Hebreus 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Os̈buáchiyana jtsebomnana endmëna corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá tmojtsobatmancá ndegombre chca yochjopásama; endmëna ainaniñe corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá bënga mora ndoñe tmontsonÿacá ndegombre chca yomnama.
1 A fé é o fundamento da esperança, é uma certeza a respeito do que não se vê.
2 Bëngbe Bëtsá tojánayana bëngbe bëts taitanga ts̈abá imojánama ca, chënga chábeñe imojtsos̈buachéyeca.
2 Foi ela que fez a glória dos nossos, antepassados.
3 Bënga, Bëngbe Bëtsábeñe mondos̈buachéyeca, mondë́tats̈ëmbo cha quem luare y nÿetsca luarënga tojanmama, chca chaotsemnama cha tojanmandá ora; chcasna, chë ndayá mora bënga jinÿama imobencá, cha tojanma bënga ndoñe mondobena jinÿama soyënguents̈ana.
3 Pela fé reconhecemos que o mundo foi formado pela palavra de Deus e que as coisas visíveis se originaram do invisível.
4 Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, oveshatémënga chábioye tbojanáts̈ëmbona, y chë soye Bëngbe Bëtsabiama más ts̈abá yojtsemna, chë ndayá Caín, chabe cats̈ata, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tbojanáts̈ëmbonama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana Abel chabe bominÿiñe ts̈abia yojtsemna ca, ndayá Abel chábioye jëtschuayama tojanmcá oyejuayá tojanóyëngacñeyeca. Nts̈amo Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachecá, masque cha ya obaná yojtsemna, chë soye cabá bënga s̈ontsabuatambá.
4 Pela fé Abel ofereceu a Deus um sacrifício bem superior ao de Caim, e mereceu ser chamado justo, porque Deus aceitou as suas ofertas. Graças a ela é que, apesar de sua morte, ele ainda fala.
5 Enoc Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá celoye tbojesanbéts̈eñe, ntjobancá. Chents̈ana ndocná tonjanobená cha jtsinÿenana, Bëngbe Bëtsá tbojesanbéts̈eñe causa. Y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, Bëngbe Bëtsá Enócaftaca oyejuayá canjamna ca, nts̈amo jtsamëse yojoyenama, y chents̈ana celoye tbojtsanámbañe.
5 Pela fé Henoc foi arrebatado, sem ter conhecido a morte: e não foi achado, porquanto Deus o arrebatou; mas a Escritura diz que, antes de ser arrebatado, ele tinha agradado a Deus {Gn 5,24}.
6 Pero Bëngbe Bëtsábeñe ntsos̈buachiycá, ndoñe quenátopodena cha oyejuayá bë́ngaftaca jabemama, er chábioye jobéconamna, ents̈á jtsemnana jtsos̈buáchiyana cha ndegombre bétsemnama, y cha inétsamama chë cha jtsabuatmama ts̈a tmobos̈ëngbiama bëtscá ts̈abe soyënga chamotsebomnama, mo chábiocana uacanana soyëngcá.
6 Ora, sem fé é impossível agradar a Deus, pois para se achegar a ele é necessário que se creia primeiro que ele existe e que recompensa os que o procuram.
7 Bëngbe Bëtsá Noébioye tbojanbuayená uabouana soyënga yochjanopásama, cachora ndopodena jinÿama soyënga, y cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá y barquë́sha tojanapormá chabe pamíllanga játsebacama. Cha chca tojanma ora, os̈buáchiyana bómnayeca, cha tojaninÿanÿé ents̈anga ts̈a bacna soyënga tmojanmama y chë causa castigánënga jtsemnama yojtsamnama. Chabe os̈buachiyanámnaca Noé tojánashjache Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abia jtsemnama, y chca ents̈á jashjáchana, nÿe Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse.
7 Pela fé na palavra de Deus, Noé foi avisado a respeito de acontecimentos imprevisíveis; cheio de santo temor, construiu a arca para salvar a sua família. Pela fé ele condenou o mundo e se tornou o herdeiro da justificação mediante a fé.
8 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojanchembo, inÿe luaroye cháuama; Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, y tojánbocna chë luaroye jama, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená jats̈etayama luaroye, masque Abraham ndoñe yontsetáts̈ëmbo ndë́moye yochjánama.
8 Foi pela fé que Abraão, obedecendo ao apelo divino, partiu para uma terra que devia receber em herança. E partiu não sabendo para onde ia.
9 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojobena mo inÿe luarocana ashjangonacá jtsiyenana, cachabe luarents̈e ndoyená, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená luarents̈e. Ents̈ë́juaca pormana tambënguiñe yojoyena, cachcá nts̈amo chë chábents̈ana básenga Isaac y Jacob ibojëftsiyencá; y chátnaca Abrahamcá ibojanobátmana jóyëngacñama nts̈amo Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá.
9 Foi pela fé que ele habitou na terra prometida, como em terra estrangeira, habitando aí em tendas com Isaac e Jacó, co-herdeiros da mesma promessa.
10 Er Abraham corente uantadá yojanobátmana chë canÿe luaroye celoca jamashënguama tempo; chë luare inamna canÿe bëts pueblo, puerte ts̈abe ucuatjoniñe pormana pueblo, canÿe luare chë ndayents̈ama Bëngbe Bëtsá tojanjuabó nts̈amo chaotsemnama, y cachabe pormana luare inamna.
10 Porque tinha a esperança fixa na cidade assentada sobre os fundamentos {eternos}, cujo arquiteto e construtor é Deus.
11 Sara, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojanma cha canÿe s̈es̈ona chabotsebomnama, masque chora ya bëtsanánëjema yojtsemna, s̈es̈ona jtsebomnama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma, er Sara corente yojanjuabná, cha chë canÿe s̈es̈ona yochtsanbomnama tbojans̈buachená cha, nÿets tempo nts̈amo tojayancá amá yojamna ca.
11 Foi pela fé que a própria Sara cobrou o vigor de conceber, apesar de sua idade avançada, porque acreditou na fidelidade daquele que lhe havia prometido.
12 Y chca, quem ents̈á Abraham, chë s̈es̈onga jtsabamnama ya ndobenábents̈ana, ba básenga tmojanonÿná, ts̈a mallajta mo chë celoca estrellëngcá, y ts̈a chë́ftanga mo chë mar béjayoca chënÿañents̈a cascajcá, ndocná jacúntama ntjobenayana.
12 Assim, de um só homem quase morto nasceu uma posteridade tão numerosa como as estrelas do céu e inumerável como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nÿetsca quem ents̈anga imojëftsiyena jtsamëse nts̈amo chëngbe os̈buáchiyana yojamncá, y chca tmojanóbana, masque cabá ndoñe tmonjanóyëngacñe chë Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená soyënga. Pero chëngbe os̈buachiyánama corente imojtsetáts̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá chents̈ana baytese nts̈amo tojanas̈ebuachenacá yochjánats̈atayama y chë soyënga ndegombre yochtsemnama, y chama oyejuayënga chënga imojtsemna. Chënga tmojánayana quem luarents̈e chënga imojoyena mo cachëngbe luarents̈e ndoyenëngcá, y quem luarëjana mo nÿe achnëjuanëngcá ca.
13 Foi na fé que todos {nossos pais} morreram. Embora sem atingir o que lhes tinha sido prometido, viram-no e o saudaram de longe, confessando que eram só estrangeiros e peregrinos sobre a terra {Gn 23,4}.
14 Y chca tmojtsichámëngna, puerte jtsinÿanÿnayana chënga ts̈a imojtsebos̈e inÿe luaroca joyénanama, canÿe luare cachëngbiama.
14 Dizendo isto, declaravam que buscavam uma pátria.
15 Chënga nÿe chë ndayents̈ana tmojë́ftsanbocna luarama manjánjuabnase, matmënjanobená ts̈abá cachoye jesshë́conama.
15 E se se referissem àquela donde saíram, ocasião teriam de tornar a ela...
16 Pero chëngna canÿe más ts̈abe luare imnabos̈e, canÿe luare celoca. Chíyeca Bëngbe Bëtsá ndoñe yonjanëuatja, chëngbe Bëtsá ca chënga chamotsechembuanama, er celoca canÿe bëts luare, mo canÿe bëts pueblëcá chëngbiama tojanprontá.
16 Mas não. Eles aspiravam a uma pátria melhor, isto é, à celestial. Por isso, Deus não se dedigna de ser chamado o seu Deus; de fato, ele lhes preparou uma cidade.
17 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye jinÿama, ndegombre aíñe o ndoñe Bëngbe Bëtsábeñe tayojtsanos̈buachema, tbojanmandá chabe uaquiñá Isaac chabuánatse jóbama, chábioye jëtschuayama, nts̈amo Abraham chë tojóba bayë́ngaftaca jamama yojanamancá. Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojtseprontana chë nÿe canÿe uaquiñá ibnabomná jóbama, Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama, masque Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojans̈buachená:
17 Foi pela sua fé que Abraão, submetido à prova, ofereceu Isaac, seu único filho,
18 “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaacbiajana mochanjabo ca.”
18 depois de ter recebido a promessa e ouvido as palavras: Uma posteridade com o teu nome te será dada em Isaac {Gn 21,12}.
19 Abraham corente yojanjuabná y yojátats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá ndegombre obenana bomná bétsemnama, chë obanënga chámuatayenama jamama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojtsanauyaná Isaac jóbama ora, yojamna mo Abraham obanënguents̈ana chábioye cuaftoyëngacñëcá. Y chca, nts̈amo Isaácaftaca tojanopasacá, bats̈á yojtsinÿanÿnaye nts̈amo Jesucrístoftaca yochjanopasacá.
19 Estava ciente de que Deus é poderoso até para ressuscitar alguém dentre os mortos. Assim, ele conseguiu que seu filho lhe fosse devolvido. E isso é um ensinamento para nós!
20 Isaac Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá chabe uaquiñátbiama, Jacob y Esaú, bëtscá ts̈abe bendicionënga chabotsebomnama, chë joshjanguama tempënga ora.
20 Foi inspirado pela fé que Isaac deu a Jacó e a Esaú uma bênção em vista de acontecimentos futuros.
21 Jacob Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tbojanimpadá cada ona chë Josebe básengbiama, Bëngbe Bëtsá chaoma bëtscá ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama. Cha chca tojanma, jotsejbénase Bëngbe Bëtsábioye jadórama, y chabe jatjonëfjiñe tsbanánoca jojuáchase.
21 Foi pela fé que Jacó, estando para morrer, abençoou cada um dos filhos de José e venerou a extremidade do seu bastão.
22 José Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tojánayana más chcoye chë Israeloca ents̈anga Egiptó luarents̈ana mochjëftsanbocna ca, y tojëftsanmandá ndayá jamana chabe óbana cuérpoca.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, fez menção da partida dos filhos de Israel e dispôs a respeito dos seus despojos.
23 Moisesbe bëtsë́tsata Bëngbe Bëtsábeñe ibojanos̈buachéyeca, cha tojanonÿná ora, unga shinÿëntscuana cha tmojtsaniytëme, er chata tbojáninÿe cha canÿe botamana básetema bétsemnama, y ndoñe tbonjanëuatjaná chë reybe mandama, chë nÿetsca judiëngbe basetémënga boyabásetemënga jtsëbáyana.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, vendo nele uma criança encantadora, o esconderam durante três meses e não temeram o edito real.
24 Moisés Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya bëtsá yojtsemna ora, ndoñe tonjánbos̈ena chë Egiptoca reybe bembëbe uaquiñacá chamotsábuatmama.
24 Foi pela fé que Moisés, uma vez crescido, renunciou a ser tido como filho da filha do faraó,
25 Chamna, tojánbos̈ena cha jasúfriama ínÿenga chamotsamama, cánÿiñe chë Bëngbe Bëtsabe ents̈ángaftaca, y ndoñe nÿe baseftayté ts̈abá jatsmënana, bacna soyënga jtsamëse, nts̈amo cachá tojtsejuabnacá, nÿe cachá ts̈abá jtsomñama.
25 preferindo participar da sorte infeliz do povo de Deus, a fruir dos prazeres culpáveis e passageiros.
26 Chamna, cha yojanjuabná, chë padecena soyënguiñe jasúfriana nts̈amo Cristo tojansufricá, más ts̈abá yojamna chë Egiptoca uámana soyëngama, er cha Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse chábeñe yojanobátmana, ba ts̈abe soyënga mo canÿe uacanana soycá cha ibochjanats̈etayama.
26 Com os olhos fixos na recompensa, considerava os ultrajes por amor de Cristo como um bem mais precioso que todos os tesouros dos egípcios.
27 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Moisés Egiptocana tojë́ftsanbocna, chë luarents̈a rey cháftaca chábuetnama ntjatauatjcá. Cha ainaniñe nÿets tempo añemo yojtsebomna, y chca yojáninÿna mo chë ndocná jinÿama tondobenacá, Bëngbe Bëtsábioye cuaftsonÿacá.
27 Foi pela fé que deixou o Egito, não temendo a cólera do rei, com tanta segurança como estivesse vendo o invisível.
28 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, Moisés chë judiënga tojanabuayená Bashco fiesta jamama, y chë Israeloca ents̈ángaftaca yebnëngoye amashjuaniñe buíñeca tojanbués̈cacja, chca, chë ángel obanayá, chë Israeloca pamíllangbeñe Egiptoca chë mayor uaquiñënga ndocá chaondámama.
28 Foi pela fé que mandou celebrar a Páscoa e aspergir {os portais} com sangue, para que o anjo exterminador dos primogênitos poupasse os dos filhos de Israel.
29 Moisés y Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë “Buángana ca” uabaina mar bejayëjana tmojánenachnëngo, mo chiñe bojojo fshantse cuaftsomñcá; chents̈ana, chë Egiptoca ents̈anga cachcá jamama tmojánbos̈ena ora, nÿetscanga chiyiñe tojtsanatajo.
29 Foi pela fé que os fez atravessar o mar Vermelho, como por terreno seco, ao passo que os egípcios que se atreveram a persegui-los foram afogados.
30 Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë Jericó bëts pueblents̈a tapiës̈ënga shë́conana canÿsëfta tentscuama chënga imojánajnents̈ana, chës̈ënga yojtsáshajaye.
30 Foi pela fé que desabaram as muralhas de Jericó, depois de rodeadas por sete dias.
31 Rahab, chë pueblents̈a bacna vida bomna shembása, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ndoñe tonjanóbana chë ínÿengaftaca, chë bëts pueblents̈e oyenënga, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá ndoñe tmonjanmënga; y ndoñe tonjanóbana, er chë Israeloca ents̈anguents̈ana ichmónënga ts̈abá tojanë́buaja, chë jarrepárama tmojánanga nts̈ámose chë luarents̈e oyenënga jáyënjanama jobenayama.
31 Foi pela fé que Raab, a meretriz, não pereceu com aqueles que resistiram, por ter dado asilo aos espias.
32 Ats̈e sëntsobena bangbiama más jóyebuambayama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyëngbiama, pero luare s̈attsëshbe chcangbiama jóyebuambayama, mo Gedeoncá, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngcá.
32 Que mais direi? Faltar-me-á o tempo, se falar de Gedeão, Barac, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e dos profetas.
33 Chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca ínÿengbe mandadëngbe ents̈ángbioye tmojanayënjaná, bëtscá imojánama nÿetsca ents̈ángaftaca nts̈amo ts̈abá yomncá jtsamama y nÿetscanga cachcá chamotsámanama, ndayá Bëngbe Bëtsá chënga tojanas̈ebuachenacá tmojanóyëngacñe; y Bëngbe Bëtsá tojanma chënga leóngaca imojtsemna ora, chënga chamuatenáyebengoma, chents̈ana báseftangbioye ndocá chamondámama.
33 Graças à sua fé conquistaram reinos, praticaram a justiça, viram se realizar as promessas. Taparam bocas de leões,
34 Os̈buáchiyana bómnayeca, Bëngbe Bëtsá tojanma lempe chaotsefsanama, chë́ngbioye íñeshiñe tmojanacjá ora, chënga ndocá chamondëpasama; tmojanotsbocá espadë́jaca jobanáments̈ana; ya tondaye añemo béntsebomna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma bëts obenana y puerte añemo chamotsebomnama; tmojánashjache bëts obenana jtsebomnama ínÿenga jáyënjanama, chë́ngaftaca imojtsentsjaná ora; y tmojanobená inÿe mandadënga y chëngbe soldadënga jáyënjanama, chamotsachetama jamëse.
34 extinguiram a violência do fogo, escaparam ao fio de espada, triunfaram de enfermidades, foram corajosos na guerra e puseram em debandada exércitos estrangeiros.
35 Os̈buáchiyana bómnayeca, básefta shembásenga chëngbe óbana pamíllangbioye cachiñe ainënga tmojtananÿe, chënga ainënga chamotsatsmënama Bëngbe Bëtsá tojanma ora.
35 Devolveram vivos às suas mães os filhos mortos. Alguns foram torturados, por recusarem ser libertados, movidos pela esperança de uma ressurreição mais gloriosa.
36 Os̈buáchiyana bómnayeca, ínÿenga corente tmojansufrí, ínÿenga chë́ngbioye tmojanoyánguango ora y tmojanatsets̈ená ora; y ínÿenga tmojansufrí y cárceloye cadenë́juangaca utámenënga joquédamnaca.
36 Outros sofreram escárnio e açoites, cadeias e prisões.
37 Inÿengbioye ndëts̈béngaca tmojtsanatëchë́nganja, serruchë́shaca tmojtsanëjátcacaye, espadë́jaca tmojtsanëbaye. Inÿenga imojánajna cánÿents̈ana ínÿecnoye nÿe oveshá y chivëbe bobácheca uichë́tjonënga, ujabótënga, ainana tsets̈anënga, y ínÿengbeyeca mocá borlánënga.
37 Foram apedrejados, massacrados, serrados ao meio, mortos a fio de espada. Andaram errantes, vestidos de pele de ovelha e de cabra, necessitados de tudo, perseguidos e maltratados,
38 Chë nÿe quem luarama enójuabnayënga ndoñe monjanomerecena chënga më́ngaftaca jtsiyenama, chënga chë vida imojábomna cánÿents̈ana ínÿecnoye aniñe, ents̈anga ndoyena luarënguenache, tjañenache, fshantsiñe atëbëfjniñe y cuevëshënguiñe.
38 homens de que o mundo não era digno! Refugiaram-se nas solidões das montanhas, nas cavernas e em antros subterrâneos.
39 Nÿetsca quem ents̈anga, ndëmuanÿengbiama muents̈e tmonjoyebuambá, Bëngbe Bëtsá ts̈abá chëngbiama tojánayana, os̈buáchiyana imojánbomna ca; pero ni canÿa chënguents̈á tonjanóyëngacñe, ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbe ents̈anga jats̈atayama tojanas̈ebuachenacá, nÿetsca tescama jtsebomnama.
39 E, no entanto, todos estes mártires da fé não conheceram a realização das promessas!
40 Bëngbe Bëtsá, bë́ngbeñe jtsejuabnayëse, tojanjuabó canÿe más ts̈abe soye bëngbiama jamama, chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ora jamama, bënga nÿetscanga, chënga y bënga chamotsemnama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá jóyëngacñëse.
40 Porque Deus, que tinha para nós uma sorte melhor, não quis que eles chegassem sem nós à perfeição {da felicidade}.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.