Atos 26

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA

Sair da comparação
ARA Almeida Revista e Atualizada 1993
1 Chents̈ana, Agripa Páblëbioye tbojaniyana: —Jóyebuambayama contselesenciana, cach aca chacuenë́uyanama ca.
1 A seguir, Agripa, dirigindo-se a Paulo, disse: É permitido que uses da palavra em tua defesa. Então, Paulo, estendendo a mão, passou a defender-se nestes termos:
2 —Ats̈e ndegombre sëntsoyejuá mora chjobenaye acbe delante jóyebuambayama, uámana rey Agripa, chca, ats̈e jenë́uyanama nÿetsca soyëngama nts̈amo judiënga ats̈be contra montsichámuama;
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, pelo privilégio de, hoje, na tua presença, poder produzir a minha defesa de todas as acusações feitas contra mim pelos judeus;
3 y más sëntsoyejuá, taitá conduábuatmama lempe nts̈amo judiënga monduamancá y condë́tats̈ëmbo chë judiënga ndayama imuenoboyebuambnama. Chcasna, Diosmanda uantádoca s̈motsoyeuná.
3 mormente porque és versado em todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso, eu te peço que me ouças com paciência.
4 “Nÿetsca judiënga mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e tempscana chë́ngbeñe tsiyenama, bobontse sënjamna orscana, ats̈e sënjanonÿná luarents̈e y Jerusalenents̈e.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre o meu povo e em Jerusalém, todos os judeus a conhecem;
5 Chë́ngnaca mondë́tats̈ëmbo y montsobena jayanana, chënga tmojtsebos̈ëse, chca ndegombre yomnama; ats̈e nÿets tempo fariseucá vida së́ndbomna, y chë fariseunga mondoyena más soyënga jtsamëse chë judiëngbe leyë́ngaca chë inÿe judiëngbiama.
5 pois, na verdade, eu era conhecido deles desde o princípio, se assim o quiserem testemunhar, porque vivi fariseu conforme a seita mais severa da nossa religião.
6 Y mora, nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá, chë obanënga jtayenama cha yochjamama puerte jtsos̈buáchiyëse ats̈e obatmana causa, s̈mojuánatse ats̈be contra jayanama.
6 E, agora, estou sendo julgado por causa da esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais,
7 Bëngbe bnë́tsana uta Israeloca bëts pamíllanga mondobátmana chë s̈buachenana soye chëngbiama chaóshjanguama y chíyeca, cada te bnëté y ibeta chënga Bëngbe Bëtsá mondadorana y mondëservena. Y ats̈e cach soyama obatmana causa, bëts rey Agripa, judiënga mora ats̈be contra montsabíchamo.
7 a qual as nossas doze tribos, servindo a Deus fervorosamente de noite e de dia, almejam alcançar; é no tocante a esta esperança, ó rei, que eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga judiënga s̈mojtsichamo, chë obanënga chámuatayenama Bëngbe Bëtsá yochjamama jtsos̈buáchiyama ndoñe s̈montsobena ca?
8 Por que se julga incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Y cach áts̈naca sënjanjuabná ats̈e s̈ojamna lempe nts̈amo stjobenacá jamana, Jesús chë Nazaretocábeñe os̈buáchiyënga corente chamosufrima,
9 Na verdade, a mim me parecia que muitas coisas devia eu praticar contra o nome de Jesus, o Nazareno;
10 y chca Jerusalenents̈e ats̈e sënjanma. Chë bachnangbe amë́ndayënga mando s̈monjanats̈etá, y chca, banga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga cárceloye sënjanëtame; y jtsëbáyama ca chëngbiama montsanichamo ora, áts̈naca aíñe chca chamoma ca sënjánichamo.
10 e assim procedi em Jerusalém. Havendo eu recebido autorização dos principais sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e contra estes dava o meu voto, quando os matavam.
11 Y ba soye, chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache jabuache chënga sënjanatsets̈ená, chënga Jesucristo ústonana chamotsajbanama, y chë́ngaftaca ts̈a etonaná sënjétsemna causa, chë inÿe luarëngoca bëts pueblënguenáchnaca chënga sënjanë́camena.”
11 Muitas vezes, os castiguei por todas as sinagogas, obrigando-os até a blasfemar. E, demasiadamente enfurecido contra eles, mesmo por cidades estranhas os perseguia.
12 “Y cachcá jamama canÿe te Damascoye sënjétsaye; chë bachnangbe amë́ndayënga uabemanëchangá s̈monjanënts̈abuaché chca jamama y, cachënga choye s̈monjanichmó.
12 Com estes intuitos, parti para Damasco, levando autorização dos principais sacerdotes e por eles comissionado.
13 Pero, uámana rey, chë benachëjana mo nÿetsto ora, sënjáninÿe canÿe bëts tcuinÿe celocana, shinÿama corente más enjétsebinÿnaye, y ats̈e y chë áts̈eftaca ajnëngbe shë́conana corente enjétsebuashinÿinÿana.
13 Ao meio-dia, ó rei, indo eu caminho fora, vi uma luz no céu, mais resplandecente que o sol, que brilhou ao redor de mim e dos que iam comigo.
14 Nÿetscanga fsënjánshajaye y ats̈e sënjanuena canÿe oyebuambnayana, hebreo biyañe, mënts̈á s̈onjétsatsaye: ‘Saulo, Saulo, ¿ndáyeca chca s̈cojtsacmena ca? Cach aca bacá contsenabomá, ats̈be ents̈anga chamosufrima tcojtsama ora, mo uacná ngmëche niñëfjiñe cha tojtsoscunjná orcá, cachá jenótsets̈enana ca.’
14 E, caindo todos nós por terra, ouvi uma voz que me falava em língua hebraica: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa é recalcitrares contra os aguilhões.
15 As ats̈e sënjánayana: ‘¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?’ Y chë Utabná s̈onjanjuá: ‘Ats̈e sëndmëna Jesús, y aca condama ats̈be ents̈anga chamosufrima ca.
15 Então, eu perguntei: Quem és tu, Senhor? Ao que o Senhor respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues.
16 Pero matëtsbaná y matëtsá. Ats̈e cbonjébëbocna jinÿinÿiyama aca tcbojuábuayanama ats̈e s̈cochjasérviama, y chacotsetats̈ëmbuama y ents̈anga chacuacuntama, mora tconjinÿe soyama y más chcoye ats̈biama cbochanjinÿinÿiye soyëngámnaca.
16 Mas levanta-te e firma-te sobre teus pés, porque por isto te apareci, para te constituir ministro e testemunha, tanto das coisas em que me viste como daquelas pelas quais te aparecerei ainda,
17 Ats̈e chanjama judiënga y ndoñe judiënga tondaye chacmondëborlama; y morna, ndoñe judië́ngbioye cbontsichamná,
17 livrando-te do povo e dos gentios, para os quais eu te envio,
18 chënga ats̈be soyëngama josértama aca chacomama. Chca, chënga bacna juabnënga ndoñe chamondë́tsebomna, mo ibetiñe cuaftsemnëngcá, sinó mo binÿniñcá chamotsemna áts̈eftaca, ats̈e chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá. Satanasbe cucuats̈iñe ndoñe chamondë́tsemnama, sinó Bëngbe Bëtsabe obenánaca chamotsiyenama; chënga áts̈beñe chamotsos̈buáchema, y chca, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama y chënga chamotsebomnama canÿe luare ents̈ángaftaca, chë ndë́muanÿengbioye Bëngbe Bëtsá ts̈abe ents̈anga y chabe ents̈anga tojábiama, chënga áts̈beñe betsos̈buáchiyama ca’ ” —cha s̈onjaniyana.
18 para lhes abrires os olhos e os converteres das trevas para a luz e da potestade de Satanás para Deus, a fim de que recebam eles remissão de pecados e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Chcasna, bëts rey Agripa, ats̈e sënjanma chë mo otjenayoquëcá sënjáninÿe ora nts̈amo Cristo s̈onjaniyancá;
19 Pelo que, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial,
20 y natsana, Damascoca ents̈anga chë ts̈abe noticiëngama sënjanabuayená; chents̈ana, Jerusalenoquënga y nÿetsca chë Judea luaroquënga y ndoñe judië́ngnaca; chënga sënjánaimpadana bacna soyënga amama ngménaca chamuatenójuaboma, chca amana chamuajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache chámuatishachama, y soyënga chamotsama jinÿinÿiyama chca ndegombre tmojanmama.
20 mas anunciei primeiramente aos de Damasco e em Jerusalém, por toda a região da Judeia, e aos gentios, que se arrependessem e se convertessem a Deus, praticando obras dignas de arrependimento.
21 Chca sënjánama causa, judiënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca s̈monjanishache y tmonjánbos̈ena ats̈e jtsóbana.
21 Por causa disto, alguns judeus me prenderam, estando eu no templo, e tentaram matar-me.
22 Pero Bëngbe Bëtsá sempre s̈onduájabuachana, y chca, cada te më́ntscoñama, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabiama sëndabuayiyná, uámanëngbioye y nduámanëngbioynaca; nÿe nts̈amo Moisés y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, nts̈amo yochjopásama ats̈e sëndoyebuambná; inÿets̈á ndoñe.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, permaneço até ao dia de hoje, dando testemunho, tanto a pequenos como a grandes, nada dizendo, senão o que os profetas e Moisés disseram haver de acontecer,
23 Chënga tmonjánayana: ‘Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo jóbanama bontsemna; pero chaojóbanents̈ana, cha chë natsaná echántsemna obanënguents̈ana jtayenama, y cha judië́ngbioye y ndoñe judië́ngbioye echanjabuayená, y chca, chënga mochántsetats̈ëmbo nÿetscanga chábeñe tmojtsos̈buáchenga atsebácanënga mochtsemnama ca.’ ”
23 isto é, que o Cristo devia padecer e, sendo o primeiro da ressurreição dos mortos, anunciaria a luz ao povo e aos gentios.
24 Pablo, cachá jenë́uyanama chë soyënga tojánayana ora, Festo mënts̈á tojanáyebuachena: —¡Pablo, opá cojtsóbema! Yapa ualíaye causa, opá tcojtsóbema ca.
24 Dizendo ele estas coisas em sua defesa, Festo o interrompeu em alta voz: Estás louco, Paulo! As muitas letras te fazem delirar!
25 Pero Pablo tbojanjuá: —Opá ndoñe quetsátsmëna, bëts uámana Festo; inÿets̈á entsemna; ats̈e sëntsoyebuambná nÿets juábnaca, y ndegombre soyënga.
25 Paulo, porém, respondeu: Não estou louco, ó excelentíssimo Festo! Pelo contrário, digo palavras de verdade e de bom senso.
26 Chents̈e rey Agripa entsuenana, y cha puerte ts̈abá chë soyëngama endë́tats̈ëmbo, chíyeca, tondayama ntjatauatjcá, ats̈e chabe delante sëntsoyebuambná; ats̈e corente sëndë́tats̈ëmbo chánaca chë soyëngama yotats̈ëmbuama, er ndayá Jesús tojanmcá, ndoñe tonjopasá ndaye iytë́mena chaboye.
26 Porque tudo isto é do conhecimento do rei, a quem me dirijo com franqueza, pois estou persuadido de que nenhuma destas coisas lhe é oculta; porquanto nada se passou em algum lugar escondido.
27 Bëts rey Agripa, ¿Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojánayana soyënguiñe aca quecos̈buaché? Ats̈e së́ntsetats̈ëmbo aíñe chiñe cos̈buáchema ca —Pablo tbojaniyana.
27 Acreditas, ó rei Agripa, nos profetas? Bem sei que acreditas.
28 Chora Agripa tbojanjuá: —Bats̈atema más y mas̈cjayënjaná Jesucristbe ustoná ats̈e jóbemama ca.
28 Então, Agripa se dirigiu a Paulo e disse: Por pouco me persuades a me fazer cristão.
29 As Pablo tojánayana: —Nÿe bats̈atema más o bëtscama más, ats̈e Bëngbe Bëtsá së́ntseimpadana, ndoñe nÿe bëndatbe barie, sinó nÿetscanga chë mora s̈mojtsuenanënga, ats̈cá Cristbe ústonënga chas̈mobiamama, pero utámenënga ndoñe chamondë́tsemna, nts̈amo mora ats̈e sëntsemncá ca.
29 Paulo respondeu: Assim Deus permitisse que, por pouco ou por muito, não apenas tu, ó rei, porém todos os que hoje me ouvem se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Chorna, chë rey, chë mandado, Berenice y chë chë́ngaftaca imojantbiámanënga tmojantsbaná,
30 A essa altura, levantou-se o rei, e também o governador, e Berenice, bem como os que estavam assentados com eles;
31 y luaroye tmojána chë soyama jencuéntama. Mënts̈á imojtsichamo: —Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama jóbanama chabotsemnama, ni mo utamená jtsemnama ndoñe quebnátsmëna ca.
31 e, havendo-se retirado, falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada tem feito passível de morte ou de prisão.
32 Y Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Chë Romoca bëts mandado, quem chabe soyama cháuayanama cachá ndoñe matënjábos̈enëse, bënga matmënjobená quem boyabása jëtsboshjonama ca.
32 Então, Agripa se dirigiu a Festo e disse: Este homem bem podia ser solto, se não tivesse apelado para César.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.