Atos 7

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Chora chë bachnangbe más uámana amëndayá, Estébanbioye tbojantjá: —¿Nts̈amo acbiama montsichamcá ndegombre yojtsemna ca?
1 Então o sumo sacerdote perguntou a Estêvão: "São verdadeiras estas acusações? "
2 As Esteban tojanë́jua: —Taitanga y baconga, mouenënga. Bëngbe Bëtsá, chë corente uamaná endmëná, Abrahámbioye tbojánebëbocna, cha Mesopotamioca yojaniyena ora; tbojánebëbocna, Harán bëts puebloca joyénanama cabá nda ora,
2 A isso ele respondeu: "Irmãos e pais, ouçam-me! O Deus glorioso apareceu a Abraão, nosso pai, estando ele ainda na Mesopotâmia, antes de morar em Harã, e lhe disse:
3 y Bëngbe Bëtsá tbojaniyana: “Metseboshjona acbe fshantse y acbe pamíllanga y cbochanjinÿinÿiye luaroye cochjá ca.”
3 ‘Saia da sua terra e do meio dos seus parentes e vá para a terra que eu lhe mostrarei’.
4 As Abraham chabe luare Caldea tojë́ftsanboshjona y tojána Haránoca joyénanama. Chabe taitá tojanóbanents̈ana, Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye chë luaroye tbojanánatse, chë mora ts̈ëngaftanga s̈montsiyenents̈e.
4 "Então, ele saiu da terra dos caldeus e se estabeleceu em Harã. Depois da morte de seu pai, Deus o trouxe a esta terra, onde vocês agora vivem.
5 Pero quem luariñe ni mo base fshantse ndoñe tbonjëftsanats̈etá, ni mo ndayents̈e jtsiyenama. Pero aíñe Abrahámbioye tbojans̈buachená chë fshantse jats̈etayama, chabiama y chabe básengbiama, Abraham tojóbanents̈ana. Chca tbojans̈buachená ora, Abraham ni canÿe s̈es̈ona bonjánbomna.
5 Deus não lhe deu nenhuma herança aqui, nem mesmo o espaço de um pé. Mas lhe prometeu que ele e, depois dele, seus descendentes, possuiriam a terra, embora, naquele tempo, Abraão não tivesse filhos.
6 Y Bëngbe Bëtsá mënts̈á tbojaniyana: “Chë ácbents̈ana ents̈anga, ínÿengbe luaroca áshjajnënga mochántsemna, y choca oyenënga chëngbe oservénënga chë́ngbioye mochanjábiama y canta patse uatëntscuana jabuache mochanjasufrina ca.”
6 Deus lhe falou desta forma: ‘Seus descendentes serão peregrinos numa terra estrangeira, e serão escravizados e maltratados por quatrocentos anos.
7 Y mënts̈ánaca tbojaniyana: “Pero ats̈e chanjácastigaye chca oservénënga chacmojábiama luarents̈a ents̈anga; y as, chents̈ana chë ácbents̈ana ents̈anga mochanjésebocana y mora bontsemna luaroye mochanjésabo y muents̈e ats̈e s̈mochántsadorana ca.”
7 Mas eu castigarei a nação a quem servirão como escravos, e depois sairão dali e me adorarão neste lugar’.
8 Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachená nÿe cha y chabe básengbe Taitá cha jtsemnama y jamama ts̈abe bendicionënga chë́ngbeñe chaotsemnama, y chama, chaotsinÿnamna tbojanmandá chabe s̈es̈ona, boyabásetema tojonÿná ora, base bobachtema chë más delicadents̈e jatëts̈ana. Chíyeca, chabe uaquiñá Isaac tojanonÿná ora, posufta tianoye Abraham base bobachtema chë más delicadents̈e tbojantëts̈e. Isaac cachcá tojanma chabe uaquiñá Jacóboftaca y Jacob cachcá tojanma chë chabe bnë́tsana uta uaquiñë́ngaftaca. Chënga monjamna chë Israeloca bnë́tsana uta bëts pamíllangbe taitanga.
8 E deu a Abraão a aliança da circuncisão. Por isso, Abraão gerou Isaque e o circuncidou oito dias depois do seu nascimento. Mais tarde, Isaque gerou Jacó, e este os doze patriarcas.
9 “Quem uaquiñënga bëngbe bëts taitanga monjamna. Chëngna, chëngbe uabentsá Josébioye envidia imnabomna y tmojtsatanobuiye, Egiptoye canÿe oservenacá chamotsánatseñama. Pero Bëngbe Bëtsá Josébioye nÿets tempo ibnauájabuachana,
9 "Os patriarcas, tendo inveja de José, venderam-no como escravo para o Egito. Mas Deus estava com ele
10 chíyeca nÿetsca chabe ngmenënguents̈ana tbojanatsbocá y Bëngbe Bëtsá tojanma cha chaotsetats̈ëmbuama ts̈abá jóyebuambayama chë Egiptoca réybents̈e, Faraón ca uabainá. Bëngbe Bëtsá tojanma chë Faraón chaoyejuá nts̈amo José yojamnama; chíyeca Faraón Josébioye tbojánbema Egiptoca mandado y chabe yebnënguents̈e oyenëngbiámnaca.
10 e o libertou de todas as suas tribulações, dando a José favor e sabedoria diante do faraó, rei do Egito; este o tornou governador do Egito e de todo o seu palácio.
11 “Chë tempo, Egiptó y Canaán luariñe bëts shëntsana tojanóshjango y puerte ngménana yojtsemna y bëngbe bëts taitanga ndoñe imontsobena saná jónÿenama.
11 "Depois houve fome em todo o Egito e em Canaã, trazendo consigo grande sofrimento, e os nossos antepassados não encontravam alimento.
12 Pero Jacob tojántats̈ëmbona Egiptoca saná yojtsemnama; asna, chabe uaquiñënga, chë bëngbe bëts taitanga choye tojanichamó. Chora yojamna chë natsanama chënga Egiptoye jama.
12 Ouvindo que havia trigo no Egito, Jacó enviou nossos antepassados em sua primeira viagem.
13 Uta soyama chënga tmojtesaná ora, José chabe cats̈átanga tojanë́yana: ‘Ats̈e José sëndmëna, ts̈ëngaftangbe uabentsá ca.’ Chca chë Faraón Josebe pamíllangbiama tojántats̈ëmbona.
13 Na segunda viagem deles, José fez-se reconhecer por seus irmãos, e o faraó pôde conhecer a família de José.
14 Chents̈ana, José tojanmandá chabe taitá Jacob y nÿetsca pamíllanga Egiptoye chamotsama. Canÿsëfta bnë́tsana shachnënga imojamna chë Egiptoye tmojánanga.
14 Depois disso, José mandou buscar seu pai Jacó e toda a sua família, que eram setenta e cinco pessoas.
15 Chcasna, Jacob Egiptoye tojána choca joyénanama. Choca cha tojanóbana y chë inÿe bëngbe bëts taitángnaca.
15 Então Jacó desceu ao Egito, onde faleceram ele e os nossos antepassados.
16 Jacob y chabe básenga, nts̈amo imojtsobancá, chëngbe cuerpo Siquem bëts puebloye imojtsatambaye y tmojanëtebuantsá, Abraham tojëftsanbuamé cuevëshënguiñe. Abraham canÿe crocenánama Hamorbe uaquiñë́ngbioye, chëshënga yojtëyents̈buamiñe Siquem puebloca.
16 Seus corpos foram levados de volta a Siquém e colocados no túmulo que Abraão havia comprado ali dos filhos de Hamor, por certa quantia.
17 “Nts̈amo Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye tbojans̈buachenacá jamama yojtsobeco ora, Egiptoca corente tmojanoboté Israeloca ents̈anga y banga chënga imojtsemna.
17 "Ao se aproximar o tempo em que Deus cumpriria sua promessa a Abraão, aumentou muito o número do nosso povo no Egito.
18 Cabana, Egiptoca inÿe rey tojanojayé y cha Josébioye ndoñe tbonjanabuátmana.
18 Então outro rei, que nada sabia a respeito de José, passou a governar o Egito.
19 Chë reyna, bëngbe ents̈anga, chë bëngbe bëts taitángbioye tojanaingñé y tojanma chënga puerte chamosufrima; tojanamëndá, chë tmojtsónÿna s̈es̈onatémënga cachcá jtsë́nÿayana chamotsóbanama.
19 Ele agiu traiçoeiramente para com o nosso povo e oprimiu os nossos antepassados, obrigando-os a abandonar os seus recém-nascidos, para que não sobrevivessem.
20 Chë tempo canÿe básetema tojanonÿná y cha Moisés ca tmojanabaye. Bëngbe Bëtsá Moisesbiama oyejuayá yojtsemna y chabe bëtsë́tsata cach yebnents̈e tmojanboché unga ishinÿëntscuana.
20 "Naquele tempo nasceu Moisés, que era um menino extraordinário. Por três meses ele foi criado na casa de seu pai.
21 Cachcá jonÿayama yojtsamna orna, Faraonbe bembe tbojanocñe y mo cachabe uaquiñá cuenta tbojanboché.
21 Quando foi abandonado, a filha do faraó o tomou e o criou como seu próprio filho.
22 Chca, chë Egiptoquënga imnatáts̈ëmbo soyënga Moisés tmojanbuatëmbá y canÿe uámana ents̈á tojánbocna jóyebuambayama y ndayánaca jamama.
22 Moisés foi educado em toda a sabedoria dos egípcios e veio a ser poderoso em palavras e obras.
23 “Canta bnë́tsana uata tojánashjache ora, tojanenojuabó jama jtsetats̈ëmbuama nts̈amo chë Israeloquënga, chabe ents̈anga imojtsemnama.
23 "Ao completar quarenta anos, Moisés decidiu visitar seus irmãos israelitas.
24 Canÿe, Moisés tojáninÿe canÿe Egiptocá canÿe Israelocábioye ibojtsejants̈etaye ora; as Moisés tbojanoboguiyaná y chë Egiptocábioye tbojtsanóba.
24 Ao ver um deles sendo maltratado por um egípcio, saiu em defesa do oprimido e o vingou, matando o egípcio.
25 Moisés yojtsanjuabnaye chë Israeloquënga yojtsósertana, Bëngbe Bëtsá yochjanma cach Moisesbe obenánaca chë Egiptoca mandents̈ana chë́ngbioye játsebacama ca. Pero chë Israeloquënga ndoñe yontsë́sertana.
25 Ele pensava que seus irmãos compreenderiam que Deus o estava usando para salvá-los, mas eles não o compreenderam.
26 Yëfsana, Moisés tojánanÿena útata, cach Israelocata, ibojtsentsjanaye; chora cha betsco tojána jetsë́uyanama y tojanë́yana: ‘Tsëndata cats̈ata s̈ondmëna, ¿ndáyeca s̈ojtsentsjanata ca?’
26 No dia seguinte, Moisés dirigiu-se a dois israelitas que estavam brigando, e tentou reconciliá-los, dizendo: ‘Homens, vocês são irmãos; por que ferem um ao outro? ’
27 As, chë ínÿabioye ibojtsetsjanayá Moisésbioye tbojtsanajuatsënts̈e y tbojaniyana: ‘¿Nda bë́ngbeñe tcmënjajayé mandado y chë ts̈abá o ndoñe ts̈abá fstsamama chacuayanama ca?
27 "Mas o homem que maltratava o outro empurrou Moisés e disse: ‘Quem o nomeou líder e juiz sobre nós?
28 ¿Cojtsebos̈e áts̈naca jóbama, nts̈amo tonjopasá yëfse chë Egiptocábioye tconjobacá ca?’
28 Quer matar-me como matou o egípcio ontem? ’
29 Moisés chca tojanuena ora, Madián luaroye tojtsanachá y choca yojoyena inÿe luarocana ashjangonacá. Chents̈e uta uaquiñata yojë́ftsabamna.
29 Ouvindo isso, Moisés fugiu para Midiã, onde ficou morando como estrangeiro e teve dois filhos.
30 “Chents̈ana canta bnë́tsana uatëse, ents̈anga ndoyena luariñe, Sinaí tjañe béconana, canÿe ángel tbojánebëbocna zarzë́sha yojtsángbototjuanents̈e.
30 "Passados quarenta anos, apareceu a Moisés um anjo nas labaredas de uma sarça em chamas no deserto, perto do monte Sinai.
31 Moisés yojenjnaná ndayá yojtsonÿama y ts̈abá jinÿama tojanobeconá ora, tojanuena Bëngbe Bëtsá mënts̈á ibojtsatsëtsnaye:
31 Vendo aquilo, ficou atônito. E, aproximando-se para observar, ouviu a voz do Senhor:
32 ‘Ats̈e acbe bëts taitangbe Bëtsá sëndmëna, Abraham, Isaac y Jacobëbe Bëtsá ca.’ Moisés chama tojanëuatjaná, ibojtsengmëmnaye y añemo ndoñe yontsebomna choye jontjes̈iyama.
32 ‘Eu sou o Deus dos seus antepassados, o Deus de Abraão, o Deus de Isaque e o Deus de Jacó’. Moisés, tremendo de medo, não ousava olhar.
33 As Bëngbe Utabná tbojaniyana: ‘Motsenóshecbotsca, er aca contsemnents̈e nÿe ats̈biama luare endmëna, er áts̈naca chents̈e së́ntsemna.
33 "Então o Senhor lhe disse: ‘Tire as sandálias dos pés, porque o lugar em que você está é terra santa.
34 Ndegombre sënjinÿe nts̈amo ats̈be ents̈anga Egiptoca montsesufrina y sënjouena chëngbe oyabojuayana, y ats̈e sënjabo chënga jabátsebacama. Chcasna, mabouena, Egiptoye cbochanjíchmua ca’ —Bëngbe Bëtsá tbojaniyana.”
34 De fato tenho visto a opressão sobre o meu povo no Egito. Ouvi seus gemidos e desci para livrá-lo. Venha agora, e eu o enviarei de volta ao Egito’.
35 Chents̈ana Esteban tojanë́yana: “Quem Moisés ents̈anga tmojtsanaboté y tmojaniyana: ‘¿Nda bë́ngbeñe tcmënjajayé mandado y chë ts̈abá o ndoñe ts̈abá fstsamama chacuayanama ca?’ Masque chca, Bëngbe Bëtsá mo mandayacá y atsebacayacá tbojesanichmó, chë zarzëshents̈e tojanobinÿná ángeloftaca.
35 "Este é o mesmo Moisés que tinham rejeitado com estas palavras: ‘Quem o nomeou líder e juiz? ’ Ele foi enviado pelo próprio Deus para ser líder e libertador deles, por meio do anjo que lhe tinha aparecido na sarça.
36 As Moisés, bëngbe bëts taitanga Egiptocana tojésanëbuacna y bëts soyënga tojanma, y inÿe soyënga Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama Egiptents̈e, chë Buángana ca uabaina mar béjayents̈e y ents̈anga ndoyena luarents̈e, canta bnë́tsana uatëntscuana.
36 Ele os tirou de lá, fazendo maravilhas e sinais no Egito, no mar Vermelho e no deserto durante quarenta anos.
37 Cach Moisés Israeloca ents̈anga mënts̈á tojanë́yana: ‘Bëngbe Bëtsá ts̈ëngaftanguents̈ana canÿa bochanjábema ats̈cá Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá ca.’
37 "Este é aquele Moisés que disse aos israelitas: ‘Deus lhes levantará dentre seus irmãos um profeta como eu’.
38 Moisés Israeloca ents̈ángaftaca yojë́ftsemna chë ents̈anga ndoyena luaroca. Choca chë ents̈anga tmojánenefjna Sinaí tjañe béconana. Chents̈na canÿe ángel Moisésoftaca tojanoyebuambá, bëngbe bëts taitángbioye chë buayenana soye Moisés chaóyebuambama, chë ents̈anga ts̈abe vida jónÿenama palabrënga; y Moisés chca tojanma, bë́ngnaca chë palabrënga jouenama jobenayama.
38 Ele estava na congregação, no deserto, com o anjo que lhe falava no monte Sinai e com os nossos antepassados, e recebeu palavras vivas, para transmiti-las a nós.
39 “Pero bëngbe bëts taitanga ndoñe tmonjánbos̈ena joyeunayama, masna nÿe tmojtsanaboté y Egiptoye jesshë́conama imojtsaisebos̈e.
39 "Mas nossos antepassados se recusaram a obedecer-lhe; pelo contrário, rejeitaram-no, e em seus corações voltaram para o Egito.
40 Moisés cabá chë tja tsjuanoca chë ángeloftaca yojtsemna ora, chëngbe bachnangbe más uámana amëndayá Aarónbioye mënts̈á tmojaniyana: ‘Bëngbe Bëtsabe cuenta s̈mayents̈pormá canÿe buashinÿinÿana soye jadórama, bënga chas̈únatsama. Er bënga quemátstats̈ëmbo ndayá yojtsopasana Moisés, chë Egiptocana s̈onjëftsëbuacnáftaca ca.’
40 Disseram a Arão: ‘Faça para nós deuses que nos conduzam, pois a esse Moisés que nos tirou do Egito, não sabemos o que lhe aconteceu! ’
41 As tmojanma canÿe buashinÿinÿana soye mo canÿe uacnabecá y cha jadórama ba bayënga tmojanëbaye, y tmojanóboyejuanga cachënga chë soye tmojanpormáyeca.
41 Naquela ocasião fizeram um ídolo em forma de bezerro. Trouxeram-lhe sacrifícios e fizeram uma celebração em honra ao que suas mãos tinham feito.
42 Chë causa, Bëngbe Bëtsá chë́ngbents̈ana tojtsanojuánañe y cachcá tojesanë́nÿaye chëngbe bacna soyënga causa, estrellatémënga chamotsadoránama. Chca jochnënguama, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambayëngbe librë́s̈añe mënts̈á endayana, nts̈amo Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
42 Mas Deus afastou-se deles e os entregou à adoração dos astros, conforme o que foi escrito no livro dos profetas: ‘Foi a mim que vocês apresentaram sacrifícios e ofertas durante os quarenta anos no deserto, Ó nação de Israel?
43 Ats̈e jadóra cuentna, chë Molocbiama jebna soye s̈monjanacutsá y cha s̈monjánadorana,
43 Ao invés disso, levantaram o santuário de Moloque e a estrela do seu deus Renfã, ídolos que vocês fizeram para adorar! Portanto, eu os enviarei para o exílio, para além da Babilônia’.
44 “Bëngbe tempsca bëts taitanga ents̈anga ndoyena luaroca, chë jatsjacama opodena yebna imnabomna; chë yebnents̈e Bëngbe Bëtsá chë́ngaftaca tojanoyebuambá. Inajebna nts̈amo Bëngbe Bëtsá Moisésbioye tbojanmandacá, y cha tojanma nts̈amo chaojebuama Bëngbe Bëtsá tbojaninÿinÿecá.
44 "No deserto os nossos antepassados tinham o tabernáculo da aliança, que fora feito segundo a ordem de Deus a Moisés, de acordo com o modelo que ele tinha visto.
45 Bëngbe bëts taitangna chëngbe taitángbents̈ana chë jatsjacama opodena yebna chëngbiama tmojanóyëngacñe, y chënga chë Canaán luaroye Josuéftaca, chë inÿe luaroquë́ngaftaca jéntsjama tmojána ora, chë jebna soye tmojanamba y chocna, Bëngbe Bëtsábeyeca chents̈a ents̈ángbioye Israeloquë́ngbents̈ana tmojtanëbuacna; y chë jebna soyna chë tmojanayënjaná luarents̈e tojanoquedá, rey David yojëftsiyenëntscuana.
45 Tendo recebido o tabernáculo, nossos antepassados o levaram, sob a liderança de Josué, quando tomaram a terra das nações que Deus expulsou de diante deles. Esse tabernáculo permaneceu na terra até a época de Davi,
46 David ts̈abá mandbomná inamna, chíyeca Bëngbe Bëtsá cháftaca puerte yotsóyejuaye. David chábioye lesencia tbojanotjañe jajebuama, Bëngbe Bëtsá chë Jacob tbojanadorá cha, chents̈e chaotsiyenama.
46 que encontrou graça diante de Deus e pediu que ele lhe permitisse providenciar uma habitação para o Deus de Jacó.
47 Pero Salomón inamna nda chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna tojanjebuá.
47 Mas foi Salomão quem lhe construiu a casa.
48 Masque chë celoca Bëngbe Bëtsá, ents̈angbe jebna yebniñe ndoñe quenatiyena. Nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá tojanabemcá, ndayá Bëngbe Bëtsá tojanayancá:
48 "Todavia, o Altíssimo não habita em casas feitas por homens. Como diz o profeta:
49 ‘Celoca endmëna chë luare ndayents̈ana ats̈e tsmánda,
49 ‘O céu é o meu trono, e a terra, o estrado dos meus pés. Que espécie de casa vocês me edificarão? diz o Senhor, ou onde seria meu lugar de descanso?
50 ndegombre cach ats̈e nÿetsca chë soyënga tijamëse ca?’ ”
50 Não foram as minhas mãos que fizeram todas estas coisas? ’
51 Esteban mënts̈ánaca tojanë́yana: “Ts̈ëngaftanga nÿets tempo josértama ndëbos̈ënga s̈mondmëna; s̈mondbomna ainana mo chë Bëngbe Bëtsábeñe ndos̈buáchiyëngbe ainancá, y Bëngbe Bëtsabe soyëngama nduauenanënga s̈mondmëna. Ts̈ëngaftanga ndocna te ques̈mátsbos̈e chë Uámana Espíritu joyeunayana. Nts̈amo ts̈ëngaftangbe bëts taitanga monjaniyencá, ts̈ëngaftángnaca cachcá.
51 "Povo rebelde, obstinado de coração e de ouvidos! Vocês são iguais aos seus antepassados: sempre resistem ao Espírito Santo!
52 ¿Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënguents̈ana, ndábioye ts̈ëngaftangbe bëts taitanga ndoñe monjanacmena? Chë Bëngbe Bëtsá tojanichamó ents̈anga chënga tmojtsanëbaye, y mëngna ents̈ángbioye imojanabuayiyná Cristo, chë nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá amá yochjánabama. Pero morna, uayayëngbe cucuats̈iñe cha s̈mojáboshjona y s̈mojóba.
52 Qual dos profetas os seus antepassados não perseguiram? Eles mataram aqueles que prediziam a vinda do Justo, de quem agora vocês se tornaram traidores e assassinos —
53 Bëngbe Bëtsabe mandënga angelë́ngaftaca ts̈ëngaftanga s̈monjanóyëngacñe, pero chë soyënga ndoñe ques̈mátsyeunana ca” —cha tojanë́yana.
53 vocês, que receberam a Lei por intermédio de anjos, mas não lhe obedeceram".
54 Chents̈a mándayënga chca tmojanuena ora, Estébanoftaca tmojanotjayaná y tmojanenaftës̈bonzentsé, rábiaca imojtsemnama.
54 Ouvindo isso, ficavam furiosos e rangiam os dentes contra ele.
55 Pero chë Uámana Espíritu Estébanbe ainaniñe corente yojtsemándaye. Celoye yojontjes̈iye y Bëngbe Bëtsabe buashinÿinÿanana yojinÿe, y Jesús, Bëngbe Bëtsabe cats̈bioica yojtsatsana.
55 Mas Estêvão, cheio do Espírito Santo, levantou os olhos para o céu e viu a glória de Deus, e Jesus de pé, à direita de Deus,
56 As, Esteban tojánayana: “¡Mouenënga, sëntsonÿá celoca entsatëfjna y Bëngbe Bëtsá Ents̈á tbojanbemá Bëngbe Bëtsabe cats̈bioica entsemna jtsamë́ndayama ca!”
56 e disse: "Vejo o céu aberto e o Filho do homem de pé, à direita de Deus".
57 Chora chënga jabuache imojtseyoye, imojtsenamatsachto ndoñe más ntsuenanama y Estébanbioye tmojanontsënja.
57 Mas eles taparam os ouvidos e, gritando bem alto, lançaram-se todos juntos contra ele,
58 Chents̈ana, chënga chë pueblents̈ana tmojtsanábocna y ndëts̈béngaca tmojtsanatëchë́nganja. Chë Estébanbioye mal tmojanquedangna ents̈ayangá tmojtsanenátsejca y canÿe bobontse, Saulo ca uabainá, tmojesanábonÿiñe chaotsinÿenama.
58 arrastaram-no para fora da cidade e começaram a apedrejá-lo. As testemunhas deixaram seus mantos aos pés de um jovem chamado Saulo.
59 Ndëts̈béngaca imojtsénanantscuana, Esteban Bëngbe Bëtsáftaca ibojtsencuéntaye y mënts̈á tojánayana: “Bëngbe Utabná Jesús, ats̈be espíritu s̈móyëngaca ca.”
59 Enquanto apedrejavam Estêvão, este orava: "Senhor Jesus, recebe o meu espírito".
60 Chents̈ana Esteban tojanoshaments̈é y jabuache tojánayana: “¡Bëngbe Utabná, chëngbe bacna soye motsaperdoná ca!” Y chca tojánayana ora, tojanóbana.
60 Então caiu de joelhos e bradou: "Senhor, não os consideres culpados deste pecado". E, dizendo isso, adormeceu.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 7, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.