Atos 25

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVI

Sair da comparação
NVI Nova Versão Internacional
1 Festo chë luaroye tojánashjango y unga tianoye, Cesarea pueblents̈ana Jerusalenoye cha tojána.
1 Três dias depois de chegar à província, Festo subiu de Cesaréia para Jerusalém,
2 Chocna, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë más uámana judiënga Féstbioye tmojána Páblëbe contra jayanama.
2 onde os chefes dos sacerdotes e os judeus mais importantes compareceram diante dele, apresentando as acusações contra Paulo.
3 Y tmojanimpadá, mo chëngbiama canÿe bëts pavor cuenta, cha chaomandá Pablo Jerusalenoye chamuánatsama. Chëngna imojétsejuabnaye Pablo benachiñe chamotsóbama.
3 Pediram a Festo o favor de transferir Paulo para Jerusalém, contra os interesses do próprio Paulo, pois estavam preparando uma emboscada para matá-lo no caminho.
4 Pero Festo tojanë́yana, Páblëna Cesareoca utamená yojtsemna y baseftaytese cha choye jtama ca.
4 Festo respondeu: "Paulo está preso em Cesaréia, e eu mesmo vou para lá em breve.
5 Y tojanë́yana: “Chamna, ts̈ëngaftangbe amë́ndayënga áts̈eftaca Cesareoye chamua y chë boyabása ndaye bëts soye tojobuáchjanguase, choca chabe contra s̈mochjayana ca.”
5 Desçam comigo alguns dos seus líderes e apresentem ali as acusações que têm contra esse homem, se realmente ele fez algo de errado".
6 Festo Jerusalenents̈e posufta o bnë́tsana te más chë́ngaftaca tbojëftsanjétana y chents̈ana Cesareoye tojtaná. Yëfsana, cha tojanótbema chabe puestents̈e tribunaloca y tojanmandá Pablo choye chamuánatsama.
6 Tendo passado com eles oito a dez dias, desceu para Cesaréia e, no dia seguinte, convocou o tribunal e ordenou que Paulo fosse trazido perante ele.
7 Pablo choye tojánashjango ora, Jerusalenocana tmojánashjajna judiënga tmojanobobeconá y ba uabouana soyënga chabe contra imojtsichamo, pero ni canÿe chë soyëngama tmonjanobená jinÿanÿiyana chca ndegombre bétsemnama.
7 Quando Paulo apareceu, os judeus que tinham chegado de Jerusalém se aglomeraram ao seu redor, fazendo contra ele muitas e graves acusações que não podiam provar.
8 Y Pablo, cachá jenë́uyanama mënts̈á yojtsichamo: —Ats̈e tondaye chiyatobuachjanguá, ni judiëngbe leyëngama, ni Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama, ni Romoca bëts mandadbe contra ca.
8 Então Paulo fez sua defesa: "Nada fiz de errado contra a lei dos judeus, contra o templo ou contra César".
9 Festo yojtsebos̈e chë judië́ngaftaca ts̈abá joquédama; as Páblëbioye tbojantjá: —¿Tacatjábos̈ena Jerusalenoye jama, choca ats̈e quem acbe soyama jayanama ca?
9 Festo, querendo prestar um favor aos judeus, perguntou a Paulo: "Você está disposto a ir a Jerusalém e ali ser julgado diante de mim, acerca destas acusações? "
10 As Pablo tojánayana: —Ats̈e së́ntsemna chë Romoca bëts mandado tojichamó amë́ndayëngbe delante y chënga entsamna jayanama ats̈e ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjamama. Nts̈amo ndegombre contsetatsëmbcá, judiëngbe contra ats̈e ndocna bacna soye chiyatsma.
10 Paulo respondeu: "Estou agora diante do tribunal de César, onde devo ser julgado. Não fiz nenhum mal aos judeus, como bem sabes.
11 Nderado ats̈e ndaye bëts soye tijobuachjanguá y chama ats̈e jóbanama s̈ojtsemnëse, ats̈e tondaye quichátayana ats̈e ndoñe chayóbanama; pero ats̈be contra montsichamo soyëngama tondaye ndegombre tontsemnëse, ndocná queochatobenaye chëngbe cucuats̈iñe ats̈e jaboshjonana. Chíyeca, Diosmanda chë Romoca bëts mandado cháuayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjama ca —Pablo tojánayana.
11 Se, de fato, sou culpado de ter feito algo que mereça pena de morte, não me recuso a morrer. Mas se as acusações feitas contra mim por estes judeus não são verdadeiras, ninguém tem o direito de me entregar a eles. Apelo para César! "
12 As Festo, chë soyama chabe buayiynayënga tojanatjá y chents̈ana tojánayana: —Chë Romoca bëts mandado quem soyama cháuayanama tcojábos̈enësna, chábioye cochjá ca.
12 Depois de ter consultado seus conselheiros, Festo declarou: "Você apelou para César, para César irá! "
13 Chents̈ana baseftayté tojanochnëngo ora, Rey Agripa y Berenice Cesareoye tbojána, Festo jauatsëtsayama.
13 Alguns dias depois, o rei Agripa e Berenice chegaram a Cesaréia para saudar Festo.
14 Bayté chata chents̈e tojanajë́tana; y chca, Festo chë réybioye tbojancuentá Páblëbe soyama. Cha mënts̈á tbojaniyana: —Muents̈e endmëna canÿe ents̈á, Pablo ca uabainá; Félix utamená tbonjë́ftseboshjona, ats̈e mandadcá sënjonts̈é ora.
14 Visto que estavam passando muitos dias ali, Festo explicou o caso de Paulo ao rei: "Há aqui um homem que Félix deixou preso.
15 Jerusalenoca sëndánmëna ora, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga Páblëbe contra demanda tmonjajajó y s̈monjaimpadá cha jóbanama ibojtsemna ca ats̈e jayanama.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele, pedindo que fosse condenado.
16 Y ats̈e sënjáuyana: “Chë romanënga ndoñe quematamana ndocnabiama jayanana cha jóbanama ibojtsemna ca, chabe contra ichámënga chabe delante ndoñe tmontsemnëse, chca, chama jenë́uyanama cha chaobenama ca.”
16 "Eu lhes disse que não é costume romano condenar ninguém antes que ele se defronte pessoalmente com seus acusadores e tenha a oportunidade de se defender das acusações que lhe fazem.
17 Chíyeca, chënga moye tmonjabo ora, ndoñe yapa bën ntjatenobiamnaycá cach yëfsana ats̈be puestents̈e tribunaloca sëntótbema y sënjamandá chë boyabása jobets̈ana.
17 Vindo eles comigo para cá, não retardei o caso; convoquei o tribunal no dia seguinte e ordenei que o homem fosse apresentado.
18 Pero chabe contra ichámënga, nts̈amo ats̈e sëndanjuabnacá chënga mochjayanamna ni mo canÿe bëts soye chabe contra chemátayana, chënga jóyebuambayama tonjóyents̈buache ora.
18 Quando os seus acusadores se levantaram para falar, não o acusaram de nenhum dos crimes que eu esperava.
19 Chënga chabe contra montsichamo, nÿe cachëngbe Dios nts̈amo jadórama yomnana y canÿa Jesús ca uabainábiama; cha tojanóbana, pero Pablo entsichamo cha ainá yotsomñe ca.
19 Pelo contrário, tinham alguns pontos de divergência com ele acerca de sua própria religião e de um certo Jesus, já morto, o qual Paulo insiste que está vivo.
20 “Chora ats̈e ndoñe quetstétsetats̈ëmbo nts̈amo chë soyiñe jamana; asna, Pablo sënjantjá Jerusalenoye jama tayojétsebos̈e ca, choca ats̈e jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá cha tonjanmama.
20 Fiquei sem saber como investigar tais assuntos; por isso perguntei-lhe se ele estaria disposto a ir a Jerusalém e ser julgado ali acerca destas acusações.
21 Pero cha s̈onjaimpadá camuents̈e jaboshjonana, cach Romoca bëts uámana mandado chë soyama tojayanëntscuana ca. Chcasna, ats̈e sënjamandá cha chamotsebojanÿama, chë mandádbioye jíchmuama ats̈e jobenayëntscuana ca” —Festo tbojancuentá.
21 Apelando Paulo para que fosse guardado até a decisão do Imperador, ordenei que ficasse sob custódia até que eu pudesse enviá-lo a César".
22 Chca tbojanencuentá ora, Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Ats̈naca së́ntsebos̈e chë boyabása joyeunayama ca.
22 Então Agripa disse a Festo: "Eu também gostaria de ouvir esse homem". Ele respondeu: "Amanhã o ouvirás".
23 Chë yëfsana, Agripa y Berenice corente uachuanents̈e chë tribunaloye tbojánamashjna y chátaftaca tmojánamashjna chë soldadëngbe amë́ndayënga y chë pueblents̈a uámana taitanga. Chents̈ana Festo tojanmandá Pablo jobets̈ana;
23 No dia seguinte, Agripa e Berenice vieram com grande pompa e entraram na sala de audiências com os altos oficiais e os homens importantes da cidade. Por ordem de Festo, Paulo foi trazido.
24 y chora cha tojánayana: “Rey Agripa y nÿetsca taitanga bë́ngaftaca s̈mojtsemnënga: Chents̈e entsemna chë boyabása. Nÿetsca judiënga chabe contra áts̈bents̈e montsabíchamo, Jerusalenoca y quem Cesarea pueblénts̈naca, y nÿa jtsayebuáchëse ts̈a s̈montseimpadana cha chaóbanama;
24 Então Festo disse: "Ó rei Agripa e todos os senhores aqui presentes conosco, vejam este homem! Toda a comunidade judaica me fez petições a respeito dele em Jerusalém e aqui em Cesaréia, gritando que ele não deveria mais viver.
25 pero ats̈e sëntsejuabná quem boyabása tondaye tonjama, jóbanama chabotsemnama ca. Y más, cachá s̈onjaimpadá chë Romoca bëts uámana mandado César chabe soyama cháuayanama; chcasna, chca chanjama, chábioye cha chanjíchmua.
25 Mas verifiquei que ele nada fez que mereça pena de morte; todavia, porque apelou para o Imperador, decidi enviá-lo a Roma.
26 Pero ats̈e, ats̈be bëts uámana mandádbioye quem boyabásabiama juábobemama ndocna serto soye quetsátsbomna causa, ts̈ëngaftangbe delante cha tijatsá, y masna, acbe delante, bëts rey Agripa; chca, lempe chacojatjá chents̈ana, ndayá juabemama ats̈e chaitsebomnama.
26 No entanto, não tenho nada definido a respeito dele para escrever a Sua Majestade. Por isso, eu o trouxe diante dos senhores, e especialmente diante de ti, rei Agripa, de forma que, feita esta investigação, eu tenha algo para escrever.
27 Er ats̈e sëntsejuabná ndoñe corente juabnayabe soye yomna, canÿe utamená jíchmuana y ndayama chabe contra tmojtsichámuama ndoñe lempe ntjuabemana ca” —cha tojánayana.
27 Pois não me parece razoável enviar um preso sem especificar as acusações contra ele".

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.