Atos 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Saulo chëntscuana cabá Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyënga yojanautatjná jtsëbáyama. Chama cha tojána chë bachnangbe más uámana amëndayábioye,
1 Enquanto isso, Saulo, motivado pela ânsia de matar os discípulos do Senhor, procurou o sumo sacerdote.
2 uabemana tsbuanachangá jauátjañama, as chë́changaca jobenayama chë Damascoca judiëngbe enefjuana yebnëngoye jama, y chocna, chë Jesucristo tojaninÿanÿé Benache ustoniñe, boyabásenga o shembásenga tojánÿenëse, jótabayama y Jerusalenoye junatsama. Y chca jamama tojánbocna.
2 Pediu cartas para as sinagogas em Damasco, solicitando que cooperassem com a prisão de todos os seguidores do Caminho, homens e mulheres, que ali encontrasse, para levá-los como prisioneiros a Jerusalém.
3 Pero ya Damasco béconana yojtsaye orna, nÿe ndeolpe chabe juachañe celocana canÿe bëts tcuinÿe tojanbuashinÿínÿena.
3 Quando se aproximava de Damasco, de repente uma luz do céu brilhou ao seu redor.
4 Chora Saulo fshantsoye tojánshajaye y canÿe oyebuambnayana tojanuena, mënts̈á: —Saulo, Saulo, ¿ndáyeca chca s̈cojtsacmena ca?
4 Ele caiu no chão e ouviu uma voz lhe dizer: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”.
5 As Saulo tbojantjá: —¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?
5 “Quem és tu, Senhor?”, perguntou Saulo. E a voz respondeu: “Sou Jesus, a quem você persegue!
6 Pero matëtsbaná y Damascoye mamáshëngo; chents̈e canÿa cmochanjabuayená ndayá jamama cmojtsemnama ca.
6 Agora levante-se e entre na cidade, onde lhe dirão o que fazer”.
7 Chë Sáuloftaca imojánajna boyabásenga ts̈a auatjanánënga imojtsemna y chíyeca ndoñe imontsobena jóyebuambayana; er nÿe chë oyebuambnayana tmojanuena, pero ndocná tmonjáninÿe.
7 Os homens que estavam com Saulo ficaram calados de espanto, pois ouviam uma voz, mas não viam ninguém.
8 As Saulo fshantsents̈ana tojtantsbaná y tojtanobuchatë́fjona ora, tondaye yontsobena jinÿana. Chcasna, chë ínÿenga tmojëftsanobuacuetënts̈é y chca, Damascoye tmojanánatse.
8 Saulo levantou-se do chão, mas, ao abrir os olhos, estava cego. Então o conduziram pela mão até Damasco.
9 Chents̈e yojë́ftsemna unga te, jinÿama ntsobencá, ni ntjascá y tondaye ntjofs̈iycá.
9 Lá ele permaneceu, cego, por três dias, e não comeu nem bebeu coisa alguma.
10 Damascoca Jesucrístbeñe canÿe os̈buachiyá inoyena, Ananías ca uabainá. Cha Bëngbe Utabnábioye mo otjenayoquëcá tbojáninÿe y Bëngbe Bëtsá tbojaniyana: —Ananías ca.
10 Havia em Damasco um discípulo chamado Ananias. O Senhor o chamou numa visão: “Ananias!”. “Sim, Senhor!”, respondeu ele.
11 Y Bëngbe Utabná tbojaniyana: —Moprontá y motsa chë “Ndericho tsáshenañe ca” uabáinoye, y Júdasbe yebnents̈e cochjanotícia canÿe boyabásabiama, Saulo ca uabainábiama, Tarso pueblocá; cha mora Bëngbe Bëtsáftaca bentsencuénta.
11 O Senhor disse: “Vá à rua Direita, à casa de Judas. Ao chegar, pergunte por um homem de Tarso chamado Saulo. Ele está orando neste momento.
12 Saulo ya tonjinÿe mo otjenayoquëcá, canÿe ents̈á Ananías ca uabainá entsamashjuana y chabe cucuats̈ënga chabe bests̈as̈iñe entsejájua, chca, cha chabuatabínÿnama ca.
12 Mostrei-lhe numa visão um homem chamado Ananias chegando e impondo as mãos sobre ele para que voltasse a enxergar”.
13 Ananías chca tojanuena ora, tojánayana: —Bëngbe Utabná, banga ba soyënga chabiama s̈monjacuentá; Jerusalenoca ts̈a bacá acbe ents̈anga imomnënga tojáborlaye.
13 Ananias, porém, respondeu: “Senhor, ouvi muita gente falar das coisas horríveis que esse homem vem fazendo ao teu povo santo em Jerusalém.
14 Y mora entsebomna mando chë bachnangbe amëndayë́ngbents̈ana, muents̈e aca ots̈ëmbuanënga jótabayama ca.
14 E ele tem autorização dos principais sacerdotes para prender todos que invocam o teu nome!”.
15 As Bëngbe Utabná tbojaniyana: —Motsa, er ats̈e cha sënjuábuayana ats̈biama chaotrabajama; chaóyebuambama ndoñe judië́ngbeñe, reyë́ngbeñe y Israeloca ents̈ángbeñnaca, y chca, chënga ats̈biama chamotats̈ëmbonama.
15 O Senhor, no entanto, disse: “Vá, pois Saulo é o instrumento que escolhi para levar minha mensagem aos gentios e aos reis, bem como ao povo de Israel.
16 Ats̈e cha chanjinÿinÿiye ntsachets̈á ibojtsemna áts̈beyeca jasúfriama ca.
16 E eu mostrarei a ele quanto deve sofrer por meu nome”.
17 As Ananías tojána Saulo yojtsanmëna yebnoye. Tojánamashëngo ora, Saulëbe bests̈as̈iñe chabe cucuats̈ënga tojanjajó y tbojaniyana: “Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈ata, Saulo, Bëngbe Utabná Jesús, chë benachëjana conjanabó ora cmonjanebëbocná, s̈onjichmó aca chacmatabínÿnama y chë Uámana Espíritu acbe ainaniñe jtsemándayama cháuamashënguama ca.”
17 Ananias foi e encontrou Saulo. Ao impor as mãos sobre ele, disse: “Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que lhe apareceu no caminho para cá, me enviou para que você volte a enxergar e fique cheio do Espírito Santo”.
18 Cachora, Sáulëbe bominÿents̈ana mo beonbe bobachëshëngcá tojantquë́cjana, y chca, ibojtsatabinÿna; chora tojantsbaná y tojanenábaye.
18 No mesmo instante, algo semelhante a escamas caiu dos olhos de Saulo, e sua visão foi restaurada. Então ele se levantou, foi batizado
19 Chents̈ana, Saulo tojanse y añemo yojtsatsbomna y baseftayté chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tbojántotona, Damascoca.
19 e, depois de comer, recuperou as forças. Saulo permaneceu alguns dias em Damasco, com os discípulos.
20 Saulo cachorscana tojanonts̈é jábuayenama judiëngbe enefjuana yebnënguenache, Jesús Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá bétsemnama.
20 Logo, começou a falar de Jesus nas sinagogas, dizendo: “Ele é o Filho de Deus!”.
21 Chë imojtsuenanënga nÿetscanga imojtsenjnanaye y mënts̈á imojtsichamo: “Mua entsemna chë Jerusalenoca Jesúsbioye ots̈ëmbuanënga endanëbanayá, y mora camuá Damascoye tojabo, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jabótabayama y chë bachnangbe amë́ndayëngbe cucuats̈iñe jabáshejuanama.”
21 Todos que o ouviam ficavam admirados. “Não é esse o homem que causou tanta destruição entre os que invocavam o nome de Jesus em Jerusalém?”, perguntavam. “E não veio aqui para levá-los como prisioneiros aos principais sacerdotes?”
22 Pero Saulo cada ora más añémoca yojtsóyebuambnaye y puerte ts̈abá yojaninÿanÿná Jesús Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama. Chíyeca chë Damascoca judiënga ndoñe imontsobena nts̈amo cha jojuana.
22 A pregação de Saulo tornou-se cada vez mais poderosa, pois ele deixava os judeus de Damasco perplexos, provando que Jesus é o Cristo.
23 Bayté tojanochnëngo ora, judiënga tmojanenoyeuná nts̈amo jamëse Saulo jóbama,
23 Depois de certo tempo, alguns judeus conspiraram para matá-lo.
24 pero Saulo chë soye tojántats̈ëmbona. Bnëté y ibeta, chë bëts pueblents̈a bës̈as̈anguenache chënga chabiama imojananÿá, jtsóbama;
24 Dia e noite, vigiavam a porta da cidade com a intenção de assassiná-lo, mas ele foi informado desse plano.
25 pero chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, ibeta, cha canÿe bëts sbarëcuiñe tmojtsanatsuamá, y chë pueblents̈a shë́conana tapiës̈ëjana tmojtsanë́stjango. Chca cha tojanotsbocá.
25 Então, durante a noite, alguns de seus discípulos o baixaram pela muralha da cidade num grande cesto.
26 Saulo Jerusalenoye tojánashjango ora, yojtsebos̈e chë Jesucristbe ichmónëngaftaca jenútanama, pero nÿetscanga imojtsebiauatja y ndoñe imontsos̈buaché Saulo Jesucristbe ustoná yojtsemnama.
26 Quando Saulo chegou a Jerusalém, tentou se encontrar com os discípulos, mas todos estavam com medo dele, pois não acreditavam que ele tivesse de fato se tornado discípulo.
27 Chcasna, Bernabé Sáulëbioye tbojë́ftsanbets̈e y chë Jesucristbe ichmónëngbioye tbojanánatse, y tojanacuntá Saulo benachiñe Bëngbe Utabnábioye tbojáninÿama, nts̈amo Bëngbe Utabná tbojaniyanama y nts̈amo cha Damascoca ts̈a añémoca Jesusbiama ents̈anga tojánabuayenama.
27 Então Barnabé o levou aos apóstolos e lhes contou como Saulo tinha visto o Senhor no caminho para Damasco e como ele lhe havia falado. Contou também que, em Damasco, Saulo havia pregado corajosamente em nome de Jesus.
28 As Saulo Jerusalenents̈e tojanototoná y chë Jesucristbe ichmónëngaftaca yojánana. Bëngbe Utabnabiama bëts añémoca ents̈anga yojanabuayiyná y
28 Saulo permaneceu com os apóstolos e andava com eles por Jerusalém, pregando corajosamente em nome do Senhor.
29 yojanoyebuambná y imojanenatsëtsná chë griego biyá judië́ngaftaca; pero chëngna imojtsenëyeunana Saulo jtsóbama.
29 Também conversava e discutia com alguns judeus de fala grega, mas estes procuravam matá-lo.
30 Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chca tmojántats̈ëmbona ora, Saulo Cesarea luaroye tmojanánatse, y chents̈ana Tarso puebloye tmojanichmó.
30 Quando os irmãos souberam disso, levaram Saulo a Cesareia e de lá o enviaram a Tarso.
31 Y chca, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Judeoca, Galilea y Samaria luarents̈e chora ya ndoñe más montsansufrina y natjë́mbana imojtsemna, y nÿetscanga más os̈buáchiyana imojtsebomna. Nts̈amo Bëngbe Bëtsá yojanbos̈cá, imojtsaniyena cha jtsatschuanayëse; y chë Uámana Espíritbe uajabuáchenanaca, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga más tmojanoboté.
31 A igreja tinha paz em toda a Judeia, Galileia e Samaria e ia se fortalecendo à medida que andava no temor do Senhor. E, encorajada pelo Espírito Santo, crescia em número.
32 Pedro yojánabuache nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbenache. Y chca, Lida puebloca Bëngbe Bëtsabe ents̈anga jabuachámnaca tojána.
32 Pedro viajava por toda parte, e foi visitar o povo santo que vivia na cidade de Lida.
33 Lida pueblents̈e canÿa tbojáninÿena, Eneas ca uabainá. Cha jama ndobená inamna y posufta uata jutsnë́shañe chca inajájona.
33 Ali encontrou um paralítico chamado Eneias, que permanecia de cama havia oito anos.
34 Pedro tbojaniyana: “Eneas, Jesucristo tcmonjashná. Matëtsbaná y acbe tjuashe motsejacaná ca.” Y cachora chë jama ndobená tojtantsbaná.
34 Pedro lhe disse: “Eneias, Jesus Cristo cura você! Levante-se e arrume sua maca!”. E, no mesmo instante, ele se levantou.
35 Nÿetscanga chë Lida pueblents̈e y Saronoca oyenënga chë ents̈á shnaná tmojáninÿe. Y as, chënga bacna soyënga amana tmojtsanajbaná y cach orscana tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyana.
35 Todos os moradores de Lida e de Sarona viram Eneias e se converteram ao Senhor.
36 Chë tempo, Jope puebloca yojaniyena canÿe shembása Jesucrístbeñe os̈buachiyá, Tabita ca uabainá, o griego biyañna Dorcas ca. Cha nÿets tempo ts̈abe soyënga yojánama y yojanamana chë tojtsë́jabotënga jujabuáchana.
36 Havia em Jope uma discípula chamada Tabita (que em grego é Dorcas). Sempre fazia o bem às pessoas e ajudava os pobres.
37 Pero chora, s̈ocana tbojanshache y tojtsanóbana. Tmojtsanbebé chents̈ana, canÿe tsoye tsbanana tsañoca chabe cuerpo tmojtanajajó.
37 Por esse tempo, ficou doente e morreu. Seu corpo foi lavado para o sepultamento e colocado numa sala no andar superior.
38 Jope inamna Lida béconana, y Lidents̈e Pedro yojtsemna; y chë Jope pueblents̈e Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojántats̈ëmbona Pedro choca yojtsemnama. Asna, uta boyabásata tmojanichamó Pedro jauyanama: “Diosmanda, betsco Jope puebloye mabo ca.”
38 Quando os discípulos souberam que Pedro estava perto de Lida, enviaram dois homens para lhe suplicar: “Por favor, venha o mais rápido possível!”.
39 As Pedro tojëftsantsbaná y chë uta boyabásaftaca tojána. Choye tmojánashjajna ora, tmojanánatse chë Dórcasbe cuerpo yojtsemnoye, tsbanánoca; chorna, nÿetsca viudanga s̈achénaca Pédrëbioye tmojanóbobuashcona y imojtsinÿinÿnaye chë Dorcas yojuajonaná ents̈ayangá y cmes̈ëjuangá, cabá chë́ngaftaca yojë́ftsemna ora.
39 Então Pedro voltou com eles e, assim que chegou, foi levado para a sala do andar superior. O cômodo estava cheio de viúvas que choravam e lhe mostravam os vestidos e outras roupas que Dorcas havia feito para elas.
40 Pedro tojanmandá nÿetscanga chents̈ana chamotsebocanama; chora Pedro yojoshëntsaments̈iye y Bëngbe Bëtsáftaca ibojencuentá. Chents̈ana, Pedro chë obanábioye tbojanonÿinÿé y tbojaniyana: “Tabita, matëtsbaná ca.”
40 Pedro pediu que todos saíssem do quarto. Então, ajoelhou-se e orou. Voltando-se para o corpo da mulher, disse: “Tabita, levante-se”, e ela abriu os olhos. Quando ela viu Pedro, sentou-se.
41 Chora Pedro tbojanábuacueshache y tbojtanatsbaná. As Pedro tojánachembo nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, chë viudanga y chë ínÿenga, y Dorcas ainá tojtaninÿanÿé.
41 Ele lhe deu a mão e a ajudou a levantar-se. Em seguida, chamou os discípulos e as viúvas e a apresentou viva.
42 Chë soye nÿets Jope pueblents̈e tojanótats̈ëmbona y banga Bëngbe Utabnábeñe imojtsos̈buáchiye.
42 A notícia se espalhou por toda a cidade, e muitos creram no Senhor.
43 Y Pedro bayté Jope pueblents̈e tojanoquedá, Simón chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e.
43 Pedro ficou em Jope algum tempo, hospedado na casa de Simão, um homem que trabalhava com couro.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.