, cachiñe puerte cochtsets̈enaná, chë uatbontsánoye tojanobeconá. Chë luarna cuevëshe inamna, y amashjuanents̈e canÿe bëts ndëts̈beca yojtsatámena.
38 Tomado, novamente, de profunda emoção, Jesus foi ao sepulcro. Era uma gruta, coberta por uma pedra.
39 Chora Jesús tojanë́yana: —Chë ndëts̈bé mojuánanga ca.
39 Jesus ordenou: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, pois há quatro dias que ele está aí...
40 Y Jesús tbojanjuá: —Ndegombre, ya tcbonjauyana, aíñe áts̈beñe tcojtsos̈buáchese, cochjinÿe Bëngbe Bëtsá puerte obená y bëtsá bétsemnama ca.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu: Se creres, verás a glória de Deus? Tiraram, pois, a pedra.
41 Chora chë ndëts̈bé tmojanjuaná; Jesús celoye yojontjes̈iye y Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyana: “Taita, cbatschuá ats̈be opresido tcojouenama.
41 Levantando Jesus os olhos ao alto, disse: Pai, rendo-te graças, porque me ouviste.
42 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca sempre s̈condbétseyeunanama; ats̈e chca tcbonjauyana, muents̈e montsemna ents̈angbe ts̈abiama, chca, aca ats̈e s̈cojichmoma, chënga chamotsos̈buáchema ca.”
42 Eu bem sei que sempre me ouves, mas falo assim por causa do povo que está em roda, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chca tojánayanents̈ana, jabuache tojánayana: “¡Lázaro, chents̈ana matsbocna ca!”
43 Depois destas palavras, exclamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Y cachora chë obaná tojtanbocna, cucuats̈ënga y shecuats̈ënga ents̈ë́juaca batsëcná, y chabe jubiá base ents̈ë́juaca uamochëcjuaná. As Jesús tojanë́yana: “Motsejafjoná y jama chaotsobena ca.”
44 E o morto saiu, tendo os pés e as mãos ligados com faixas, e o rosto coberto por um sudário. Ordenou então Jesus: Desligai-o e deixai-o ir.
45 Chë soyëngama, banga chë judiënguents̈ana, María jatjëmbambayama tmojánanga, y nts̈amo Jesús tojanmcá tmojáninÿënga, Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
45 Muitos dos judeus, que tinham vindo a Marta e Maria e viram o que Jesus fizera, creram nele.
46 Pero inÿe judiënga fariseúngbioye tmojána, nts̈amo Jesús tojanmama chënga jacúntama.
46 Alguns deles, porém, foram aos fariseus e lhes contaram o que Jesus realizara.
47 As, chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojánenefjna inÿe judiëngbe amëndayë́ngaftaca, y tmojánayana: —¿Ndayá mochjobenaye cháftaca jamama? Quem boyabása bëts soyënga entsama.
47 Os pontífices e os fariseus convocaram o conselho e disseram: Que faremos? Esse homem multiplica os milagres.
48 Nÿe cachcá chamojonÿase, nÿetsca ents̈anga chábeñe mochantsos̈buáchiye; chë romanëngbe amë́ndayënga mochanjabo y lempe mochantsepochóca, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna y bëngbe luare Israel ca —chënga imojtsichamo.
48 Se o deixarmos proceder assim, todos crerão nele, e os romanos virão e arruinarão a nossa cidade e toda a nação.
49 Pero canÿa chënguents̈á, Caifás ca uabainá, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inamná, tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga tondaye ques̈mátstats̈ëmbo.
49 Um deles, chamado Caifás, que era o sumo sacerdote daquele ano, disse-lhes: Vós não entendeis nada!
50 Y ndoñe ques̈matsjuabná, ts̈ëngaftangbiama más ts̈abá yojtsemna nÿe canÿe boyabása Israeloca ents̈angbiama chaóbana, y ndoñe nÿets bëngbe luare chamotsepochocá ca —cha tojanë́yana.
50 Nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo, e que não pereça toda a nação.
51 Pero Caifás chë soye nÿe cachabe juábnaca ndoñe chca tonjánayana. Cha, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inámnayeca, Bëngbe Bëtsabe Espíritbe obenánaca tojánayana Jesús ibojamna Israeloca ents̈angbiama jóbanama ca.
51 E ele não disse isso por si mesmo, mas, como era o sumo sacerdote daquele ano, profetizava que Jesus havia de morrer pela nação,
52 Y ndoñe nÿe Israeloca ents̈angbiama, sinó chë inÿe luarënguiñe Bëngbe Bëtsabe básenga tmojanáshanënga chamuatábama, as chca, nÿetscanga nÿe canÿe luarents̈a ents̈anga chamotsemnama.
52 e não somente pela nação, mas também para que fossem reconduzidos à unidade os filhos de Deus dispersos.
53 Chcasna, cach tescana judiëngbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Jesús jóbama.
53 E desde aquele momento resolveram tirar-lhe a vida.
54 Chíyeca Jesús ents̈ángbeñe, Judea luariñe ya ndoñe yontsana. Chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe luaroye tojtsanoñe, ents̈anga ndoyeniñe béconana, canÿe pueblo Efraín ca uabáinoye. Y chents̈e chabe uatsjéndayëngaftaca tojtsanoquedañe.
54 Em conseqüência disso, Jesus já não andava em público entre os judeus. Retirou-se para uma região vizinha do deserto, a uma cidade chamada Efraim, e ali se detinha com seus discípulos.
55 Judiëngbe Bashco fiestama bats̈á yojtsájamna, y ba ents̈anga pueblënguents̈ana Jerusalenoye imojtsajna, soyënga choca jamama nts̈amo tempo inamncá, chca, Bëngbe Bëtsabe bominÿama ts̈ábenga jtsemnama, chë Bashco fiesta cabá ndobuache ora.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus, e muita gente de todo o país subia a Jerusalém antes da Páscoa para se purificar.
56 Chocna, judiënga Jesús imojtsenguaye, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsentjanaye: “¿Nts̈amo s̈mojtsejuabná, cha tayochjabo o ndoñe quem fiestama ca?”
56 Procuravam Jesus e falavam uns com os outros no templo: Que vos parece? Achais que ele não virá à festa?
57 Chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanmandá, nderado nda Jesús ndayents̈e tojtsemnama tojtsetats̈ëmbësna, chaobuambá ca, as Jesús jishachama.
57 Mas os sumos sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para que todo aquele que soubesse onde ele estava o denunciasse, para o prenderem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.