Atos 27
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Italia ca uabaina luaroye Pablo jíchmuama tmojanenoyeuná ora, ats̈e, quem librë́s̈a uabiamnayá, cháftaca sënjána. Chora Pablo y chë inÿe utámenënga Julio ca uabainabe cucuats̈iñe tmonjánabashejuana. Julio enjamna canÿa chë Romoca bëts mandadbe soldadënguents̈a mandayá.
1 Logo que foi determinado que embarcássemos para a Itália, Paulo foi entregue com outros presos a um centurião da coorte Augusta, chamado Júlio.
2 Asna, fsënjánas̈ëngo canÿe Adramitio puebloca barcuiñe; ya chë Asioca bëts pueblëngoye juama enjétsamna. Cesarea pueblents̈ana fsënjánbocna y Aristárcnaca bë́ngaftaca enjétsemna; cha enjamna Tesalónica bëts pueblocá, Macedonia luaroca.
2 Embarcamos num navio de Adramito que devia costear as terras da Ásia, e levantamos âncora. Em nossa companhia estava Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chë inÿe yëfsana, Sidón puebloye fsënjánashjajna. Chents̈e Julio, ts̈abá mandbomná Pábloftaca enjétsemna; tbonjanlesenciá chabe amiguë́ngbioye chauabuáchama, chënga chamofjama y chamóbocuedama.
3 No dia seguinte, fazendo escala em Sidônia, Júlio, usando de bondade com Paulo, permitiu-lhe ir ver os seus amigos e prover-se do que havia de necessário.
4 Sidonocana fsënjë́ftsanbocnents̈ana, bëngbe contra corente enjétsebinÿiaye. Chíyeca, Chipre fshantsënga cats̈bioicajana, ndoñe yapa quentétsebinÿiayëjana bënga fsënjána.
4 Dali, fazendo-nos ao mar, fomos navegando perto das costas de Chipre, por nos serem contrários os ventos.
5 Cilicia y Panfilia luarënga béconana mar bejaycá fsënjánachnëngo, y Mira bëts puebloye fsënjánashjajna, Licia luaroca.
5 Tendo atravessado o mar da Cilícia e da Panfília, chegamos a Mira, cidade da Lícia.
6 Chë soldadëngbe amëndayá, canÿe Alejandría puebloca barco chents̈e tonjáninÿena, Italia luaroye yojétsaye; asna, s̈onjanamëndá chë barcuiñe jenójayiyana.
6 O centurião encontrou ali um navio de Alexandria, que rumava para a Itália, e fez-nos passar para ele.
7 Baseftaytentscuana uenana fsënjánana y pordonto fsënjanobená Gnido pueblents̈a ndirichiñe jashjanguana. Cabá bëngbe contra enjétsebinÿiaye causa, Salmón luarëjana fsënjánachnëjna, Creta fshantsënga béconana, ndoñe yapa quentétsebinÿiayëjana.
7 Por muitos dias navegamos lentamente e com dificuldade até diante de Cnido, onde o vento não nos permitiu aportar.
8 Y chca, pordonto bejaycá fsënjánana, fshantsënga béconana; chents̈ana, canÿe pueblo, Ts̈abe Puertënga ca uabáinents̈e fsënjánashjajna, Lasea ca uabaina pueblo béconana.
8 Fomos então costeando ao sul da ilha de Creta, junto ao cabo Salmona. Navegando com dificuldade ao longo da costa, chegamos afinal a um lugar, a que chamam Bons Portos, perto do qual está a cidade de Lasaia.
9 Chca, bayté tonjanochnëngo y chora chë bejaycá jama puerte resjo enjétsemna, er ya chë judiënga bayënga jobáyama te tonjanochnëngo, Bëngbe Bëtsá chëngbe bacna soyëngama cháuaperdonama, y chora chë uaftena tempo joshjanguama ya enjétsobeco.
9 Passara o tempo - já havia passado a época do jejum - e a navegação se tornava perigosa. Paulo advertiu-os:
10 Chíyeca Pablo chë ents̈anga mënts̈á tonjanabuayená: “Baconga, ats̈e s̈ontsinÿana mora puerte resjo entsemna bejaycá játama, y ndoñe ts̈abá queochátsmëna, ni chë uasmanëshangama, ni chë barcuama y bëngbiama cach ndoñe, mo nderado muanjanóbana ca.”
10 Amigos, vejo que a navegação não se fará sem perigo e sem graves danos, não somente ao navio e à sua carga, mas ainda às nossas vidas.
11 Pero chë soldadëngbe amëndayá Páblëbioye ndoñe ntjoyeunayana; más, chë barcuents̈a mandayá y chë barco nduíñbioye aíñe.
11 O centurião, porém, dava mais crédito ao piloto e ao mestre do que ao que Paulo dizia.
12 Ndoñe ts̈abá yonjamna, chë barco chora enjétsemnents̈e chë uaftena tempëntscuana jëftsemnana; chë causa, nÿa mo nÿetscanga tmonjanenoyeuná cachiñe bejaycá chents̈ana játama, nderado cuanjobenaye Fenice puebloye jashjanguama y chents̈e jëftsemnama chë uaftena tempo tojopochocantscuana. Chë pueblo Creta luaroca enjamna; y choye jamashënguamna enjamna shinÿe endbetsenatjëmbambana juachoica tsjuanoicajana y tsmanoicajana.
12 O porto era impróprio para passar o inverno, pelo que a maior parte deles foi de parecer que se retornasse ao mar, na esperança de chegar a Fenice, para passar ali o inverno, por ser esse um porto de Creta, abrigado dos ventos do sudeste e do nordeste.
13 Chents̈ana tonjanonts̈é tsmanoicana bats̈á binÿiayana, chíyeca chë ents̈anga tmonjanjuabó ya yojtsanopodena jtëtónts̈ana jama ca. As, chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y bejaycá fsënjána, Creta fshantsënga beconanëjana.
13 Soprava então brandamente o vento sul. Julgavam poder executar os seus planos. Levantaram a âncora e foram costeando de perto a ilha de Creta.
14 Pero baseftayté chents̈ana, chë fshantsëngocana tonjanonts̈é corente jabuache binÿiayana y chë barquë́shoye enjétsoshjajuana. Chë binÿia yojanabaina Nordeste binÿia ca.
14 Mas, não muito depois, veio do lado da ilha um tufão chamado Euroaquilão.
15 Chë barcna nÿe chë bínÿiëbe ponto tonjanonts̈é uayana; chë binÿia enjétsobayëjana jama ndoñe quentétsopodena causa, s̈onjanotocá nÿe nts̈amo tojtsebinÿiacá chas̈úyambama.
15 Sem poder resistir à ventania, o navio foi arrebatado e deixamo-nos arrastar.
16 Chents̈ana fsënjánachnëjna Cauda ca uabaina stëts̈oicajana, base fshantsënga mar béjayoca; chiñe ya ndoñe ts̈a jabuache quentétsebinÿiaye y pordonto fsënjanobená buyeshoicana jtabocnana chë barco enjanasjá canous̈e, ndoñe chaondëtsóndbemama.
16 Impelidos rapidamente para uma pequena ilha chamada Cauda, conseguimos, com muito esforço, recolher o batel.
17 Ya chë barquë́shoye fsëntanë́s̈ëngo orna, chë ents̈anga lazë́jangaca chë barquë́sha tmontsanabatsë́caca, más uamorochë́sha chaotsamnama. Pero chënga monjétsauatja nderado chë barco chë Sirte ca uabaina cascajuents̈e nanjetsánjua; asna, chë barcuents̈a ancla tmonjanashëbëúts̈ena, chë barco ndoñe betsco chaondëtsábonjnama, y nts̈amo enjetsanbinÿiaycá fsënjána.
17 Içaram-no e, depois, como meio de segurança, cingiram o navio com cabos. Então, temendo encalhar em Sirte, arriaram as velas e entregaram-se à mercê dos ventos.
18 Chë inÿe yëfsana y chë binÿiayana cabá jabuache enjétsemna causa, chënga tmonjanonts̈é chë barcuents̈a uasmanëshangá jtsëshbuétsets̈ana;
18 No dia seguinte, sendo a tempestade ainda mais violenta, atiraram fora a carga.
19 y unga tianoye bë́ngnaca s̈onjanotocá, cach bëngbe cucuáts̈eca, chë barcuents̈a soyënga buyeshoye jtsëts̈anana.
19 No terceiro dia, atiramos para fora com as nossas próprias mãos os acessórios do navio.
20 Baytentscuana bënga ndoñe chibiatanobená jinÿana ni shinÿe, ni estrellatémënga, ts̈a tonjétseibetata causa; y ts̈a jabuache enjétsebinÿiaye causa, bënga ya ndoñe quefstétsanobatmana chents̈ana jótsbocana.
20 Ora, não aparecendo por muitos dias nem sol nem estrelas e sendo batidos por forte tempestade, tínhamos por fim perdido toda a esperança de sermos salvos.
21 Ya bayté enjétsemna y chëntscuana tondaye saná ntjascá fsënjétsemna. Chents̈ana, Pablo bëngbe tsëntsaca tonjantsá y tonjánayana: “Baconga, ts̈abá manjamna ats̈e mas̈mënjanoyeuná y Creta luarocana ndoñe matmënjë́ftsanbocna; chca mora ndoñe mal mamojtsepasá y ndoñe nÿa nÿets̈á matmënjobuets̈e.
21 Desde muito tempo ninguém havia comido nada. Paulo levantou-se no meio deles e disse: Amigos, deveras devíeis ter-me atendido e não ter saído de Creta, e assim evitar esse perigo e essas perdas.
22 Pero mora ngménaca ndoñe matsmënëngana; masque chë barco echantsenatjëmba, ts̈ëngaftanguents̈á ndocná queochatóbana.
22 Agora, porém, vos admoesto a que tenhais coragem, pois não perecerá nenhum de vós, mas somente o navio.
23 Ibeta canÿe ángel s̈onjébëbocna; Bëngbe Bëtsá, ndabia ats̈e sëndmëna y nda sëndëservena, cha tbojichmó;
23 Esta noite apareceu-me um anjo de Deus, a quem pertenço e a quem sirvo, o qual me disse:
24 y chë ángel mënts̈á s̈onjauyana: ‘Pablo, ndoñe matauatjana; entseyta aca chë Romoca bëts mandádbioye chacotsama, y aca Bëngbe Bëtsábia cómnayeca, nÿetsca quem barcuiñe ajnënga jobanáments̈ana cha echanjatsebacá ca.’
24 Não temas, Paulo. É necessário que compareças diante de César. Deus deu-te todos os que navegam contigo.
25 Chcasna, baconga, ndoñe matauatjëngana, er ats̈e Bëngbe Bëtsábeñe corente sëntsos̈buaché y lempe nts̈amo chë ángel s̈onjauyancá echanjóbocna.
25 Por isso, amigos, coragem! Eu confio em Deus que há de acontecer como me foi dito.
26 Pero mora entseyta canÿe fshantse mar béjayiñe chas̈úshejanguama ca” —cha tonjanë́yana.
26 Vamos dar a uma ilha.
27 Canÿe ibeta, uta semana fsënjánana chents̈ana chë Adriático ca uabaina mar béjayiñe fsënjétsemna, y nÿe ínÿoye y ínÿoye chë binÿia s̈onjétsëyambaye. Y mo tsë́ntseto yojétsemna orna, chë barcuents̈a trabájayënga tmojanjuabó ya fshantse béconana imojétsemna ca.
27 Já estávamos na décima quarta noite, pelo mar Adriático, quando, pela meia-noite, os marinheiros pressentiram que estavam perto de alguma terra.
28 As chënga tmonjanmedidá ntsachets̈á chë búyeshe buatjoye inamnama y tonjanóbocna unga bnë́tsana y chnë́nguana metro; más chcoye cachiñe tmonjanmedidá y uta bnë́tsana canÿsëfta metro tonjanóbocna.
28 Então, atirando a sonda, perceberam que a profundidade era de vinte braças. Depois, um pouco mais adiante, viram que era de quinze braças.
29 Chënga monjétsauatja nderado bëts ndëts̈béngaca nanjetsánts̈ëtjiama; asna, chë barco stëts̈oicajana canta ancla buyeshoye tmonjanashëbëúts̈ena, chë barco ndoñe más chaondëtsábonjnama, y ts̈a monjétsebos̈e betsco chaobínÿnama.
29 Temendo que déssemos em algum recife, lançaram quatro âncoras da popa, esperando ansiosos que amanhecesse o dia.
30 Chëntscuana, chë barcuents̈a trabájayënga tmojánbos̈ena chents̈ana jtsachetana; chamna, chënga tmojanonts̈é chë canous̈e buyeshoye justjanguana, pero chca imojétsama, mo chë anclënga chë barco natsanoica cuaftsëstjajuancá.
30 Imediatamente, os marinheiros procuraram fugir e, sob o pretexto de largar as âncoras da proa, lançaram o bote ao mar.
31 Pero Pablo chë soye tojáninÿe, y chë soldadëngbe amëndayábioye y chë soldadë́ngbioye tonjanëná y mënts̈á tonjanë́yana: “Chë barcuents̈a trabájayënga cach quem barcuents̈e ndoñe chamonjoquedase, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye muents̈ana jótsbocama ca.”
31 Paulo disse ao centurião e aos soldados: Se estes homens não permanecerem no navio, não podereis salvar-vos.
32 As, chë soldadënga tmonjána y chë canous̈ents̈a lazëjënga tmontsantë́tsets̈e y buyeshoye chës̈e tmontsantsats̈e.
32 Os soldados cortaram, então, os cabos do bote e deixaram-no cair.
33 Enjétsebinÿana ora, Pablo nÿetscanga tonjanaimpadá ndayánaca chamosëngama, mënts̈á jáuyanëse: “Ya uta semana entsemna y ts̈ëngaftanga ni mo bats̈atema ches̈matamaná, y tondaye ches̈matsbmuananga.
33 Enquanto ia amanhecendo, Paulo encorajou a todos que comessem alguma coisa, e disse: Já faz hoje catorze dias que estais em jejum, sem comer nada.
34 Diosmanda, masque nÿe mo bats̈atémnaca s̈mochjase. Chca cmontsamna jamana ndoñe chas̈mondóbanama, er ndocná ndocá queochatspása ca.”
34 Rogo-vos que comais alguma coisa, no interesse de vossa vida, porque nem um cabelo da cabeça de alguém de vós perecerá.
35 Pablo, chca tonjánayanents̈ana, canÿe tandës̈e tonjanca y nÿetscangbe delante Bëngbe Bëtsábioye tbontanchuá. Chorna, tonjanjatá y tonjanonts̈é jasama.
35 Tendo dito isso, tomou do pão, pronunciou uma bênção na presença de todos e, depois de parti-lo, começou a comer.
36 Chents̈ana nÿetscanga tmonjanenñemó y chë́ngnaca tmonjanse.
36 Com isso, todos cobraram ânimo e puseram-se igualmente a comer.
37 (Chë barcuents̈e nÿetscanga fsënjamna uta patse y canÿsëfta bnë́tsana y chnë́nguanënga.)
37 No navio éramos ao todo duzentas e setenta e seis pessoas.
38 Nts̈amo imnabos̈cá tmonjansents̈ana, buyeshoye trigo tmontsanashaná, chca, chë barco ndoñe yapa chaondëtsautama.
38 Depois de terem comido à vontade, aliviaram o navio, atirando o trigo ao mar.
39 Ya tonjanbinÿna ora, chë barcuents̈a trabájayënga ndoñe quemëntétsetats̈ëmbo ndaye fshantse chents̈e bétsemnama, pero tmonjáninÿe chë fshantsents̈e canÿe luare jachañe, chë béjaye chë luaroye omashjuanents̈e, y chiñe canÿe chënÿañe enjamna; as chënga tmonjanjuabó jarrepárana nderado cuanjobenaye chëjana chë barco chë fshantsoye juyambana.
39 Afinal, clareou o dia. Os marinheiros não reconheceram a terra, mas viram uma enseada com uma praia, na qual tencionavam encalhar o navio, caso o pudessem.
40 Asna, chë anclents̈a lazëjënga tmontsantë́tsets̈e y chë anclënga buyeshoye tmontsanboshjuana, y chë timón, chë barco juyambama oservena soyents̈a uabatsëcnëjë́ngnaca tmontsanjafjoná. Chorna, chë barcuents̈a natsanoica niñës̈iñe ents̈ë́jua tsbanánoye tmontanë́s̈ëngo, y chë binÿia tonjanma chë barco chaonts̈é chë chënÿoye juabéconama.
40 Levantaram as âncoras e largaram ao mesmo tempo as amarras dos lemes. Desfraldaram ao vento a vela mestra e rumaram para a praia.
41 Pero chë barco canÿe luaroye tonjánashjango, y chents̈e chë béjaye catatoicajana enjetsobuá y chë barco cánÿents̈e, bëtscá cascajo buyeshiñe binÿnents̈e tontsananjo. Chë barcuents̈a natsanoica lado chë cascajuiñe entsanajuena, ndócnoye juabónjuama ntsopodencá, y chë stëts̈oica lado puerte entsanashatiyiyná y lempe entsanandbiamná, yapa binÿia causa y búyeshe chents̈e enjétsojants̈etaye causa.
41 Mas deram numa língua de terra, e o navio encalhou aí. A proa, encalhada, permanecia imóvel, ao mesmo tempo que a popa se abria com a força do mar.
42 Chora, chë soldadënga tmonjanjuabó chë utámenënga jtsëbáyana, jachbabëse chënga ndoñe chamondë́tsachetama.
42 Os soldados tencionavam matar os presos, por temerem que algum deles fugisse a nado.
43 Pero chë soldadëngbe amëndayá inabos̈e Pablo jatsbocama, y chíyeca chë soldadë́ngbioye ndoñe chenatanalesenciá chca jamana; y tojanmandá nÿetscanga chë jachbabama obenëngna natsana chë buyeshoye joshbuets̈ana tsachoye chamuashjanguama,
43 O centurião, porém, querendo salvar Paulo, impediu que o fizessem e ordenou que aqueles que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra.
44 y chë ínÿengna tablëshënguiñe o chë barcuents̈a pedazënguiñe chamoshbuets̈ama. Y chca, nÿetscanga fsënjanobená ts̈abá y ndocá ntjapasacá fshantsoye jashjanguama.
44 Os demais, uns atingiram a terra em tábuas, outros em cima dos destroços do navio. Desse modo, todos conseguiram chegar à terra, sãos e salvos.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.