Atos 23
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARC
1 Chora Pablo, nÿetsca chë mandayë́ngbioye tojanënÿanÿé y tojanë́yana: —Taitanga, ats̈e mënténtscoñe tsiyena jtsamëse nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá y chabe delante ats̈be ainana natjë́mbana endëtsomñe ca.
1 E, pondo Paulo os olhos no conselho, disse: Varões irmãos, até ao dia de hoje tenho andado diante de Deus com toda a boa consciência.
2 As, Ananías, chë bachnangbe más uámana amëndayá, tojanmandá Páblëbe béconana imojtsemnënga cha chamotsáyejants̈etama.
2 Mas o sumo sacerdote, Ananias, mandou aos que estavam junto dele que o ferissem na boca.
3 Pero chora Pablo Ananíasbioye tbojanjuá: —¡Bëngbe Bëtsá ácnaca cmochanjëtsjants̈etá, bacna ents̈á, nts̈amo ndegombre tcojuabnacá ndinÿinÿnayá! Aca chents̈e contsetbemana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tijamama jayanama, nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá; as, ¿ndáyeca cojtsemánda chas̈mojants̈etama? Chca chë leyiñe ndoñe quenátslesenciana ca.
3 Então, Paulo lhe disse: Deus te ferirá, parede branqueada! Tu estás aqui assentado para julgar-me conforme a lei e, contra a lei, me mandas ferir?
4 As, chabe béconana imojtsemna ents̈anga tmojánayana: —¿Chca chë Bëngbe Bëtsabe bachnangbe más uámana amëndayábioye cochjóyenguango ca?
4 E os que ali estavam disseram: Injurias o sumo sacerdote de Deus?
5 Chora Pablo tojánayana: —Taitanga, ats̈e ndoñe quetsátstats̈ëmbo cha chë bachnangbe más uámana amëndayá yomnama. Er Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe mënts̈á endayana: “Ents̈angbe mandayabe contra ndoñe catjayana ca.”
5 E Paulo disse: Não sabia, irmãos, que era o sumo sacerdote; porque está escrito: Não dirás mal do príncipe do teu povo.
6 Pablo tojáninÿe chë mándayënguents̈e báseftanga saduceunga y ínÿengna fariseunga imojtsemnama; as, mënts̈á tojanáyebuachena: —Taitanga, ats̈e fariseo sëndmëna; ats̈be bëtsë́tsanga fariseunga mondmëna. Ats̈e, jtsos̈buáchiyëse chë obanënga mochtayenama tsobátmana causa, ats̈e ndoñe ts̈abá së́ntsama ca ts̈ëngaftanga s̈mochjayana ca.
6 E Paulo, sabendo que uma parte era de saduceus, e outra, de fariseus, clamou no conselho: Varões irmãos, eu sou fariseu, filho de fariseu! No tocante à esperança e ressurreição dos mortos sou julgado!
7 Pablo chca tojánayana ora, chë fariseunga y saduceunga tmojanonts̈é enatsëtsnayana, y chë causa nÿetsca ents̈anga ndoñe cachcá imontsejuabnaye.
7 E, havendo dito isto, houve dissensão entre os fariseus e saduceus; e a multidão se dividiu.
8 Er chë saduceunga jtsichámuana chë obanënga ndoñe ntayenana ca, y ni angelënga, ni espíritënga ndoñe mondmëna ca; pero chë fariseunga aíñe chë soyënguiñe jtsos̈buáchiyana.
8 Porque os saduceus dizem que não há ressurreição, nem anjo, nem espírito; mas os fariseus reconhecem uma e outra coisa.
9 Y nÿetscanga ts̈a imojtsáyebuache; asna, básefta fariseunga ley abuátambayënga tmojantsbaná y jabuachana mënts̈á imojtsáyebuache: “Quem boyabása ndocna bacna soye tonjama. Nderado mo Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel o espíritu muábioye ndegombre tbojauyana ca.”
9 E originou-se um grande clamor; e, levantando-se os escribas da parte dos fariseus, contendiam, dizendo: Nenhum mal achamos neste homem, e se algum espírito ou anjo lhe falou, não resistamos a Deus.
10 Ents̈anga más imojtsáyebuache y chë soldadëngbe amëndayá yojtsauatja nderado ents̈anga Pablo muantsatcacaye; as, cha tojanmandá soldadënga chamua Pablo chë ents̈ángbents̈ana jaisábocnama y chë soldadëngbe oyenoye cachiñe jesánatsama.
10 E, havendo grande dissensão, o tribuno, temendo que Paulo fosse despedaçado por eles, mandou descer a soldadesca, para que o tirassem do meio deles e o levassem para a fortaleza.
11 Yëfsana ibeta, Bëngbe Utabná Páblëbioye tbojánebëbocna y tbojaniyana: “Pablo, ainaniñe añemo cochtsebomna. Nts̈amo aca ats̈biama condë́tats̈ëmbo y muents̈e Jerusalenents̈e condoyebuambnacá, cachcá cmontsemna Romoca jamama ca.”
11 E, na noite seguinte, apresentando-se-lhe o Senhor, disse: Paulo, tem ânimo! Porque, como de mim testificaste em Jerusalém, assim importa que testifiques também em Roma.
12 Chë inÿe yëfsana, judiënguents̈ana báseftanga tmojanenoyeuná Pablo jtsóbama, y tmojanjurá tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, cha jóbantscuana.
12 Quando já era dia, alguns dos judeus fizeram uma conspiração e juraram dizendo que não comeriam nem beberiam enquanto não matassem a Paulo.
13 Chca jamama tmojanjuabó ents̈anga imojamna canta bnë́tsanëngama más.
13 E eram mais de quarenta os que fizeram esta conjuração.
14 Chënga tmojána chë bachnangbe amë́ndayënga y judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngbioye y mënts̈á tmojánayana: “Bënga Bëngbe Bëtsá mënts̈á fsënjas̈buachená y bacna soyënga bë́ngbeñe chaotsemna chca ndoñe fsënjocumplise: Tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana.
14 Estes foram ter com os principais dos sacerdotes e anciãos e disseram: Conjuramo-nos, sob pena de maldição, a nada provarmos até que matemos a Paulo.
15 Morna, ts̈ëngaftanga y chë inÿe muents̈a mandayë́ngaftaca chë soldadëngbe amëndayá s̈mochjaimpáda Pablo moye chabuánatsama; y s̈mochjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca; y bëngna fchtseprontana cha jtsóbama, cabá moye ndáshjango ora ca.”
15 Agora, pois, vós, com o conselho, rogai ao tribuno que vo-lo traga amanhã, como querendo saber mais alguma coisa de seus negócios, e, antes que chegue, estaremos prontos para o matar.
16 Pero, Páblëbe uabenbe uaquiñá chë soye tojántats̈ëmbona; asna, tojána chë soldadëngbe oyenoye, chama Pablo jauenayama.
16 E o filho da irmã de Paulo, tendo ouvido acerca desta cilada, foi, e entrou na fortaleza, e o anunciou a Paulo.
17 Chorna, Pablo canÿe básefta soldadëngbe mandayábioye tbojanchembo y tbojaniyana: “Diosmanda quem basa mánatse chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye; canÿe soye entsebomna chábioye juenayama ca.”
17 E Paulo, chamando a si um dos centuriões, disse: Leva este jovem ao tribuno, porque tem alguma coisa que lhe comunicar.
18 As, cha chë bobontse tbojë́ftsanbets̈e, chë nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye tbojanánatse y tbojaniyana: “Chë utamená Pablo s̈onjachembo y s̈onjaimpadá quem bobontse ácbioye juanatsana; mua caojtsebomna canÿe soye aca jauyanama ca.”
18 Tomando-o ele, pois, o levou ao tribuno e disse: O preso Paulo, chamando-me a si, me rogou que te trouxesse este jovem, que tem alguma coisa que dizer-te.
19 Chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojëftsanobuácuetënts̈iye, luaroye tbojanánatse y tbojantjá: —¿Ndayá cojtsebomna ats̈e jauyanama ca?
19 E o tribuno, tomando- o pela mão e pondo-se à parte, perguntou-lhe em particular: Que tens que me contar?
20 As chë bobontse tbojaniyana: —Judiënga tmojenoyeuná taitá jaimpádama, yëfse chëngbe amë́ndayëngbioye Pablo chacuánatsama, y chënga cmochanjauyana chca yojtsemna ana chë ndayá yojtsopasánama más botamana cha jatjayama ca.
20 E disse ele: Os judeus se concertaram rogar-te que amanhã leves Paulo ao conselho como tendo de inquirir dele mais alguma coisa ao certo.
21 Pero ndoñe catjóyaunaye; chënguents̈ana canta bnë́tsanëngama más ents̈anga iytë́menënga Pablëbiama montsanÿá. Chënga tmojajurá, bacna soye chë́ngbeñe chaotsemna ndoñe tmonjocumplise, tondaye ntjasana, ni ntjofs̈iyana, Pablo jóbantscuana. Mora chënga montseprontana y montsobátmana nts̈amo aca chë soyama cochjáuyanama ca —chë bobontse tbojaniyana.
21 Mas tu não os creias, porque mais de quarenta homens dentre eles lhe andam armando ciladas, os quais se obrigaram, sob pena de maldição, a não comerem nem beberem até que o tenham morto; e já estão apercebidos, esperando de ti promessa.
22 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá chë bobóntsbioye tbojanmandá, ndayá ibojuenayama ndocnábeñe ntsecuéntayana, y chents̈ana tbojtanichmó.
22 Então, o tribuno despediu o jovem, mandando-lhe que a ninguém dissesse que lhe havia contado aquilo.
23 Chents̈ana, chë soldadëngbe amëndayá tojánachembo útata chë inÿe soldadë́ngbioye mándayënguents̈ana, y tojanamëndá chamoprontama uta patse soldadënga, inÿe canÿsëfta bnë́tsanënga couayënguiñe y inÿe uta patse lanzë́s̈angaca, Cesarea puebloye ibeta, las nueve ora jabocanama;
23 E, chamando dois centuriões, lhes disse: Aprontai para as três horas da noite duzentos soldados, e setenta de cavalo, e duzentos lanceiros para irem até Cesareia;
24 y tojanamëndá couayënga chamoprontá Pablo chauenójayema. Y tojanmandá ts̈abá y ndocá ntjapasacá Pablo chamuánatsama, Félix chë Cesareoca mandádbioye.
24 e aparelhai cavalgaduras, para que, pondo nelas a Paulo, o levem salvo ao governador Félix.
25 Y canÿe tsbuanácha chë́ngaftaca tojanichmó y chë́chañe mënts̈á yojtsábemana:
25 E escreveu uma carta que continha isto:
26 Claudio Lisias, chë bëts uámana mandado Felixbiama: Salud bomná chacotsomñe.
26 Cláudio Lísias a Félix, potentíssimo governador, saúde.
27 Judiënga quem boyabása tmojishache y montsebos̈e jtsóbama; pero cha mo canÿa Romoca onÿnanacá derecho bomná yomnama sënjátats̈ëmbona ora, ats̈be soldadë́ngaftaca sënjá y chëngbe cucuats̈ents̈ana cha sënjatsbocá.
27 Este homem foi preso pelos judeus; e, estando já a ponto de ser morto por eles, sobrevim eu com a soldadesca e o livrei, informado de que era romano.
28 Ats̈e së́ntsebos̈e jtsetats̈ëmbuana ndaye soyama chënga chabe contra imojtsichámuama; as, cha sënjuánatse nÿetsca chë judiëngbe amë́ndayënga montsemnoye;
28 Querendo saber a causa por que o acusavam, o levei ao seu conselho.
29 y chents̈ana, ats̈e sënjátats̈ëmbona chënga chabe contra imojtsichamo ana cachëngbe leyents̈a soyëngama, pero cha tondaye tonjobuachjanguá, cha jóbama bënga chas̈otsamnama, ni mo cárceloye jutámiama.
29 E achei que o acusavam de algumas questões da sua lei, mas que nenhum crime havia nele digno de morte ou de prisão.
30 Pero ats̈e sënjátats̈ëmbona chë judiënga tmojenoyeuná cha jtsóbama; chíyeca, cam ora cha ácbioye sëntsichamná, y chabe contra ichámëngna sënjáuyana, ndayá muabe contra jayanama imojtsebomncá acbe delante chamuayana ca.
30 E, sendo-me notificado que os judeus haviam de armar ciladas a esse homem, logo to enviei, mandando também aos acusadores que perante ti digam o que tiverem contra ele. Passa bem.
31 Chents̈ana, chë soldadënga tmojanma nts̈amo tmojanamëndacá, ibeta Pablo tmojë́ftsanbets̈e y Antípatris puebloye tmojanánatse.
31 Tomando, pois, os soldados a Paulo, como lhes fora mandado, o trouxeram de noite a Antipátride.
32 Yëfsana, chë shecuáts̈eca tmojána soldadëngna cach soldadëngbe oyenoye tmojésanshëcuana, y chë couayiñe enjaquenënga Pábloftaca tmojána.
32 No dia seguinte, deixando aos de cavalo irem com ele, tornaram à fortaleza;
33 Cesareoye chënga tmojánashjajna ora, chë tsbuanácha chë mandádbioye tmojanants̈abuaché, y Páblënaca chabe cucuats̈iñe tmojánboshjona.
33 os quais, logo que chegaram a Cesareia e entregaram a carta ao governador, lhe apresentaram Paulo.
34 As chë mandado chë tsbuanácha tojanalía; chents̈ana, cha tojanënoticiá ndaye luarocá Pablo inamnama, y Cilicia luarocá cha inamnama cha tojántats̈ëmbona ora,
34 E o governador, lida a carta, perguntou de que província era; e, sabendo que era da Cilícia,
35 tbojaniyana: “Acbe contra ichámënga chamobeconá ora, ácbioye oído cbochjabuájua ca.”
35 disse: Ouvir-te-ei quando também aqui vierem os teus acusadores. E mandou que o guardassem no pretório de Herodes.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 23, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.