Atos 22

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARIB

Sair da comparação
ARIB Almeida Revisada Imprensa Bíblica
1 “Baconga y taitanga, mora s̈mochjouena ats̈e jenë́uyanama nts̈amo chjayancá ca.”
1 Irmãos e pais, ouvi a minha defesa, que agora faço perante vós.
2 Pablo cachëngbe biyañe, hebreo biyañe yojtsóyebuambnama ents̈anga tmojanuena ora, más iytëca tmojanobiama. As Pablo tojanë́yana:
2 Ora, quando ouviram que lhes falava em língua hebraica, guardaram ainda maior silêncio. E ele prosseguiu:
3 “Ats̈e judío sëndmëna. Tarso pueblents̈e, Cilicia luaroca sënjanonÿná, pero muents̈e Jerusalenents̈e sënjanoboché y sëndë́tats̈ëmbo soyëngna Gamaliélbeyeca chca botamana sënjanatsjinÿe. Cha corente ts̈abá s̈onjanbuatëmbá bëngbe bëts taitangbe leyënga; nÿets ats̈be ainánaca Bëngbe Bëtsá sëndëservena, nts̈amo nÿetsca ts̈ëngaftanga mora s̈montsamancá.
3 Eu sou judeu, nascido em Tarso da Cilícia, mas criado nesta cidade, instruído aos pés de Gamaliel, conforme a precisão da lei de nossos pais, sendo zeloso para com Deus, assim como o sois todos vós no dia de hoje.
4 Ats̈e sënjánama chë Jesucristo tojaninÿanÿé Benache ústonënga chamosufrima y chamóbanama; boyabásenga y shembásenga sënjanëtabaye y cárceloye sënjanautame.
4 E persegui este Caminho até a morte, algemando e metendo em prisões tanto a homens como a mulheres,
5 Chë judío bachnangbe más uámana amëndayá, nÿetsca chë judië́ngbeñe bëtsëjemëngcá mándayënga y inÿe muents̈a mándayënga mondobena jayanana nts̈amo sëntsichamcá ndegombre yomnama. Chënga uabemana tsbuanachangá s̈monjaniyé, bëngbe cats̈átanga judiënga chamotsetats̈ëmbuama ats̈e mando stsanbomnama, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jótabayama; y Damascoye sënjána choca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga jótabayama, moye Jerusalenoye junatsama jacastígayama.”
5 do que também o sumo sacerdote me é testemunha, e assim todo o conselho dos anciãos; e, tendo recebido destes cartas para os irmãos, seguia para Damasco, com o fim de trazer algemados a Jerusalém aqueles que ali estivessem, para que fossem castigados.
6 “Pero canÿe te benachiñe Damasco béconana sënjétsaye orna, mo nÿetsto ora, nÿe ndeolpe ats̈be juachañe canÿe bëts tcuinÿe celocana tonjanbuashinÿínÿena.
6 Aconteceu, porém, que, quando caminhava e ia chegando perto de Damasco, pelo meio-dia, de repente, do céu brilhou-me ao redor uma grande luz.
7 Y fshantsoye sënjétseshajaye y canÿe oyebuambnayana sënjanuena mënts̈á: ‘Saulo, Saulo, ¿ndáyeca s̈cojtsacmena ca?’
7 Caí por terra e ouvi uma voz que me dizia: Saulo, Saulo, por que me persegues?
8 Ats̈e sënjantjá: ‘¿Nda comna, Bëngbe Utabná ca?’ Y chë oyebuambnayana s̈onjanjuá: ‘Ats̈e sëndmëna Jesús Nazaretocá, y aca condama ats̈be ents̈anga chamotsesufrínama ca.’
8 Eu respondi: Quem és tu, Senhor? Disse-me: Eu sou Jesus, o nazareno, a quem tu persegues.
9 Chë áts̈eftaca monjánajnënga chë bëts tcuinÿe tmojáninÿe y tmojanouatjananga, pero chë oyebuambnayana ndoñe tmonjanuena.
9 E os que estavam comigo viram, em verdade, a luz, mas não entenderam a voz daquele que falava comigo.
10 Chora ats̈e sënjantjá: ‘¿Bëngbe Utabná, ndayá jamama s̈ojtsemna ca?’ Y cha s̈onjaniyana: ‘Matëtsbaná y mëtëtonts̈é Damascoye jama. Chents̈e canÿa cmochanjabuayená ndayá jamama cmojtsemnama ca.’
10 Então perguntei: Senhor que farei? E o Senhor me disse: Levanta-te, e vai a Damasco, onde se te dirá tudo o que te é ordenado fazer.
11 Chë tcuinÿe yapa tonjanbuashinÿínÿena causa, ats̈e jtaná sënjanoquedá. Chcasna, chë ínÿenga s̈montanobuacuetënts̈é y chca, Damascoye sënjánashjango.
11 Como eu nada visse por causa do esplendor daquela luz, guiado pela mão dos que estavam comigo cheguei a Damasco.
12 “Chents̈e enjamna canÿe bacó Ananías ca uabainá; cha inoyena nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobos̈cá y yojánama nts̈amo bëngbe leyënguiñe iuayancá, y nÿetsca chents̈a judiënga monjanamana chabiama ts̈abá jtsóyebuambnayana.
12 Um certo Ananias, varão piedoso conforme a lei, que tinha bom testemunho de todos os judeus que ali moravam,
13 Cha tonjánabo ats̈e jinÿama y tonjánashjango ora, s̈onjaniyana: ‘Jesucrístbeyeca ats̈be cats̈ata, Saulo, chacmotsatabinÿna ca.’ Cachora y cha sënjáninÿe.
13 vindo ter comigo, de pé ao meu lado, disse-me: Saulo, irmão, recobra a vista. Naquela mesma hora, recobrando a vista, eu o vi.
14 “Chents̈ana cha tonjánayana: ‘Bëngbe bëts taitangbe Bëtsá aca tcmojuábuayana, nts̈amo cha acbiama yobos̈cá chacotsetats̈ëmbuama, chë nÿetsca soyënguiñe Ts̈abá Amá chacuinÿama y cachabe uayás̈ents̈ana chacóyeunama.
14 Disse ele: O Deus de nossos pais de antemão te designou para conhecer a sua vontade, ver o Justo, e ouvir a voz da sua boca.
15 Bëngbe Bëtsá chca tojama, aca chë chabe buayenana soyëngama ents̈ángbeñe chacóyebuambama, y chamna nÿets luarents̈a ents̈ángbeñe cochjacuénta, nts̈amo tcojinÿe y tcojouencá.
15 Porque hás de ser sua testemunha para com todos os homens do que tens visto e ouvido.
16 Y mora, ¡ndoñe más matobátmanana! Motsbaná y cochjenábaye Jesucristo jóts̈ëmbonëse, chca, acbe bacna soyëngama perdonaná chacotsemnama ca’ ” —cha s̈onjaniyana.
16 Agora por que te demoras? Levanta-te, batiza-te e lava os teus pecados, invocando o seu nome.
17 “Jerusalenoye sëntaná ora, Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye sënjána cháftaca jencuéntama, y ndeolpe ats̈e mo otjenayoquëcá sënjanoquedá.
17 Aconteceu que, tendo eu voltado para Jerusalém, enquanto orava no templo, achei-me em êxtase,
18 Chca orna, Bëngbe Utabná sënjáninÿe y cha mënts̈á s̈onjaniyana: ‘Betsco motsa y cam ora Jerusalenents̈ana métsebocna; quemuents̈a ents̈anga ndoñe quecmochatóyeunaye nts̈amo ats̈biama condë́tats̈ëmbo y contsëtsëtsnacá ca.’
18 e vi aquele que me dizia: Apressa-te e sai logo de Jerusalém; porque não receberão o teu testemunho acerca de mim.
19 Ats̈e sënjanjuá: ‘Bëngbe Utabná, chënga mondë́tats̈ëmbo ats̈e sënjánana nÿetsca chëngbe enefjuana yebnënguenache y chë ácbeñe os̈buáchiyënga sënjanëtámiana y sënjánatsets̈enaye;
19 Disse eu: Senhor, eles bem sabem que eu encarcerava e açoitava pelas sinagogas os que criam em ti.
20 y acbiama ndegombre oyebuambnayá Esteban tmonjanóba ora, áts̈naca chents̈e sënjamna y ts̈abá imojtsama ca chama sënjétsejuabnaye, y cabá chë monjanóbanangbe ents̈ayëjuangá ats̈e chora sënjanabojanÿá ca’ —ats̈e sënjanjuá.
20 E quando se derramava o sangue de Estêvão, tua testemunha, eu também estava presente, consentindo na sua morte e guardando as capas dos que o matavam.
21 Pero chca sënjánayana ora, Bëngbe Utabná s̈onjaniyana: ‘Motsa; ats̈e bën luarëngoye, ndoñe judië́ngbioye cbochanjíchmua ca.’ ”
21 Disse-me ele: Vai, porque eu te enviarei para longe, aos gentios.
22 Chë ents̈anga chë́ntscoñe tmojanuena; pero chë ndoñe judiëngbiama tojanoyebuambá orna, chënga tmojanonts̈é uayebuáchana: “¡Ndoñe ts̈abá quenátsmëna cha vídaca chaotsemnama! ¡Motsóba ca!”
22 Ora, escutavam-no até esta palavra, mas então levantaram a voz, dizendo: Tira do mundo tal homem, porque não convém que viva.
23 Y chënga más imojtsáyebuache; puerte rábiaca chëngbe uichëtjonëjuangá tsbanánoye imojtsëbéntaye y tsbanánoye polvëshe imojtsëts̈ana;
23 Gritando eles e arrojando de si as capas e lançando pó para o ar,
24 chë causa, chë mandayá tojánayana chë soldadëngbe oyenoye Pablo chamotsë́mashëngo ca, y tojanmandá chamotsetjanja chaobuambama ndáyeca ents̈anga chca chabe contra imojtsáyebuache.
24 o comandante mandou que levassem Paulo para dentro da fortaleza, ordenando que fosse interrogado debaixo de açoites, para saber por que causa assim clamavam contra ele.
25 Pero jtsetjanjama ya tmojanbatsëca orna, chents̈e imojtsemna soldadëngbe amëndayábioye Pablo tbojantjá: —¿Ts̈ëngaftanga s̈mobena canÿe ents̈á derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá jatjanjana, ndegombre ts̈abá o ndoñe ts̈abá tonjamama cabá ndayana ora ca?
25 Quando o haviam atado com as correias, disse Paulo ao centurião que ali estava: É-vos lícito açoitar um cidadão romano, sem ser ele condenado?
26 Chë básefta soldadëngbe mandayá chë soye tojanuena ora, tojána y nÿetsca soldadëngbe amëndayábioye chama ibojuenaye, mënts̈á: —¿Ndayá cochjama? Chë ents̈á derecho bomna mo canÿa Romoca onÿnanacá canmëna ca.
26 Ouvindo isto, foi o centurião ter com o comandante e o avisou, dizendo: Vê o que estás para fazer, pois este homem é romano.
27 As chë amëndayá tojána Pablo yojtsemnoye y tbojaniyana: —S̈mëyana, ¿aca derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá comna ca?
27 Vindo o comandante, perguntou-lhe: Dize-me: és tu romano? Respondeu ele: Sim sou.
28 Chora chë amëndayá tojánayana: —Ats̈e becá crocénana sënjëtsjajó mo canÿa Romoca onÿnanacá derecho jtsebomnama ca.
28 Tornou o comandante: Eu por grande soma de dinheiro adquiri este direito de cidadão. Paulo disse: Mas eu o sou de nascimento.
29 Chcasna, chë jatjanjama imojtseprontanënga, Páblëbents̈ana tmojanojuaná; y chë mandayánaca tojanojuaná y yojtsauatja, Pablo derecho bomná mo canÿa Romoca onÿnanacá yojamnama tojántats̈ëmbona ora, er cha tojanmandá Pablo chamotsebátsëcama.
29 Imediatamente, pois se apartaram dele aqueles que o iam interrogar; e até o comandante, tendo sabido que Paulo era romano, atemorizou-se porque o havia ligado.
30 Chë soldadëngbe amëndayá yojtsebos̈e ndegombre jtsetats̈ëmbuama ndaye soyama judiënga Páblëbe contra imojtsichámuama; asna, yëfsana tojanmandá cadenëjuangá jtsajafjonana y chë bachnangbe amë́ndayënga y nÿetsca chë judiëngbe amë́ndayënga chamobéconama. Chents̈ana, Pablo tbojanábocna y chëngbe delante tbojanatsá.
30 No dia seguinte, querendo saber ao certo a causa por que ele era acusado pelos judeus, soltou-o das prisões, e mandou que se reunissem os principais sacerdotes e todo o sinédrio; e, trazendo Paulo, apresentou-o diante deles.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 22, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.