Atos 23

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chora Pablo, nÿetsca chë mandayë́ngbioye tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Taitanga, ats̈e mënténtscoñe tsiyena jtsamëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá y chabe delante ats̈be ainana natjë́mbana endëtsomñe ca.
1 Então Paulo olhou firmemente para os membros do Conselho e disse: — Meus irmãos, tenho vivido até hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 As, Ananías, chë bachnangbe más uámana amëndayá, tojanmandá Páblëbe béconana imojtsemnënga cha chamotsáyejants̈etama.
2 Mas Ananias, o Grande Sacerdote , mandou que os homens que estavam perto de Paulo dessem um tapa na boca dele.
3 Pero chora Pablo Ananíasbioye tbojanjuá: —¡Bëngbe Bëtsá ácnaca cmochanjëtsjants̈etá, bacna ents̈á, nts̈amo ndegombre tcojuabnacá ndinÿinÿnayá! Aca chents̈e contsetbemana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama jayanama, nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá; as, ¿ndáyeca cojtsemánda chas̈mojants̈etama? Chca chë leyiñe ndoñe quenátslesenciana ca.
3 Aí Paulo disse a Ananias: — Hipócrita, Deus o castigará por isso! Você está sentado aí para me julgar de acordo com a
4 As, chabe béconana imojtsemna ents̈anga tmojánayana: —¿Chca chë Bëngbe Bëtsabe bachnangbe más uámana amëndayábioye cochjóyenguango ca?
4 Os homens que estavam perto de Paulo perguntaram: — Você está insultando o Grande Sacerdote, o
5 Chora Pablo tojánayana: —Taitanga, ats̈e ndoñe quetsátstats̈ëmbo cha chë bachnangbe más uámana amëndayá yomnama. Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Ents̈angbe mandayabe contra ndoñe catjayana ca.”
5 Paulo respondeu: — Meus irmãos, eu não sabia que ele é o Grande Sacerdote. Pois as
6 Pablo tojáninÿe chë mándayënguents̈e báseftanga saduceunga y ínÿengna fariseunga imojtsemnama; as, mënts̈á tojanáyebuachena: —Taitanga, ats̈e fariseo sëndmëna; ats̈be bëtsë́tsanga fariseunga mondmëna. Ats̈e, jtsos̈buáchiyëse chë obanënga mochtayenama tsobátmana causa, ats̈e ndoñe ts̈abá së́ntsama ca ts̈ëngaftanga s̈mochjayana ca.
6 Quando Paulo percebeu que alguns do Conselho eram do partido dos saduceus e outros do partido dos fariseus , disse bem alto: — Meus irmãos, eu sou fariseu e filho de fariseus. Estou aqui sendo julgado porque creio que os mortos vão ressuscitar.
7 Pablo chca tojánayana ora, chë fariseunga y saduceunga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, y chë causa nÿetsca ents̈anga ndoñe cachcá imontsejuabnaye.
7 Assim que ele disse isso, os fariseus e os saduceus começaram a discutir, e o Conselho se dividiu.
8 Er chë saduceunga jtsichámuana chë obanënga ndoñe ntayenana ca, y ni angelënga, ni espíritënga ndoñe mondmëna ca; pero chë fariseunga aíñe chë soyënguiñe jtsos̈buáchiyana.
8 É que os saduceus não creem que os mortos vão ressuscitar, nem que existem anjos ou espíritos; mas os fariseus creem nessas coisas.
9 Y nÿetscanga ts̈a imojtsáyebuache; asna, básefta fariseunga ley abuátambayënga tmojantsbaná y jabuachana mënts̈á imojtsáyebuache: “Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama. Nderado mo Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel o espíritu muábioye ndegombre tbojauyana ca.”
9 E assim a gritaria aumentou ainda mais. Então alguns mestres da Lei que pertenciam ao partido dos fariseus se levantaram e protestaram. Eles disseram: — Não vemos nenhum mal neste homem. Pode ser mesmo que um anjo ou um espírito tenha falado com ele.
10 Ents̈anga más imojtsáyebuache y chë soldadëngbe amëndayá yojtsauatja nderado ents̈anga Pablo muantsatcacaye; as, cha tojanmandá soldadënga chamua Pablo chë ents̈ángbents̈ana jaisábocnama y chë soldadëngbe oyenoye cachiñe jesánatsama.
10 A briga chegou a tal ponto, que o comandante ficou com medo de que Paulo fosse despedaçado por eles. Por isso mandou os guardas descerem para tirar Paulo do meio deles e o levar de volta para a fortaleza.
11 Yëfsana ibeta, Bëngbe Utabná Páblëbioye tbojánebëbocna y tbojaniyana: “Pablo, ainaniñe añemo cochtsebomna. Nts̈amo aca ats̈biama condë́tats̈ëmbo y muents̈e Jerusalenents̈e condoyebuambnacá, cachcá cmontsemna Romoca jamama ca.”
11 Na noite seguinte o Senhor Jesus apareceu a Paulo e disse:
12 Chë inÿe yëfsana, judiënguents̈ana báseftanga tmojanenoyeuná Pablo jtsóbama, y tmojanjurá tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, cha jóbantscuana.
12 Na manhã seguinte alguns judeus se ajuntaram e juraram que não iam comer nem beber nada enquanto não matassem Paulo.
13 Chca jamama tmojanjuabó ents̈anga imojamna canta bnë́tsanëngama más.
13 Os homens que combinaram fazer isso eram mais de quarenta.
14 Chënga tmojána chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngbioye y mënts̈á tmojánayana: “Bënga Bëngbe Bëtsá mënts̈á fsënjas̈buachená y bacna soyënga bë́ngbeñe chaotsemna chca ndoñe fsënjocumplise: Tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana.
14 Eles foram falar com os chefes dos sacerdotes e com os líderes do povo e disseram: — Nós fizemos o seguinte juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa enquanto não matarmos Paulo.”
15 Morna, ts̈ëngaftanga y chë inÿe muents̈a mandayë́ngaftaca chë soldadëngbe amëndayá s̈mochjaimpáda Pablo moye chabuánatsama; y s̈mochjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca; y bëngna fchtseprontana cha jtsóbama, cabá moye ndáshjango ora ca.”
15 Agora vocês e o Conselho Superior , mandem pedir ao comandante que traga Paulo aqui. Digam que estão querendo examinar melhor o caso dele. Então, antes que ele chegue, nós estaremos prontos para matá-lo.
16 Pero, Páblëbe uabenbe uaquiñá chë soye tojántats̈ëmbona; asna, tojána chë soldadëngbe oyenoye, chama Pablo jauenayama.
16 Mas o filho da irmã de Paulo ficou sabendo do plano; ele entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Chorna, Pablo canÿe básefta soldadëngbe mandayábioye tbojanchembo y tbojaniyana: “Diosmanda quem basa mánatse chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye; canÿe soye entsebomna chábioye juenayama ca.”
17 Então Paulo chamou um dos oficiais e disse: — Leve este moço ao comandante. Ele tem uma coisa para contar a ele.
18 As, cha chë bobontse tbojë́ftsanbets̈e, chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye tbojanánatse y tbojaniyana: “Chë utamená Pablo s̈onjachembo y s̈onjaimpadá quem bobontse ácbioye juanatsana; mua caojtsebomna canÿe soye aca jauyanama ca.”
18 O oficial levou o moço ao comandante e disse: — Aquele preso que se chama Paulo mandou me chamar e pediu que eu trouxesse este moço porque ele tem uma informação para o senhor.
19 Chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojëftsanobuácuetënts̈iye, luaroye tbojanánatse y tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebomna ats̈e jauyanama ca?
19 O comandante pegou o moço pela mão, levou-o para um lado e perguntou: — O que é que você tem para me contar?
20 As chë bobontse tbojaniyana: —Judiënga tmojenoyeuná taitá jaimpádama, yëfse chëngbe amë́ndayëngbioye Pablo chacuánatsama, y chënga cmochanjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca.
20 Ele respondeu: — Alguns judeus combinaram pedir ao senhor que leve Paulo amanhã ao Conselho Superior, com a desculpa de quererem examinar melhor o caso dele.
21 Pero ndoñe catjóyaunaye; chënguents̈ana canta bnë́tsanëngama más ents̈anga iytë́menënga Pablëbiama montsanÿá. Chënga tmojajurá, bacna soye chë́ngbeñe chaotsemna ndoñe tmonjocumplise, tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana. Mora chënga montseprontana y montsobátmana nts̈amo aca chë soyama cochjáuyanama ca —chë bobontse tbojaniyana.
21 Mas não acredite nisso, pois mais de quarenta deles vão ficar escondidos esperando Paulo para o matar. Todos eles fizeram este juramento: “Que Deus nos amaldiçoe se comermos ou bebermos qualquer coisa antes de termos matado Paulo.” Eles estão prontos para cumprir o juramento e esperam apenas saber o que o senhor vai resolver.
22 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojanmandá, ndayá ibojuenayama ndocnábeñe ntsecuéntayana, y chents̈ana tbojtanichmó.
22 Então o comandante respondeu: — Não diga a ninguém que você me contou isso. E mandou que o moço fosse embora.
23 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá tojánachembo útata chë inÿe soldadë́ngbioye mándayënguents̈ana, y tojanamëndá chamoprontama uta patse soldadënga, inÿe canÿsëfta bnë́tsanënga couayënguiñe y inÿe uta patse lanzë́s̈angaca, Cesarea puebloye ibeta, las nueve ora jabocanama;
23 Então o comandante chamou dois oficiais e disse: — Arranjem duzentos soldados, e mais setenta cavaleiros, e duzentos lanceiros para ir até a cidade de Cesareia. Estejam prontos para sair daqui às nove horas da noite.
24 y tojanamëndá couayënga chamoprontá Pablo chauenójayema. Y tojanmandá ts̈abá y ndocá ntjapasacá Pablo chamuánatsama, Félix chë Cesareoca mandádbioye.
24 Preparem também cavalos para Paulo montar e o levem com toda a segurança para o governador Félix.
25 Y canÿe tsbuanácha chë́ngaftaca tojanichmó y chë́chañe mënts̈á yojtsábemana:
25 Depois o comandante escreveu uma carta que dizia o seguinte:
26 Claudio Lisias, chë bëts uámana mandado Felixbiama: Salud bomná chacotsomñe.
26 “Excelentíssimo Governador Félix, “Saudações.
27 Judiënga quem boyabása tmojishache y montsebos̈e jtsóbama; pero cha mo canÿa Romoca onÿnanacá derecho bomná yomnama sënjátats̈ëmbona ora, ats̈be soldadë́ngaftaca sënjá y chëngbe cucuats̈ents̈ana cha sënjatsbocá.
27 “Alguns judeus agarraram este homem e quase o mataram. Quando soube que ele era cidadão romano, eu fui com os meus soldados e não deixei que ele fosse morto.
28 Ats̈e së́ntsebos̈e jtsetats̈ëmbuana ndaye soyama chënga chabe contra imojtsichámuama; as, cha sënjuánatse nÿetsca chë judiëngbe amë́ndayënga montsemnoye;
28 Eu queria saber por que o estavam acusando e por isso resolvi levá-lo diante do Conselho Superior dos judeus.
29 y chents̈ana, ats̈e sënjátats̈ëmbona chënga chabe contra imojtsichamo ana cachëngbe leyents̈a soyëngama, pero cha tondaye tonjobuachjanguá, cha jóbama bënga chas̈otsamnama, ni mo cárceloye jutámiama.
29 Então descobri que ele não tinha feito nada para merecer a prisão ou a morte. A acusação contra ele era a respeito da própria lei deles.
30 Pero ats̈e sënjátats̈ëmbona chë judiënga tmojenoyeuná cha jtsóbama; chíyeca, cam ora cha ácbioye sëntsichamná, y chabe contra ichámëngna sënjáuyana, ndayá muabe contra jayanama imojtsebomncá acbe delante chamuayana ca.
30 Quando fui informado de que havia um plano para matá-lo, resolvi mandá-lo ao senhor. E disse para aqueles judeus que fizessem as acusações na sua presença. “Saúde. “Cláudio Lísias.”
31 Chents̈ana, chë soldadënga tmojanma nts̈amo tmojanamëndacá, ibeta Pablo tmojë́ftsanbets̈e y Antípatris puebloye tmojanánatse.
31 Então os soldados cumpriram as ordens. Pegaram Paulo e o levaram durante a noite até a cidade de Antipátride.
32 Yëfsana, chë shecuáts̈eca tmojána soldadëngna cach soldadëngbe oyenoye tmojésanshëcuana, y chë couayiñe enjaquenënga Pábloftaca tmojána.
32 No dia seguinte os soldados voltaram para a fortaleza, deixando que os cavaleiros continuassem a viagem com Paulo.
33 Cesareoye chënga tmojánashjajna ora, chë tsbuanácha chë mandádbioye tmojanants̈abuaché, y Páblënaca chabe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
33 Eles o levaram para a cidade de Cesareia, deram a carta ao Governador e lhe entregaram Paulo.
34 As chë mandado chë tsbuanácha tojanalía; chents̈ana, cha tojanënoticiá ndaye luarocá Pablo inamnama, y Cilicia luarocá cha inamnama cha tojántats̈ëmbona ora,
34 O Governador leu a carta e perguntou a Paulo de onde ele era. Quando soube que era da região da Cilícia,
35 tbojaniyana: “Acbe contra ichámënga chamobeconá ora, ácbioye oído cbochjabuájua ca.”
35 disse: — Quando os seus acusadores chegarem, eu ouvirei o que você tem para dizer. Em seguida mandou que ele ficasse preso no palácio do Governador .

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.