João 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Inamna canÿe boyabása s̈ocá, Lázaro ca uabainá. Cha inoyena canÿe pueblo Betania ca uabáinents̈e, Marta y Maríaftaca, chabe uabénata.
1 Um homem chamado Lázaro estava doente. Ele morava em Betânia com suas irmãs, Maria e Marta.
2 Quem María inamna nda Bëngbe Utabná Jesusbe shecuats̈iñe botamana uanguëts̈iye tbojanáshecbues̈cja, y chabe stjënashaca tbojtanshecbojó cha.
2 Foi Maria, a irmã de Lázaro, que mais tarde derramou perfume caro nos pés do Senhor e os enxugou com os cabelos.
3 Chë uta uabénatna ínÿenga tmojanichamó Jesús jauenayama: —Bëngbe Utabná, chë aca condbobonshaná s̈ocá entsemna ca.
3 As duas irmãs enviaram um recado a Jesus, dizendo: “Senhor, seu amigo querido está muito doente”.
4 Jesús chca tojanuena ora, tojánayana: —Quem s̈ocana ndoñe quenátsmëna Lázaro chaóbanama. Pero aíñe entsemna Bëngbe Bëtsabe obenana ents̈anga jinÿanÿiyama, y Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chamuatschuama ca.
4 Quando Jesus ouviu isso, disse: “A doença de Lázaro não acabará em morte. Ela aconteceu para a glória de Deus, para que o Filho de Deus receba glória por meio dela”.
5 Jesús corente yojánababuanÿeshana Marta, María y chatbe uafts̈e Lázaro.
5 Jesus amava Marta, Maria e Lázaro.
6 Masque chcasna, Lázaro s̈ocá yojtsemna ca Jesús tmojaniyana ora, cabá uta te más cha yojétsemna luarents̈e tojtsanoquedañe.
6 Ouvindo, portanto, que Lázaro estava doente, ficou mais dois dias onde estava.
7 Chents̈ana, chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Judeoye cachiñe cuajna ca.
7 Depois, disse a seus discípulos: “Vamos voltar para a Judeia”.
8 As chë uatsjéndayënga tmojaniyana: —Buatëmbayá, baseftayté entsemna chë luaroca judiënga cmonjanbuachetá ndëts̈béngaca jtsóbama; y mora, ¿cabá choye jtésama cojtsebos̈e ca?
8 Os discípulos se opuseram, dizendo: “Rabi, apenas alguns dias atrás o povo da Judeia tentou apedrejá-lo. Ainda assim, o senhor vai voltar para lá?”.
9 — ausente —
9 Jesus respondeu: “Há doze horas de claridade todos os dias. Durante o dia, as pessoas podem andar com segurança. Conseguem enxergar, pois têm a luz deste mundo.
10 — ausente —
10 À noite, porém, correm o risco de tropeçar, pois não há luz”.
11 Chents̈ana tojanë́yana: —Bëngbe amigo Lázaro tojtsomaná, pero ats̈e choye chanjá jetsefs̈enama ca.
11 E acrescentou: “Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas agora vou despertá-lo”.
12 Chora chë uatsjéndayënga tmojanjuá: —Bëngbe Utabná, tojtsomanase yojtsayana chana ts̈abá yochtsatsmëna ca.
12 Os discípulos disseram: “Senhor, se ele dorme é porque logo vai melhorar!”.
13 Pero Jesús yojtsanëtsëtsná ndayá Lázaro tojtsanóbana ca, y chabe uatsjéndayëngna imojtsejuabnaye Lázaro ndegombre yojtsomáñama.
13 Pensavam que Jesus falava apenas do repouso do sono, mas ele se referia à morte de Lázaro.
14 As Jesús ts̈abá tojanë́yana: —Lázaro tontsóbana.
14 Então ele disse claramente: “Lázaro está morto.
15 Ats̈e sëntsoyejuá choca ats̈e ndoñe tsmënama, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama chaotsemnama; chca, ts̈ëngaftanga más áts̈beñe chas̈motsos̈buáchema. Pero cuajna cha jinÿama ca.
15 E, por causa de vocês, eu me alegro por não ter estado lá, pois agora vocês vão crer de fato. Venham, vamos até ele”.
16 Chora Tomás, chë Gemelo ca uabobainá, chë inÿe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Bë́ngnaca cuajna, cháftaca mochjóbana ca.”
16 Tomé, apelidado de Gêmeo, disse aos outros discípulos: “Vamos até lá também para morrer com Jesus”.
17 Jesús chë béconana tojánashjango ora, tojántats̈ëmbona Lázaro ya canta te uatbontsána yojtsemnama.
17 Quando Jesus chegou a Betânia, disseram-lhe que Lázaro estava no túmulo havia quatro dias.
18 Betania pueblo yojamna Jerusalén béconana, mo unga kilómetroca.
18 Betânia ficava a cerca de três quilômetros de Jerusalém,
19 Ba judiënga tmojána Marta y María jautsëtsayama y jatjëmbambayama ndoñe ts̈a ngménaca chabondëtsemnama, chatbe uafts̈e tojanóbana causa.
19 e muitos moradores da região tinham vindo consolar Marta e Maria pela perda do irmão.
20 Jesús yojtsashjajuanama Marta tojántats̈ëmbona ora, tojánbocna cha jajébenguama, pero María cach yebnents̈e tojanoquedá.
20 Quando Marta soube que Jesus estava chegando, foi ao seu encontro. Maria, porém, ficou em casa.
21 Chora Marta Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana.
21 Marta disse a Jesus: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido.
22 Pero ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, masque ndayánaca mora Bëngbe Bëtsá chacojotjañe, y cha lempe chca cmochjáts̈etaye ca.
22 Mas sei que, mesmo agora, Deus lhe dará tudo que pedir”.
23 Y Jesús tbojanjuá: —Acbe uafts̈e echántayena ca.
23 Jesus lhe disse: “Seu irmão vai ressuscitar”.
24 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo cha yochtayenama, pero quem luare jopochócama te, nÿetsca obanënga mochtayena ora ca.
24 “Sim”, respondeu Marta. “Ele vai ressuscitar quando todos ressuscitarem, no último dia.”
25 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e sëndmëna chë ents̈anga chámuatayenama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama endamá. Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, masque chaóbana, echántayena.
25 Então Jesus disse: “Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim viverá, mesmo depois de morrer.
26 Y nda cabá ainá totsomñe y áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndocna te queochatóbana. ¿Chë cbontsatsá soyiñe quecojtsos̈buaché ca? —Jesús tbojantjá.
26 Quem vive e crê em mim jamais morrerá. Você crê nisso, Marta?”.
27 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, Bëngbe Utabná, ats̈e ácbeñe sëntsos̈buaché, aca chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá y chë quem luaroye jabamá comnama ca.
27 “Sim, Senhor”, respondeu ela. “Eu creio que o senhor é o Cristo, o Filho de Deus, aquele que veio ao mundo da parte de Deus.”
28 Chca tojánayanents̈ana, Marta tojtaná chabe quenata María jachembuama, y iytëcana tbojaniyana: “Buatëmbayá tonjáshjango y entsebos̈e aca jinÿama ca.”
28 Em seguida, voltou para casa. Chamou Maria à parte e disse: “O Mestre está aqui e quer ver você”.
29 María chca tojanuena y cachora tojë́ftsanbocna y tojána Jesús jinÿama.
29 Maria se levantou de imediato e foi até ele.
30 Jesús cabá ndoñe chë puebloye tonjánamashëngo; yojétsemna Marta tbojanjébengo luarents̈e.
30 Jesus tinha ficado fora do povoado, no lugar onde Marta havia se encontrado com ele.
31 Chë yebnents̈e imojtsemna judiënga, María ts̈a ngménaca ndoñe chaondë́tsemnama tjëmbambnayënga, tmojánbocana María juastama; er chë tojëftsantsbaná y tojë́ftsanbocna ora, chë judiënga imojtsejuabnaye, Lázaro yojtsátbontsana luaroye María yojtsaye, choca jos̈achnama ca.
31 Quando as pessoas que estavam na casa viram Maria sair apressadamente, imaginaram que ela ia ao túmulo de Lázaro chorar e a seguiram.
32 Jesús yojtsemnents̈e María tojánashjango ora, chábents̈e tojanoshaments̈é y tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana ca.
32 Assim que chegou ao lugar onde Jesus estava e o viu, caiu a seus pés e disse: “Se o Senhor estivesse aqui, meu irmão não teria morrido”.
33 María y cháftaca tmojánashjajna judiënga, nÿetscanga imojetsenóbos̈achiye; y Jesús chca tojáninÿe ora, corente tbojancochtsets̈ena y puerte ngménaca yojtsemna.
33 Quando Jesus viu Maria chorar, e o povo também, sentiu profunda indignação e grande angústia.
34 Chora Jesús tojanatjá: —¿Ndayents̈e cha s̈mojuatbontsá ca?
34 “Onde vocês o colocaram?”, perguntou. Eles responderam: “Senhor, venha e veja”.
35 Chora Jesús tojánenobos̈achna.
35 Jesus chorou.
36 As chë judiënga tmojánayana: —¡Minÿënga, ts̈a ibnabobonshana ca!
36 As pessoas que estavam por perto disseram: “Vejam como ele o amava!”.
37 Pero inÿe judiënga imojtsichamo: —Chë jtaná chabuabínÿnama tojamá, ¿tondaye tonjobená jamama, Lázaro ndoñe chaondóbanama ca?
37 Outros, porém, disseram: “Este homem curou um cego. Não poderia ter impedido que Lázaro morresse?”.
38 Jesús, cachiñe puerte cochtsets̈enaná, chë uatbontsánoye tojanobeconá. Chë luarna cuevëshe inamna, y amashjuanents̈e canÿe bëts ndëts̈beca yojtsatámena.
38 Jesus, sentindo-se novamente indignado, chegou ao túmulo, uma gruta com uma pedra fechando a entrada.
39 Chora Jesús tojanë́yana: —Chë ndëts̈bé mojuánanga ca.
39 “Rolem a pedra para o lado”, ordenou. “Senhor, ele está morto há quatro dias”, disse Marta, a irmã do falecido. “O mau cheiro será terrível.”
40 Y Jesús tbojanjuá: —Ndegombre, ya tcbonjauyana, aíñe áts̈beñe tcojtsos̈buáchese, cochjinÿe Bëngbe Bëtsá puerte obená y bëtsá bétsemnama ca.
40 Jesus respondeu: “Eu não lhe disse que, se você cresse, veria a glória de Deus?”.
41 Chora chë ndëts̈bé tmojanjuaná; Jesús celoye yojontjes̈iye y Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyana: “Taita, cbatschuá ats̈be opresido tcojouenama.
41 Então rolaram a pedra para o lado. Jesus olhou para o céu e disse: “Pai, eu te agradeço porque me ouviste.
42 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca sempre s̈condbétseyeunanama; ats̈e chca tcbonjauyana, muents̈e montsemna ents̈angbe ts̈abiama, chca, aca ats̈e s̈cojichmoma, chënga chamotsos̈buáchema ca.”
42 Tu sempre me ouves, mas eu disse isso por causa de todas as pessoas que estão aqui, para que elas creiam que tu me enviaste”.
43 Chca tojánayanents̈ana, jabuache tojánayana: “¡Lázaro, chents̈ana matsbocna ca!”
43 Então Jesus gritou: “Lázaro, venha para fora!”.
44 Y cachora chë obaná tojtanbocna, cucuats̈ënga y shecuats̈ënga ents̈ë́juaca batsëcná, y chabe jubiá base ents̈ë́juaca uamochëcjuaná. As Jesús tojanë́yana: “Motsejafjoná y jama chaotsobena ca.”
44 E o morto saiu, com as mãos e os pés presos com faixas e o rosto envolto num pano. Jesus disse: “Desamarrem as faixas e deixem-no ir!”.
45 Chë soyëngama, banga chë judiënguents̈ana, María jatjëmbambayama tmojánanga, y nts̈amo Jesús tojanmcá tmojáninÿënga, Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
45 Muitos dos judeus que estavam com Maria creram em Jesus quando viram isso.
46 Pero inÿe judiënga fariseúngbioye tmojána, nts̈amo Jesús tojanmama chënga jacúntama.
46 Alguns, no entanto, foram aos fariseus e contaram o que Jesus tinha feito.
47 As, chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojánenefjna inÿe judiëngbe amëndayë́ngaftaca, y tmojánayana: —¿Ndayá mochjobenaye cháftaca jamama? Quem boyabása bëts soyënga entsama.
47 Então os principais sacerdotes e fariseus reuniram o conselho dos líderes do povo. “Que vamos fazer?”, perguntavam uns aos outros. “Sem dúvida, este homem realiza muitos sinais.
48 Nÿe cachcá chamojonÿase, nÿetsca ents̈anga chábeñe mochantsos̈buáchiye; chë romanëngbe amë́ndayënga mochanjabo y lempe mochantsepochóca, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna y bëngbe luare Israel ca —chënga imojtsichamo.
48 Se permitirmos que continue assim, logo todos crerão nele. Então o exército romano virá e destruirá nosso templo e nossa nação.”
49 Pero canÿa chënguents̈á, Caifás ca uabainá, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inamná, tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga tondaye ques̈mátstats̈ëmbo.
49 Caifás, o sumo sacerdote naquele ano, disse: “Vocês não sabem o que estão dizendo!
50 Y ndoñe ques̈matsjuabná, ts̈ëngaftangbiama más ts̈abá yojtsemna nÿe canÿe boyabása Israeloca ents̈angbiama chaóbana, y ndoñe nÿets bëngbe luare chamotsepochocá ca —cha tojanë́yana.
50 Não percebem que é melhor para vocês que um homem morra pelo povo em vez de a nação inteira ser destruída?”.
51 Pero Caifás chë soye nÿe cachabe juábnaca ndoñe chca tonjánayana. Cha, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inámnayeca, Bëngbe Bëtsabe Espíritbe obenánaca tojánayana Jesús ibojamna Israeloca ents̈angbiama jóbanama ca.
51 Não disse isso por si mesmo, mas, sendo o sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus morreria pela nação inteira.
52 Y ndoñe nÿe Israeloca ents̈angbiama, sinó chë inÿe luarënguiñe Bëngbe Bëtsabe básenga tmojanáshanënga chamuatábama, as chca, nÿetscanga nÿe canÿe luarents̈a ents̈anga chamotsemnama.
52 E não apenas por aquela nação, mas para reunir em um só corpo todos os filhos de Deus espalhados ao redor do mundo.
53 Chcasna, cach tescana judiëngbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Jesús jóbama.
53 Daquele dia em diante, começaram a tramar a morte de Jesus.
54 Chíyeca Jesús ents̈ángbeñe, Judea luariñe ya ndoñe yontsana. Chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe luaroye tojtsanoñe, ents̈anga ndoyeniñe béconana, canÿe pueblo Efraín ca uabáinoye. Y chents̈e chabe uatsjéndayëngaftaca tojtsanoquedañe.
54 Por essa razão, Jesus parou de andar no meio do povo. Foi para um lugar próximo do deserto, para o povoado de Efraim, onde permaneceu com seus discípulos.
55 Judiëngbe Bashco fiestama bats̈á yojtsájamna, y ba ents̈anga pueblënguents̈ana Jerusalenoye imojtsajna, soyënga choca jamama nts̈amo tempo inamncá, chca, Bëngbe Bëtsabe bominÿama ts̈ábenga jtsemnama, chë Bashco fiesta cabá ndobuache ora.
55 Faltava pouco tempo para a festa judaica da Páscoa, e muita gente de toda a região chegou a Jerusalém para participar da cerimônia de purificação, antes que a Páscoa começasse.
56 Chocna, judiënga Jesús imojtsenguaye, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsentjanaye: “¿Nts̈amo s̈mojtsejuabná, cha tayochjabo o ndoñe quem fiestama ca?”
56 Continuavam procurando Jesus e, estando eles no templo, perguntavam uns aos outros: “O que vocês acham? Será que ele virá para a Páscoa?”.
57 Chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanmandá, nderado nda Jesús ndayents̈e tojtsemnama tojtsetats̈ëmbësna, chaobuambá ca, as Jesús jishachama.
57 Enquanto isso, os principais sacerdotes e fariseus deram ordem para que, se alguém soubesse onde Jesus estava, o denunciasse de imediato, a fim de que o prendessem.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.