Hebreus 11
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Os̈buáchiyana jtsebomnana endmëna corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá tmojtsobatmancá ndegombre chca yochjopásama; endmëna ainaniñe corente jtsetats̈ëmbuana, ndayá bënga mora ndoñe tmontsonÿacá ndegombre chca yomnama.
1 A fé mostra a realidade daquilo que esperamos; ela nos dá convicção de coisas que não vemos.
2 Bëngbe Bëtsá tojánayana bëngbe bëts taitanga ts̈abá imojánama ca, chënga chábeñe imojtsos̈buachéyeca.
2 Pela fé, pessoas em tempos passados obtiveram aprovação.
3 Bënga, Bëngbe Bëtsábeñe mondos̈buachéyeca, mondë́tats̈ëmbo cha quem luare y nÿetsca luarënga tojanmama, chca chaotsemnama cha tojanmandá ora; chcasna, chë ndayá mora bënga jinÿama imobencá, cha tojanma bënga ndoñe mondobena jinÿama soyënguents̈ana.
3 Pela fé, entendemos que todo o universo foi formado pela palavra de Deus; assim, o que se vê originou-se daquilo que não se vê.
4 Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, oveshatémënga chábioye tbojanáts̈ëmbona, y chë soye Bëngbe Bëtsabiama más ts̈abá yojtsemna, chë ndayá Caín, chabe cats̈ata, Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tbojanáts̈ëmbonama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá tojánayana Abel chabe bominÿiñe ts̈abia yojtsemna ca, ndayá Abel chábioye jëtschuayama tojanmcá oyejuayá tojanóyëngacñeyeca. Nts̈amo Abel Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachecá, masque cha ya obaná yojtsemna, chë soye cabá bënga s̈ontsabuatambá.
4 Pela fé, Abel apresentou a Deus um sacrifício superior ao de Caim. Com isso, mostrou que era um homem justo, e Deus aprovou suas ofertas. Embora há muito esteja morto, ainda fala por meio de seu exemplo.
5 Enoc Bëngbe Bëtsábeñe puerte yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá celoye tbojesanbéts̈eñe, ntjobancá. Chents̈ana ndocná tonjanobená cha jtsinÿenana, Bëngbe Bëtsá tbojesanbéts̈eñe causa. Y Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe endayana, Bëngbe Bëtsá Enócaftaca oyejuayá canjamna ca, nts̈amo jtsamëse yojoyenama, y chents̈ana celoye tbojtsanámbañe.
5 Pela fé, Enoque foi levado para o céu sem ver a morte; “ele desapareceu porque Deus o levou para junto de si”. Porque, antes de ser levado, ele era conhecido por agradar a Deus.
6 Pero Bëngbe Bëtsábeñe ntsos̈buachiycá, ndoñe quenátopodena cha oyejuayá bë́ngaftaca jabemama, er chábioye jobéconamna, ents̈á jtsemnana jtsos̈buáchiyana cha ndegombre bétsemnama, y cha inétsamama chë cha jtsabuatmama ts̈a tmobos̈ëngbiama bëtscá ts̈abe soyënga chamotsebomnama, mo chábiocana uacanana soyëngcá.
6 Sem fé é impossível agradar a Deus. Quem deseja se aproximar de Deus deve crer que ele existe e que recompensa aqueles que o buscam.
7 Bëngbe Bëtsá Noébioye tbojanbuayená uabouana soyënga yochjanopásama, cachora ndopodena jinÿama soyënga, y cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá y barquë́sha tojanapormá chabe pamíllanga játsebacama. Cha chca tojanma ora, os̈buáchiyana bómnayeca, cha tojaninÿanÿé ents̈anga ts̈a bacna soyënga tmojanmama y chë causa castigánënga jtsemnama yojtsamnama. Chabe os̈buachiyanámnaca Noé tojánashjache Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ts̈abia jtsemnama, y chca ents̈á jashjáchana, nÿe Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse.
7 Pela fé, Noé construiu uma grande embarcação para salvar sua família do dilúvio. Ele obedeceu a Deus, que o advertiu a respeito de coisas que nunca haviam acontecido. Pela fé, condenou o resto do mundo e recebeu a justiça que vem por meio da fé.
8 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojanchembo, inÿe luaroye cháuama; Abraham Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, tojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, y tojánbocna chë luaroye jama, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená jats̈etayama luaroye, masque Abraham ndoñe yontsetáts̈ëmbo ndë́moye yochjánama.
8 Pela fé, Abraão obedeceu quando foi chamado para ir à outra terra que ele receberia como herança. Ele partiu sem saber para onde ia.
9 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojobena mo inÿe luarocana ashjangonacá jtsiyenana, cachabe luarents̈e ndoyená, chë Bëngbe Bëtsá tbojans̈buachená luarents̈e. Ents̈ë́juaca pormana tambënguiñe yojoyena, cachcá nts̈amo chë chábents̈ana básenga Isaac y Jacob ibojëftsiyencá; y chátnaca Abrahamcá ibojanobátmana jóyëngacñama nts̈amo Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá.
9 E, mesmo quando chegou à terra que lhe havia sido prometida, viveu ali pela fé, pois era como estrangeiro, morando em tendas. Assim também fizeram Isaque e Jacó, que herdaram a mesma promessa.
10 Er Abraham corente uantadá yojanobátmana chë canÿe luaroye celoca jamashënguama tempo; chë luare inamna canÿe bëts pueblo, puerte ts̈abe ucuatjoniñe pormana pueblo, canÿe luare chë ndayents̈ama Bëngbe Bëtsá tojanjuabó nts̈amo chaotsemnama, y cachabe pormana luare inamna.
10 Abraão esperava confiantemente pela cidade de alicerces eternos, planejada e construída por Deus.
11 Sara, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsá tojanma cha canÿe s̈es̈ona chabotsebomnama, masque chora ya bëtsanánëjema yojtsemna, s̈es̈ona jtsebomnama. Bëngbe Bëtsá chca tojanma, er Sara corente yojanjuabná, cha chë canÿe s̈es̈ona yochtsanbomnama tbojans̈buachená cha, nÿets tempo nts̈amo tojayancá amá yojamna ca.
11 Pela fé, até mesmo Sara, embora estéril e idosa, pôde ter um filho. Ela creu que Deus era fiel para cumprir sua promessa.
12 Y chca, quem ents̈á Abraham, chë s̈es̈onga jtsabamnama ya ndobenábents̈ana, ba básenga tmojanonÿná, ts̈a mallajta mo chë celoca estrellëngcá, y ts̈a chë́ftanga mo chë mar béjayoca chënÿañents̈a cascajcá, ndocná jacúntama ntjobenayana.
12 E, assim, uma nação inteira veio desse homem velho e sem vigor, uma nação numerosa como as estrelas do céu e incontável como a areia da praia.
13 Nÿetsca quem ents̈anga imojëftsiyena jtsamëse nts̈amo chëngbe os̈buáchiyana yojamncá, y chca tmojanóbana, masque cabá ndoñe tmonjanóyëngacñe chë Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachená soyënga. Pero chëngbe os̈buachiyánama corente imojtsetáts̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá chents̈ana baytese nts̈amo tojanas̈ebuachenacá yochjánats̈atayama y chë soyënga ndegombre yochtsemnama, y chama oyejuayënga chënga imojtsemna. Chënga tmojánayana quem luarents̈e chënga imojoyena mo cachëngbe luarents̈e ndoyenëngcá, y quem luarëjana mo nÿe achnëjuanëngcá ca.
13 Todos eles morreram na fé e, embora não tenham recebido todas as coisas que lhes foram prometidas, as avistaram de longe e de bom grado as aceitaram. Reconheceram que eram estrangeiros e peregrinos neste mundo.
14 Y chca tmojtsichámëngna, puerte jtsinÿanÿnayana chënga ts̈a imojtsebos̈e inÿe luaroca joyénanama, canÿe luare cachëngbiama.
14 Evidentemente, quem fala desse modo espera ter sua própria pátria.
15 Chënga nÿe chë ndayents̈ana tmojë́ftsanbocna luarama manjánjuabnase, matmënjanobená ts̈abá cachoye jesshë́conama.
15 Se quisessem, poderiam ter voltado à terra de onde saíram,
16 Pero chëngna canÿe más ts̈abe luare imnabos̈e, canÿe luare celoca. Chíyeca Bëngbe Bëtsá ndoñe yonjanëuatja, chëngbe Bëtsá ca chënga chamotsechembuanama, er celoca canÿe bëts luare, mo canÿe bëts pueblëcá chëngbiama tojanprontá.
16 mas buscavam uma pátria superior, um lar celestial. Por isso Deus não se envergonha de ser chamado o Deus deles, pois lhes preparou uma cidade.
17 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye jinÿama, ndegombre aíñe o ndoñe Bëngbe Bëtsábeñe tayojtsanos̈buachema, tbojanmandá chabe uaquiñá Isaac chabuánatse jóbama, chábioye jëtschuayama, nts̈amo Abraham chë tojóba bayë́ngaftaca jamama yojanamancá. Cha Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, yojtseprontana chë nÿe canÿe uaquiñá ibnabomná jóbama, Bëngbe Bëtsábioye jëtschuayama, masque Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojans̈buachená:
17 Pela fé, Abraão, ao ser posto à prova, ofereceu Isaque como sacrifício. Abraão, que havia recebido as promessas, estava disposto a sacrificar seu único filho,
18 “Chë ácbents̈ana ents̈anga nÿe Isaacbiajana mochanjabo ca.”
18 embora Deus lhe tivesse dito: “Isaque é o filho de quem depende sua descendência”.
19 Abraham corente yojanjuabná y yojátats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá ndegombre obenana bomná bétsemnama, chë obanënga chámuatayenama jamama. Chíyeca, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojtsanauyaná Isaac jóbama ora, yojamna mo Abraham obanënguents̈ana chábioye cuaftoyëngacñëcá. Y chca, nts̈amo Isaácaftaca tojanopasacá, bats̈á yojtsinÿanÿnaye nts̈amo Jesucrístoftaca yochjanopasacá.
19 Concluiu que, se Isaque morresse, Deus tinha poder para trazê-lo de volta à vida. E, em certo sentido, recebeu seu filho de volta dos mortos.
20 Isaac Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Bëngbe Bëtsábioye tbojanimpadá chabe uaquiñátbiama, Jacob y Esaú, bëtscá ts̈abe bendicionënga chabotsebomnama, chë joshjanguama tempënga ora.
20 Pela fé, Isaque prometeu bênçãos para o futuro de seus filhos, Jacó e Esaú.
21 Jacob Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tbojanimpadá cada ona chë Josebe básengbiama, Bëngbe Bëtsá chaoma bëtscá ts̈abe bendicionënga chamotsebomnama. Cha chca tojanma, jotsejbénase Bëngbe Bëtsábioye jadórama, y chabe jatjonëfjiñe tsbanánoca jojuáchase.
21 Pela fé, Jacó, prestes a morrer, abençoou cada um dos filhos de José e se curvou para adorar, apoiado em seu cajado.
22 José Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya jóbanama ora, tojánayana más chcoye chë Israeloca ents̈anga Egiptó luarents̈ana mochjëftsanbocna ca, y tojëftsanmandá ndayá jamana chabe óbana cuérpoca.
22 Pela fé, José, no fim da vida, declarou com toda a confiança que os israelitas deixariam o Egito e deu ordens para que cuidassem de seus ossos.
23 Moisesbe bëtsë́tsata Bëngbe Bëtsábeñe ibojanos̈buachéyeca, cha tojanonÿná ora, unga shinÿëntscuana cha tmojtsaniytëme, er chata tbojáninÿe cha canÿe botamana básetema bétsemnama, y ndoñe tbonjanëuatjaná chë reybe mandama, chë nÿetsca judiëngbe basetémënga boyabásetemënga jtsëbáyana.
23 Pela fé, os pais de Moisés o esconderam por três meses tão logo ele nasceu, pois viram que a criança era linda e não tiveram medo de desobedecer ao decreto do rei.
24 Moisés Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ya bëtsá yojtsemna ora, ndoñe tonjánbos̈ena chë Egiptoca reybe bembëbe uaquiñacá chamotsábuatmama.
24 Pela fé, Moisés, já adulto, recusou ser chamado filho da filha do faraó,
25 Chamna, tojánbos̈ena cha jasúfriama ínÿenga chamotsamama, cánÿiñe chë Bëngbe Bëtsabe ents̈ángaftaca, y ndoñe nÿe baseftayté ts̈abá jatsmënana, bacna soyënga jtsamëse, nts̈amo cachá tojtsejuabnacá, nÿe cachá ts̈abá jtsomñama.
25 preferindo ser maltratado junto com o povo de Deus a aproveitar os prazeres transitórios do pecado.
26 Chamna, cha yojanjuabná, chë padecena soyënguiñe jasúfriana nts̈amo Cristo tojansufricá, más ts̈abá yojamna chë Egiptoca uámana soyëngama, er cha Bëngbe Bëtsábeñe jtsos̈buáchiyëse chábeñe yojanobátmana, ba ts̈abe soyënga mo canÿe uacanana soycá cha ibochjanats̈etayama.
26 Considerou melhor sofrer por causa do Cristo do que possuir os tesouros do Egito, pois tinha em vista sua grande recompensa.
27 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, Moisés Egiptocana tojë́ftsanbocna, chë luarents̈a rey cháftaca chábuetnama ntjatauatjcá. Cha ainaniñe nÿets tempo añemo yojtsebomna, y chca yojáninÿna mo chë ndocná jinÿama tondobenacá, Bëngbe Bëtsábioye cuaftsonÿacá.
27 Pela fé, saiu do Egito sem medo da ira do rei e prosseguiu sem vacilar, como quem vê aquele que é invisível.
28 Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tbojanmandacá, Moisés chë judiënga tojanabuayená Bashco fiesta jamama, y chë Israeloca ents̈ángaftaca yebnëngoye amashjuaniñe buíñeca tojanbués̈cacja, chca, chë ángel obanayá, chë Israeloca pamíllangbeñe Egiptoca chë mayor uaquiñënga ndocá chaondámama.
28 Pela fé, ordenou que o povo de Israel celebrasse a Páscoa e aspergisse com sangue os batentes das portas, para que o anjo da morte não matasse seus filhos mais velhos.
29 Moisés y Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë “Buángana ca” uabaina mar bejayëjana tmojánenachnëngo, mo chiñe bojojo fshantse cuaftsomñcá; chents̈ana, chë Egiptoca ents̈anga cachcá jamama tmojánbos̈ena ora, nÿetscanga chiyiñe tojtsanatajo.
29 Pela fé, o povo de Israel atravessou o mar Vermelho, como se estivesse em terra seca. Quando os egípcios tentaram segui-los, morreram todos afogados.
30 Israeloca ents̈anga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca, chë Jericó bëts pueblents̈a tapiës̈ënga shë́conana canÿsëfta tentscuama chënga imojánajnents̈ana, chës̈ënga yojtsáshajaye.
30 Pela fé, o povo marchou ao redor de Jericó durante sete dias, e suas muralhas caíram.
31 Rahab, chë pueblents̈a bacna vida bomna shembása, Bëngbe Bëtsábeñe yojanos̈buachéyeca, ndoñe tonjanóbana chë ínÿengaftaca, chë bëts pueblents̈e oyenënga, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanmandacá ndoñe tmonjanmënga; y ndoñe tonjanóbana, er chë Israeloca ents̈anguents̈ana ichmónënga ts̈abá tojanë́buaja, chë jarrepárama tmojánanga nts̈ámose chë luarents̈e oyenënga jáyënjanama jobenayama.
31 Pela fé, a prostituta Raabe não foi morta com os habitantes de sua cidade que se recusaram a obedecer, pois ela acolheu em paz os espiões.
32 Ats̈e sëntsobena bangbiama más jóyebuambayama, Bëngbe Bëtsábeñe os̈buáchiyëngbiama, pero luare s̈attsëshbe chcangbiama jóyebuambayama, mo Gedeoncá, Barac, Sansón, Jefté, David, Samuel y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngcá.
32 Quanto mais preciso dizer? Levaria muito tempo para falar sobre a fé que Gideão, Baraque, Sansão, Jefté, Davi, Samuel e os profetas tiveram.
33 Chënga Bëngbe Bëtsábeñe imojanos̈buachéyeca ínÿengbe mandadëngbe ents̈ángbioye tmojanayënjaná, bëtscá imojánama nÿetsca ents̈ángaftaca nts̈amo ts̈abá yomncá jtsamama y nÿetscanga cachcá chamotsámanama, ndayá Bëngbe Bëtsá chënga tojanas̈ebuachenacá tmojanóyëngacñe; y Bëngbe Bëtsá tojanma chënga leóngaca imojtsemna ora, chënga chamuatenáyebengoma, chents̈ana báseftangbioye ndocá chamondámama.
33 Pela fé, eles conquistaram reinos, governaram com justiça e receberam promessas. Fecharam a boca de leões,
34 Os̈buáchiyana bómnayeca, Bëngbe Bëtsá tojanma lempe chaotsefsanama, chë́ngbioye íñeshiñe tmojanacjá ora, chënga ndocá chamondëpasama; tmojanotsbocá espadë́jaca jobanáments̈ana; ya tondaye añemo béntsebomna ora, Bëngbe Bëtsá tojanma bëts obenana y puerte añemo chamotsebomnama; tmojánashjache bëts obenana jtsebomnama ínÿenga jáyënjanama, chë́ngaftaca imojtsentsjaná ora; y tmojanobená inÿe mandadënga y chëngbe soldadënga jáyënjanama, chamotsachetama jamëse.
34 apagaram chamas de fogo e escaparam de morrer pela espada. Sua fraqueza foi transformada em força. Tornaram-se poderosos na batalha e fizeram fugir exércitos inteiros.
35 Os̈buáchiyana bómnayeca, básefta shembásenga chëngbe óbana pamíllangbioye cachiñe ainënga tmojtananÿe, chënga ainënga chamotsatsmënama Bëngbe Bëtsá tojanma ora.
35 Mulheres receberam de volta seus queridos que haviam morrido. Outros, porém, foram torturados, recusando-se a ser libertos, e depositaram sua esperança na ressurreição para uma vida melhor.
36 Os̈buáchiyana bómnayeca, ínÿenga corente tmojansufrí, ínÿenga chë́ngbioye tmojanoyánguango ora y tmojanatsets̈ená ora; y ínÿenga tmojansufrí y cárceloye cadenë́juangaca utámenënga joquédamnaca.
36 Alguns foram alvo de zombaria e açoites, e outros, acorrentados em prisões.
37 Inÿengbioye ndëts̈béngaca tmojtsanatëchë́nganja, serruchë́shaca tmojtsanëjátcacaye, espadë́jaca tmojtsanëbaye. Inÿenga imojánajna cánÿents̈ana ínÿecnoye nÿe oveshá y chivëbe bobácheca uichë́tjonënga, ujabótënga, ainana tsets̈anënga, y ínÿengbeyeca mocá borlánënga.
37 Alguns morreram apedrejados, outros foram serrados ao meio, e outros ainda, mortos à espada. Alguns andavam vestidos com peles de ovelhas e cabras, necessitados, afligidos e maltratados.
38 Chë nÿe quem luarama enójuabnayënga ndoñe monjanomerecena chënga më́ngaftaca jtsiyenama, chënga chë vida imojábomna cánÿents̈ana ínÿecnoye aniñe, ents̈anga ndoyena luarënguenache, tjañenache, fshantsiñe atëbëfjniñe y cuevëshënguiñe.
38 Este mundo não era digno deles. Vagaram por desertos e montes, escondendo-se em cavernas e buracos na terra.
39 Nÿetsca quem ents̈anga, ndëmuanÿengbiama muents̈e tmonjoyebuambá, Bëngbe Bëtsá ts̈abá chëngbiama tojánayana, os̈buáchiyana imojánbomna ca; pero ni canÿa chënguents̈á tonjanóyëngacñe, ndayá Bëngbe Bëtsá chëngbe ents̈anga jats̈atayama tojanas̈ebuachenacá, nÿetsca tescama jtsebomnama.
39 Todos eles obtiveram aprovação por causa de sua fé; no entanto, nenhum deles recebeu tudo que havia sido prometido.
40 Bëngbe Bëtsá, bë́ngbeñe jtsejuabnayëse, tojanjuabó canÿe más ts̈abe soye bëngbiama jamama, chca, Bëngbe Bëtsá canÿe ora jamama, bënga nÿetscanga, chënga y bënga chamotsemnama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanas̈ebuachenacá jóyëngacñëse.
40 Pois Deus tinha algo melhor preparado para nós, de modo que, sem nós, eles não chegassem à perfeição.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Hebreus 11, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.