Atos 5
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB
1 Inamna canÿe bacó, Ananías ca uabainá, y chabe shemna, Safira ca. Chatna canÿe fshantse tbojániye.
1 Mas um certo homem chamado Ananias, com Safira, sua mulher, vendeu uma propriedade,
2 Ananías y Safirna tbojanenóyeunata; chcasna, bats̈á crocénana cachatbiama tbojanobuajó y chë tojanójama crocénana ichmónëngbioye Ananías tojanamba, pero tojanë́yana chana canjamna nÿets crocénana ntsachets̈á chë fshantsama tbojanosháchiñe ca.
2 e reteve parte do preço, sabendo-o também sua mulher; e levando a outra parte, a depositou aos pés dos apóstolos.
3 As Pedro tbojaniyana: “Ananías, ¿ndáyeca tcojalesenciá Satanás acbe ainaniñe bacna juabnënga chacmócochënguama, Uámana Espíritu chë crocenánama jabuambayama ca? Acna chë fshantsama tcmojtabuená crocenánents̈ana cach acbiama bats̈á tcontábojama.
3 Disse então Pedro: Ananias, por que encheu Satanás o teu coração, para que mentisses ao Espírito Santo e retivesses parte do preço do terreno?
4 Cabá ntsatobuiye ora, chë fshantse ácbeshe endánmëna y tcojtsatobuíyents̈ana chë crocénana acbiana y chánaca condánobena nts̈amo tcojtsebos̈cá jamama. ¿Ndáyeca acbe ainaniñe tcojajuabó chë crocenánama chca jobostérama? Chca jamëse, ndoñe nÿe ents̈ángbioye quecatabuambná, sinó Bëngbe Bëtsánaca ca” —Pedro tbojaniyana.
4 Enquanto o possuías, não era teu? e vendido, não estava o preço em teu poder? Como, pois, formaste este desígnio em teu coração? Não mentiste aos homens, mas a Deus.
5 Ananías chë palabrënga tojanuena ora, obaná tojánshajaye. Y nÿetscanga chama tmojántats̈ëmbonënga corente imojtsauatja.
5 E Ananias, ouvindo estas palavras, caiu e expirou. E grande temor veio sobre todos os que souberam disto.
6 Chents̈ana, básefta bobontsënga tmojánashjajna y Ananíasbe cuerpo ents̈ë́juaca tmojanandmaná y jauátbontsama tmojanamba.
6 Levantando-se os moços, cobriram-no e, transportando-o para fora, o sepultaram.
7 Mo unga horëntscose, Ananíasbe shema Safira tojánashjango, pero ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo chabe boyáftaca tojanopasama.
7 Depois de um intervalo de cerca de três horas, entrou também sua mulher, não sabendo o que havia acontecido.
8 Chora Pedro tbojantjá: —Ndegombre s̈mëyana, ¿chë s̈monjayana nÿets̈nama chë fshantse s̈mojiye ca?
8 E perguntou-lhe Pedro: Dize-me: Vendestes por tanto aquele terreno? E ela respondeu: Sim, por tanto.
9 Pedro tbojaniyana: —¿Ndáyeca tsëndata s̈ojenoyeuná Bëngbe Utabnabe Espíritu jabuambayama, y cabá castigo jtsebomnama ndoñe s̈ontsobatmana ca? Acbe boyá jauátbontsama tmonjuambënga muents̈e bës̈oca montsemna y mora ácnaca cmochanjuamba ca.
9 Então Pedro lhe disse: Por que é que combinastes entre vós provar o Espírito do Senhor? Eis aí à porta os pés dos que sepultaram o teu marido, e te levarão também a ti.
10 Cachora Safira Pédrëbe shecuats̈ents̈e obaná tojánshajaye. Chë bobontsënga tmojtanamáshjna ora, obaná Safira tmojáninÿena; asna, chents̈ana tmojanamba y cachabe boyabe juachaca tmojanatbontsá.
10 Imediatamente ela caiu aos pés dele e expirou. E entrando os moços, acharam-na morta e, levando-a para fora, sepultaram-na ao lado do marido.
11 Y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chents̈e imojtsemnënga y nÿetscanga chë soye tmojántats̈ëmbonënga, corente imojtsauatja.
11 Sobreveio grande temor a toda a igreja e a todos os que ouviram estas coisas.
12 Chë Jesucristbe ichmónëngaftaca ba bëts soyënga ents̈ángbeñe yojtsebinÿna Bëngbe Bëtsabe obenana jinÿanÿiyama; y nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanamana Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca jénefjnana, Salomonbe Amashjuana otsbojebnents̈e.
12 E muitos sinais e prodígios eram feitos entre o povo pelas mãos dos apóstolos. E estavam todos de comum acordo no pórtico de Salomão.
13 Chë ínÿenga, chë Jesucrístbeñe ndos̈buáchiyëngna, imojtsauatja Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca jtsenutana; pero ents̈angna chë os̈buáchiyëngbiama ts̈abá imojtsencuéntaye.
13 Dos outros, porém, nenhum ousava ajuntar-se a eles; mas o povo os tinha em grande estima;
14 Bëngbe Utabnábeñe os̈buáchiyënga más imojtsóbotena, bëtscá boyabásenga y shembásengnaca.
14 e cada vez mais se agregavam crentes ao Senhor em grande número tanto de homens como de mulheres,
15 Ts̈a bëts soyënga chë ichmónëngaftaca yojtsebinÿna; chíyeca ents̈anga imojanamana jutsnëshangañe y tjuashënguiñe tsáshenoye s̈oquënga jubuacnana, chca, Pedro chëjana tojtsachnëjuana ora, nÿe mo chabe sómbrënaca chëngbe cuerpëjana chaochnënguama, shnánënga jtsatsmënama.
15 a ponto de transportarem os enfermos para as ruas, e os porem em leitos e macas, para que ao passar Pedro, ao menos sua sombra cobrisse alguns deles.
16 Jerusalén chábuañe pueblënguents̈ana ba ents̈anga imojanamana jabana, y s̈oquënga y bacna bayëjbe juabna uambayënga imojtsëyabó; y nÿetscanga shnánënga imojtsatsmëna.
16 Também das cidades circunvizinhas afluía muita gente a Jerusalém, conduzindo enfermos e atormentados de espíritos imundos, os quais eram todos curados.
17 Chë ichmónënga ts̈a ts̈abá imojtsamama, chë judío bachnangbe más uámana amëndayá y chabe ústonënga, chë saduceunga, puerte envidia imojtsebomna.
17 Levantando-se o sumo sacerdote e todos os que estavam com ele {isto é, a seita dos saduceus}, encheram-se de inveja,
18 As chë ichmónëngbioye tmojánishëche y chë bëts pueblents̈a cárceloye tojtsanëtame.
18 deitaram mão nos apóstolos, e os puseram na prisão pública.
19 Pero ibetna, Bëngbe Utabná canÿe ángel tbojanichmó y chë utámenents̈a bës̈as̈angá cha tojánatëfjo, chënga tojtanëbuacna y mënts̈á tojanë́yana:
19 Mas de noite um anjo do Senhor abriu as portas do cárcere e, tirando-os para fora, disse:
20 “Motsajna, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e s̈mochjámashjna, y ents̈anga s̈mochjabuayená nts̈amo cuanjama chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama, Jesucrístoftaca cánÿiñe mo canÿacá jtsemnëse ca.”
20 Ide, apresentai-vos no templo, e falai ao povo todas as palavras desta vida.
21 Nts̈amo tmojanuencá, yëfsana cabá cachëse Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tmojána y tmojanonts̈é ents̈anga jabuátambana.
21 Ora, tendo eles ouvido isto, entraram de manhã cedo no templo e ensinavam. Chegando, porém o sumo sacerdote e os que estavam com ele, convocaram o sinédrio, com todos os anciãos dos filhos de Israel, e enviaram guardas ao cárcere para trazê-los.
22 Pero chë soldadënga chë utámenoye tmojánashjajna ora, chënga chents̈e ndoñe tmonjánanÿena. Chcasna, chënga tmojtaná chë mándayënga chca jaúnayama.
22 Mas os guardas, tendo lá ido, não os acharam na prisão; e voltando, lho anunciaram,
23 Y tmojánayana: “Chë utámenoca fsënjínÿena lempe ts̈abá endëtsëtámeñe y soldadëngna nÿetsca bës̈as̈angá monduabojanÿanga; pero fsënjatëfjo y tsoye fsënjámashjna orna ndocná chibiátinÿena ca.”
23 dizendo: Achamos realmente o cárcere fechado com toda a segurança, e as sentinelas em pé às portas; mas, abrindo-as, a ninguém achamos dentro.
24 Chë bachnangbe amë́ndayënga y chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈a soldadëngbe amëndayá chca tmojanuena ora, yojtsëtëmnana y imojtsentjanaye ndayá chents̈ana yochjanopásama.
24 E quando o capitão do templo e os principais sacerdotes ouviram estas palavras ficaram perplexos acerca deles e do que viria a ser isso.
25 Chorna, chënga imojtsemnents̈e canÿe boyabása tojánashjango y mënts̈á tojanë́yana: “Chë s̈mojutámiënga mora Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca montsemna, ents̈anga montsabuatambá ca.”
25 Então chegou alguém e lhes anunciou: Eis que os homens que encerrastes na prisão estão no templo, em pé, a ensinar o povo.
26 Chë soldadëngbe amëndayá tojána soldadë́ngaca, chë Jesusbe ichmónënga junatsama; pero nÿe ts̈abá tmojanënatse, er chënga ents̈angbiama imojtsauatja, nderado cachë́ngbioye ndëts̈béngaca muantsëbaye.
26 Nisso foi o capitão com os guardas e os trouxe, não com violência, porque temiam ser apedrejados pelo povo.
27 Chë́ngbioca tmojanë́shejajna ora, mandayë́ngbioye tmojanënatse; chora chë bachnangbe más uámana amëndayá mënts̈á tojanë́yana:
27 E tendo-os trazido, os apresentaram ao sinédrio. E o sumo sacerdote os interrogou, dizendo:
28 —Bënga jabuachana tcbontsëuyaná y tcbonjáuyana ndoñe s̈montselesenciana jtsóyebuambnayama chë boyabása Jesús tojánayana yojtsemna jabuátambama soyëngama ca. Masque chcasna, mora ts̈ëngaftanga nÿetsca chë Jerusalenents̈a oyenënga chabe soyëngama s̈mojtsabuatambá y s̈mojtsebos̈e, cha tojanóbanama castigo bë́ngbeñe chaotsemnama ca.
28 Não vos admoestamos expressamente que não ensinásseis nesse nome? e eis que enchestes Jerusalém dessa vossa doutrina e quereis lançar sobre nós o sangue desse homem.
29 Chorna, Pedro y chë inÿe ichmónënga tmojánayana: —Bënga s̈ontsamna natsana Bëngbe Bëtsá joyeunayana y chents̈ana ents̈ángbioye.
29 Respondendo Pedro e os apóstolos, disseram: Importa antes obedecer a Deus que aos homens.
30 Chë Taitá, nda bëngbe bëts taitanga monjánadorana, cha tojama Jesús cháuatayenama, chë nda ts̈ëngaftanga s̈monjanóba canÿe cruciñe juajabonjëse.
30 O Deus de nossos pais ressuscitou a Jesus, ao qual vós matastes, suspendendo-o no madeiro;
31 Bëngbe Bëtsá tbontatsbaná y chabe cats̈bioica tbojë́tstbema, jtsamë́ndayama, y tbojábema ents̈angbe Unachayá y Atsebacayá, chca, Israeloca ents̈anga ngménaca chamuenójuaboma bacna soyënga imojtsamama y chca amana chamotsajbanama, y chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama.
31 sim, Deus, com a sua destra, o elevou a Príncipe e Salvador, para dar a Israel o arrependimento e remissão de pecados.
32 Bënga fsë́ntsichamo ndayá bënga ndegombre tifjinÿe Bëngbe Bëtsá chca jtsamana ca; chë Uámana Espíritnaca chë soyëngama endbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsá endbétsama chë Uámana Espíritu cháuamashëngo chë tmojtseyeunanëngbe ainaniñe jtsemándayama ca —chënga tmojánayana.
32 E nós somos testemunhas destas coisas, e bem assim o Espírito Santo, que Deus deu àqueles que lhe obedecem.
33 Chë mándayënga chca tmojanuena ora, puerte tmojanotjayaná y tmojánbos̈ena chë ichmónënga jtsëbáyama.
33 Ora, ouvindo eles isto, se enfureceram e queriam matá-los.
34 Pero chë mándayënguents̈e yojtsemna canÿe fariseo, Gamaliel ca uabainá. Chana canÿe ley abuatambayá inamna y ents̈anga puerte imnarrespetana. As cha tojantsá y tojanmandá chë ichmónënga ratotema chents̈ana jubuacnama.
34 Mas, levantando-se no sinédrio certo fariseu chamado Gamaliel, doutor da lei, acatado por todo o povo, mandou que por um pouco saíssem aqueles homens;
35 Chents̈ana chë inÿe mándayënga tojanë́yana: “Israeloca taitanga, puerte cuedado s̈mochtsebomna nts̈amo quem boyabásengaftaca s̈mochjamama.
35 e prosseguiu: Varões israelitas, acautelai-vos a respeito do que estais para fazer a estes homens.
36 Quem soyama s̈mochjenójuaboye: Ndoñe bayté quenátsmëna, Teudas tonjánbocna y cha enjánichamo canÿe uámana ents̈á canjamna ca, y mo canta patse ents̈anga cha tmojanasto. Pero chora ínÿenga cha tmontsanóba y chabe ústonënga tmontsanáshana, y chca lempe tontsanopochocá.
36 Porque, há algum tempo, levantou-se Teudas, dizendo ser alguém; ao qual se ajuntaram uns quatrocentos homens; mas ele foi morto, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos e reduzidos a nada.
37 Chents̈ana, chë ents̈anga jenábemama enjamna ora, Judas chë Galileocá tonjánbocna y tonjanma báseftanga cha chamuastama; pero chánaca ínÿenga tmontsanóba y nÿetsca chabe ústonënga tmontsanáshana.
37 Depois dele levantou-se Judas, o galileu, nos dias do recenseamento, e levou muitos após si; mas também este pereceu, e todos quantos lhe obedeciam foram dispersos.
38 Chíyeca ats̈e cbë́yana, quem boyabásenga matabáshejuana y ndocá mataborlánana. Nts̈amo chënga montsamancá, nÿe ents̈angbe juabna y nÿe chëngbe trabajo tojtsemnëse, betsco echanjopochóca.
38 Agora vos digo: Dai de mão a estes homens, e deixai-os, porque este conselho ou esta obra, caso seja dos homens, se desfará;
39 Pero chca Bëngbe Bëtsabe soye tomnëse, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye jáyënjanama. Cuedado s̈mochtsebomna, nderado mo Bëngbe Bëtsabe uayayënga s̈muatjanenobiama ca” —cha tojanë́yana.
39 mas, se é de Deus, não podereis derrotá-los; para que não sejais, porventura, achados até combatendo contra Deus.
40 Chcasna, chë ichmónëngbioye tmojánachembo, tmojtsanachebuánganja y tmojanë́yana Jesusbe uabáinaca ents̈ángbeñe ndoñe chamondëtsoyebuambná ca; y chents̈ana tmojtanabáshejuana.
40 Concordaram, pois, com ele, e tendo chamado os apóstolos, açoitaram-nos e mandaram que não falassem em nome de Jesus, e os soltaram.
41 Chora chë ichmónënga chë amëndayë́ngbents̈ana puerte oyejuayënga tmojésanbocna, er Bëngbe Bëtsá tojanalesenciá jasúfriama, chënga Jesusbiama oservénënga bétsemnayeca.
41 Retiraram-se pois da presença do sinédrio, regozijando-se de terem sido julgados dignos de sofrer afronta pelo nome de Jesus.
42 Chents̈ana, chënga cada te imojanabuatambá y Jesús, chë Uámana Uabuayaná, chë Cristo bétsemnama ents̈ángbioye imojanabuayiyná, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈e y yebnënguenáchnaca.
42 E todos os dias, no templo e de casa em casa, não cessavam de ensinar, e de anunciar a Jesus, o Cristo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 5, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.