João 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Inamna canÿe boyabása s̈ocá, Lázaro ca uabainá. Cha inoyena canÿe pueblo Betania ca uabáinents̈e, Marta y Maríaftaca, chabe uabénata.
1 Estava enfermo Lázaro, de Betânia, da aldeia de Maria e de sua irmã Marta.
2 Quem María inamna nda Bëngbe Utabná Jesusbe shecuats̈iñe botamana uanguëts̈iye tbojanáshecbues̈cja, y chabe stjënashaca tbojtanshecbojó cha.
2 Esta Maria, cujo irmão Lázaro estava enfermo, era a mesma que ungiu com bálsamo o Senhor e lhe enxugou os pés com os seus cabelos.
3 Chë uta uabénatna ínÿenga tmojanichamó Jesús jauenayama: —Bëngbe Utabná, chë aca condbobonshaná s̈ocá entsemna ca.
3 Mandaram, pois, as irmãs de Lázaro dizer a Jesus: Senhor, está enfermo aquele a quem amas.
4 Jesús chca tojanuena ora, tojánayana: —Quem s̈ocana ndoñe quenátsmëna Lázaro chaóbanama. Pero aíñe entsemna Bëngbe Bëtsabe obenana ents̈anga jinÿanÿiyama, y Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá chamuatschuama ca.
4 Ao receber a notícia, disse Jesus: Esta enfermidade não é para morte, e sim para a glória de Deus, a fim de que o Filho de Deus seja por ela glorificado.
5 Jesús corente yojánababuanÿeshana Marta, María y chatbe uafts̈e Lázaro.
5 Ora, amava Jesus a Marta, e a sua irmã, e a Lázaro.
6 Masque chcasna, Lázaro s̈ocá yojtsemna ca Jesús tmojaniyana ora, cabá uta te más cha yojétsemna luarents̈e tojtsanoquedañe.
6 Quando, pois, soube que Lázaro estava doente, ainda se demorou dois dias no lugar onde estava.
7 Chents̈ana, chabe uatsjéndayënga tojanë́yana: —Judeoye cachiñe cuajna ca.
7 Depois, disse aos seus discípulos: Vamos outra vez para a Judeia.
8 As chë uatsjéndayënga tmojaniyana: —Buatëmbayá, baseftayté entsemna chë luaroca judiënga cmonjanbuachetá ndëts̈béngaca jtsóbama; y mora, ¿cabá choye jtésama cojtsebos̈e ca?
8 Disseram-lhe os discípulos: Mestre, ainda agora os judeus procuravam apedrejar-te, e voltas para lá?
9 — ausente —
9 Respondeu Jesus: Não são doze as horas do dia? Se alguém andar de dia, não tropeça, porque vê a luz deste mundo;
10 — ausente —
10 mas, se andar de noite, tropeça, porque nele não há luz.
11 Chents̈ana tojanë́yana: —Bëngbe amigo Lázaro tojtsomaná, pero ats̈e choye chanjá jetsefs̈enama ca.
11 Isto dizia e depois lhes acrescentou: Nosso amigo Lázaro adormeceu, mas vou para despertá-lo.
12 Chora chë uatsjéndayënga tmojanjuá: —Bëngbe Utabná, tojtsomanase yojtsayana chana ts̈abá yochtsatsmëna ca.
12 Disseram-lhe, pois, os discípulos: Senhor, se dorme, estará salvo.
13 Pero Jesús yojtsanëtsëtsná ndayá Lázaro tojtsanóbana ca, y chabe uatsjéndayëngna imojtsejuabnaye Lázaro ndegombre yojtsomáñama.
13 Jesus, porém, falara com respeito à morte de Lázaro; mas eles supunham que tivesse falado do repouso do sono.
14 As Jesús ts̈abá tojanë́yana: —Lázaro tontsóbana.
14 Então, Jesus lhes disse claramente: Lázaro morreu;
15 Ats̈e sëntsoyejuá choca ats̈e ndoñe tsmënama, ts̈ëngaftangbe ts̈abiama chaotsemnama; chca, ts̈ëngaftanga más áts̈beñe chas̈motsos̈buáchema. Pero cuajna cha jinÿama ca.
15 e por vossa causa me alegro de que lá não estivesse, para que possais crer; mas vamos ter com ele.
16 Chora Tomás, chë Gemelo ca uabobainá, chë inÿe uatsjéndayënga tojanë́yana: “Bë́ngnaca cuajna, cháftaca mochjóbana ca.”
16 Então, Tomé, chamado Dídimo, disse aos condiscípulos: Vamos também nós para morrermos com ele.
17 Jesús chë béconana tojánashjango ora, tojántats̈ëmbona Lázaro ya canta te uatbontsána yojtsemnama.
17 Chegando Jesus, encontrou Lázaro já sepultado, havia quatro dias.
18 Betania pueblo yojamna Jerusalén béconana, mo unga kilómetroca.
18 Ora, Betânia estava cerca de quinze estádios perto de Jerusalém.
19 Ba judiënga tmojána Marta y María jautsëtsayama y jatjëmbambayama ndoñe ts̈a ngménaca chabondëtsemnama, chatbe uafts̈e tojanóbana causa.
19 Muitos dentre os judeus tinham vindo ter com Marta e Maria, para as consolar a respeito de seu irmão.
20 Jesús yojtsashjajuanama Marta tojántats̈ëmbona ora, tojánbocna cha jajébenguama, pero María cach yebnents̈e tojanoquedá.
20 Marta, quando soube que vinha Jesus, saiu ao seu encontro; Maria, porém, ficou sentada em casa.
21 Chora Marta Jesúsbioye tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana.
21 Disse, pois, Marta a Jesus: Senhor, se estiveras aqui, não teria morrido meu irmão.
22 Pero ats̈e së́ntsetats̈ëmbo, masque ndayánaca mora Bëngbe Bëtsá chacojotjañe, y cha lempe chca cmochjáts̈etaye ca.
22 Mas também sei que, mesmo agora, tudo quanto pedires a Deus, Deus to concederá.
23 Y Jesús tbojanjuá: —Acbe uafts̈e echántayena ca.
23 Declarou-lhe Jesus: Teu irmão há de ressurgir.
24 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, ats̈e sëndë́tats̈ëmbo cha yochtayenama, pero quem luare jopochócama te, nÿetsca obanënga mochtayena ora ca.
24 Eu sei, replicou Marta, que ele há de ressurgir na ressurreição, no último dia.
25 As Jesús tbojaniyana: —Ats̈e sëndmëna chë ents̈anga chámuatayenama y chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida chamotsebomnama endamá. Nda áts̈beñe tojtsos̈buaché, masque chaóbana, echántayena.
25 Disse-lhe Jesus: Eu sou a ressurreição e a vida. Quem crê em mim, ainda que morra, viverá;
26 Y nda cabá ainá totsomñe y áts̈beñe tojtsos̈buaché, ndocna te queochatóbana. ¿Chë cbontsatsá soyiñe quecojtsos̈buaché ca? —Jesús tbojantjá.
26 e todo o que vive e crê em mim não morrerá, eternamente. Crês isto?
27 Chora Marta tbojaniyana: —Aíñe, Bëngbe Utabná, ats̈e ácbeñe sëntsos̈buaché, aca chë Cristo, chë Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá y chë quem luaroye jabamá comnama ca.
27 Sim, Senhor, respondeu ela, eu tenho crido que tu és o Cristo, o Filho de Deus que devia vir ao mundo.
28 Chca tojánayanents̈ana, Marta tojtaná chabe quenata María jachembuama, y iytëcana tbojaniyana: “Buatëmbayá tonjáshjango y entsebos̈e aca jinÿama ca.”
28 Tendo dito isto, retirou-se e chamou Maria, sua irmã, e lhe disse em particular: O Mestre chegou e te chama.
29 María chca tojanuena y cachora tojë́ftsanbocna y tojána Jesús jinÿama.
29 Ela, ouvindo isto, levantou-se depressa e foi ter com ele,
30 Jesús cabá ndoñe chë puebloye tonjánamashëngo; yojétsemna Marta tbojanjébengo luarents̈e.
30 pois Jesus ainda não tinha entrado na aldeia, mas permanecia onde Marta se avistara com ele.
31 Chë yebnents̈e imojtsemna judiënga, María ts̈a ngménaca ndoñe chaondë́tsemnama tjëmbambnayënga, tmojánbocana María juastama; er chë tojëftsantsbaná y tojë́ftsanbocna ora, chë judiënga imojtsejuabnaye, Lázaro yojtsátbontsana luaroye María yojtsaye, choca jos̈achnama ca.
31 Os judeus que estavam com Maria em casa e a consolavam, vendo-a levantar-se depressa e sair, seguiram-na, supondo que ela ia ao túmulo para chorar.
32 Jesús yojtsemnents̈e María tojánashjango ora, chábents̈e tojanoshaments̈é y tbojaniyana: —Bëngbe Utabná, aca muents̈e macmënëse, ats̈be uafts̈e ndoñe matënjóbana ca.
32 Quando Maria chegou ao lugar onde estava Jesus, ao vê-lo, lançou-se-lhe aos pés, dizendo: Senhor, se estiveras aqui, meu irmão não teria morrido.
33 María y cháftaca tmojánashjajna judiënga, nÿetscanga imojetsenóbos̈achiye; y Jesús chca tojáninÿe ora, corente tbojancochtsets̈ena y puerte ngménaca yojtsemna.
33 Jesus, vendo-a chorar, e bem assim os judeus que a acompanhavam, agitou-se no espírito e comoveu-se.
34 Chora Jesús tojanatjá: —¿Ndayents̈e cha s̈mojuatbontsá ca?
34 E perguntou: Onde o sepultastes? Eles lhe responderam: Senhor, vem e vê!
35 Chora Jesús tojánenobos̈achna.
35 Jesus chorou.
36 As chë judiënga tmojánayana: —¡Minÿënga, ts̈a ibnabobonshana ca!
36 Então, disseram os judeus: Vede quanto o amava.
37 Pero inÿe judiënga imojtsichamo: —Chë jtaná chabuabínÿnama tojamá, ¿tondaye tonjobená jamama, Lázaro ndoñe chaondóbanama ca?
37 Mas alguns objetaram: Não podia ele, que abriu os olhos ao cego, fazer que este não morresse?
38 Jesús, cachiñe puerte cochtsets̈enaná, chë uatbontsánoye tojanobeconá. Chë luarna cuevëshe inamna, y amashjuanents̈e canÿe bëts ndëts̈beca yojtsatámena.
38 Jesus, agitando-se novamente em si mesmo, encaminhou-se para o túmulo; era este uma gruta a cuja entrada tinham posto uma pedra.
39 Chora Jesús tojanë́yana: —Chë ndëts̈bé mojuánanga ca.
39 Então, ordenou Jesus: Tirai a pedra. Disse-lhe Marta, irmã do morto: Senhor, já cheira mal, porque já é de quatro dias.
40 Y Jesús tbojanjuá: —Ndegombre, ya tcbonjauyana, aíñe áts̈beñe tcojtsos̈buáchese, cochjinÿe Bëngbe Bëtsá puerte obená y bëtsá bétsemnama ca.
40 Respondeu-lhe Jesus: Não te disse eu que, se creres, verás a glória de Deus?
41 Chora chë ndëts̈bé tmojanjuaná; Jesús celoye yojontjes̈iye y Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyana: “Taita, cbatschuá ats̈be opresido tcojouenama.
41 Tiraram, então, a pedra. E Jesus, levantando os olhos para o céu, disse: Pai, graças te dou porque me ouviste.
42 Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo aca sempre s̈condbétseyeunanama; ats̈e chca tcbonjauyana, muents̈e montsemna ents̈angbe ts̈abiama, chca, aca ats̈e s̈cojichmoma, chënga chamotsos̈buáchema ca.”
42 Aliás, eu sabia que sempre me ouves, mas assim falei por causa da multidão presente, para que creiam que tu me enviaste.
43 Chca tojánayanents̈ana, jabuache tojánayana: “¡Lázaro, chents̈ana matsbocna ca!”
43 E, tendo dito isto, clamou em alta voz: Lázaro, vem para fora!
44 Y cachora chë obaná tojtanbocna, cucuats̈ënga y shecuats̈ënga ents̈ë́juaca batsëcná, y chabe jubiá base ents̈ë́juaca uamochëcjuaná. As Jesús tojanë́yana: “Motsejafjoná y jama chaotsobena ca.”
44 Saiu aquele que estivera morto, tendo os pés e as mãos ligados com ataduras e o rosto envolto num lenço. Então, lhes ordenou Jesus: Desatai-o e deixai-o ir.
45 Chë soyëngama, banga chë judiënguents̈ana, María jatjëmbambayama tmojánanga, y nts̈amo Jesús tojanmcá tmojáninÿënga, Jesúsbeñe imojtsos̈buaché.
45 Muitos, pois, dentre os judeus que tinham vindo visitar Maria, vendo o que fizera Jesus, creram nele.
46 Pero inÿe judiënga fariseúngbioye tmojána, nts̈amo Jesús tojanmama chënga jacúntama.
46 Outros, porém, foram ter com os fariseus e lhes contaram dos feitos que Jesus realizara.
47 As, chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojánenefjna inÿe judiëngbe amëndayë́ngaftaca, y tmojánayana: —¿Ndayá mochjobenaye cháftaca jamama? Quem boyabása bëts soyënga entsama.
47 Então, os principais sacerdotes e os fariseus convocaram o Sinédrio; e disseram: Que estamos fazendo, uma vez que este homem opera muitos sinais?
48 Nÿe cachcá chamojonÿase, nÿetsca ents̈anga chábeñe mochantsos̈buáchiye; chë romanëngbe amë́ndayënga mochanjabo y lempe mochantsepochóca, Bëngbe Bëtsabe bëts yebna y bëngbe luare Israel ca —chënga imojtsichamo.
48 Se o deixarmos assim, todos crerão nele; depois, virão os romanos e tomarão não só o nosso lugar, mas a própria nação.
49 Pero canÿa chënguents̈á, Caifás ca uabainá, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inamná, tojanë́yana: —Ts̈ëngaftanga tondaye ques̈mátstats̈ëmbo.
49 Caifás, porém, um dentre eles, sumo sacerdote naquele ano, advertiu-os, dizendo: Vós nada sabeis,
50 Y ndoñe ques̈matsjuabná, ts̈ëngaftangbiama más ts̈abá yojtsemna nÿe canÿe boyabása Israeloca ents̈angbiama chaóbana, y ndoñe nÿets bëngbe luare chamotsepochocá ca —cha tojanë́yana.
50 nem considerais que vos convém que morra um só homem pelo povo e que não venha a perecer toda a nação.
51 Pero Caifás chë soye nÿe cachabe juábnaca ndoñe chca tonjánayana. Cha, chë uata chë bachnangbe más uámana amëndayá inámnayeca, Bëngbe Bëtsabe Espíritbe obenánaca tojánayana Jesús ibojamna Israeloca ents̈angbiama jóbanama ca.
51 Ora, ele não disse isto de si mesmo; mas, sendo sumo sacerdote naquele ano, profetizou que Jesus estava para morrer pela nação
52 Y ndoñe nÿe Israeloca ents̈angbiama, sinó chë inÿe luarënguiñe Bëngbe Bëtsabe básenga tmojanáshanënga chamuatábama, as chca, nÿetscanga nÿe canÿe luarents̈a ents̈anga chamotsemnama.
52 e não somente pela nação, mas também para reunir em um só corpo os filhos de Deus, que andam dispersos.
53 Chcasna, cach tescana judiëngbe amë́ndayënga tmojanenoyeuná Jesús jóbama.
53 Desde aquele dia, resolveram matá-lo.
54 Chíyeca Jesús ents̈ángbeñe, Judea luariñe ya ndoñe yontsana. Chë luarents̈ana tojë́ftsanbocna y canÿe luaroye tojtsanoñe, ents̈anga ndoyeniñe béconana, canÿe pueblo Efraín ca uabáinoye. Y chents̈e chabe uatsjéndayëngaftaca tojtsanoquedañe.
54 De sorte que Jesus já não andava publicamente entre os judeus, mas retirou-se para uma região vizinha ao deserto, para uma cidade chamada Efraim; e ali permaneceu com os discípulos.
55 Judiëngbe Bashco fiestama bats̈á yojtsájamna, y ba ents̈anga pueblënguents̈ana Jerusalenoye imojtsajna, soyënga choca jamama nts̈amo tempo inamncá, chca, Bëngbe Bëtsabe bominÿama ts̈ábenga jtsemnama, chë Bashco fiesta cabá ndobuache ora.
55 Estava próxima a Páscoa dos judeus; e muitos daquela região subiram para Jerusalém antes da Páscoa, para se purificarem.
56 Chocna, judiënga Jesús imojtsenguaye, y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e imojtsentjanaye: “¿Nts̈amo s̈mojtsejuabná, cha tayochjabo o ndoñe quem fiestama ca?”
56 Lá, procuravam Jesus e, estando eles no templo, diziam uns aos outros: Que vos parece? Não virá ele à festa?
57 Chë fariseunga y chë bachnangbe amë́ndayënga tmojanmandá, nderado nda Jesús ndayents̈e tojtsemnama tojtsetats̈ëmbësna, chaobuambá ca, as Jesús jishachama.
57 Ora, os principais sacerdotes e os fariseus tinham dado ordem para, se alguém soubesse onde ele estava, denunciá-lo, a fim de o prenderem.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar João 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.