Atos 9
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Saulo chëntscuana cabá Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyënga yojanautatjná jtsëbáyama. Chama cha tojána chë bachnangbe más uámana amëndayábioye,
1 E Saulo, respirando ainda ameaças e mortes contra os discípulos do Senhor, dirigiu-se ao sumo sacerdote.
2 uabemana tsbuanachangá jauátjañama, as chë́changaca jobenayama chë Damascoca judiëngbe enefjuana yebnëngoye jama, y chocna, chë Jesucristo tojaninÿanÿé Benache ustoniñe, boyabásenga o shembásenga tojánÿenëse, jótabayama y Jerusalenoye junatsama. Y chca jamama tojánbocna.
2 E pediu-lhe cartas para Damasco, para as sinagogas, a fim de que, se encontrasse alguns deste Caminho, quer homens quer mulheres, os conduzisse presos a Jerusalém.
3 Pero ya Damasco béconana yojtsaye orna, nÿe ndeolpe chabe juachañe celocana canÿe bëts tcuinÿe tojanbuashinÿínÿena.
3 E, indo no caminho, aconteceu que, chegando perto de Damasco, subitamente o cercou um resplendor de luz do céu.
4 Chora Saulo fshantsoye tojánshajaye y canÿe oyebuambnayana tojanuena, mënts̈á: —Saulo, Saulo, ¿ndáyeca chca s̈cojtsacmena ca?
4 E, caindo em terra, ouviu uma voz que lhe dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
5 As Saulo tbojantjá: —¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?
5 E ele disse: Quem és, Senhor? E disse o Senhor: Eu sou Jesus, a quem tu persegues. Duro é para ti recalcitrar contra os aguilhões.
6 Pero matëtsbaná y Damascoye mamáshëngo; chents̈e canÿa cmochanjabuayená ndayá jamama cmojtsemnama ca.
6 E ele, tremendo e atônito, disse: Senhor, que queres que eu faça? E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e entra na cidade, e lá te será dito o que te convém fazer.
7 Chë Sáuloftaca imojánajna boyabásenga ts̈a auatjanánënga imojtsemna y chíyeca ndoñe imontsobena jóyebuambayana; er nÿe chë oyebuambnayana tmojanuena, pero ndocná tmonjáninÿe.
7 E os homens, que iam com ele, pararam espantados, ouvindo a voz, mas não vendo ninguém.
8 As Saulo fshantsents̈ana tojtantsbaná y tojtanobuchatë́fjona ora, tondaye yontsobena jinÿana. Chcasna, chë ínÿenga tmojëftsanobuacuetënts̈é y chca, Damascoye tmojanánatse.
8 E Saulo levantou-se da terra, e, abrindo os olhos, não via a ninguém. E, guiando-o pela mão, o conduziram a Damasco.
9 Chents̈e yojë́ftsemna unga te, jinÿama ntsobencá, ni ntjascá y tondaye ntjofs̈iycá.
9 E esteve três dias sem ver, e não comeu nem bebeu.
10 Damascoca Jesucrístbeñe canÿe os̈buachiyá inoyena, Ananías ca uabainá. Cha Bëngbe Utabnábioye mo otjenayoquëcá tbojáninÿe y Bëngbe Bëtsá tbojaniyana: —Ananías ca.
10 E havia em Damasco um certo discípulo chamado Ananias; e disse-lhe o Senhor em visão: Ananias! E ele respondeu: Eis-me aqui, Senhor.
11 Y Bëngbe Utabná tbojaniyana: —Moprontá y motsa chë “Ndericho tsáshenañe ca” uabáinoye, y Júdasbe yebnents̈e cochjanotícia canÿe boyabásabiama, Saulo ca uabainábiama, Tarso pueblocá; cha mora Bëngbe Bëtsáftaca bentsencuénta.
11 E disse-lhe o Senhor: Levanta-te, e vai à rua chamada Direita, e pergunta em casa de Judas por um homem de Tarso chamado Saulo; pois eis que ele está orando;
12 Saulo ya tonjinÿe mo otjenayoquëcá, canÿe ents̈á Ananías ca uabainá entsamashjuana y chabe cucuats̈ënga chabe bests̈as̈iñe entsejájua, chca, cha chabuatabínÿnama ca.
12 E numa visão ele viu que entrava um homem chamado Ananias, e punha sobre ele a mão, para que tornasse a ver.
13 Ananías chca tojanuena ora, tojánayana: —Bëngbe Utabná, banga ba soyënga chabiama s̈monjacuentá; Jerusalenoca ts̈a bacá acbe ents̈anga imomnënga tojáborlaye.
13 E respondeu Ananias: Senhor, a muitos ouvi acerca deste homem, quantos males tem feito aos teus santos em Jerusalém;
14 Y mora entsebomna mando chë bachnangbe amëndayë́ngbents̈ana, muents̈e aca ots̈ëmbuanënga jótabayama ca.
14 E aqui tem poder dos principais dos sacerdotes para prender a todos os que invocam o teu nome.
15 As Bëngbe Utabná tbojaniyana: —Motsa, er ats̈e cha sënjuábuayana ats̈biama chaotrabajama; chaóyebuambama ndoñe judië́ngbeñe, reyë́ngbeñe y Israeloca ents̈ángbeñnaca, y chca, chënga ats̈biama chamotats̈ëmbonama.
15 Disse-lhe, porém, o Senhor: Vai, porque este é para mim um vaso escolhido, para levar o meu nome diante dos gentios, e dos reis e dos filhos de Israel.
16 Ats̈e cha chanjinÿinÿiye ntsachets̈á ibojtsemna áts̈beyeca jasúfriama ca.
16 E eu lhe mostrarei quanto deve padecer pelo meu nome.
17 As Ananías tojána Saulo yojtsanmëna yebnoye. Tojánamashëngo ora, Saulëbe bests̈as̈iñe chabe cucuats̈ënga tojanjajó y tbojaniyana: “Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈ata, Saulo, Bëngbe Utabná Jesús, chë benachëjana conjanabó ora cmonjanebëbocná, s̈onjichmó aca chacmatabínÿnama y chë Uámana Espíritu acbe ainaniñe jtsemándayama cháuamashënguama ca.”
17 E Ananias foi, e entrou na casa e, impondo-lhe as mãos, disse: Irmão Saulo, o Senhor Jesus, que te apareceu no caminho por onde vinhas, me enviou, para que tornes a ver e sejas cheio do Espírito Santo.
18 Cachora, Sáulëbe bominÿents̈ana mo beonbe bobachëshëngcá tojantquë́cjana, y chca, ibojtsatabinÿna; chora tojantsbaná y tojanenábaye.
18 E logo lhe caíram dos olhos como que umas escamas, e recuperou a vista; e, levantando-se, foi batizado.
19 Chents̈ana, Saulo tojanse y añemo yojtsatsbomna y baseftayté chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tbojántotona, Damascoca.
19 E, tendo comido, ficou confortado. E esteve Saulo alguns dias com os discípulos que estavam em Damasco.
20 Saulo cachorscana tojanonts̈é jábuayenama judiëngbe enefjuana yebnënguenache, Jesús Bëngbe Bëtsabe Uaquiñá bétsemnama.
20 E logo nas sinagogas pregava a Cristo, que este é o Filho de Deus.
21 Chë imojtsuenanënga nÿetscanga imojtsenjnanaye y mënts̈á imojtsichamo: “Mua entsemna chë Jerusalenoca Jesúsbioye ots̈ëmbuanënga endanëbanayá, y mora camuá Damascoye tojabo, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jabótabayama y chë bachnangbe amë́ndayëngbe cucuats̈iñe jabáshejuanama.”
21 E todos os que o ouviam estavam atônitos, e diziam: Não é este o que em Jerusalém perseguia os que invocavam este nome, e para isso veio aqui, para os levar presos aos principais dos sacerdotes?
22 Pero Saulo cada ora más añémoca yojtsóyebuambnaye y puerte ts̈abá yojaninÿanÿná Jesús Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná bétsemnama. Chíyeca chë Damascoca judiënga ndoñe imontsobena nts̈amo cha jojuana.
22 Saulo, porém, se esforçava muito mais, e confundia os judeus que habitavam em Damasco, provando que aquele era o Cristo.
23 Bayté tojanochnëngo ora, judiënga tmojanenoyeuná nts̈amo jamëse Saulo jóbama,
23 E, tendo passado muitos dias, os judeus tomaram conselho entre si para o matar.
24 pero Saulo chë soye tojántats̈ëmbona. Bnëté y ibeta, chë bëts pueblents̈a bës̈as̈anguenache chënga chabiama imojananÿá, jtsóbama;
24 Mas as suas ciladas vieram ao conhecimento de Saulo; e como eles guardavam as portas, tanto de dia como de noite, para poderem tirar-lhe a vida,
25 pero chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, ibeta, cha canÿe bëts sbarëcuiñe tmojtsanatsuamá, y chë pueblents̈a shë́conana tapiës̈ëjana tmojtsanë́stjango. Chca cha tojanotsbocá.
25 Tomando-o de noite os discípulos o desceram, dentro de um cesto, pelo muro.
26 Saulo Jerusalenoye tojánashjango ora, yojtsebos̈e chë Jesucristbe ichmónëngaftaca jenútanama, pero nÿetscanga imojtsebiauatja y ndoñe imontsos̈buaché Saulo Jesucristbe ustoná yojtsemnama.
26 E, quando Saulo chegou a Jerusalém, procurava ajuntar-se aos discípulos, mas todos o temiam, não crendo que fosse discípulo.
27 Chcasna, Bernabé Sáulëbioye tbojë́ftsanbets̈e y chë Jesucristbe ichmónëngbioye tbojanánatse, y tojanacuntá Saulo benachiñe Bëngbe Utabnábioye tbojáninÿama, nts̈amo Bëngbe Utabná tbojaniyanama y nts̈amo cha Damascoca ts̈a añémoca Jesusbiama ents̈anga tojánabuayenama.
27 Então Barnabé, tomando-o consigo, o trouxe aos apóstolos, e lhes contou como no caminho ele vira ao Senhor e lhe falara, e como em Damasco falara ousadamente no nome de Jesus.
28 As Saulo Jerusalenents̈e tojanototoná y chë Jesucristbe ichmónëngaftaca yojánana. Bëngbe Utabnabiama bëts añémoca ents̈anga yojanabuayiyná y
28 E andava com eles em Jerusalém, entrando e saindo,
29 yojanoyebuambná y imojanenatsëtsná chë griego biyá judië́ngaftaca; pero chëngna imojtsenëyeunana Saulo jtsóbama.
29 E falava ousadamente no nome do Senhor Jesus. Falava e disputava também contra os gregos, mas eles procuravam matá-lo.
30 Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chca tmojántats̈ëmbona ora, Saulo Cesarea luaroye tmojanánatse, y chents̈ana Tarso puebloye tmojanichmó.
30 Sabendo-o, porém, os irmãos, o acompanharam até Cesaréia, e o enviaram a Tarso.
31 Y chca, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Judeoca, Galilea y Samaria luarents̈e chora ya ndoñe más montsansufrina y natjë́mbana imojtsemna, y nÿetscanga más os̈buáchiyana imojtsebomna. Nts̈amo Bëngbe Bëtsá yojanbos̈cá, imojtsaniyena cha jtsatschuanayëse; y chë Uámana Espíritbe uajabuáchenanaca, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga más tmojanoboté.
31 Assim, pois, as igrejas em toda a Judéia, e Galiléia e Samaria tinham paz, e eram edificadas; e se multiplicavam, andando no temor do Senhor e consolação do Espírito Santo.
32 Pedro yojánabuache nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngbenache. Y chca, Lida puebloca Bëngbe Bëtsabe ents̈anga jabuachámnaca tojána.
32 E aconteceu que, passando Pedro por toda a parte, veio também aos santos que habitavam em Lida.
33 Lida pueblents̈e canÿa tbojáninÿena, Eneas ca uabainá. Cha jama ndobená inamna y posufta uata jutsnë́shañe chca inajájona.
33 E achou ali certo homem, chamado Enéias, jazendo numa cama havia oito anos, o qual era paralítico.
34 Pedro tbojaniyana: “Eneas, Jesucristo tcmonjashná. Matëtsbaná y acbe tjuashe motsejacaná ca.” Y cachora chë jama ndobená tojtantsbaná.
34 E disse-lhe Pedro: Enéias, Jesus Cristo te dá saúde; levanta-te e faze a tua cama. E logo se levantou.
35 Nÿetscanga chë Lida pueblents̈e y Saronoca oyenënga chë ents̈á shnaná tmojáninÿe. Y as, chënga bacna soyënga amana tmojtsanajbaná y cach orscana tmojanonts̈é Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyana.
35 E viram-no todos os que habitavam em Lida e Sarona, os quais se converteram ao Senhor.
36 Chë tempo, Jope puebloca yojaniyena canÿe shembása Jesucrístbeñe os̈buachiyá, Tabita ca uabainá, o griego biyañna Dorcas ca. Cha nÿets tempo ts̈abe soyënga yojánama y yojanamana chë tojtsë́jabotënga jujabuáchana.
36 E havia em Jope uma discípula chamada Tabita, que traduzido se diz Dorcas. Esta estava cheia de boas obras e esmolas que fazia.
37 Pero chora, s̈ocana tbojanshache y tojtsanóbana. Tmojtsanbebé chents̈ana, canÿe tsoye tsbanana tsañoca chabe cuerpo tmojtanajajó.
37 E aconteceu naqueles dias que, enfermando ela, morreu; e, tendo-a lavado, a depositaram num quarto alto.
38 Jope inamna Lida béconana, y Lidents̈e Pedro yojtsemna; y chë Jope pueblents̈e Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga tmojántats̈ëmbona Pedro choca yojtsemnama. Asna, uta boyabásata tmojanichamó Pedro jauyanama: “Diosmanda, betsco Jope puebloye mabo ca.”
38 E, como Lida era perto de Jope, ouvindo os discípulos que Pedro estava ali, lhe mandaram dois homens, rogando-lhe que não se demorasse em vir ter com eles.
39 As Pedro tojëftsantsbaná y chë uta boyabásaftaca tojána. Choye tmojánashjajna ora, tmojanánatse chë Dórcasbe cuerpo yojtsemnoye, tsbanánoca; chorna, nÿetsca viudanga s̈achénaca Pédrëbioye tmojanóbobuashcona y imojtsinÿinÿnaye chë Dorcas yojuajonaná ents̈ayangá y cmes̈ëjuangá, cabá chë́ngaftaca yojë́ftsemna ora.
39 E, levantando-se Pedro, foi com eles; e quando chegou o levaram ao quarto alto, e todas as viúvas o rodearam, chorando e mostrando as túnicas e roupas que Dorcas fizera quando estava com elas.
40 Pedro tojanmandá nÿetscanga chents̈ana chamotsebocanama; chora Pedro yojoshëntsaments̈iye y Bëngbe Bëtsáftaca ibojencuentá. Chents̈ana, Pedro chë obanábioye tbojanonÿinÿé y tbojaniyana: “Tabita, matëtsbaná ca.”
40 Mas Pedro, fazendo sair a todos, pôs-se de joelhos e orou: e, voltando-se para o corpo, disse: Tabita, levanta-te. E ela abriu os olhos, e, vendo a Pedro, assentou-se.
41 Chora Pedro tbojanábuacueshache y tbojtanatsbaná. As Pedro tojánachembo nÿetsca chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga, chë viudanga y chë ínÿenga, y Dorcas ainá tojtaninÿanÿé.
41 E ele, dando-lhe a mão, a levantou e, chamando os santos e as viúvas, apresentou-lha viva.
42 Chë soye nÿets Jope pueblents̈e tojanótats̈ëmbona y banga Bëngbe Utabnábeñe imojtsos̈buáchiye.
42 E foi isto notório por toda a Jope, e muitos creram no Senhor.
43 Y Pedro bayté Jope pueblents̈e tojanoquedá, Simón chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e.
43 E ficou muitos dias em Jope, com um certo Simão curtidor.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 9, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.