Atos 27

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 Italia ca uabaina luaroye Pablo jíchmuama tmojanenoyeuná ora, ats̈e, quem librë́s̈a uabiamnayá, cháftaca sënjána. Chora Pablo y chë inÿe utámenënga Julio ca uabainabe cucuats̈iñe tmonjánabashejuana. Julio enjamna canÿa chë Romoca bëts mandadbe soldadënguents̈a mandayá.
1 E, como se determinou que navegássemos para a Itália, entregaram Paulo e alguns outros presos a um centurião por nome Júlio, da corte augusta.
2 Asna, fsënjánas̈ëngo canÿe Adramitio puebloca barcuiñe; ya chë Asioca bëts pueblëngoye juama enjétsamna. Cesarea pueblents̈ana fsënjánbocna y Aristárcnaca bë́ngaftaca enjétsemna; cha enjamna Tesalónica bëts pueblocá, Macedonia luaroca.
2 E, embarcando em um navio de Adramítio, que estava prestes a navegar em demanda dos portos pela costa da Ásia, fizemo-nos ao mar, estando conosco Aristarco, macedônio de Tessalônica.
3 Chë inÿe yëfsana, Sidón puebloye fsënjánashjajna. Chents̈e Julio, ts̈abá mandbomná Pábloftaca enjétsemna; tbonjanlesenciá chabe amiguë́ngbioye chauabuáchama, chënga chamofjama y chamóbocuedama.
3 No dia seguinte chegamos a Sidom, e Júlio, tratando Paulo com bondade, permitiu-lhe ir ver os amigos e receber deles os cuidados necessários.
4 Sidonocana fsënjë́ftsanbocnents̈ana, bëngbe contra corente enjétsebinÿiaye. Chíyeca, Chipre fshantsënga cats̈bioicajana, ndoñe yapa quentétsebinÿiayëjana bënga fsënjána.
4 Partindo dali, fomos navegando a sotavento de Chipre, porque os ventos eram contrários.
5 Cilicia y Panfilia luarënga béconana mar bejaycá fsënjánachnëngo, y Mira bëts puebloye fsënjánashjajna, Licia luaroca.
5 Tendo atravessado o mar ao longo da Cilícia e Panfília, chegamos a Mirra, na Lícia.
6 Chë soldadëngbe amëndayá, canÿe Alejandría puebloca barco chents̈e tonjáninÿena, Italia luaroye yojétsaye; asna, s̈onjanamëndá chë barcuiñe jenójayiyana.
6 Ali o centurião achou um navio de Alexandria que navegava para a Itália, e nos fez embarcar nele.
7 Baseftaytentscuana uenana fsënjánana y pordonto fsënjanobená Gnido pueblents̈a ndirichiñe jashjanguana. Cabá bëngbe contra enjétsebinÿiaye causa, Salmón luarëjana fsënjánachnëjna, Creta fshantsënga béconana, ndoñe yapa quentétsebinÿiayëjana.
7 Navegando vagarosamente por muitos dias, e havendo chegado com dificuldade defronte de Cnido, não nos permitindo o vento ir mais adiante, navegamos a sotavento de Creta, à altura de Salmone;
8 Y chca, pordonto bejaycá fsënjánana, fshantsënga béconana; chents̈ana, canÿe pueblo, Ts̈abe Puertënga ca uabáinents̈e fsënjánashjajna, Lasea ca uabaina pueblo béconana.
8 e, costeando-a com dificuldade, chegamos a um lugar chamado Bons Portos, perto do qual estava a cidade de Laséia.
9 Chca, bayté tonjanochnëngo y chora chë bejaycá jama puerte resjo enjétsemna, er ya chë judiënga bayënga jobáyama te tonjanochnëngo, Bëngbe Bëtsá chëngbe bacna soyëngama cháuaperdonama, y chora chë uaftena tempo joshjanguama ya enjétsobeco.
9 Havendo decorrido muito tempo e tendo-se tornado perigosa a navegação, porque já havia passado o jejum, Paulo os advertia,
10 Chíyeca Pablo chë ents̈anga mënts̈á tonjanabuayená: “Baconga, ats̈e s̈ontsinÿana mora puerte resjo entsemna bejaycá játama, y ndoñe ts̈abá queochátsmëna, ni chë uasmanëshangama, ni chë barcuama y bëngbiama cach ndoñe, mo nderado muanjanóbana ca.”
10 dizendo-lhes: Senhores, vejo que a viagem vai ser com avaria e muita perda não só para a carga e o navio, mas também para as nossas vidas.
11 Pero chë soldadëngbe amëndayá Páblëbioye ndoñe ntjoyeunayana; más, chë barcuents̈a mandayá y chë barco nduíñbioye aíñe.
11 Mas o centurião dava mais crédito ao piloto e ao dono do navio do que às coisas que Paulo dizia.
12 Ndoñe ts̈abá yonjamna, chë barco chora enjétsemnents̈e chë uaftena tempëntscuana jëftsemnana; chë causa, nÿa mo nÿetscanga tmonjanenoyeuná cachiñe bejaycá chents̈ana játama, nderado cuanjobenaye Fenice puebloye jashjanguama y chents̈e jëftsemnama chë uaftena tempo tojopochocantscuana. Chë pueblo Creta luaroca enjamna; y choye jamashënguamna enjamna shinÿe endbetsenatjëmbambana juachoica tsjuanoicajana y tsmanoicajana.
12 E não sendo o porto muito próprio para invernar, os mais deles foram de parecer que daí se fizessem ao mar para ver se de algum modo podiam chegar a Fênice, um porto de Creta que olha para o nordeste e para o sueste, para ali invernar.
13 Chents̈ana tonjanonts̈é tsmanoicana bats̈á binÿiayana, chíyeca chë ents̈anga tmonjanjuabó ya yojtsanopodena jtëtónts̈ana jama ca. As, chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y bejaycá fsënjána, Creta fshantsënga beconanëjana.
13 Soprando brandamente o vento sul, e supondo eles terem alcançado o que desejavam, levantaram ferro e iam costeando Creta bem de perto.
14 Pero baseftayté chents̈ana, chë fshantsëngocana tonjanonts̈é corente jabuache binÿiayana y chë barquë́shoye enjétsoshjajuana. Chë binÿia yojanabaina Nordeste binÿia ca.
14 Mas não muito depois desencadeou-se do lado da ilha um tufão de vento chamado euro-aquilão;
15 Chë barcna nÿe chë bínÿiëbe ponto tonjanonts̈é uayana; chë binÿia enjétsobayëjana jama ndoñe quentétsopodena causa, s̈onjanotocá nÿe nts̈amo tojtsebinÿiacá chas̈úyambama.
15 e, sendo arrebatado o navio e não podendo navegar contra o vento, cedemos à sua força e nos deixávamos levar.
16 Chents̈ana fsënjánachnëjna Cauda ca uabaina stëts̈oicajana, base fshantsënga mar béjayoca; chiñe ya ndoñe ts̈a jabuache quentétsebinÿiaye y pordonto fsënjanobená buyeshoicana jtabocnana chë barco enjanasjá canous̈e, ndoñe chaondëtsóndbemama.
16 Correndo a sota-vento de uma pequena ilha chamada Clauda, somente a custo pudemos segurar o batel,
17 Ya chë barquë́shoye fsëntanë́s̈ëngo orna, chë ents̈anga lazë́jangaca chë barquë́sha tmontsanabatsë́caca, más uamorochë́sha chaotsamnama. Pero chënga monjétsauatja nderado chë barco chë Sirte ca uabaina cascajuents̈e nanjetsánjua; asna, chë barcuents̈a ancla tmonjanashëbëúts̈ena, chë barco ndoñe betsco chaondëtsábonjnama, y nts̈amo enjetsanbinÿiaycá fsënjána.
17 o qual recolheram, usando então os meios disponíveis para cingir o navio; e, temendo que fossem lançados na Sirte, arriaram os aparelhos e se deixavam levar.
18 Chë inÿe yëfsana y chë binÿiayana cabá jabuache enjétsemna causa, chënga tmonjanonts̈é chë barcuents̈a uasmanëshangá jtsëshbuétsets̈ana;
18 Como fôssemos violentamente açoitados pela tempestade, no dia seguinte começaram a alijar a carga ao mar.
19 y unga tianoye bë́ngnaca s̈onjanotocá, cach bëngbe cucuáts̈eca, chë barcuents̈a soyënga buyeshoye jtsëts̈anana.
19 E ao terceiro dia, com as próprias mãos lançaram os aparelhos do navio.
20 Baytentscuana bënga ndoñe chibiatanobená jinÿana ni shinÿe, ni estrellatémënga, ts̈a tonjétseibetata causa; y ts̈a jabuache enjétsebinÿiaye causa, bënga ya ndoñe quefstétsanobatmana chents̈ana jótsbocana.
20 Não aparecendo por muitos dia nem sol nem estrelas, e sendo nós ainda batidos por grande tempestade, fugiu-nos afinal toda a esperança de sermos salvos.
21 Ya bayté enjétsemna y chëntscuana tondaye saná ntjascá fsënjétsemna. Chents̈ana, Pablo bëngbe tsëntsaca tonjantsá y tonjánayana: “Baconga, ts̈abá manjamna ats̈e mas̈mënjanoyeuná y Creta luarocana ndoñe matmënjë́ftsanbocna; chca mora ndoñe mal mamojtsepasá y ndoñe nÿa nÿets̈á matmënjobuets̈e.
21 Havendo eles estado muito tempo sem comer, Paulo, pondo-se em pé no meio deles, disse: Senhores, devíeis ter-me ouvido e não ter partido de Creta, para evitar esta avaria e perda.
22 Pero mora ngménaca ndoñe matsmënëngana; masque chë barco echantsenatjëmba, ts̈ëngaftanguents̈á ndocná queochatóbana.
22 E agora vos exorto a que tenhais bom ânimo, pois não se perderá vida alguma entre vós, mas somente o navio.
23 Ibeta canÿe ángel s̈onjébëbocna; Bëngbe Bëtsá, ndabia ats̈e sëndmëna y nda sëndëservena, cha tbojichmó;
23 Porque esta noite me apareceu um anjo do Deus de quem eu sou e a quem sirvo,
24 y chë ángel mënts̈á s̈onjauyana: ‘Pablo, ndoñe matauatjana; entseyta aca chë Romoca bëts mandádbioye chacotsama, y aca Bëngbe Bëtsábia cómnayeca, nÿetsca quem barcuiñe ajnënga jobanáments̈ana cha echanjatsebacá ca.’
24 dizendo: Não temas, Paulo, importa que compareças perante César, e eis que Deus te deu todos os que navegam contigo.
25 Chcasna, baconga, ndoñe matauatjëngana, er ats̈e Bëngbe Bëtsábeñe corente sëntsos̈buaché y lempe nts̈amo chë ángel s̈onjauyancá echanjóbocna.
25 Portanto, senhores, tende bom ânimo; pois creio em Deus que há de suceder assim como me foi dito.
26 Pero mora entseyta canÿe fshantse mar béjayiñe chas̈úshejanguama ca” —cha tonjanë́yana.
26 Contudo é necessário irmos dar em alguma ilha.
27 Canÿe ibeta, uta semana fsënjánana chents̈ana chë Adriático ca uabaina mar béjayiñe fsënjétsemna, y nÿe ínÿoye y ínÿoye chë binÿia s̈onjétsëyambaye. Y mo tsë́ntseto yojétsemna orna, chë barcuents̈a trabájayënga tmojanjuabó ya fshantse béconana imojétsemna ca.
27 Quando chegou a décima quarta noite, sendo nós ainda impelidos pela tempestade no mar de Ádria, pela meia-noite, suspeitaram os marinheiros a proximidade de terra;
28 As chënga tmonjanmedidá ntsachets̈á chë búyeshe buatjoye inamnama y tonjanóbocna unga bnë́tsana y chnë́nguana metro; más chcoye cachiñe tmonjanmedidá y uta bnë́tsana canÿsëfta metro tonjanóbocna.
28 e lançando a sonda, acharam vinte braças; passando um pouco mais adiante, e tornando a lançar a sonda, acharam quinze braças.
29 Chënga monjétsauatja nderado bëts ndëts̈béngaca nanjetsánts̈ëtjiama; asna, chë barco stëts̈oicajana canta ancla buyeshoye tmonjanashëbëúts̈ena, chë barco ndoñe más chaondëtsábonjnama, y ts̈a monjétsebos̈e betsco chaobínÿnama.
29 Ora, temendo irmos dar em rochedos, lançaram da popa quatro âncoras, e esperaram ansiosos que amanhecesse.
30 Chëntscuana, chë barcuents̈a trabájayënga tmojánbos̈ena chents̈ana jtsachetana; chamna, chënga tmojanonts̈é chë canous̈e buyeshoye justjanguana, pero chca imojétsama, mo chë anclënga chë barco natsanoica cuaftsëstjajuancá.
30 Procurando, entrementes, os marinheiros fugir do navio, e tendo arriado o batel ao mar sob pretexto de irem lançar âncoras pela proa,
31 Pero Pablo chë soye tojáninÿe, y chë soldadëngbe amëndayábioye y chë soldadë́ngbioye tonjanëná y mënts̈á tonjanë́yana: “Chë barcuents̈a trabájayënga cach quem barcuents̈e ndoñe chamonjoquedase, ts̈ëngaftanga ndoñe ques̈mochatobenaye muents̈ana jótsbocama ca.”
31 disse Paulo ao centurião e aos soldados: Se estes não ficarem no navio, não podereis salvar-vos.
32 As, chë soldadënga tmonjána y chë canous̈ents̈a lazëjënga tmontsantë́tsets̈e y buyeshoye chës̈e tmontsantsats̈e.
32 Então os soldados cortaram os cabos do batel e o deixaram cair.
33 Enjétsebinÿana ora, Pablo nÿetscanga tonjanaimpadá ndayánaca chamosëngama, mënts̈á jáuyanëse: “Ya uta semana entsemna y ts̈ëngaftanga ni mo bats̈atema ches̈matamaná, y tondaye ches̈matsbmuananga.
33 Enquanto amanhecia, Paulo rogava a todos que comessem alguma coisa, dizendo: É já hoje o décimo quarto dia que esperais e permaneceis em jejum, não havendo provado coisa alguma.
34 Diosmanda, masque nÿe mo bats̈atémnaca s̈mochjase. Chca cmontsamna jamana ndoñe chas̈mondóbanama, er ndocná ndocá queochatspása ca.”
34 Rogo-vos, portanto, que comais alguma coisa, porque disso depende a vossa segurança; porque nem um cabelo cairá da cabeça de qualquer de vós.
35 Pablo, chca tonjánayanents̈ana, canÿe tandës̈e tonjanca y nÿetscangbe delante Bëngbe Bëtsábioye tbontanchuá. Chorna, tonjanjatá y tonjanonts̈é jasama.
35 E, havendo dito isto, tomou o pão, deu graças a Deus na presença de todos e, partindo-o começou a comer.
36 Chents̈ana nÿetscanga tmonjanenñemó y chë́ngnaca tmonjanse.
36 Então todos cobraram ânimo e se puseram também a comer.
37 (Chë barcuents̈e nÿetscanga fsënjamna uta patse y canÿsëfta bnë́tsana y chnë́nguanënga.)
37 Éramos ao todo no navio duzentas e setenta e seis almas.
38 Nts̈amo imnabos̈cá tmonjansents̈ana, buyeshoye trigo tmontsanashaná, chca, chë barco ndoñe yapa chaondëtsautama.
38 Depois de saciados com a comida, começaram a aliviar o navio, alijando o trigo no mar.
39 Ya tonjanbinÿna ora, chë barcuents̈a trabájayënga ndoñe quemëntétsetats̈ëmbo ndaye fshantse chents̈e bétsemnama, pero tmonjáninÿe chë fshantsents̈e canÿe luare jachañe, chë béjaye chë luaroye omashjuanents̈e, y chiñe canÿe chënÿañe enjamna; as chënga tmonjanjuabó jarrepárana nderado cuanjobenaye chëjana chë barco chë fshantsoye juyambana.
39 Quando amanheceu, não reconheciam a terra; divisavam, porém, uma enseada com uma praia, e consultavam se poderiam nela encalhar o navio.
40 Asna, chë anclents̈a lazëjënga tmontsantë́tsets̈e y chë anclënga buyeshoye tmontsanboshjuana, y chë timón, chë barco juyambama oservena soyents̈a uabatsëcnëjë́ngnaca tmontsanjafjoná. Chorna, chë barcuents̈a natsanoica niñës̈iñe ents̈ë́jua tsbanánoye tmontanë́s̈ëngo, y chë binÿia tonjanma chë barco chaonts̈é chë chënÿoye juabéconama.
40 Soltando as âncoras, deixaram-nas no mar, largando ao mesmo tempo as amarras do leme; e, içando ao vento a vela da proa, dirigiram-se para a praia.
41 Pero chë barco canÿe luaroye tonjánashjango, y chents̈e chë béjaye catatoicajana enjetsobuá y chë barco cánÿents̈e, bëtscá cascajo buyeshiñe binÿnents̈e tontsananjo. Chë barcuents̈a natsanoica lado chë cascajuiñe entsanajuena, ndócnoye juabónjuama ntsopodencá, y chë stëts̈oica lado puerte entsanashatiyiyná y lempe entsanandbiamná, yapa binÿia causa y búyeshe chents̈e enjétsojants̈etaye causa.
41 Dando, porém, num lugar onde duas correntes se encontravam, encalharam o navio; e a proa, encravando-se, ficou imóvel, mas a popa se desfazia com a força das ondas.
42 Chora, chë soldadënga tmonjanjuabó chë utámenënga jtsëbáyana, jachbabëse chënga ndoñe chamondë́tsachetama.
42 Então o parecer dos soldados era que matassem os presos para que nenhum deles fugisse, escapando a nado.
43 Pero chë soldadëngbe amëndayá inabos̈e Pablo jatsbocama, y chíyeca chë soldadë́ngbioye ndoñe chenatanalesenciá chca jamana; y tojanmandá nÿetscanga chë jachbabama obenëngna natsana chë buyeshoye joshbuets̈ana tsachoye chamuashjanguama,
43 Mas o centurião, querendo salvar a Paulo, estorvou-lhes este intento; e mandou que os que pudessem nadar fossem os primeiros a lançar-se ao mar e alcançar a terra;
44 y chë ínÿengna tablëshënguiñe o chë barcuents̈a pedazënguiñe chamoshbuets̈ama. Y chca, nÿetscanga fsënjanobená ts̈abá y ndocá ntjapasacá fshantsoye jashjanguama.
44 e que os demais se salvassem, uns em tábuas e outros em quaisquer destroços do navio. Assim chegaram todos à terra salvos.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 27, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.