Atos 26
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Chents̈ana, Agripa Páblëbioye tbojaniyana: —Jóyebuambayama contselesenciana, cach aca chacuenë́uyanama ca.
1 Então Agripa disse a Paulo: “Você pode falar em sua defesa”. Paulo fez um sinal com a mão e começou sua defesa:
2 —Ats̈e ndegombre sëntsoyejuá mora chjobenaye acbe delante jóyebuambayama, uámana rey Agripa, chca, ats̈e jenë́uyanama nÿetsca soyëngama nts̈amo judiënga ats̈be contra montsichámuama;
2 “Rei Agripa, considero-me feliz de ter hoje a oportunidade de lhe apresentar minha defesa contra todas as acusações feitas pelos líderes judeus,
3 y más sëntsoyejuá, taitá conduábuatmama lempe nts̈amo judiënga monduamancá y condë́tats̈ëmbo chë judiënga ndayama imuenoboyebuambnama. Chcasna, Diosmanda uantádoca s̈motsoyeuná.
3 pois sei que conhece bem todos os costumes e controvérsias dos judeus. Portanto, peço que me ouça com paciência.
4 “Nÿetsca judiënga mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e tempscana chë́ngbeñe tsiyenama, bobontse sënjamna orscana, ats̈e sënjanonÿná luarents̈e y Jerusalenents̈e.
4 “Como os líderes judeus sabem muito bem, recebi educação judaica completa desde a infância entre meu povo e depois em Jerusalém.
5 Chë́ngnaca mondë́tats̈ëmbo y montsobena jayanana, chënga tmojtsebos̈ëse, chca ndegombre yomnama; ats̈e nÿets tempo fariseucá vida së́ndbomna, y chë fariseunga mondoyena más soyënga jtsamëse chë judiëngbe leyë́ngaca chë inÿe judiëngbiama.
5 Também sabem, e talvez estejam dispostos a confirmar, que vivi como fariseu, a seita mais rígida de nossa religião.
6 Y mora, nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá, chë obanënga jtayenama cha yochjamama puerte jtsos̈buáchiyëse ats̈e obatmana causa, s̈mojuánatse ats̈be contra jayanama.
6 Agora estou sendo julgado por causa de minha esperança no cumprimento da promessa feita por Deus a nossos antepassados.
7 Bëngbe bnë́tsana uta Israeloca bëts pamíllanga mondobátmana chë s̈buachenana soye chëngbiama chaóshjanguama y chíyeca, cada te bnëté y ibeta chënga Bëngbe Bëtsá mondadorana y mondëservena. Y ats̈e cach soyama obatmana causa, bëts rey Agripa, judiënga mora ats̈be contra montsabíchamo.
7 De fato, é por isso que as doze tribos de Israel adoram a Deus fervorosamente, dia e noite, e compartilham da mesma esperança que eu. E, no entanto, ó rei, acusam-me por causa dessa esperança!
8 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga judiënga s̈mojtsichamo, chë obanënga chámuatayenama Bëngbe Bëtsá yochjamama jtsos̈buáchiyama ndoñe s̈montsobena ca?
8 Por que lhes parece tão incrível que Deus ressuscite os mortos?
9 “Y cach áts̈naca sënjanjuabná ats̈e s̈ojamna lempe nts̈amo stjobenacá jamana, Jesús chë Nazaretocábeñe os̈buáchiyënga corente chamosufrima,
9 “Eu costumava pensar que era minha obrigação empenhar-me em me opor ao nome de Jesus, o nazareno.
10 y chca Jerusalenents̈e ats̈e sënjanma. Chë bachnangbe amë́ndayënga mando s̈monjanats̈etá, y chca, banga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga cárceloye sënjanëtame; y jtsëbáyama ca chëngbiama montsanichamo ora, áts̈naca aíñe chca chamoma ca sënjánichamo.
10 Foi exatamente o que fiz em Jerusalém. Com autorização dos principais sacerdotes, fui responsável pela prisão de muitos dentre o povo santo. E eu votava contra eles quando eram condenados à morte.
11 Y ba soye, chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache jabuache chënga sënjanatsets̈ená, chënga Jesucristo ústonana chamotsajbanama, y chë́ngaftaca ts̈a etonaná sënjétsemna causa, chë inÿe luarëngoca bëts pueblënguenáchnaca chënga sënjanë́camena.”
11 Muitas vezes providenciei que fossem castigados nas sinagogas, a fim de obrigá-los a blasfemar. Eu me opunha a eles com tanta violência que os perseguia até em cidades estrangeiras.
12 “Y cachcá jamama canÿe te Damascoye sënjétsaye; chë bachnangbe amë́ndayënga uabemanëchangá s̈monjanënts̈abuaché chca jamama y, cachënga choye s̈monjanichmó.
12 “Certo dia, numa dessas missões, dirigia-me a Damasco, autorizado e incumbido pelos principais sacerdotes.
13 Pero, uámana rey, chë benachëjana mo nÿetsto ora, sënjáninÿe canÿe bëts tcuinÿe celocana, shinÿama corente más enjétsebinÿnaye, y ats̈e y chë áts̈eftaca ajnëngbe shë́conana corente enjétsebuashinÿinÿana.
13 Por volta do meio-dia, ó rei, ainda a caminho, uma luz do céu, mais intensa que o sol, brilhou sobre mim e meus companheiros.
14 Nÿetscanga fsënjánshajaye y ats̈e sënjanuena canÿe oyebuambnayana, hebreo biyañe, mënts̈á s̈onjétsatsaye: ‘Saulo, Saulo, ¿ndáyeca chca s̈cojtsacmena ca? Cach aca bacá contsenabomá, ats̈be ents̈anga chamosufrima tcojtsama ora, mo uacná ngmëche niñëfjiñe cha tojtsoscunjná orcá, cachá jenótsets̈enana ca.’
14 Todos nós caímos no chão, e eu ouvi uma voz que me dizia em aramaico: ‘Saulo, Saulo, por que você me persegue? Não adianta lutar contra minha vontade’.
15 As ats̈e sënjánayana: ‘¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?’ Y chë Utabná s̈onjanjuá: ‘Ats̈e sëndmëna Jesús, y aca condama ats̈be ents̈anga chamosufrima ca.
15 “‘Quem és tu, Senhor?’, perguntei. “E o Senhor respondeu: ‘Sou Jesus, a quem você persegue.
16 Pero matëtsbaná y matëtsá. Ats̈e cbonjébëbocna jinÿinÿiyama aca tcbojuábuayanama ats̈e s̈cochjasérviama, y chacotsetats̈ëmbuama y ents̈anga chacuacuntama, mora tconjinÿe soyama y más chcoye ats̈biama cbochanjinÿinÿiye soyëngámnaca.
16 Agora levante-se, pois eu apareci para nomeá-lo meu servo e minha testemunha. Conte o que viu e o que eu lhe mostrarei no futuro.
17 Ats̈e chanjama judiënga y ndoñe judiënga tondaye chacmondëborlama; y morna, ndoñe judië́ngbioye cbontsichamná,
17 E eu o livrarei tanto de seu povo como dos gentios. Sim, eu o envio aos gentios
18 chënga ats̈be soyëngama josértama aca chacomama. Chca, chënga bacna juabnënga ndoñe chamondë́tsebomna, mo ibetiñe cuaftsemnëngcá, sinó mo binÿniñcá chamotsemna áts̈eftaca, ats̈e chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá. Satanasbe cucuats̈iñe ndoñe chamondë́tsemnama, sinó Bëngbe Bëtsabe obenánaca chamotsiyenama; chënga áts̈beñe chamotsos̈buáchema, y chca, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama y chënga chamotsebomnama canÿe luare ents̈ángaftaca, chë ndë́muanÿengbioye Bëngbe Bëtsá ts̈abe ents̈anga y chabe ents̈anga tojábiama, chënga áts̈beñe betsos̈buáchiyama ca’ ” —cha s̈onjaniyana.
18 para abrir os olhos deles a fim de que se voltem das trevas para a luz, e do poder de Satanás para Deus. Então receberão o perdão dos pecados e a herança entre o povo de Deus, separado pela fé em mim’.
19 “Chcasna, bëts rey Agripa, ats̈e sënjanma chë mo otjenayoquëcá sënjáninÿe ora nts̈amo Cristo s̈onjaniyancá;
19 “Portanto, rei Agripa, obedeci à visão celestial.
20 y natsana, Damascoca ents̈anga chë ts̈abe noticiëngama sënjanabuayená; chents̈ana, Jerusalenoquënga y nÿetsca chë Judea luaroquënga y ndoñe judië́ngnaca; chënga sënjánaimpadana bacna soyënga amama ngménaca chamuatenójuaboma, chca amana chamuajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache chámuatishachama, y soyënga chamotsama jinÿinÿiyama chca ndegombre tmojanmama.
20 Anunciei a mensagem primeiro em Damasco, depois em Jerusalém e em toda a Judeia, e também aos gentios, dizendo que todos devem arrepender-se, voltar-se para Deus e mostrar, por meio de suas boas obras, que mudaram de rumo.
21 Chca sënjánama causa, judiënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca s̈monjanishache y tmonjánbos̈ena ats̈e jtsóbana.
21 Alguns judeus me prenderam no templo por anunciar essa mensagem e tentaram me matar.
22 Pero Bëngbe Bëtsá sempre s̈onduájabuachana, y chca, cada te më́ntscoñama, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabiama sëndabuayiyná, uámanëngbioye y nduámanëngbioynaca; nÿe nts̈amo Moisés y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, nts̈amo yochjopásama ats̈e sëndoyebuambná; inÿets̈á ndoñe.
22 Mas Deus tem me protegido até este momento, para que eu dê testemunho a todos, dos mais simples até os mais importantes. Não ensino nada além daquilo que os profetas e Moisés disseram que haveria de acontecer,
23 Chënga tmonjánayana: ‘Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo jóbanama bontsemna; pero chaojóbanents̈ana, cha chë natsaná echántsemna obanënguents̈ana jtayenama, y cha judië́ngbioye y ndoñe judië́ngbioye echanjabuayená, y chca, chënga mochántsetats̈ëmbo nÿetscanga chábeñe tmojtsos̈buáchenga atsebácanënga mochtsemnama ca.’ ”
23 que o Cristo sofreria e seria o primeiro a ressuscitar dos mortos e, desse modo, anunciaria a luz de Deus tanto aos judeus como aos gentios”.
24 Pablo, cachá jenë́uyanama chë soyënga tojánayana ora, Festo mënts̈á tojanáyebuachena: —¡Pablo, opá cojtsóbema! Yapa ualíaye causa, opá tcojtsóbema ca.
24 De repente, Festo gritou: “Paulo, você está louco! O excesso de estudo o fez perder o juízo!”.
25 Pero Pablo tbojanjuá: —Opá ndoñe quetsátsmëna, bëts uámana Festo; inÿets̈á entsemna; ats̈e sëntsoyebuambná nÿets juábnaca, y ndegombre soyënga.
25 Mas Paulo respondeu: “Não estou louco, excelentíssimo Festo. Digo a mais sensata verdade,
26 Chents̈e rey Agripa entsuenana, y cha puerte ts̈abá chë soyëngama endë́tats̈ëmbo, chíyeca, tondayama ntjatauatjcá, ats̈e chabe delante sëntsoyebuambná; ats̈e corente sëndë́tats̈ëmbo chánaca chë soyëngama yotats̈ëmbuama, er ndayá Jesús tojanmcá, ndoñe tonjopasá ndaye iytë́mena chaboye.
26 e o rei Agripa sabe dessas coisas. Expresso-me com ousadia porque tenho certeza de que esses acontecimentos são todos de conhecimento dele, pois não se passaram em algum canto escondido.
27 Bëts rey Agripa, ¿Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojánayana soyënguiñe aca quecos̈buaché? Ats̈e së́ntsetats̈ëmbo aíñe chiñe cos̈buáchema ca —Pablo tbojaniyana.
27 Rei Agripa, o senhor crê nos profetas? Eu sei que sim”.
28 Chora Agripa tbojanjuá: —Bats̈atema más y mas̈cjayënjaná Jesucristbe ustoná ats̈e jóbemama ca.
28 Então Agripa o interrompeu: “Você acredita que pode me convencer a tornar-me cristão em tão pouco tempo?”.
29 As Pablo tojánayana: —Nÿe bats̈atema más o bëtscama más, ats̈e Bëngbe Bëtsá së́ntseimpadana, ndoñe nÿe bëndatbe barie, sinó nÿetscanga chë mora s̈mojtsuenanënga, ats̈cá Cristbe ústonënga chas̈mobiamama, pero utámenënga ndoñe chamondë́tsemna, nts̈amo mora ats̈e sëntsemncá ca.
29 Paulo respondeu: “Em pouco ou em muito tempo, peço a Deus que tanto o senhor como os demais aqui presentes se tornem como eu, exceto por estas correntes”.
30 Chorna, chë rey, chë mandado, Berenice y chë chë́ngaftaca imojantbiámanënga tmojantsbaná,
30 Então o rei, o governador, Berenice e todos os outros se levantaram e se retiraram.
31 y luaroye tmojána chë soyama jencuéntama. Mënts̈á imojtsichamo: —Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama jóbanama chabotsemnama, ni mo utamená jtsemnama ndoñe quebnátsmëna ca.
31 Enquanto saíam, conversavam entre si e concordaram: “Esse homem não fez nada que mereça morte ou prisão”.
32 Y Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Chë Romoca bëts mandado, quem chabe soyama cháuayanama cachá ndoñe matënjábos̈enëse, bënga matmënjobená quem boyabása jëtsboshjonama ca.
32 E Agripa disse a Festo: “Ele poderia ser posto em liberdade se não tivesse apelado a César”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.