Atos 23

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA

Sair da comparação
NAA Nova Almeida Atualizada 2017
1 Chora Pablo, nÿetsca chë mandayë́ngbioye tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Taitanga, ats̈e mënténtscoñe tsiyena jtsamëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá y chabe delante ats̈be ainana natjë́mbana endëtsomñe ca.
1 Paulo, fixando os olhos no Sinédrio, disse: — Meus irmãos, tenho vivido até o dia de hoje com a consciência limpa diante de Deus.
2 As, Ananías, chë bachnangbe más uámana amëndayá, tojanmandá Páblëbe béconana imojtsemnënga cha chamotsáyejants̈etama.
2 Mas Ananias, o sumo sacerdote, mandou aos que estavam perto de Paulo que lhe batessem na boca.
3 Pero chora Pablo Ananíasbioye tbojanjuá: —¡Bëngbe Bëtsá ácnaca cmochanjëtsjants̈etá, bacna ents̈á, nts̈amo ndegombre tcojuabnacá ndinÿinÿnayá! Aca chents̈e contsetbemana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama jayanama, nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá; as, ¿ndáyeca cojtsemánda chas̈mojants̈etama? Chca chë leyiñe ndoñe quenátslesenciana ca.
3 Então Paulo lhe disse: — Deus há de ferir você, parede branqueada! Você está aí sentado para me julgar de acordo com a Lei e, contra a Lei, ordena que eu seja agredido?
4 As, chabe béconana imojtsemna ents̈anga tmojánayana: —¿Chca chë Bëngbe Bëtsabe bachnangbe más uámana amëndayábioye cochjóyenguango ca?
4 Os que estavam ali perguntaram a Paulo: — Você está insultando o sumo sacerdote de Deus?
5 Chora Pablo tojánayana: —Taitanga, ats̈e ndoñe quetsátstats̈ëmbo cha chë bachnangbe más uámana amëndayá yomnama. Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Ents̈angbe mandayabe contra ndoñe catjayana ca.”
5 Paulo respondeu: — Eu não sabia, irmãos, que ele é sumo sacerdote. Porque está escrito: “Não fale mal de uma autoridade do seu povo.”
6 Pablo tojáninÿe chë mándayënguents̈e báseftanga saduceunga y ínÿengna fariseunga imojtsemnama; as, mënts̈á tojanáyebuachena: —Taitanga, ats̈e fariseo sëndmëna; ats̈be bëtsë́tsanga fariseunga mondmëna. Ats̈e, jtsos̈buáchiyëse chë obanënga mochtayenama tsobátmana causa, ats̈e ndoñe ts̈abá së́ntsama ca ts̈ëngaftanga s̈mochjayana ca.
6 Como Paulo sabia que uma parte do Sinédrio se compunha de saduceus e outra, de fariseus, exclamou: — Irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseus. Estou sendo julgado por causa da esperança e da ressurreição dos mortos!
7 Pablo chca tojánayana ora, chë fariseunga y saduceunga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, y chë causa nÿetsca ents̈anga ndoñe cachcá imontsejuabnaye.
7 Ditas estas palavras, começou uma grande discussão entre fariseus e saduceus, e o Sinédrio se dividiu.
8 Er chë saduceunga jtsichámuana chë obanënga ndoñe ntayenana ca, y ni angelënga, ni espíritënga ndoñe mondmëna ca; pero chë fariseunga aíñe chë soyënguiñe jtsos̈buáchiyana.
8 Pois os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito, ao passo que os fariseus admitem todas essas coisas.
9 Y nÿetscanga ts̈a imojtsáyebuache; asna, básefta fariseunga ley abuátambayënga tmojantsbaná y jabuachana mënts̈á imojtsáyebuache: “Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama. Nderado mo Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel o espíritu muábioye ndegombre tbojauyana ca.”
9 Houve, pois, muita gritaria no Sinédrio. E, levantando-se alguns escribas que eram do partido dos fariseus, discutiam, dizendo: — Não achamos neste homem mal algum. E se, de fato, algum espírito ou anjo falou com ele?
10 Ents̈anga más imojtsáyebuache y chë soldadëngbe amëndayá yojtsauatja nderado ents̈anga Pablo muantsatcacaye; as, cha tojanmandá soldadënga chamua Pablo chë ents̈ángbents̈ana jaisábocnama y chë soldadëngbe oyenoye cachiñe jesánatsama.
10 Como a discussão ficava cada vez mais intensa, o comandante, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a guarda para que o retirassem dali e o levassem para a fortaleza.
11 Yëfsana ibeta, Bëngbe Utabná Páblëbioye tbojánebëbocna y tbojaniyana: “Pablo, ainaniñe añemo cochtsebomna. Nts̈amo aca ats̈biama condë́tats̈ëmbo y muents̈e Jerusalenents̈e condoyebuambnacá, cachcá cmontsemna Romoca jamama ca.”
11 Na noite seguinte, o Senhor, pondo-se ao lado de Paulo, disse:
12 Chë inÿe yëfsana, judiënguents̈ana báseftanga tmojanenoyeuná Pablo jtsóbama, y tmojanjurá tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, cha jóbantscuana.
12 Quando amanheceu, os judeus se reuniram e juraram que não haviam de comer, nem beber, enquanto não matassem Paulo.
13 Chca jamama tmojanjuabó ents̈anga imojamna canta bnë́tsanëngama más.
13 Eram mais de quarenta os que se envolveram nessa conspiração.
14 Chënga tmojána chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngbioye y mënts̈á tmojánayana: “Bënga Bëngbe Bëtsá mënts̈á fsënjas̈buachená y bacna soyënga bë́ngbeñe chaotsemna chca ndoñe fsënjocumplise: Tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana.
14 Estes foram falar com os principais sacerdotes e os anciãos e disseram: — Juramos, sob pena de maldição, não comer coisa alguma, enquanto não matarmos Paulo.
15 Morna, ts̈ëngaftanga y chë inÿe muents̈a mandayë́ngaftaca chë soldadëngbe amëndayá s̈mochjaimpáda Pablo moye chabuánatsama; y s̈mochjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca; y bëngna fchtseprontana cha jtsóbama, cabá moye ndáshjango ora ca.”
15 Por isso, agora, juntamente com o Sinédrio, mandem um recado ao comandante para que ele o apresente a vocês, sob o pretexto de que desejam investigar mais acuradamente o caso dele; e nós, antes que ele chegue, estaremos prontos para matá-lo.
16 Pero, Páblëbe uabenbe uaquiñá chë soye tojántats̈ëmbona; asna, tojána chë soldadëngbe oyenoye, chama Pablo jauenayama.
16 Mas o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido a respeito da trama, foi, entrou na fortaleza e contou tudo a Paulo.
17 Chorna, Pablo canÿe básefta soldadëngbe mandayábioye tbojanchembo y tbojaniyana: “Diosmanda quem basa mánatse chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye; canÿe soye entsebomna chábioye juenayama ca.”
17 Então este, chamando um dos centuriões, disse: — Leve este rapaz ao comandante, porque tem algo a dizer.
18 As, cha chë bobontse tbojë́ftsanbets̈e, chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye tbojanánatse y tbojaniyana: “Chë utamená Pablo s̈onjachembo y s̈onjaimpadá quem bobontse ácbioye juanatsana; mua caojtsebomna canÿe soye aca jauyanama ca.”
18 O centurião levou o rapaz ao comandante e disse: — O prisioneiro Paulo me chamou e pediu que eu trouxesse à sua presença este rapaz, pois tem algo a dizer ao senhor.
19 Chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojëftsanobuácuetënts̈iye, luaroye tbojanánatse y tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebomna ats̈e jauyanama ca?
19 O comandante pegou o rapaz pela mão e, levando-o para um lado, perguntou-lhe: — O que você tem para me dizer?
20 As chë bobontse tbojaniyana: —Judiënga tmojenoyeuná taitá jaimpádama, yëfse chëngbe amë́ndayëngbioye Pablo chacuánatsama, y chënga cmochanjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca.
20 Ele respondeu: — Os judeus decidiram pedir ao senhor que, amanhã, apresente Paulo ao Sinédrio, sob o pretexto de que desejam fazer uma investigação mais acurada a respeito dele.
21 Pero ndoñe catjóyaunaye; chënguents̈ana canta bnë́tsanëngama más ents̈anga iytë́menënga Pablëbiama montsanÿá. Chënga tmojajurá, bacna soye chë́ngbeñe chaotsemna ndoñe tmonjocumplise, tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana. Mora chënga montseprontana y montsobátmana nts̈amo aca chë soyama cochjáuyanama ca —chë bobontse tbojaniyana.
21 Não se deixe persuadir, porque mais de quarenta deles armaram uma emboscada. Fizeram um pacto de, sob pena de maldição, não comer, nem beber, enquanto não matarem Paulo; e agora estão prontos, esperando que o senhor prometa atender o pedido deles.
22 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojanmandá, ndayá ibojuenayama ndocnábeñe ntsecuéntayana, y chents̈ana tbojtanichmó.
22 Então o comandante despediu o rapaz, recomendando-lhe que não dissesse a ninguém ter lhe trazido estas informações.
23 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá tojánachembo útata chë inÿe soldadë́ngbioye mándayënguents̈ana, y tojanamëndá chamoprontama uta patse soldadënga, inÿe canÿsëfta bnë́tsanënga couayënguiñe y inÿe uta patse lanzë́s̈angaca, Cesarea puebloye ibeta, las nueve ora jabocanama;
23 Chamando dois centuriões, ordenou: — Tenham de prontidão duzentos soldados, setenta cavaleiros e duzentos lanceiros para irem até Cesareia a partir das nove horas da noite.
24 y tojanamëndá couayënga chamoprontá Pablo chauenójayema. Y tojanmandá ts̈abá y ndocá ntjapasacá Pablo chamuánatsama, Félix chë Cesareoca mandádbioye.
24 Preparem também animais para fazer Paulo montar e levem-no com segurança ao governador Félix.
25 Y canÿe tsbuanácha chë́ngaftaca tojanichmó y chë́chañe mënts̈á yojtsábemana:
25 O comandante escreveu uma carta nestes termos:
26 Claudio Lisias, chë bëts uámana mandado Felixbiama: Salud bomná chacotsomñe.
26 “Cláudio Lísias ao excelentíssimo governador Félix. Saudações.
27 Judiënga quem boyabása tmojishache y montsebos̈e jtsóbama; pero cha mo canÿa Romoca onÿnanacá derecho bomná yomnama sënjátats̈ëmbona ora, ats̈be soldadë́ngaftaca sënjá y chëngbe cucuats̈ents̈ana cha sënjatsbocá.
27 Este homem foi preso pelos judeus e estava prestes a ser morto por eles, quando eu, sobrevindo com a guarda, o livrei, por saber que ele era romano.
28 Ats̈e së́ntsebos̈e jtsetats̈ëmbuana ndaye soyama chënga chabe contra imojtsichámuama; as, cha sënjuánatse nÿetsca chë judiëngbe amë́ndayënga montsemnoye;
28 Querendo certificar-me do motivo por que o acusavam, levei-o ao Sinédrio deles.
29 y chents̈ana, ats̈e sënjátats̈ëmbona chënga chabe contra imojtsichamo ana cachëngbe leyents̈a soyëngama, pero cha tondaye tonjobuachjanguá, cha jóbama bënga chas̈otsamnama, ni mo cárceloye jutámiama.
29 Descobri que ele era acusado de coisas referentes à lei que os rege, mas nada que justificasse morte ou mesmo prisão.
30 Pero ats̈e sënjátats̈ëmbona chë judiënga tmojenoyeuná cha jtsóbama; chíyeca, cam ora cha ácbioye sëntsichamná, y chabe contra ichámëngna sënjáuyana, ndayá muabe contra jayanama imojtsebomncá acbe delante chamuayana ca.
30 Sendo eu informado de que ia haver uma emboscada contra o homem, tratei de enviá-lo imediatamente ao senhor, intimando também os acusadores a irem dizer, na sua presença, o que eles têm contra ele. Passe bem.”
31 Chents̈ana, chë soldadënga tmojanma nts̈amo tmojanamëndacá, ibeta Pablo tmojë́ftsanbets̈e y Antípatris puebloye tmojanánatse.
31 Então os soldados, conforme lhes foi ordenado, pegaram Paulo e, durante a noite, o conduziram até Antipátride.
32 Yëfsana, chë shecuáts̈eca tmojána soldadëngna cach soldadëngbe oyenoye tmojésanshëcuana, y chë couayiñe enjaquenënga Pábloftaca tmojána.
32 No dia seguinte, voltaram para a fortaleza, tendo deixado os cavaleiros encarregados de seguir viagem com ele.
33 Cesareoye chënga tmojánashjajna ora, chë tsbuanácha chë mandádbioye tmojanants̈abuaché, y Páblënaca chabe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
33 Quando estes chegaram a Cesareia, entregaram a carta ao governador e também lhe apresentaram Paulo.
34 As chë mandado chë tsbuanácha tojanalía; chents̈ana, cha tojanënoticiá ndaye luarocá Pablo inamnama, y Cilicia luarocá cha inamnama cha tojántats̈ëmbona ora,
34 Lida a carta, o governador perguntou de que província Paulo era. E, quando soube que era da Cilícia,
35 tbojaniyana: “Acbe contra ichámënga chamobeconá ora, ácbioye oído cbochjabuájua ca.”
35 disse: — Ouvirei você quando chegarem os seus acusadores. E mandou que ele ficasse preso no Pretório de Herodes.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.