Atos 5

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC

Sair da comparação
ARC Almeida Revista e Corrigida 2009
1 Inamna canÿe bacó, Ananías ca uabainá, y chabe shemna, Safira ca. Chatna canÿe fshantse tbojániye.
1 Mas um certo varão chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade
2 Ananías y Safirna tbojanenóyeunata; chcasna, bats̈á crocénana cachatbiama tbojanobuajó y chë tojanójama crocénana ichmónëngbioye Ananías tojanamba, pero tojanë́yana chana canjamna nÿets crocénana ntsachets̈á chë fshantsama tbojanosháchiñe ca.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e, levando uma parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 As Pedro tbojaniyana: “Ananías, ¿ndáyeca tcojalesenciá Satanás acbe ainaniñe bacna juabnënga chacmócochënguama, Uámana Espíritu chë crocenánama jabuambayama ca? Acna chë fshantsama tcmojtabuená crocenánents̈ana cach acbiama bats̈á tcontábojama.
3 Disse, então, Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço da herdade?
4 Cabá ntsatobuiye ora, chë fshantse ácbeshe endánmëna y tcojtsatobuíyents̈ana chë crocénana acbiana y chánaca condánobena nts̈amo tcojtsebos̈cá jamama. ¿Ndáyeca acbe ainaniñe tcojajuabó chë crocenánama chca jobostérama? Chca jamëse, ndoñe nÿe ents̈ángbioye quecatabuambná, sinó Bëngbe Bëtsánaca ca” —Pedro tbojaniyana.
4 Guardando-a, não ficava para ti? E, vendida, não estava em teu poder? Por que formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananías chë palabrënga tojanuena ora, obaná tojánshajaye. Y nÿetscanga chama tmojántats̈ëmbonënga corente imojtsauatja.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E um grande temor veio sobre todos os que isto ouviram.
6 Chents̈ana, básefta bobontsënga tmojánashjajna y Ananíasbe cuerpo ents̈ë́juaca tmojanandmaná y jauátbontsama tmojanamba.
6 E, levantando-se os jovens, cobriram o morto e, transportando- o para fora, o sepultaram.
7 Mo unga horëntscose, Ananíasbe shema Safira tojánashjango, pero ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo chabe boyáftaca tojanopasama.
7 E, passando um espaço quase de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Chora Pedro tbojantjá: —Ndegombre s̈mëyana, ¿chë s̈monjayana nÿets̈nama chë fshantse s̈mojiye ca?
8 E disse-lhe Pedro: Dize-me, vendestes por tanto aquela herdade? E ela disse: Sim, por tanto.
9 Pedro tbojaniyana: —¿Ndáyeca tsëndata s̈ojenoyeuná Bëngbe Utabnabe Espíritu jabuambayama, y cabá castigo jtsebomnama ndoñe s̈ontsobatmana ca? Acbe boyá jauátbontsama tmonjuambënga muents̈e bës̈oca montsemna y mora ácnaca cmochanjuamba ca.
9 Então, Pedro lhe disse: Por que é que entre vós vos concertastes para tentar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e também te levarão a ti.
10 Cachora Safira Pédrëbe shecuats̈ents̈e obaná tojánshajaye. Chë bobontsënga tmojtanamáshjna ora, obaná Safira tmojáninÿena; asna, chents̈ana tmojanamba y cachabe boyabe juachaca tmojanatbontsá.
10 E logo caiu aos seus pés e expirou. E, entrando os jovens, acharam-na morta e a sepultaram junto de seu marido.
11 Y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chents̈e imojtsemnënga y nÿetscanga chë soye tmojántats̈ëmbonënga, corente imojtsauatja.
11 E houve um grande temor em toda a igreja e em todos os que ouviram estas coisas.
12 Chë Jesucristbe ichmónëngaftaca ba bëts soyënga ents̈ángbeñe yojtsebinÿna Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama; y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanamana Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca jénefjnana, Salomonbe Amashjuana otsbojebnents̈e.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos unanimemente no alpendre de Salomão.
13 Chë ínÿenga, chë Jesucrístbeñe ndos̈buáchiyëngna, imojtsauatja Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca jtsenutana; pero ents̈angna chë os̈buáchiyëngbiama ts̈abá imojtsencuéntaye.
13 Quanto aos outros, ninguém ousava ajuntar-se com eles; mas o povo tinha-os em grande estima.
14 Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyënga más imojtsóbotena, bëtscá boyabásenga y shembásengnaca.
14 E a multidão dos que criam no Senhor, tanto homens como mulheres, crescia cada vez mais,
15 Ts̈a bëts soyënga chë ichmónëngaftaca yojtsebinÿna; chíyeca ents̈anga imojanamana jutsnëshangañe y tjuashënguiñe tsáshenoye s̈oquënga jubuacnana, chca, Pedro chëjana tojtsachnëjuana ora, nÿe mo chabe sómbrënaca chëngbe cuerpëjana chaochnënguama, shnánënga jtsatsmënama.
15 de sorte que transportavam os enfermos para as ruas e os punham em leitos e em camilhas, para que ao menos a sombra de Pedro, quando este passasse, cobrisse alguns deles.
16 Jerusalén chábuañe pueblënguents̈ana ba ents̈anga imojanamana jabana, y s̈oquënga y bacna bayëjbe juabna uambayënga imojtsëyabó; y nÿetscanga shnánënga imojtsatsmëna.
16 E até das cidades circunvizinhas concorria muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais todos eram curados.
17 Chë ichmónënga ts̈a ts̈abá imojtsamama, chë judío bachnangbe más uámana amëndayá y chabe ústonënga, chë saduceunga, puerte envidia imojtsebomna.
17 E, levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele (e eram eles da seita dos saduceus), encheram-se de inveja,
18 As chë ichmónëngbioye tmojánishëche y chë bëts pueblents̈a cárceloye tojtsanëtame.
18 e lançaram mão dos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Pero ibetna, Bëngbe Utabná canÿe ángel tbojanichmó y chë utámenents̈a bës̈as̈angá cha tojánatëfjo, chënga tojtanëbuacna y mënts̈á tojanë́yana:
19 Mas, de noite, um anjo do Senhor abriu as portas da prisão e, tirando-os para fora, disse:
20 “Motsajna, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e s̈mochjámashjna, y ents̈anga s̈mochjabuayená nts̈amo cuanjama chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, Jesucrístoftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse ca.”
20 Ide, apresentai-vos no templo e dizei ao povo todas as palavras desta vida.
21 Nts̈amo tmojanuencá, yëfsana cabá cachëse Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tmojána y tmojanonts̈é ents̈anga jabuátambana.
21 E, ouvindo eles isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém, o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o conselho e a todos os anciãos dos filhos de Israel e enviaram
22 Pero chë soldadënga chë utámenoye tmojánashjajna ora, chënga chents̈e ndoñe tmonjánanÿena. Chcasna, chënga tmojtaná chë mándayënga chca jaúnayama.
22 Mas, tendo lá ido os servidores, não os acharam na prisão e, voltando, lho anunciaram,
23 Y tmojánayana: “Chë utámenoca fsënjínÿena lempe ts̈abá endëtsëtámeñe y soldadëngna nÿetsca bës̈as̈angá monduabojanÿanga; pero fsënjatëfjo y tsoye fsënjámashjna orna ndocná chibiátinÿena ca.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado, com toda a segurança, e os guardas, que estavam fora, diante das portas; mas, quando abrimos, ninguém achamos dentro.
24 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amëndayá chca tmojanuena ora, yojtsëtëmnana y imojtsentjanaye ndayá chents̈ana yochjanopásama.
24 Então, o capitão do templo e os principais dos sacerdotes, ouvindo estas palavras, estavam perplexos acerca deles e do que viria a ser aquilo.
25 Chorna, chënga imojtsemnents̈e canÿe boyabása tojánashjango y mënts̈á tojanë́yana: “Chë s̈mojutámiënga mora Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca montsemna, ents̈anga montsabuatambá ca.”
25 E, chegando um, anunciou-lhes, dizendo: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo e ensinam ao povo.
26 Chë soldadëngbe amëndayá tojána soldadë́ngaca, chë Jesusbe ichmónënga junatsama; pero nÿe ts̈abá tmojanënatse, er chënga ents̈angbiama imojtsauatja, nderado cachë́ngbioye ndëts̈béngaca muantsëbaye.
26 Então, foi o capitão com os servidores e os trouxe, não com violência (porque temiam ser apedrejados pelo povo).
27 Chë́ngbioca tmojanë́shejajna ora, mandayë́ngbioye tmojanënatse; chora chë bachnangbe más uámana amëndayá mënts̈á tojanë́yana:
27 E, trazendo-os, os apresentaram ao conselho. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Bënga jabuachana tcbontsëuyaná y tcbonjáuyana ndoñe s̈montselesenciana jtsóyebuambnayama chë boyabása Jesús tojánayana yojtsemna jabuátambama soyëngama ca. Masque chcasna, mora ts̈ëngaftanga nÿetsca chë Jerusalenents̈a oyenënga chabe soyëngama s̈mojtsabuatambá y s̈mojtsebos̈e, cha tojanóbanama castigo bë́ngbeñe chaotsemnama ca.
28 Não vos admoestamos nós expressamente que não ensinásseis nesse nome? E eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Chorna, Pedro y chë inÿe ichmónënga tmojánayana: —Bënga s̈ontsamna natsana Bëngbe Bëtsá joyeunayana y chents̈ana ents̈ángbioye.
29 Porém, respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Mais importa obedecer a Deus do que aos homens.
30 Chë Taitá, nda bëngbe bëts taitanga monjánadorana, cha tojama Jesús cháuatayenama, chë nda ts̈ëngaftanga s̈monjanóba canÿe cruciñe juajabonjëse.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo- o no madeiro.
31 Bëngbe Bëtsá tbontatsbaná y chabe cats̈bioica tbojë́tstbema, jtsamë́ndayama, y tbojábema ents̈angbe Unachayá y Atsebacayá, chca, Israeloca ents̈anga ngménaca chamuenójuaboma bacna soyënga imojtsamama y chca amana chamotsajbanama, y chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
31 Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão dos pecados.
32 Bënga fsë́ntsichamo ndayá bënga ndegombre tifjinÿe Bëngbe Bëtsá chca jtsamana ca; chë Uámana Espíritnaca chë soyëngama endbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsá endbétsama chë Uámana Espíritu cháuamashëngo chë tmojtseyeunanëngbe ainaniñe jtsemándayama ca —chënga tmojánayana.
32 E nós somos testemunhas acerca destas palavras, nós e também o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Chë mándayënga chca tmojanuena ora, puerte tmojanotjayaná y tmojánbos̈ena chë ichmónënga jtsëbáyama.
33 Porém, ouvindo eles isto, se enfureceram e deliberaram matá-los.
34 Pero chë mándayënguents̈e yojtsemna canÿe fariseo, Gamaliel ca uabainá. Chana canÿe ley abuatambayá inamna y ents̈anga puerte imnarrespetana. As cha tojantsá y tojanmandá chë ichmónënga ratotema chents̈ana jubuacnama.
34 Mas, levantando-se no conselho um certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, venerado por todo o povo, mandou que, por um pouco, levassem para fora os apóstolos;
35 Chents̈ana chë inÿe mándayënga tojanë́yana: “Israeloca taitanga, puerte cuedado s̈mochtsebomna nts̈amo quem boyabásengaftaca s̈mochjamama.
35 e disse-lhes: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que haveis de fazer a estes homens.
36 Quem soyama s̈mochjenójuaboye: Ndoñe bayté quenátsmëna, Teudas tonjánbocna y cha enjánichamo canÿe uámana ents̈á canjamna ca, y mo canta patse ents̈anga cha tmojanasto. Pero chora ínÿenga cha tmontsanóba y chabe ústonënga tmontsanáshana, y chca lempe tontsanopochocá.
36 Porque, antes destes dias, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; a este se ajuntou o número de uns quatrocentos homens; o qual foi morto, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Chents̈ana, chë ents̈anga jenábemama enjamna ora, Judas chë Galileocá tonjánbocna y tonjanma báseftanga cha chamuastama; pero chánaca ínÿenga tmontsanóba y nÿetsca chabe ústonënga tmontsanáshana.
37 Depois deste, levantou-se Judas, o galileu, nos dias do alistamento, e levou muito povo após si; mas também este pereceu, e todos os que lhe deram ouvidos foram dispersos.
38 Chíyeca ats̈e cbë́yana, quem boyabásenga matabáshejuana y ndocá mataborlánana. Nts̈amo chënga montsamancá, nÿe ents̈angbe juabna y nÿe chëngbe trabajo tojtsemnëse, betsco echanjopochóca.
38 E agora digo-vos: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque, se este conselho ou esta obra é de homens, se desfará,
39 Pero chca Bëngbe Bëtsabe soye tomnëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye jáyënjanama. Cuedado s̈mochtsebomna, nderado mo Bëngbe Bëtsabe uayayënga s̈muatjanenobiama ca” —cha tojanë́yana.
39 mas, se é de Deus, não podereis desfazê-la, para que não aconteça serdes também achados combatendo contra Deus.
40 Chcasna, chë ichmónëngbioye tmojánachembo, tmojtsanachebuánganja y tmojanë́yana Jesusbe uabáinaca ents̈ángbeñe ndoñe chamondëtsoyebuambná ca; y chents̈ana tmojtanabáshejuana.
40 E concordaram com ele. E, chamando os apóstolos e tendo- os açoitado, mandaram que não falassem no nome de Jesus e os deixaram ir.
41 Chora chë ichmónënga chë amëndayë́ngbents̈ana puerte oyejuayënga tmojésanbocna, er Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá jasúfriama, chënga Jesusbiama oservénënga bétsemnayeca.
41 Retiraram-se, pois, da presença do conselho, regozijando-se de terem sido julgados dignos de padecer afronta pelo nome de Jesus.
42 Chents̈ana, chënga cada te imojanabuatambá y Jesús, chë Uámana Uabuayaná, chë Cristo bétsemnama ents̈ángbioye imojanabuayiyná, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e y yebnënguenáchnaca.
42 E todos os dias, no templo e nas casas, não cessavam de ensinar e de anunciar a Jesus Cristo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.