Hebreus 11

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Os̈buáchiyana jtsebomnana endmëna corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá tmojtsobatmancá ndegombre chca yochjopásama; endmëna ainaniñe corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá bënga mora ndoñe tmontsonÿacá ndegombre chca yomnama.
1 A fé é a certeza de que vamos receber as coisas que esperamos e a prova de que existem coisas que não podemos ver.
2 Bëngbe Bëtsá tojánayana bëngbe bëts taitanga ts̈abá imojánama ca, chënga chábeñe imojtsos̈buachéyeca.
2 Foi pela fé que as pessoas do passado conseguiram a aprovação de Deus.
3 Bënga, Bëngbe Bëtsábeñe mondos̈buachéyeca, mondë́tats̈ëmbo cha quem luare y nÿetsca luarënga tojanmama, chca chaotsemnama cha tojanmandá ora; chcasna, chë ndayá mora bënga jinÿama imobencá, cha tojanma bënga ndoñe mondobena jinÿama soyënguents̈ana.
3 É pela fé que entendemos que o Universo foi criado pela palavra de Deus e que aquilo que pode ser visto foi feito daquilo que não se vê.
4 Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, oveshatémënga chábioye tbojanáts̈ëmbona, y chë soye Bëngbe Bëtsabiama más ts̈abá yojtsemna, chë ndayá Caín, chabe cats̈ata, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tbojanáts̈ëmbonama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana Abel chabe bominÿiñe ts̈abia yojtsemna ca, ndayá Abel chábioye jëtschuayama tojanmcá oyejuayá tojanóyëngacñeyeca. Nts̈amo Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachecá, masque cha ya obaná yojtsemna, chë soye cabá bënga s̈ontsabuatambá.
4 Foi pela fé que Abel ofereceu a Deus um sacrifício melhor do que o de Caim. Pela fé ele conseguiu a aprovação de Deus como homem correto, tendo o próprio Deus aprovado as suas ofertas. Por meio da sua fé, Abel, mesmo depois de morto, ainda fala.
5 Enoc Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá celoye tbojesanbéts̈eñe, ntjobancá. Chents̈ana ndocná tonjanobená cha jtsinÿenana, Bëngbe Bëtsá tbojesanbéts̈eñe causa. Y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, Bëngbe Bëtsá Enócaftaca oyejuayá canjamna ca, nts̈amo jtsamëse yojoyenama, y chents̈ana celoye tbojtsanámbañe.
5 Foi pela fé que Enoque escapou da morte. Ele foi levado para Deus, e ninguém o encontrou porque Deus mesmo o havia levado. As Escrituras Sagradas dizem que antes disso ele já havia agradado a Deus.
6 Pero Bëngbe Bëtsábeñe ntsos̈buachiycá, ndoñe quenátopodena cha oyejuayá bë́ngaftaca jabemama, er chábioye jobéconamna, ents̈á jtsemnana jtsos̈buáchiyana cha ndegombre bétsemnama, y cha inétsamama chë cha jtsabuatmama ts̈a tmobos̈ëngbiama bëtscá ts̈abe soyënga chamotsebomnama, mo chábiocana uacanana soyëngcá.
6 Sem fé ninguém pode agradar a Deus, porque quem vai a ele precisa crer que ele existe e que recompensa os que procuram conhecê-lo melhor.
7 Bëngbe Bëtsá Noébioye tbojanbuayená uabouana soyënga yochjanopásama, cachora ndopodena jinÿama soyënga, y cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá y barquë́sha tojanapormá chabe pamíllanga játsebacama. Cha chca tojanma ora, os̈buáchiyana bómnayeca, cha tojaninÿanÿé ents̈anga ts̈a bacna soyënga tmojanmama y chë causa castigánënga jtsemnama yojtsamnama. Chabe os̈buachiyanámnaca Noé tojánashjache Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abia jtsemnama, y chca ents̈á jashjáchana, nÿe Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse.
7 Foi pela fé que Noé ouviu os avisos de Deus sobre as coisas que iam acontecer e que não podiam ser vistas. Noé obedeceu a Deus e construiu uma barca em que ele e a sua família foram salvos. Assim Noé condenou o mundo e recebeu de Deus a aprovação que vem por meio da fé.
8 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojanchembo, inÿe luaroye cháuama; Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, y tojánbocna chë luaroye jama, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená jats̈etayama luaroye, masque Abraham ndoñe yontsetáts̈ëmbo ndë́moye yochjánama.
8 Foi pela fé que Abraão, ao ser chamado por Deus, obedeceu e saiu para uma terra que Deus lhe prometeu dar. Ele deixou o seu próprio país, sem saber para onde ia.
9 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojobena mo inÿe luarocana ashjangonacá jtsiyenana, cachabe luarents̈e ndoyená, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená luarents̈e. Ents̈ë́juaca pormana tambënguiñe yojoyena, cachcá nts̈amo chë chábents̈ana básenga Isaac y Jacob ibojëftsiyencá; y chátnaca Abrahamcá ibojanobátmana jóyëngacñama nts̈amo Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá.
9 Pela fé ele morou como estrangeiro na terra que Deus lhe havia prometido. Viveu em barracas com Isaque e Jacó, que também receberam a mesma promessa de Deus.
10 Er Abraham corente uantadá yojanobátmana chë canÿe luaroye celoca jamashënguama tempo; chë luare inamna canÿe bëts pueblo, puerte ts̈abe ucuatjoniñe pormana pueblo, canÿe luare chë ndayents̈ama Bëngbe Bëtsá tojanjuabó nts̈amo chaotsemnama, y cachabe pormana luare inamna.
10 Porque Abraão esperava a cidade que Deus planejou e construiu, a cidade que tem alicerces que não podem ser destruídos.
11 Sara, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojanma cha canÿe s̈es̈ona chabotsebomnama, masque chora ya bëtsanánëjema yojtsemna, s̈es̈ona jtsebomnama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma, er Sara corente yojanjuabná, cha chë canÿe s̈es̈ona yochtsanbomnama tbojans̈buachená cha, nÿets tempo nts̈amo tojayancá amá yojamna ca.
11 Foi pela fé que Abraão se tornou pai, embora fosse velho demais e a própria Sara não pudesse ter filhos. Ele creu que Deus ia cumprir a sua promessa.
12 Y chca, quem ents̈á Abraham, chë s̈es̈onga jtsabamnama ya ndobenábents̈ana, ba básenga tmojanonÿná, ts̈a mallajta mo chë celoca estrellëngcá, y ts̈a chë́ftanga mo chë mar béjayoca chënÿañents̈a cascajcá, ndocná jacúntama ntjobenayana.
12 Assim, de um só homem, que estava praticamente morto, nasceram tantos descendentes como as estrelas do céu, tão numerosos como os grãos de areia da praia do mar.
13 Nÿetsca quem ents̈anga imojëftsiyena jtsamëse nts̈amo chëngbe os̈buáchiyana yojamncá, y chca tmojanóbana, masque cabá ndoñe tmonjanóyëngacñe chë Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená soyënga. Pero chëngbe os̈buachiyánama corente imojtsetáts̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá chents̈ana baytese nts̈amo tojanas̈ebuachenacá yochjánats̈atayama y chë soyënga ndegombre yochtsemnama, y chama oyejuayënga chënga imojtsemna. Chënga tmojánayana quem luarents̈e chënga imojoyena mo cachëngbe luarents̈e ndoyenëngcá, y quem luarëjana mo nÿe achnëjuanëngcá ca.
13 Todos esses morreram cheios de fé. Não receberam as coisas que Deus tinha prometido, mas as viram de longe e ficaram contentes por causa delas. E declararam que eram estrangeiros e refugiados, de passagem por este mundo.
14 Y chca tmojtsichámëngna, puerte jtsinÿanÿnayana chënga ts̈a imojtsebos̈e inÿe luaroca joyénanama, canÿe luare cachëngbiama.
14 E aqueles que dizem isso mostram bem claro que estão procurando uma pátria para si mesmos.
15 Chënga nÿe chë ndayents̈ana tmojë́ftsanbocna luarama manjánjuabnase, matmënjanobená ts̈abá cachoye jesshë́conama.
15 Não ficaram pensando em voltar para a terra de onde tinham saído. Se quisessem, teriam a oportunidade de voltar.
16 Pero chëngna canÿe más ts̈abe luare imnabos̈e, canÿe luare celoca. Chíyeca Bëngbe Bëtsá ndoñe yonjanëuatja, chëngbe Bëtsá ca chënga chamotsechembuanama, er celoca canÿe bëts luare, mo canÿe bëts pueblëcá chëngbiama tojanprontá.
16 Mas, pelo contrário, estavam procurando uma pátria melhor, a pátria celestial. E Deus não se envergonha de ser chamado de o Deus deles, porque ele mesmo preparou uma cidade para eles.
17 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye jinÿama, ndegombre aíñe o ndoñe Bëngbe Bëtsábeñe tayojtsanos̈buachema, tbojanmandá chabe uaquiñá Isaac chabuánatse jóbama, chábioye jëtschuayama, nts̈amo Abraham chë tojóba bayë́ngaftaca jamama yojanamancá. Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojtseprontana chë nÿe canÿe uaquiñá ibnabomná jóbama, Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama, masque Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojans̈buachená:
17 Foi pela fé que Abraão, quando Deus o quis pôr à prova, ofereceu o seu filho Isaque em sacrifício . Deus tinha prometido muitos descendentes a Abraão, mas mesmo assim ele estava pronto para oferecer o seu único filho em sacrifício.
18 “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaacbiajana mochanjabo ca.”
18 Deus lhe tinha dito: “Por meio de Isaque é que você terá descendentes.”
19 Abraham corente yojanjuabná y yojátats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá ndegombre obenana bomná bétsemnama, chë obanënga chámuatayenama jamama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojtsanauyaná Isaac jóbama ora, yojamna mo Abraham obanënguents̈ana chábioye cuaftoyëngacñëcá. Y chca, nts̈amo Isaácaftaca tojanopasacá, bats̈á yojtsinÿanÿnaye nts̈amo Jesucrístoftaca yochjanopasacá.
19 Abraão reconhecia que Deus era capaz de ressuscitar Isaque, e, por assim dizer, Abraão tornou a receber da morte o seu filho Isaque.
20 Isaac Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá chabe uaquiñátbiama, Jacob y Esaú, bëtscá ts̈abe bendicionënga chabotsebomnama, chë joshjanguama tempënga ora.
20 Foi pela fé que Isaque prometeu bênçãos para o futuro a Jacó e a Esaú.
21 Jacob Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tbojanimpadá cada ona chë Josebe básengbiama, Bëngbe Bëtsá chaoma bëtscá ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama. Cha chca tojanma, jotsejbénase Bëngbe Bëtsábioye jadórama, y chabe jatjonëfjiñe tsbanánoca jojuáchase.
21 Foi pela fé que Jacó, pouco antes de morrer, abençoou os filhos de José. Ele se apoiou na sua bengala e adorou a Deus.
22 José Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tojánayana más chcoye chë Israeloca ents̈anga Egiptó luarents̈ana mochjëftsanbocna ca, y tojëftsanmandá ndayá jamana chabe óbana cuérpoca.
22 Foi pela fé que José, quando estava para morrer, falou da saída dos israelitas do Egito e deu ordens sobre o que deveria ser feito com o seu corpo.
23 Moisesbe bëtsë́tsata Bëngbe Bëtsábeñe ibojanos̈buachéyeca, cha tojanonÿná ora, unga shinÿëntscuana cha tmojtsaniytëme, er chata tbojáninÿe cha canÿe botamana básetema bétsemnama, y ndoñe tbonjanëuatjaná chë reybe mandama, chë nÿetsca judiëngbe basetémënga boyabásetemënga jtsëbáyana.
23 Foi pela fé que os pais de Moisés, quando ele nasceu, o esconderam durante três meses. Eles viram que o menino era bonito e não tiveram medo de desobedecer à ordem do rei.
24 Moisés Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya bëtsá yojtsemna ora, ndoñe tonjánbos̈ena chë Egiptoca reybe bembëbe uaquiñacá chamotsábuatmama.
24 Foi pela fé que Moisés, quando já era adulto, não quis ser chamado de filho da filha de Faraó.
25 Chamna, tojánbos̈ena cha jasúfriama ínÿenga chamotsamama, cánÿiñe chë Bëngbe Bëtsabe ents̈ángaftaca, y ndoñe nÿe baseftayté ts̈abá jatsmënana, bacna soyënga jtsamëse, nts̈amo cachá tojtsejuabnacá, nÿe cachá ts̈abá jtsomñama.
25 Ele preferiu sofrer com o povo de Deus em vez de gozar, por pouco tempo, os prazeres do pecado.
26 Chamna, cha yojanjuabná, chë padecena soyënguiñe jasúfriana nts̈amo Cristo tojansufricá, más ts̈abá yojamna chë Egiptoca uámana soyëngama, er cha Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse chábeñe yojanobátmana, ba ts̈abe soyënga mo canÿe uacanana soycá cha ibochjanats̈etayama.
26 Ele achou que era muito melhor sofrer o desprezo por causa do Messias do que possuir todos os tesouros do Egito. É que ele tinha os olhos fixos na recompensa futura.
27 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Moisés Egiptocana tojë́ftsanbocna, chë luarents̈a rey cháftaca chábuetnama ntjatauatjcá. Cha ainaniñe nÿets tempo añemo yojtsebomna, y chca yojáninÿna mo chë ndocná jinÿama tondobenacá, Bëngbe Bëtsábioye cuaftsonÿacá.
27 Foi pela fé que Moisés saiu do Egito, sem ter medo da raiva do rei, e continuou firme, como se estivesse vendo o Deus invisível.
28 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, Moisés chë judiënga tojanabuayená Bashco fiesta jamama, y chë Israeloca ents̈ángaftaca yebnëngoye amashjuaniñe buíñeca tojanbués̈cacja, chca, chë ángel obanayá, chë Israeloca pamíllangbeñe Egiptoca chë mayor uaquiñënga ndocá chaondámama.
28 Pela fé Moisés começou o costume de celebrar a Páscoa e mandou marcar com sangue as portas das casas dos israelitas para que o Anjo da Morte não matasse os filhos mais velhos deles.
29 Moisés y Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë “Buángana ca” uabaina mar bejayëjana tmojánenachnëngo, mo chiñe bojojo fshantse cuaftsomñcá; chents̈ana, chë Egiptoca ents̈anga cachcá jamama tmojánbos̈ena ora, nÿetscanga chiyiñe tojtsanatajo.
29 Foi pela fé que os israelitas atravessaram o mar Vermelho como se fosse terra seca. E, quando os egípcios tentaram atravessar, o mar os engoliu.
30 Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë Jericó bëts pueblents̈a tapiës̈ënga shë́conana canÿsëfta tentscuama chënga imojánajnents̈ana, chës̈ënga yojtsáshajaye.
30 Foi pela fé que caíram as muralhas de Jericó, depois que os israelitas marcharam em volta delas durante sete dias.
31 Rahab, chë pueblents̈a bacna vida bomna shembása, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ndoñe tonjanóbana chë ínÿengaftaca, chë bëts pueblents̈e oyenënga, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá ndoñe tmonjanmënga; y ndoñe tonjanóbana, er chë Israeloca ents̈anguents̈ana ichmónënga ts̈abá tojanë́buaja, chë jarrepárama tmojánanga nts̈ámose chë luarents̈e oyenënga jáyënjanama jobenayama.
31 Foi pela fé que Raabe, a prostituta, não morreu com os que tinham desobedecido a Deus, pois ela havia recebido bem os espiões israelitas.
32 Ats̈e sëntsobena bangbiama más jóyebuambayama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyëngbiama, pero luare s̈attsëshbe chcangbiama jóyebuambayama, mo Gedeoncá, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngcá.
32 O que mais posso dizer? O tempo é pouco para falar de Gideão, de Baraque, de Sansão, de Jefté, de Davi, de Samuel e dos profetas .
33 Chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca ínÿengbe mandadëngbe ents̈ángbioye tmojanayënjaná, bëtscá imojánama nÿetsca ents̈ángaftaca nts̈amo ts̈abá yomncá jtsamama y nÿetscanga cachcá chamotsámanama, ndayá Bëngbe Bëtsá chënga tojanas̈ebuachenacá tmojanóyëngacñe; y Bëngbe Bëtsá tojanma chënga leóngaca imojtsemna ora, chënga chamuatenáyebengoma, chents̈ana báseftangbioye ndocá chamondámama.
33 Pela fé eles lutaram contra nações inteiras e venceram. Fizeram o que era correto e receberam o que Deus lhes havia prometido. Fecharam a boca de leões,
34 Os̈buáchiyana bómnayeca, Bëngbe Bëtsá tojanma lempe chaotsefsanama, chë́ngbioye íñeshiñe tmojanacjá ora, chënga ndocá chamondëpasama; tmojanotsbocá espadë́jaca jobanáments̈ana; ya tondaye añemo béntsebomna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma bëts obenana y puerte añemo chamotsebomnama; tmojánashjache bëts obenana jtsebomnama ínÿenga jáyënjanama, chë́ngaftaca imojtsentsjaná ora; y tmojanobená inÿe mandadënga y chëngbe soldadënga jáyënjanama, chamotsachetama jamëse.
34 apagaram incêndios terríveis e escaparam de serem mortos à espada. Eram fracos, mas se tornaram fortes. Foram poderosos na guerra e venceram exércitos estrangeiros.
35 Os̈buáchiyana bómnayeca, básefta shembásenga chëngbe óbana pamíllangbioye cachiñe ainënga tmojtananÿe, chënga ainënga chamotsatsmënama Bëngbe Bëtsá tojanma ora.
35 Pela fé mulheres receberam de volta os seus mortos, que ressuscitaram. Outros foram torturados até a morte; eles recusaram ser postos em liberdade a fim de ressuscitar para uma vida melhor.
36 Os̈buáchiyana bómnayeca, ínÿenga corente tmojansufrí, ínÿenga chë́ngbioye tmojanoyánguango ora y tmojanatsets̈ená ora; y ínÿenga tmojansufrí y cárceloye cadenë́juangaca utámenënga joquédamnaca.
36 Alguns foram insultados e surrados; e outros, acorrentados e jogados na cadeia.
37 Inÿengbioye ndëts̈béngaca tmojtsanatëchë́nganja, serruchë́shaca tmojtsanëjátcacaye, espadë́jaca tmojtsanëbaye. Inÿenga imojánajna cánÿents̈ana ínÿecnoye nÿe oveshá y chivëbe bobácheca uichë́tjonënga, ujabótënga, ainana tsets̈anënga, y ínÿengbeyeca mocá borlánënga.
37 Outros foram mortos a pedradas; outros, serrados pelo meio; e outros, mortos à espada. Andaram de um lado para outro vestidos de peles de ovelhas e de cabras; eram pobres, perseguidos e maltratados.
38 Chë nÿe quem luarama enójuabnayënga ndoñe monjanomerecena chënga më́ngaftaca jtsiyenama, chënga chë vida imojábomna cánÿents̈ana ínÿecnoye aniñe, ents̈anga ndoyena luarënguenache, tjañenache, fshantsiñe atëbëfjniñe y cuevëshënguiñe.
38 Andaram como refugiados pelos desertos e montes, vivendo em cavernas e em buracos na terra. O mundo não era digno deles!
39 Nÿetsca quem ents̈anga, ndëmuanÿengbiama muents̈e tmonjoyebuambá, Bëngbe Bëtsá ts̈abá chëngbiama tojánayana, os̈buáchiyana imojánbomna ca; pero ni canÿa chënguents̈á tonjanóyëngacñe, ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbe ents̈anga jats̈atayama tojanas̈ebuachenacá, nÿetsca tescama jtsebomnama.
39 Porque creram, todas essas pessoas foram aprovadas por Deus, mas não receberam o que ele havia prometido.
40 Bëngbe Bëtsá, bë́ngbeñe jtsejuabnayëse, tojanjuabó canÿe más ts̈abe soye bëngbiama jamama, chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ora jamama, bënga nÿetscanga, chënga y bënga chamotsemnama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá jóyëngacñëse.
40 Pois Deus tinha preparado um plano ainda melhor para nós, a fim de que, somente conosco, elas fossem aperfeiçoadas.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.