Atos 25

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Festo chë luaroye tojánashjango y unga tianoye, Cesarea pueblents̈ana Jerusalenoye cha tojána.
1 Três dias depois de chegar àquela província , Festo saiu da cidade de Cesareia e foi até Jerusalém.
2 Chocna, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë más uámana judiënga Féstbioye tmojána Páblëbe contra jayanama.
2 Os chefes dos sacerdotes e os líderes judeus apresentaram lá as suas acusações contra Paulo e pediram a Festo
3 Y tmojanimpadá, mo chëngbiama canÿe bëts pavor cuenta, cha chaomandá Pablo Jerusalenoye chamuánatsama. Chëngna imojétsejuabnaye Pablo benachiñe chamotsóbama.
3 o favor de mandar trazer Paulo para Jerusalém. É que eles tinham combinado matar Paulo no caminho.
4 Pero Festo tojanë́yana, Páblëna Cesareoca utamená yojtsemna y baseftaytese cha choye jtama ca.
4 Mas Festo respondeu: — Paulo está preso em Cesareia, e eu logo voltarei para lá.
5 Y tojanë́yana: “Chamna, ts̈ëngaftangbe amë́ndayënga áts̈eftaca Cesareoye chamua y chë boyabása ndaye bëts soye tojobuáchjanguase, choca chabe contra s̈mochjayana ca.”
5 Que os líderes de vocês me acompanhem até lá e o acusem, se é que ele fez algum mal.
6 Festo Jerusalenents̈e posufta o bnë́tsana te más chë́ngaftaca tbojëftsanjétana y chents̈ana Cesareoye tojtaná. Yëfsana, cha tojanótbema chabe puestents̈e tribunaloca y tojanmandá Pablo choye chamuánatsama.
6 Festo passou oito ou dez dias entre eles e depois voltou para Cesareia. No dia seguinte sentou-se no tribunal e mandou que trouxessem Paulo.
7 Pablo choye tojánashjango ora, Jerusalenocana tmojánashjajna judiënga tmojanobobeconá y ba uabouana soyënga chabe contra imojtsichamo, pero ni canÿe chë soyëngama tmonjanobená jinÿanÿiyana chca ndegombre bétsemnama.
7 Quando Paulo chegou, os judeus que tinham vindo de Jerusalém ficaram em volta dele e começaram a fazer muitas acusações graves, mas não conseguiram provar nada.
8 Y Pablo, cachá jenë́uyanama mënts̈á yojtsichamo: —Ats̈e tondaye chiyatobuachjanguá, ni judiëngbe leyëngama, ni Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama, ni Romoca bëts mandadbe contra ca.
8 Então Paulo se defendeu, dizendo: — Eu não fiz nada contra a
9 Festo yojtsebos̈e chë judië́ngaftaca ts̈abá joquédama; as Páblëbioye tbojantjá: —¿Tacatjábos̈ena Jerusalenoye jama, choca ats̈e quem acbe soyama jayanama ca?
9 Festo, querendo agradar os judeus, perguntou a Paulo: — Você não quer ir a Jerusalém e ser julgado lá por mim a respeito destas coisas?
10 As Pablo tojánayana: —Ats̈e së́ntsemna chë Romoca bëts mandado tojichamó amë́ndayëngbe delante y chënga entsamna jayanama ats̈e ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjamama. Nts̈amo ndegombre contsetatsëmbcá, judiëngbe contra ats̈e ndocna bacna soye chiyatsma.
10 Paulo respondeu: — Estou diante do tribunal do Imperador romano, e é aqui que devo ser julgado. Não fiz mal nenhum aos judeus, como o senhor sabe muito bem.
11 Nderado ats̈e ndaye bëts soye tijobuachjanguá y chama ats̈e jóbanama s̈ojtsemnëse, ats̈e tondaye quichátayana ats̈e ndoñe chayóbanama; pero ats̈be contra montsichamo soyëngama tondaye ndegombre tontsemnëse, ndocná queochatobenaye chëngbe cucuats̈iñe ats̈e jaboshjonana. Chíyeca, Diosmanda chë Romoca bëts mandado cháuayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá sënjama ca —Pablo tojánayana.
11 Se não respeitei a lei ou se fiz alguma coisa que mereça a pena de morte, estou pronto para morrer. Mas, se o que dizem contra mim não é verdade, ninguém pode me entregar a eles. Portanto, apelo para o Imperador.
12 As Festo, chë soyama chabe buayiynayënga tojanatjá y chents̈ana tojánayana: —Chë Romoca bëts mandado quem soyama cháuayanama tcojábos̈enësna, chábioye cochjá ca.
12 Então Festo, depois de conversar com os seus conselheiros, disse: — Já que você apelou para o Imperador, então irá para o Imperador.
13 Chents̈ana baseftayté tojanochnëngo ora, Rey Agripa y Berenice Cesareoye tbojána, Festo jauatsëtsayama.
13 Alguns dias depois o rei Agripa e Berenice, sua irmã, chegaram a Cesareia para cumprimentar Festo.
14 Bayté chata chents̈e tojanajë́tana; y chca, Festo chë réybioye tbojancuentá Páblëbe soyama. Cha mënts̈á tbojaniyana: —Muents̈e endmëna canÿe ents̈á, Pablo ca uabainá; Félix utamená tbonjë́ftseboshjona, ats̈e mandadcá sënjonts̈é ora.
14 Quando já fazia alguns dias que eles estavam lá, Festo contou ao rei o caso de Paulo. Ele disse: — Está aqui um homem que Félix deixou como prisioneiro.
15 Jerusalenoca sëndánmëna ora, chë bachnangbe amë́ndayënga y chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga Páblëbe contra demanda tmonjajajó y s̈monjaimpadá cha jóbanama ibojtsemna ca ats̈e jayanama.
15 Quando fui a Jerusalém, os chefes dos sacerdotes e os líderes dos judeus fizeram acusações contra ele e me pediram que o condenasse.
16 Y ats̈e sënjáuyana: “Chë romanënga ndoñe quematamana ndocnabiama jayanana cha jóbanama ibojtsemna ca, chabe contra ichámënga chabe delante ndoñe tmontsemnëse, chca, chama jenë́uyanama cha chaobenama ca.”
16 Mas eu lhes disse que os romanos não costumam condenar ninguém sem primeiro colocar os acusadores diante do acusado, dando a este a oportunidade de se defender.
17 Chíyeca, chënga moye tmonjabo ora, ndoñe yapa bën ntjatenobiamnaycá cach yëfsana ats̈be puestents̈e tribunaloca sëntótbema y sënjamandá chë boyabása jobets̈ana.
17 Por isso, quando eles vieram até aqui, não perdi tempo, e, logo no dia seguinte, sentei no tribunal, e mandei que trouxessem o homem.
18 Pero chabe contra ichámënga, nts̈amo ats̈e sëndanjuabnacá chënga mochjayanamna ni mo canÿe bëts soye chabe contra chemátayana, chënga jóyebuambayama tonjóyents̈buache ora.
18 Os seus inimigos chegaram, mas não o acusaram de nenhum crime grave como pensei que iam fazer.
19 Chënga chabe contra montsichamo, nÿe cachëngbe Dios nts̈amo jadórama yomnana y canÿa Jesús ca uabainábiama; cha tojanóbana, pero Pablo entsichamo cha ainá yotsomñe ca.
19 A única acusação que tinham contra ele era a respeito da própria religião deles e também sobre um homem que já morreu, chamado Jesus. Paulo afirma que esse homem está vivo.
20 “Chora ats̈e ndoñe quetstétsetats̈ëmbo nts̈amo chë soyiñe jamana; asna, Pablo sënjantjá Jerusalenoye jama tayojétsebos̈e ca, choca ats̈e jayanama ts̈abá o ndoñe ts̈abá cha tonjanmama.
20 Eu não sabia como conseguir informações sobre esse assunto. Por isso perguntei a Paulo se queria ir a Jerusalém para ser julgado lá a respeito dessas acusações.
21 Pero cha s̈onjaimpadá camuents̈e jaboshjonana, cach Romoca bëts uámana mandado chë soyama tojayanëntscuana ca. Chcasna, ats̈e sënjamandá cha chamotsebojanÿama, chë mandádbioye jíchmuama ats̈e jobenayëntscuana ca” —Festo tbojancuentá.
21 Mas Paulo apelou para o Imperador e pediu para ficar preso até que o Imperador resolvesse o seu caso. Então mandei os guardas tomarem conta dele até que eu pudesse mandá-lo para o Imperador.
22 Chca tbojanencuentá ora, Agripa Féstbioye tbojaniyana: —Ats̈naca së́ntsebos̈e chë boyabása joyeunayama ca.
22 Aí Agripa disse a Festo: — Eu gostaria de ouvir esse homem. — Amanhã o senhor vai ouvi-lo! — respondeu Festo.
23 Chë yëfsana, Agripa y Berenice corente uachuanents̈e chë tribunaloye tbojánamashjna y chátaftaca tmojánamashjna chë soldadëngbe amë́ndayënga y chë pueblents̈a uámana taitanga. Chents̈ana Festo tojanmandá Pablo jobets̈ana;
23 No dia seguinte Agripa e Berenice chegaram com grande cerimônia e pompa. Entraram na sala de audiências com os chefes militares e os homens mais importantes da cidade. Festo mandou que trouxessem Paulo
24 y chora cha tojánayana: “Rey Agripa y nÿetsca taitanga bë́ngaftaca s̈mojtsemnënga: Chents̈e entsemna chë boyabása. Nÿetsca judiënga chabe contra áts̈bents̈e montsabíchamo, Jerusalenoca y quem Cesarea pueblénts̈naca, y nÿa jtsayebuáchëse ts̈a s̈montseimpadana cha chaóbanama;
24 e disse: — Rei Agripa e todos os que estão aqui, vejam este homem! É contra ele que todos os judeus, tanto daqui como de Jerusalém, estão fazendo acusações diante de mim. Eles insistem em dizer que este homem deve morrer,
25 pero ats̈e sëntsejuabná quem boyabása tondaye tonjama, jóbanama chabotsemnama ca. Y más, cachá s̈onjaimpadá chë Romoca bëts uámana mandado César chabe soyama cháuayanama; chcasna, chca chanjama, chábioye cha chanjíchmua.
25 mas eu acho que ele não fez nada para ser condenado à morte. Como ele mesmo pediu para ser julgado pelo Imperador, resolvi atendê-lo.
26 Pero ats̈e, ats̈be bëts uámana mandádbioye quem boyabásabiama juábobemama ndocna serto soye quetsátsbomna causa, ts̈ëngaftangbe delante cha tijatsá, y masna, acbe delante, bëts rey Agripa; chca, lempe chacojatjá chents̈ana, ndayá juabemama ats̈e chaitsebomnama.
26 Porém até agora não sei bem o que escrever a respeito dele ao Imperador. Então eu o trouxe aqui, diante dos senhores — e especialmente do senhor, rei Agripa — a fim de lhe fazer perguntas. Assim terei alguma coisa para escrever.
27 Er ats̈e sëntsejuabná ndoñe corente juabnayabe soye yomna, canÿe utamená jíchmuana y ndayama chabe contra tmojtsichámuama ndoñe lempe ntjuabemana ca” —cha tojánayana.
27 Pois acho absurdo mandar um prisioneiro sem explicar claramente as acusações que existem contra ele.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 25, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.