Atos 22
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 “Baconga y taitanga, mora s̈mochjouena ats̈e jenë́uyanama nts̈amo chjayancá ca.”
1 — Irmãos e pais, escutem agora o que tenho a dizer em minha defesa.
2 Pablo cachëngbe biyañe, hebreo biyañe yojtsóyebuambnama ents̈anga tmojanuena ora, más iytëca tmojanobiama. As Pablo tojanë́yana:
2 Quando ouviram que Paulo lhes falava em língua hebraica, fizeram mais silêncio ainda. Paulo continuou:
3 “Ats̈e judío sëndmëna. Tarso pueblents̈e, Cilicia luaroca sënjanonÿná, pero muents̈e Jerusalenents̈e sënjanoboché y sëndë́tats̈ëmbo soyëngna Gamaliélbeyeca chca botamana sënjanatsjinÿe. Cha corente ts̈abá s̈onjanbuatëmbá bëngbe bëts taitangbe leyënga; nÿets ats̈be ainánaca Bëngbe Bëtsá sëndëservena, nts̈amo nÿetsca ts̈ëngaftanga mora s̈montsamancá.
3 — Eu sou judeu, nasci em Tarso da Cilícia, mas fui criado nesta cidade e aqui fui instruído aos pés de Gamaliel, segundo o rigor da Lei de nossos antepassados, sendo zeloso para com Deus, assim como todos vocês o são no dia de hoje.
4 Ats̈e sënjánama chë Jesucristo tojaninÿanÿé Benache ústonënga chamosufrima y chamóbanama; boyabásenga y shembásenga sënjanëtabaye y cárceloye sënjanautame.
4 Persegui este Caminho até a morte, prendendo homens e mulheres e lançando-os na cadeia.
5 Chë judío bachnangbe más uámana amëndayá, nÿetsca chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga y inÿe muents̈a mándayënga mondobena jayanana nts̈amo sëntsichamcá ndegombre yomnama. Chënga uabemana tsbuanachangá s̈monjaniyé, bëngbe cats̈átanga judiënga chamotsetats̈ëmbuama ats̈e mando stsanbomnama, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jótabayama; y Damascoye sënjána choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jótabayama, moye Jerusalenoye junatsama jacastígayama.”
5 Disto são testemunhas o sumo sacerdote e todos os anciãos. Deles eu recebi cartas para os irmãos judeus de Damasco, e fui até lá para trazer amarrados a Jerusalém os que também lá estivessem, para serem punidos.
6 “Pero canÿe te benachiñe Damasco béconana sënjétsaye orna, mo nÿetsto ora, nÿe ndeolpe ats̈be juachañe canÿe bëts tcuinÿe celocana tonjanbuashinÿínÿena.
6 — Ora, aconteceu que, enquanto eu viajava, já perto de Damasco, quase ao meio-dia, repentinamente, uma grande luz do céu brilhou ao redor de mim.
7 Y fshantsoye sënjétseshajaye y canÿe oyebuambnayana sënjanuena mënts̈á: ‘Saulo, Saulo, ¿ndáyeca s̈cojtsacmena ca?’
7 Então caí por terra, ouvindo uma voz que me dizia: “Saulo, Saulo, por que você me persegue?”
8 Ats̈e sënjantjá: ‘¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?’ Y chë oyebuambnayana s̈onjanjuá: ‘Ats̈e sëndmëna Jesús Nazaretocá, y aca condama ats̈be ents̈anga chamotsesufrínama ca.’
8 Perguntei: “Senhor, quem é você?” Ao que me respondeu: “Eu sou Jesus, o Nazareno, a quem você persegue.”
9 Chë áts̈eftaca monjánajnënga chë bëts tcuinÿe tmojáninÿe y tmojanouatjananga, pero chë oyebuambnayana ndoñe tmonjanuena.
9 — Os que estavam comigo viram a luz, sem, contudo, perceber o sentido da voz de quem falava comigo.
10 Chora ats̈e sënjantjá: ‘¿Bëngbe Utabná, ndayá jamama s̈ojtsemna ca?’ Y cha s̈onjaniyana: ‘Matëtsbaná y mëtëtonts̈é Damascoye jama. Chents̈e canÿa cmochanjabuayená ndayá jamama cmojtsemnama ca.’
10 Então perguntei: “Senhor, o que devo fazer?” E o Senhor me disse: “Levante-se, entre em Damasco, onde lhe dirão tudo o que você precisa fazer.”
11 Chë tcuinÿe yapa tonjanbuashinÿínÿena causa, ats̈e jtaná sënjanoquedá. Chcasna, chë ínÿenga s̈montanobuacuetënts̈é y chca, Damascoye sënjánashjango.
11 Tendo ficado cego por causa da intensidade daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo, cheguei a Damasco.
12 “Chents̈e enjamna canÿe bacó Ananías ca uabainá; cha inoyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá y yojánama nts̈amo bëngbe leyënguiñe iuayancá, y nÿetsca chents̈a judiënga monjanamana chabiama ts̈abá jtsóyebuambnayana.
12 — Um homem chamado Ananias, piedoso conforme a Lei, tendo bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Cha tonjánabo ats̈e jinÿama y tonjánashjango ora, s̈onjaniyana: ‘Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈ata, Saulo, chacmotsatabinÿna ca.’ Cachora y cha sënjáninÿe.
13 veio procurar-me e, chegando perto de mim, disse: “Irmão Saulo, recupere a visão!” Nessa mesma hora, recuperei a visão e olhei para ele.
14 “Chents̈ana cha tonjánayana: ‘Bëngbe bëts taitangbe Bëtsá aca tcmojuábuayana, nts̈amo cha acbiama yobos̈cá chacotsetats̈ëmbuama, chë nÿetsca soyënguiñe Ts̈abá Amá chacuinÿama y cachabe uayás̈ents̈ana chacóyeunama.
14 Então ele disse: “O Deus de nossos pais escolheu você de antemão para conhecer a vontade dele, ver o Justo e ouvir a voz dele.
15 Bëngbe Bëtsá chca tojama, aca chë chabe buayenana soyëngama ents̈ángbeñe chacóyebuambama, y chamna nÿets luarents̈a ents̈ángbeñe cochjacuénta, nts̈amo tcojinÿe y tcojouencá.
15 Porque você terá de ser testemunha dele diante de todos, anunciando as coisas que você tem visto e ouvido.
16 Y mora, ¡ndoñe más matobátmanana! Motsbaná y cochjenábaye Jesucristo jóts̈ëmbonëse, chca, acbe bacna soyëngama perdonaná chacotsemnama ca’ ” —cha s̈onjaniyana.
16 E agora, o que está esperando? Levante-se, receba o batismo e lave os seus pecados, invocando o nome dele.”
17 “Jerusalenoye sëntaná ora, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye sënjána cháftaca jencuéntama, y ndeolpe ats̈e mo otjenayoquëcá sënjanoquedá.
17 — Quando voltei para Jerusalém, enquanto orava no templo, sobreveio-me um êxtase,
18 Chca orna, Bëngbe Utabná sënjáninÿe y cha mënts̈á s̈onjaniyana: ‘Betsco motsa y cam ora Jerusalenents̈ana métsebocna; quemuents̈a ents̈anga ndoñe quecmochatóyeunaye nts̈amo ats̈biama condë́tats̈ëmbo y contsëtsëtsnacá ca.’
18 e vi o Senhor. Ele me disse: “Ande logo e saia imediatamente de Jerusalém, porque não aceitarão o seu testemunho a meu respeito.”
19 Ats̈e sënjanjuá: ‘Bëngbe Utabná, chënga mondë́tats̈ëmbo ats̈e sënjánana nÿetsca chëngbe enefjuana yebnënguenache y chë ácbeñe os̈buáchiyënga sënjanëtámiana y sënjánatsets̈enaye;
19 Eu respondi: “Senhor, eles bem sabem que eu ia de sinagoga em sinagoga, prendendo e açoitando os que criam em ti.
20 y acbiama ndegombre oyebuambnayá Esteban tmonjanóba ora, áts̈naca chents̈e sënjamna y ts̈abá imojtsama ca chama sënjétsejuabnaye, y cabá chë monjanóbanangbe ents̈ayëjuangá ats̈e chora sënjanabojanÿá ca’ —ats̈e sënjanjuá.
20 Quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentia nisso e até guardei as capas dos que o matavam.”
21 Pero chca sënjánayana ora, Bëngbe Utabná s̈onjaniyana: ‘Motsa; ats̈e bën luarëngoye, ndoñe judië́ngbioye cbochanjíchmua ca.’ ”
21 Mas ele me disse: “Vá, porque eu o enviarei para longe, aos gentios.”
22 Chë ents̈anga chë́ntscoñe tmojanuena; pero chë ndoñe judiëngbiama tojanoyebuambá orna, chënga tmojanonts̈é uayebuáchana: “¡Ndoñe ts̈abá quenátsmëna cha vídaca chaotsemnama! ¡Motsóba ca!”
22 Até este ponto a multidão ficou ouvindo. Mas, quando Paulo disse isso, começaram a gritar bem alto: — Fora com ele! Mate-o, porque ele não merece viver!
23 Y chënga más imojtsáyebuache; puerte rábiaca chëngbe uichëtjonëjuangá tsbanánoye imojtsëbéntaye y tsbanánoye polvëshe imojtsëts̈ana;
23 Enquanto eles gritavam, tiravam as suas capas e jogavam poeira para o ar,
24 chë causa, chë mandayá tojánayana chë soldadëngbe oyenoye Pablo chamotsë́mashëngo ca, y tojanmandá chamotsetjanja chaobuambama ndáyeca ents̈anga chca chabe contra imojtsáyebuache.
24 o comandante ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza e que, sob açoite, fosse interrogado para saber por que motivo estavam gritando assim contra ele.
25 Pero jtsetjanjama ya tmojanbatsëca orna, chents̈e imojtsemna soldadëngbe amëndayábioye Pablo tbojantjá: —¿Ts̈ëngaftanga s̈mobena canÿe ents̈á derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá jatjanjana, ndegombre ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama cabá ndayana ora ca?
25 Quando o estavam amarrando com correias, Paulo perguntou ao centurião que ali estava: — Será que vocês têm o direito de açoitar um cidadão romano, sem que ele tenha sido condenado?
26 Chë básefta soldadëngbe mandayá chë soye tojanuena ora, tojána y nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye chama ibojuenaye, mënts̈á: —¿Ndayá cochjama? Chë ents̈á derecho bomna mo canÿa Romoca onÿnanacá canmëna ca.
26 Ouvindo isto, o centurião procurou o comandante e lhe disse: — Que é isso que o senhor está prestes a fazer? Saiba que aquele homem é cidadão romano.
27 As chë amëndayá tojána Pablo yojtsemnoye y tbojaniyana: —S̈mëyana, ¿aca derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá comna ca?
27 Então o comandante veio e perguntou a Paulo: — Diga-me uma coisa: você é romano? Paulo respondeu: — Sou.
28 Chora chë amëndayá tojánayana: —Ats̈e becá crocénana sënjëtsjajó mo canÿa Romoca onÿnanacá derecho jtsebomnama ca.
28 E o comandante disse: — Eu tive de gastar muito dinheiro para conseguir essa cidadania. Ao que Paulo respondeu: — Pois eu a tenho de nascença.
29 Chcasna, chë jatjanjama imojtseprontanënga, Páblëbents̈ana tmojanojuaná; y chë mandayánaca tojanojuaná y yojtsauatja, Pablo derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá yojamnama tojántats̈ëmbona ora, er cha tojanmandá Pablo chamotsebátsëcama.
29 Imediatamente se afastaram os que iam interrogá-lo com açoites. O próprio comandante ficou com medo quando soube que Paulo era romano, porque tinha mandado amarrá-lo.
30 Chë soldadëngbe amëndayá yojtsebos̈e ndegombre jtsetats̈ëmbuama ndaye soyama judiënga Páblëbe contra imojtsichámuama; asna, yëfsana tojanmandá cadenëjuangá jtsajafjonana y chë bachnangbe amë́ndayënga y nÿetsca chë judiëngbe amë́ndayënga chamobéconama. Chents̈ana, Pablo tbojanábocna y chëngbe delante tbojanatsá.
30 No dia seguinte, querendo certificar-se dos motivos por que Paulo vinha sendo acusado pelos judeus, o comandante o soltou e ordenou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o Sinédrio. E, mandando trazer Paulo, apresentou-o diante deles.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.