Atos 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH
1 Inamna canÿe bacó, Ananías ca uabainá, y chabe shemna, Safira ca. Chatna canÿe fshantse tbojániye.
1 Mas um homem chamado Ananias, casado com uma mulher que se chamava Safira, vendeu um terreno
2 Ananías y Safirna tbojanenóyeunata; chcasna, bats̈á crocénana cachatbiama tbojanobuajó y chë tojanójama crocénana ichmónëngbioye Ananías tojanamba, pero tojanë́yana chana canjamna nÿets crocénana ntsachets̈á chë fshantsama tbojanosháchiñe ca.
2 e só entregou uma parte do dinheiro aos apóstolos , ficando com o resto. E Safira sabia disso.
3 As Pedro tbojaniyana: “Ananías, ¿ndáyeca tcojalesenciá Satanás acbe ainaniñe bacna juabnënga chacmócochënguama, Uámana Espíritu chë crocenánama jabuambayama ca? Acna chë fshantsama tcmojtabuená crocenánents̈ana cach acbiama bats̈á tcontábojama.
3 Então Pedro disse a Ananias: — Por que você deixou Satanás dominar o seu coração? Por que mentiu para o Espírito Santo? Por que você ficou com uma parte do dinheiro que recebeu pela venda daquele terreno?
4 Cabá ntsatobuiye ora, chë fshantse ácbeshe endánmëna y tcojtsatobuíyents̈ana chë crocénana acbiana y chánaca condánobena nts̈amo tcojtsebos̈cá jamama. ¿Ndáyeca acbe ainaniñe tcojajuabó chë crocenánama chca jobostérama? Chca jamëse, ndoñe nÿe ents̈ángbioye quecatabuambná, sinó Bëngbe Bëtsánaca ca” —Pedro tbojaniyana.
4 Antes de você vendê-lo, ele era seu; e, depois de vender, o dinheiro também era seu. Então por que resolveu fazer isso? Você não mentiu para seres humanos — mentiu para Deus!
5 Ananías chë palabrënga tojanuena ora, obaná tojánshajaye. Y nÿetscanga chama tmojántats̈ëmbonënga corente imojtsauatja.
5 Assim que ouviu isso, Ananias caiu morto; e todos os que souberam do que havia acontecido ficaram com muito medo.
6 Chents̈ana, básefta bobontsënga tmojánashjajna y Ananíasbe cuerpo ents̈ë́juaca tmojanandmaná y jauátbontsama tmojanamba.
6 Então vieram alguns moços, cobriram o corpo de Ananias, levaram para fora e o sepultaram.
7 Mo unga horëntscose, Ananíasbe shema Safira tojánashjango, pero ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo chabe boyáftaca tojanopasama.
7 A mulher de Ananias chegou umas três horas depois, sem saber do que havia acontecido com o marido.
8 Chora Pedro tbojantjá: —Ndegombre s̈mëyana, ¿chë s̈monjayana nÿets̈nama chë fshantse s̈mojiye ca?
8 Aí Pedro perguntou a ela: — Me diga! Foi por este preço que você e o seu marido venderam o terreno? — Foi! — respondeu ela.
9 Pedro tbojaniyana: —¿Ndáyeca tsëndata s̈ojenoyeuná Bëngbe Utabnabe Espíritu jabuambayama, y cabá castigo jtsebomnama ndoñe s̈ontsobatmana ca? Acbe boyá jauátbontsama tmonjuambënga muents̈e bës̈oca montsemna y mora ácnaca cmochanjuamba ca.
9 Então Pedro disse: — Por que você e o seu marido resolveram pôr à prova o Espírito do Senhor? Os moços que acabaram de sepultar o seu marido já estão lá na porta e agora vão levar você também.
10 Cachora Safira Pédrëbe shecuats̈ents̈e obaná tojánshajaye. Chë bobontsënga tmojtanamáshjna ora, obaná Safira tmojáninÿena; asna, chents̈ana tmojanamba y cachabe boyabe juachaca tmojanatbontsá.
10 No mesmo instante ela caiu morta aos pés de Pedro. Os moços entraram e, vendo que ela estava morta, levaram o corpo dela e o sepultaram ao lado do marido.
11 Y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chents̈e imojtsemnënga y nÿetscanga chë soye tmojántats̈ëmbonënga, corente imojtsauatja.
11 E toda a igreja e todos aqueles que souberam disso ficaram apavorados.
12 Chë Jesucristbe ichmónëngaftaca ba bëts soyënga ents̈ángbeñe yojtsebinÿna Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama; y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanamana Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca jénefjnana, Salomonbe Amashjuana otsbojebnents̈e.
12 Os apóstolos faziam muitos milagres e maravilhas entre o povo, e os seguidores de Jesus se reuniam no Alpendre de Salomão .
13 Chë ínÿenga, chë Jesucrístbeñe ndos̈buáchiyëngna, imojtsauatja Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca jtsenutana; pero ents̈angna chë os̈buáchiyëngbiama ts̈abá imojtsencuéntaye.
13 Ninguém de fora tinha coragem de se juntar ao grupo deles, mas o povo falava muito bem deles.
14 Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyënga más imojtsóbotena, bëtscá boyabásenga y shembásengnaca.
14 Uma multidão de homens e mulheres também creu no Senhor e veio aumentar ainda mais o grupo.
15 Ts̈a bëts soyënga chë ichmónëngaftaca yojtsebinÿna; chíyeca ents̈anga imojanamana jutsnëshangañe y tjuashënguiñe tsáshenoye s̈oquënga jubuacnana, chca, Pedro chëjana tojtsachnëjuana ora, nÿe mo chabe sómbrënaca chëngbe cuerpëjana chaochnënguama, shnánënga jtsatsmënama.
15 Por causa dos milagres que os apóstolos faziam, as pessoas punham os doentes nas ruas, em camas e esteiras. Faziam isso para que, quando Pedro passasse, pelo menos a sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Jerusalén chábuañe pueblënguents̈ana ba ents̈anga imojanamana jabana, y s̈oquënga y bacna bayëjbe juabna uambayënga imojtsëyabó; y nÿetscanga shnánënga imojtsatsmëna.
16 Multidões vinham das cidades vizinhas de Jerusalém trazendo os seus doentes e os que eram dominados por espíritos maus, e todos eram curados.
17 Chë ichmónënga ts̈a ts̈abá imojtsamama, chë judío bachnangbe más uámana amëndayá y chabe ústonënga, chë saduceunga, puerte envidia imojtsebomna.
17 Então o Grande Sacerdote e todos os seus companheiros, que eram do partido dos saduceus , ficaram com inveja dos apóstolos e resolveram fazer alguma coisa.
18 As chë ichmónëngbioye tmojánishëche y chë bëts pueblents̈a cárceloye tojtsanëtame.
18 Prenderam os apóstolos e os puseram na cadeia.
19 Pero ibetna, Bëngbe Utabná canÿe ángel tbojanichmó y chë utámenents̈a bës̈as̈angá cha tojánatëfjo, chënga tojtanëbuacna y mënts̈á tojanë́yana:
19 Mas naquela noite um anjo do Senhor abriu os portões da cadeia, levou os apóstolos para fora e disse:
20 “Motsajna, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e s̈mochjámashjna, y ents̈anga s̈mochjabuayená nts̈amo cuanjama chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, Jesucrístoftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse ca.”
20 — Vão para o Templo e anunciem ao povo tudo a respeito desta nova vida.
21 Nts̈amo tmojanuencá, yëfsana cabá cachëse Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tmojána y tmojanonts̈é ents̈anga jabuátambana.
21 Os apóstolos obedeceram e no dia seguinte, bem cedo, entraram no pátio do Templo e começaram a ensinar. Então o Grande Sacerdote e os seus companheiros chamaram os líderes do povo para uma reunião do
22 Pero chë soldadënga chë utámenoye tmojánashjajna ora, chënga chents̈e ndoñe tmonjánanÿena. Chcasna, chënga tmojtaná chë mándayënga chca jaúnayama.
22 Porém, quando os guardas chegaram lá, não encontraram os apóstolos. Então voltaram para o lugar onde o Conselho estava reunido
23 Y tmojánayana: “Chë utámenoca fsënjínÿena lempe ts̈abá endëtsëtámeñe y soldadëngna nÿetsca bës̈as̈angá monduabojanÿanga; pero fsënjatëfjo y tsoye fsënjámashjna orna ndocná chibiátinÿena ca.”
23 e disseram: — Nós fomos até lá e encontramos a cadeia bem-fechada, e os guardas vigiando os portões; mas, quando os abrimos, não achamos ninguém lá dentro.
24 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amëndayá chca tmojanuena ora, yojtsëtëmnana y imojtsentjanaye ndayá chents̈ana yochjanopásama.
24 Quando os chefes dos sacerdotes e o chefe da guarda do Templo ouviram isso, ficaram sem saber o que pensar sobre o que havia acontecido com os apóstolos.
25 Chorna, chënga imojtsemnents̈e canÿe boyabása tojánashjango y mënts̈á tojanë́yana: “Chë s̈mojutámiënga mora Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca montsemna, ents̈anga montsabuatambá ca.”
25 Nesse momento chegou alguém, dizendo: — Escutem! Os homens que vocês prenderam estão lá no pátio do Templo ensinando o povo!
26 Chë soldadëngbe amëndayá tojána soldadë́ngaca, chë Jesusbe ichmónënga junatsama; pero nÿe ts̈abá tmojanënatse, er chënga ents̈angbiama imojtsauatja, nderado cachë́ngbioye ndëts̈béngaca muantsëbaye.
26 Então o chefe da guarda do Templo e os seus homens saíram e trouxeram os apóstolos. Mas não os maltrataram porque tinham medo de serem apedrejados pelo povo.
27 Chë́ngbioca tmojanë́shejajna ora, mandayë́ngbioye tmojanënatse; chora chë bachnangbe más uámana amëndayá mënts̈á tojanë́yana:
27 Depois puseram os apóstolos em frente do Conselho. E o Grande Sacerdote disse:
28 —Bënga jabuachana tcbontsëuyaná y tcbonjáuyana ndoñe s̈montselesenciana jtsóyebuambnayama chë boyabása Jesús tojánayana yojtsemna jabuátambama soyëngama ca. Masque chcasna, mora ts̈ëngaftanga nÿetsca chë Jerusalenents̈a oyenënga chabe soyëngama s̈mojtsabuatambá y s̈mojtsebos̈e, cha tojanóbanama castigo bë́ngbeñe chaotsemnama ca.
28 — Nós ordenamos que vocês não ensinassem nada a respeito daquele homem. E o que foi que vocês fizeram? Espalharam esse ensinamento por toda a cidade de Jerusalém e ainda querem nos culpar pela morte dele!
29 Chorna, Pedro y chë inÿe ichmónënga tmojánayana: —Bënga s̈ontsamna natsana Bëngbe Bëtsá joyeunayana y chents̈ana ents̈ángbioye.
29 Então Pedro e os outros apóstolos responderam: — Nós devemos obedecer a Deus e não às pessoas.
30 Chë Taitá, nda bëngbe bëts taitanga monjánadorana, cha tojama Jesús cháuatayenama, chë nda ts̈ëngaftanga s̈monjanóba canÿe cruciñe juajabonjëse.
30 Os senhores crucificaram Jesus, mas o Deus dos nossos antepassados o ressuscitou.
31 Bëngbe Bëtsá tbontatsbaná y chabe cats̈bioica tbojë́tstbema, jtsamë́ndayama, y tbojábema ents̈angbe Unachayá y Atsebacayá, chca, Israeloca ents̈anga ngménaca chamuenójuaboma bacna soyënga imojtsamama y chca amana chamotsajbanama, y chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
31 E Deus o colocou à sua direita como Líder e Salvador, para dar ao povo de Israel oportunidade de se arrepender e receber o perdão dos seus pecados.
32 Bënga fsë́ntsichamo ndayá bënga ndegombre tifjinÿe Bëngbe Bëtsá chca jtsamana ca; chë Uámana Espíritnaca chë soyëngama endbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsá endbétsama chë Uámana Espíritu cháuamashëngo chë tmojtseyeunanëngbe ainaniñe jtsemándayama ca —chënga tmojánayana.
32 Nós somos testemunhas de tudo isso — nós e o Espírito Santo, que Deus dá aos que lhe obedecem.
33 Chë mándayënga chca tmojanuena ora, puerte tmojanotjayaná y tmojánbos̈ena chë ichmónënga jtsëbáyama.
33 Quando os membros do Conselho ouviram isso, ficaram com tanta raiva, que resolveram matar os apóstolos.
34 Pero chë mándayënguents̈e yojtsemna canÿe fariseo, Gamaliel ca uabainá. Chana canÿe ley abuatambayá inamna y ents̈anga puerte imnarrespetana. As cha tojantsá y tojanmandá chë ichmónënga ratotema chents̈ana jubuacnama.
34 Mas levantou-se um dos membros do Conselho, um fariseu chamado Gamaliel, que era um mestre da Lei respeitado por todos. Ele mandou que levassem os apóstolos para fora e os deixassem ali um pouco.
35 Chents̈ana chë inÿe mándayënga tojanë́yana: “Israeloca taitanga, puerte cuedado s̈mochtsebomna nts̈amo quem boyabásengaftaca s̈mochjamama.
35 Então disse ao Conselho: — Homens de Israel, cuidado com o que vão fazer com estes homens.
36 Quem soyama s̈mochjenójuaboye: Ndoñe bayté quenátsmëna, Teudas tonjánbocna y cha enjánichamo canÿe uámana ents̈á canjamna ca, y mo canta patse ents̈anga cha tmojanasto. Pero chora ínÿenga cha tmontsanóba y chabe ústonënga tmontsanáshana, y chca lempe tontsanopochocá.
36 Há pouco tempo apareceu um homem chamado Teudas, que se dizia muito importante e que com isso conseguiu reunir quatrocentos seguidores. Mas ele foi morto, todos os seus seguidores foram espalhados, e a revolta dele fracassou.
37 Chents̈ana, chë ents̈anga jenábemama enjamna ora, Judas chë Galileocá tonjánbocna y tonjanma báseftanga cha chamuastama; pero chánaca ínÿenga tmontsanóba y nÿetsca chabe ústonënga tmontsanáshana.
37 Depois disso apareceu Judas, o Galileu, na época do recenseamento. Este também conseguiu juntar muita gente, mas foi morto, e todos os seus seguidores foram espalhados.
38 Chíyeca ats̈e cbë́yana, quem boyabásenga matabáshejuana y ndocá mataborlánana. Nts̈amo chënga montsamancá, nÿe ents̈angbe juabna y nÿe chëngbe trabajo tojtsemnëse, betsco echanjopochóca.
38 Portanto, neste caso de agora, não façam nada contra estes homens. Deixem que vão embora porque, se este plano ou este trabalho vem de seres humanos, ele desaparecerá.
39 Pero chca Bëngbe Bëtsabe soye tomnëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye jáyënjanama. Cuedado s̈mochtsebomna, nderado mo Bëngbe Bëtsabe uayayënga s̈muatjanenobiama ca” —cha tojanë́yana.
39 Mas, se vem de Deus, vocês não poderão destruí-lo, pois neste caso estariam lutando contra Deus. E o Conselho aceitou a opinião de Gamaliel.
40 Chcasna, chë ichmónëngbioye tmojánachembo, tmojtsanachebuánganja y tmojanë́yana Jesusbe uabáinaca ents̈ángbeñe ndoñe chamondëtsoyebuambná ca; y chents̈ana tmojtanabáshejuana.
40 Então chamaram os apóstolos e os chicotearam; e aí mandaram que nunca mais falassem nada a respeito de Jesus. Depois os soltaram.
41 Chora chë ichmónënga chë amëndayë́ngbents̈ana puerte oyejuayënga tmojésanbocna, er Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá jasúfriama, chënga Jesusbiama oservénënga bétsemnayeca.
41 Os apóstolos saíram do Conselho muito alegres porque Deus havia achado que eles eram dignos de serem insultados por serem seguidores de Jesus.
42 Chents̈ana, chënga cada te imojanabuatambá y Jesús, chë Uámana Uabuayaná, chë Cristo bétsemnama ents̈ángbioye imojanabuayiyná, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e y yebnënguenáchnaca.
42 E, todos os dias, no pátio do Templo e de casa em casa, eles continuavam a ensinar e a anunciar a boa notícia a respeito de Jesus, o Messias .
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.