Atos 26
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ACF
1 Chents̈ana, Agripa Páblëbioye tbojaniyana: —Jóyebuambayama contselesenciana, cach aca chacuenë́uyanama ca.
1 Depois Agripa disse a Paulo: É permitido que te defendas. Então Paulo, estendendo a mão em sua defesa, respondeu:
2 —Ats̈e ndegombre sëntsoyejuá mora chjobenaye acbe delante jóyebuambayama, uámana rey Agripa, chca, ats̈e jenë́uyanama nÿetsca soyëngama nts̈amo judiënga ats̈be contra montsichámuama;
2 Tenho-me por feliz, ó rei Agripa, de que perante ti me haja hoje de defender de todas as coisas de que sou acusado pelos judeus;
3 y más sëntsoyejuá, taitá conduábuatmama lempe nts̈amo judiënga monduamancá y condë́tats̈ëmbo chë judiënga ndayama imuenoboyebuambnama. Chcasna, Diosmanda uantádoca s̈motsoyeuná.
3 Mormente sabendo eu que tens conhecimento de todos os costumes e questões que há entre os judeus; por isso te rogo que me ouças com paciência.
4 “Nÿetsca judiënga mondë́tats̈ëmbo nts̈amo ats̈e tempscana chë́ngbeñe tsiyenama, bobontse sënjamna orscana, ats̈e sënjanonÿná luarents̈e y Jerusalenents̈e.
4 Quanto à minha vida, desde a mocidade, como decorreu desde o princípio entre os da minha nação, em Jerusalém, todos os judeus a conhecem,
5 Chë́ngnaca mondë́tats̈ëmbo y montsobena jayanana, chënga tmojtsebos̈ëse, chca ndegombre yomnama; ats̈e nÿets tempo fariseucá vida së́ndbomna, y chë fariseunga mondoyena más soyënga jtsamëse chë judiëngbe leyë́ngaca chë inÿe judiëngbiama.
5 Sabendo de mim desde o princípio (se o quiserem testificar), que, conforme a mais severa seita da nossa religião, vivi fariseu.
6 Y mora, nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá, chë obanënga jtayenama cha yochjamama puerte jtsos̈buáchiyëse ats̈e obatmana causa, s̈mojuánatse ats̈be contra jayanama.
6 E agora pela esperança da promessa que por Deus foi feita a nossos pais estou aqui e sou julgado.
7 Bëngbe bnë́tsana uta Israeloca bëts pamíllanga mondobátmana chë s̈buachenana soye chëngbiama chaóshjanguama y chíyeca, cada te bnëté y ibeta chënga Bëngbe Bëtsá mondadorana y mondëservena. Y ats̈e cach soyama obatmana causa, bëts rey Agripa, judiënga mora ats̈be contra montsabíchamo.
7 À qual as nossas doze tribos esperam chegar, servindo a Deus continuamente, noite e dia. Por esta esperança, ó rei Agripa, eu sou acusado pelos judeus.
8 ¿Ndáyeca ts̈ëngaftanga judiënga s̈mojtsichamo, chë obanënga chámuatayenama Bëngbe Bëtsá yochjamama jtsos̈buáchiyama ndoñe s̈montsobena ca?
8 Pois quê? julga-se coisa incrível entre vós que Deus ressuscite os mortos?
9 “Y cach áts̈naca sënjanjuabná ats̈e s̈ojamna lempe nts̈amo stjobenacá jamana, Jesús chë Nazaretocábeñe os̈buáchiyënga corente chamosufrima,
9 Bem tinha eu imaginado que contra o nome de Jesus Nazareno devia eu praticar muitos atos;
10 y chca Jerusalenents̈e ats̈e sënjanma. Chë bachnangbe amë́ndayënga mando s̈monjanats̈etá, y chca, banga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga cárceloye sënjanëtame; y jtsëbáyama ca chëngbiama montsanichamo ora, áts̈naca aíñe chca chamoma ca sënjánichamo.
10 O que também fiz em Jerusalém. E, havendo recebido autorização dos principais dos sacerdotes, encerrei muitos dos santos nas prisões; e quando os matavam eu dava o meu voto contra eles.
11 Y ba soye, chë judiëngbe enefjuana yebnënguenache jabuache chënga sënjanatsets̈ená, chënga Jesucristo ústonana chamotsajbanama, y chë́ngaftaca ts̈a etonaná sënjétsemna causa, chë inÿe luarëngoca bëts pueblënguenáchnaca chënga sënjanë́camena.”
11 E, castigando-os muitas vezes por todas as sinagogas, os obriguei a blasfemar. E, enfurecido demasiadamente contra eles, até nas cidades estranhas os persegui.
12 “Y cachcá jamama canÿe te Damascoye sënjétsaye; chë bachnangbe amë́ndayënga uabemanëchangá s̈monjanënts̈abuaché chca jamama y, cachënga choye s̈monjanichmó.
12 Sobre o que, indo então a Damasco, com poder e comissão dos principais dos sacerdotes,
13 Pero, uámana rey, chë benachëjana mo nÿetsto ora, sënjáninÿe canÿe bëts tcuinÿe celocana, shinÿama corente más enjétsebinÿnaye, y ats̈e y chë áts̈eftaca ajnëngbe shë́conana corente enjétsebuashinÿinÿana.
13 Ao meio-dia, ó rei, vi no caminho uma luz do céu, que excedia o esplendor do sol, cuja claridade me envolveu a mim e aos que iam comigo.
14 Nÿetscanga fsënjánshajaye y ats̈e sënjanuena canÿe oyebuambnayana, hebreo biyañe, mënts̈á s̈onjétsatsaye: ‘Saulo, Saulo, ¿ndáyeca chca s̈cojtsacmena ca? Cach aca bacá contsenabomá, ats̈be ents̈anga chamosufrima tcojtsama ora, mo uacná ngmëche niñëfjiñe cha tojtsoscunjná orcá, cachá jenótsets̈enana ca.’
14 E, caindo nós todos por terra, ouvi uma voz que me falava, e em língua hebraica dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues? Dura coisa te é recalcitrar contra os aguilhões.
15 As ats̈e sënjánayana: ‘¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?’ Y chë Utabná s̈onjanjuá: ‘Ats̈e sëndmëna Jesús, y aca condama ats̈be ents̈anga chamosufrima ca.
15 E disse eu: Quem és, Senhor? E ele respondeu: Eu sou Jesus, a quem tu persegues;
16 Pero matëtsbaná y matëtsá. Ats̈e cbonjébëbocna jinÿinÿiyama aca tcbojuábuayanama ats̈e s̈cochjasérviama, y chacotsetats̈ëmbuama y ents̈anga chacuacuntama, mora tconjinÿe soyama y más chcoye ats̈biama cbochanjinÿinÿiye soyëngámnaca.
16 Mas levanta-te e põe-te sobre teus pés, porque te apareci por isto, para te pôr por ministro e testemunha tanto das coisas que tens visto como daquelas pelas quais te aparecerei ainda;
17 Ats̈e chanjama judiënga y ndoñe judiënga tondaye chacmondëborlama; y morna, ndoñe judië́ngbioye cbontsichamná,
17 Livrando-te deste povo, e dos gentios, a quem agora te envio,
18 chënga ats̈be soyëngama josértama aca chacomama. Chca, chënga bacna juabnënga ndoñe chamondë́tsebomna, mo ibetiñe cuaftsemnëngcá, sinó mo binÿniñcá chamotsemna áts̈eftaca, ats̈e chë ents̈angbe juabnënga binÿnayá. Satanasbe cucuats̈iñe ndoñe chamondë́tsemnama, sinó Bëngbe Bëtsabe obenánaca chamotsiyenama; chënga áts̈beñe chamotsos̈buáchema, y chca, chëngbe bacna soyëngama perdonánënga chamotsemnama y chënga chamotsebomnama canÿe luare ents̈ángaftaca, chë ndë́muanÿengbioye Bëngbe Bëtsá ts̈abe ents̈anga y chabe ents̈anga tojábiama, chënga áts̈beñe betsos̈buáchiyama ca’ ” —cha s̈onjaniyana.
18 Para lhes abrires os olhos, e das trevas os converteres à luz, e do poder de Satanás a Deus; a fim de que recebam a remissão de pecados, e herança entre os que são santificados pela fé em mim.
19 “Chcasna, bëts rey Agripa, ats̈e sënjanma chë mo otjenayoquëcá sënjáninÿe ora nts̈amo Cristo s̈onjaniyancá;
19 Por isso, ó rei Agripa, não fui desobediente à visão celestial.
20 y natsana, Damascoca ents̈anga chë ts̈abe noticiëngama sënjanabuayená; chents̈ana, Jerusalenoquënga y nÿetsca chë Judea luaroquënga y ndoñe judië́ngnaca; chënga sënjánaimpadana bacna soyënga amama ngménaca chamuatenójuaboma, chca amana chamuajbaná y Bëngbe Bëtsabe benache chámuatishachama, y soyënga chamotsama jinÿinÿiyama chca ndegombre tmojanmama.
20 Antes anunciei primeiramente aos que estão em Damasco e em Jerusalém, e por toda a terra da Judéia, e aos gentios, que se emendassem e se convertessem a Deus, fazendo obras dignas de arrependimento.
21 Chca sënjánama causa, judiënga Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca s̈monjanishache y tmonjánbos̈ena ats̈e jtsóbana.
21 Por causa disto os judeus lançaram mão de mim no templo, e procuraram matar-me.
22 Pero Bëngbe Bëtsá sempre s̈onduájabuachana, y chca, cada te më́ntscoñama, nÿetscanga Bëngbe Bëtsabiama sëndabuayiyná, uámanëngbioye y nduámanëngbioynaca; nÿe nts̈amo Moisés y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, nts̈amo yochjopásama ats̈e sëndoyebuambná; inÿets̈á ndoñe.
22 Mas, alcançando socorro de Deus, ainda até ao dia de hoje permaneço dando testemunho tanto a pequenos como a grandes, não dizendo nada mais do que o que os profetas e Moisés disseram que devia acontecer,
23 Chënga tmonjánayana: ‘Bëngbe Bëtsabe Uámana Uabuayaná, Cristo jóbanama bontsemna; pero chaojóbanents̈ana, cha chë natsaná echántsemna obanënguents̈ana jtayenama, y cha judië́ngbioye y ndoñe judië́ngbioye echanjabuayená, y chca, chënga mochántsetats̈ëmbo nÿetscanga chábeñe tmojtsos̈buáchenga atsebácanënga mochtsemnama ca.’ ”
23 Isto é, que o Cristo devia padecer, e sendo o primeiro da ressurreição dentre os mortos, devia anunciar a luz a este povo e aos gentios.
24 Pablo, cachá jenë́uyanama chë soyënga tojánayana ora, Festo mënts̈á tojanáyebuachena: —¡Pablo, opá cojtsóbema! Yapa ualíaye causa, opá tcojtsóbema ca.
24 E, dizendo ele isto em sua defesa, disse Festo em alta voz: Estás louco, Paulo; as muitas letras te fazem delirar.
25 Pero Pablo tbojanjuá: —Opá ndoñe quetsátsmëna, bëts uámana Festo; inÿets̈á entsemna; ats̈e sëntsoyebuambná nÿets juábnaca, y ndegombre soyënga.
25 Mas ele disse: Não deliro, ó potentíssimo Festo; antes digo palavras de verdade e de um são juízo.
26 Chents̈e rey Agripa entsuenana, y cha puerte ts̈abá chë soyëngama endë́tats̈ëmbo, chíyeca, tondayama ntjatauatjcá, ats̈e chabe delante sëntsoyebuambná; ats̈e corente sëndë́tats̈ëmbo chánaca chë soyëngama yotats̈ëmbuama, er ndayá Jesús tojanmcá, ndoñe tonjopasá ndaye iytë́mena chaboye.
26 Porque o rei, diante de quem também falo com ousadia, sabe estas coisas, pois não creio que nada disto lhe é oculto; porque isto não se fez em qualquer canto.
27 Bëts rey Agripa, ¿Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojánayana soyënguiñe aca quecos̈buaché? Ats̈e së́ntsetats̈ëmbo aíñe chiñe cos̈buáchema ca —Pablo tbojaniyana.
27 Crês tu nos profetas, ó rei Agripa? Bem sei que crês.
28 Chora Agripa tbojanjuá: —Bats̈atema más y mas̈cjayënjaná Jesucristbe ustoná ats̈e jóbemama ca.
28 E disse Agripa a Paulo: Por pouco me queres persuadir a que me faça cristão!
29 As Pablo tojánayana: —Nÿe bats̈atema más o bëtscama más, ats̈e Bëngbe Bëtsá së́ntseimpadana, ndoñe nÿe bëndatbe barie, sinó nÿetscanga chë mora s̈mojtsuenanënga, ats̈cá Cristbe ústonënga chas̈mobiamama, pero utámenënga ndoñe chamondë́tsemna, nts̈amo mora ats̈e sëntsemncá ca.
29 E disse Paulo: Prouvera a Deus que, ou por pouco ou por muito, não somente tu, mas também todos quantos hoje me estão ouvindo, se tornassem tais qual eu sou, exceto estas cadeias.
30 Chorna, chë rey, chë mandado, Berenice y chë chë́ngaftaca imojantbiámanënga tmojantsbaná,
30 E, dizendo ele isto, levantou-se o rei, o presidente, e Berenice, e os que com eles estavam assentados.
31 y luaroye tmojána chë soyama jencuéntama. Mënts̈á imojtsichamo: —Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama jóbanama chabotsemnama, ni mo utamená jtsemnama ndoñe quebnátsmëna ca.
31 E, apartando-se dali falavam uns com os outros, dizendo: Este homem nada fez digno de morte ou de prisões.
32 Y Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Chë Romoca bëts mandado, quem chabe soyama cháuayanama cachá ndoñe matënjábos̈enëse, bënga matmënjobená quem boyabása jëtsboshjonama ca.
32 E Agripa disse a Festo: Bem podia soltar-se este homem, se não houvera apelado para César.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 26, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.