Atos 25
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT
1 Festo chë luaroye tojánashjango y unga tianoye, Cesarea pueblents̈ana Jerusalenoye cha tojána.
1 Três dias depois que Festo chegou a Cesareia para assumir suas novas responsabilidades no governo da província, partiu para Jerusalém,
2 Chocna, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë más uámana judiënga Féstbioye tmojána Páblëbe contra jayanama.
2 onde os principais sacerdotes e outros líderes judeus se reuniram com ele e lhe apresentaram as acusações contra Paulo.
3 Y tmojanimpadá, mo chëngbiama canÿe bëts pavor cuenta, cha chaomandá Pablo Jerusalenoye chamuánatsama. Chëngna imojétsejuabnaye Pablo benachiñe chamotsóbama.
3 Pediram a Festo, como favor, que transferisse Paulo para Jerusalém, pois planejavam armar uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Pero Festo tojanë́yana, Páblëna Cesareoca utamená yojtsemna y baseftaytese cha choye jtama ca.
4 Festo respondeu que Paulo estava em Cesareia e que ele próprio voltaria para lá em breve.
5 Y tojanë́yana: “Chamna, ts̈ëngaftangbe amë́ndayënga áts̈eftaca Cesareoye chamua y chë boyabása ndaye bëts soye tojobuáchjanguase, choca chabe contra s̈mochjayana ca.”
5 “Alguns de vocês que têm autoridade voltem comigo”, disse ele. “Se Paulo tiver feito algo de errado, vocês poderão apresentar suas acusações.”
6 Festo Jerusalenents̈e posufta o bnë́tsana te más chë́ngaftaca tbojëftsanjétana y chents̈ana Cesareoye tojtaná. Yëfsana, cha tojanótbema chabe puestents̈e tribunaloca y tojanmandá Pablo choye chamuánatsama.
6 Oito ou dez dias depois, Festo voltou a Cesareia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pablo choye tojánashjango ora, Jerusalenocana tmojánashjajna judiënga tmojanobobeconá y ba uabouana soyënga chabe contra imojtsichamo, pero ni canÿe chë soyëngama tmonjanobená jinÿanÿiyana chca ndegombre bétsemnama.
7 Quando Paulo chegou, os líderes judeus vindos de Jerusalém se juntaram ao seu redor e fizeram várias acusações graves que não podiam provar.
8 Y Pablo, cachá jenë́uyanama mënts̈á yojtsichamo: —Ats̈e tondaye chiyatobuachjanguá, ni judiëngbe leyëngama, ni Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama, ni Romoca bëts mandadbe contra ca.
8 Paulo se defendeu: “Não sou culpado de nenhum crime contra as leis judaicas, nem contra o templo, nem contra o governo romano”.
9 Festo yojtsebos̈e chë judië́ngaftaca ts̈abá joquédama; as Páblëbioye tbojantjá: —¿Tacatjábos̈ena Jerusalenoye jama, choca ats̈e quem acbe soyama jayanama ca?
9 Então Festo, querendo agradar aos judeus, perguntou: “Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim?”.
10 As Pablo tojánayana: —Ats̈e së́ntsemna chë Romoca bëts mandado tojichamó amë́ndayëngbe delante y chënga entsamna jayanama ats̈e ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjamama. Nts̈amo ndegombre contsetatsëmbcá, judiëngbe contra ats̈e ndocna bacna soye chiyatsma.
10 Paulo respondeu: “Este é um tribunal oficial romano, portanto devo ser julgado aqui mesmo. O senhor sabe muito bem que não fiz nenhum mal aos judeus.
11 Nderado ats̈e ndaye bëts soye tijobuachjanguá y chama ats̈e jóbanama s̈ojtsemnëse, ats̈e tondaye quichátayana ats̈e ndoñe chayóbanama; pero ats̈be contra montsichamo soyëngama tondaye ndegombre tontsemnëse, ndocná queochatobenaye chëngbe cucuats̈iñe ats̈e jaboshjonana. Chíyeca, Diosmanda chë Romoca bëts mandado cháuayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjama ca —Pablo tojánayana.
11 Se fiz algo para merecer a pena de morte, não me recuso a morrer. Mas, se sou inocente, ninguém tem o direito de me entregar a estes homens. Eu apelo para César”.
12 As Festo, chë soyama chabe buayiynayënga tojanatjá y chents̈ana tojánayana: —Chë Romoca bëts mandado quem soyama cháuayanama tcojábos̈enësna, chábioye cochjá ca.
12 Festo consultou seus conselheiros e, por fim, respondeu: “Muito bem, você apelou para César, então irá para César”.
13 Chents̈ana baseftayté tojanochnëngo ora, Rey Agripa y Berenice Cesareoye tbojána, Festo jauatsëtsayama.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa chegou com sua irmã, Berenice, para visitar Festo.
14 Bayté chata chents̈e tojanajë́tana; y chca, Festo chë réybioye tbojancuentá Páblëbe soyama. Cha mënts̈á tbojaniyana: —Muents̈e endmëna canÿe ents̈á, Pablo ca uabainá; Félix utamená tbonjë́ftseboshjona, ats̈e mandadcá sënjonts̈é ora.
14 Durante a estada deles, que durou vários dias, Festo discutiu o caso de Paulo com o rei. “Tenho aqui um prisioneiro que Félix deixou para mim”, disse ele.
15 Jerusalenoca sëndánmëna ora, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga Páblëbe contra demanda tmonjajajó y s̈monjaimpadá cha jóbanama ibojtsemna ca ats̈e jayanama.
15 “Quando estive em Jerusalém, os principais sacerdotes e líderes judeus apresentaram acusações contra ele e pediram que eu o condenasse.
16 Y ats̈e sënjáuyana: “Chë romanënga ndoñe quematamana ndocnabiama jayanana cha jóbanama ibojtsemna ca, chabe contra ichámënga chabe delante ndoñe tmontsemnëse, chca, chama jenë́uyanama cha chaobenama ca.”
16 Eu lhes disse que a lei romana não condena ninguém sem julgamento. O acusado deve ter a oportunidade de confrontar seus acusadores e se defender.
17 Chíyeca, chënga moye tmonjabo ora, ndoñe yapa bën ntjatenobiamnaycá cach yëfsana ats̈be puestents̈e tribunaloca sëntótbema y sënjamandá chë boyabása jobets̈ana.
17 “Quando eles vieram aqui para o julgamento, não me demorei. Convoquei o tribunal logo no dia seguinte e mandei chamar Paulo.
18 Pero chabe contra ichámënga, nts̈amo ats̈e sëndanjuabnacá chënga mochjayanamna ni mo canÿe bëts soye chabe contra chemátayana, chënga jóyebuambayama tonjóyents̈buache ora.
18 Os judeus, porém, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Chënga chabe contra montsichamo, nÿe cachëngbe Dios nts̈amo jadórama yomnana y canÿa Jesús ca uabainábiama; cha tojanóbana, pero Pablo entsichamo cha ainá yotsomñe ca.
19 Ao contrário, era algo relacionado à sua religião e a um morto chamado Jesus, que Paulo insiste que está vivo.
20 “Chora ats̈e ndoñe quetstétsetats̈ëmbo nts̈amo chë soyiñe jamana; asna, Pablo sënjantjá Jerusalenoye jama tayojétsebos̈e ca, choca ats̈e jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá cha tonjanmama.
20 Sem saber como investigar essas questões, perguntei a Paulo se estava disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado por essas acusações,
21 Pero cha s̈onjaimpadá camuents̈e jaboshjonana, cach Romoca bëts uámana mandado chë soyama tojayanëntscuana ca. Chcasna, ats̈e sënjamandá cha chamotsebojanÿama, chë mandádbioye jíchmuama ats̈e jobenayëntscuana ca” —Festo tbojancuentá.
21 mas ele apelou ao imperador para que julgue seu caso. Por isso, ordenei que fosse mantido sob custódia até eu tomar as providências necessárias para enviá-lo a César.”
22 Chca tbojanencuentá ora, Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Ats̈naca së́ntsebos̈e chë boyabása joyeunayama ca.
22 Então Agripa disse a Festo: “Gostaria de ouvir esse homem pessoalmente”. E Festo respondeu: “Amanhã poderá ouvi-lo!”.
23 Chë yëfsana, Agripa y Berenice corente uachuanents̈e chë tribunaloye tbojánamashjna y chátaftaca tmojánamashjna chë soldadëngbe amë́ndayënga y chë pueblents̈a uámana taitanga. Chents̈ana Festo tojanmandá Pablo jobets̈ana;
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice chegaram à sala de audiência com grande pompa, acompanhados de oficiais militares e homens importantes da cidade. Festo mandou trazer Paulo e,
24 y chora cha tojánayana: “Rey Agripa y nÿetsca taitanga bë́ngaftaca s̈mojtsemnënga: Chents̈e entsemna chë boyabása. Nÿetsca judiënga chabe contra áts̈bents̈e montsabíchamo, Jerusalenoca y quem Cesarea pueblénts̈naca, y nÿa jtsayebuáchëse ts̈a s̈montseimpadana cha chaóbanama;
24 em seguida, disse: “Rei Agripa e demais presentes, este é o homem cuja morte é exigida pelos judeus tanto daqui como de Jerusalém.
25 pero ats̈e sëntsejuabná quem boyabása tondaye tonjama, jóbanama chabotsemnama ca. Y más, cachá s̈onjaimpadá chë Romoca bëts uámana mandado César chabe soyama cháuayanama; chcasna, chca chanjama, chábioye cha chanjíchmua.
25 Em minha opinião, ele não fez coisa alguma para merecer a morte. Contudo, uma vez que apelou ao imperador para que julgue seu caso, decidi enviá-lo a Roma.
26 Pero ats̈e, ats̈be bëts uámana mandádbioye quem boyabásabiama juábobemama ndocna serto soye quetsátsbomna causa, ts̈ëngaftangbe delante cha tijatsá, y masna, acbe delante, bëts rey Agripa; chca, lempe chacojatjá chents̈ana, ndayá juabemama ats̈e chaitsebomnama.
26 “Não sei, porém, o que escrever ao imperador, pois não há nenhuma acusação clara contra ele. Por isso eu o trouxe hoje diante dos senhores, especialmente do rei Agripa, para que, depois de o interrogarmos, eu tenha algo para escrever.
27 Er ats̈e sëntsejuabná ndoñe corente juabnayabe soye yomna, canÿe utamená jíchmuana y ndayama chabe contra tmojtsichámuama ndoñe lempe ntjuabemana ca” —cha tojánayana.
27 Pois não faz sentido enviar um prisioneiro ao imperador sem especificar as acusações contra ele”.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.