Atos 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjë́ftsanabashejuana ora, barquë́shañe fsënjanenojayé y ndericho Cos luaroye fsënjána; chë yëfsana Rodasoye y chents̈ana Pátara puebloye.
1 Depois de nos separarmos dele, embarcamos e fomos em direção a Cós, e no dia seguinte a Rodes e dali a Pátara.
2 Pátara pueblents̈e canÿe barquë́sha fsënjáninÿena, Fenicioye enjétsaye; asna, chë́shañe fsënjanenojayé y chents̈ana fsënjë́ftsanbocna.
2 Encontramos aí um navio que ia partir para a Fenícia. Entramos e seguimos viagem.
3 Fsëntsanachnëjuana ora, fsënjáninÿe Chipre luare; Chipre bëngbe uañicuayoica tonjanoquedá y bëngna Sirioye fsënjétsaye. Tiro pueblents̈e chë barquëshents̈a uasmanëshangá jëftsáboshjonama yojámnayeca, chë puebloye bënga fsënjë́ftsanamashjna.
3 Quando estávamos à vista de Chipre, deixando-a à esquerda, continuamos rumo à Síria e aportamos em Tiro, onde o navio devia ser descarregado.
4 Chents̈na, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjánanÿena y canÿsëfta te chë́ngaftaca fsënjanoquedá. Chënga Pablo tmonjaniyana cha ndoñe ibonjamna Jerusalenoye jtsayana ca, er chë Uámana Espíritu tojanabuayená ndayá choca cháftaca jopásama.
4 Como achássemos uns discípulos, detivemo-nos com eles por sete dias. Eles, sob a inspiração do Espírito, aconselhavam Paulo que não subisse a Jerusalém.
5 Chë canÿsëfta te tonjanochnëngo ora, chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y nÿetscanga parejo chëngbe shémangaftaca y básengaftaca s̈onjanatjëmbambá chë pueblo chabóntscoñe; y chents̈e, chë chënÿañe fsënjanoshaments̈é y Bëngbe Bëtsá fsënjanimpadá.
5 Mas, passados que foram esses dias, partimos e seguimos a nossa viagem. Todos eles com suas mulheres e filhos acompanharam-nos até fora da cidade. Ajoelhados na praia, fizemos a nossa oração.
6 Chents̈ana, fsënjesanodios̈oftá y chë barquë́shoye fsëntanás̈ëngo; chents̈ana chë os̈buáchiyënga cachëngbe yebnëngoye tmontaná.
6 Despedimo-nos então e embarcamos, enquanto eles voltaram para suas casas.
7 Tirents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Tolemaida puebloye fsënjánashjajna; y chents̈e tonjanopochocá bëngbiama bejaycá chë te ayana. Tolemaidents̈e Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjanacheuá y chë́ngaftaca canÿe te fsënjanoquedanga.
7 Navegando, fomos de Tiro a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Yëfsana, bënga chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Cesarea luaroye fsënjánashjajna. Chocna, bënga fsënjána Felipe chë Jesucristbiama ts̈abe noticiënga abuayiynayabe yebnoye y cháftaca fsënjanoquedanga. Felipe enjamna canÿa chë Jesucristbe ichmónëngbioye ujabuachanënguents̈á, Jerusalenoca ubuáyanënga.
8 Partindo no dia seguinte, chegamos a Cesaréia e, entrando na casa de Filipe, o Evangelista, que era um dos sete {diáconos}, ficamos com ele.
9 Felipe enjánabamna canta ndë́bouamna bembianga y chënga monjamna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga.
9 Tinha quatro filhas virgens que profetizavam.
10 Ya bayté chents̈e fsënjétsemna orna, Judeocana tonjánashjango canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, Agabo ca uabainá.
10 Já estávamos aí fazia alguns dias, quando chegou da Judéia um profeta, chamado Ágabo.
11 Agabo bë́ngbioye tonjánashjango ora, Páblëbe uasnanëja tonjanca y cucuats̈ënga y shecuats̈ënga cachá tonjanenabatsëca y mënts̈á tonjánayana: “Uámana Espíritu entsichamo, Jerusalenoca quem uasnanëja nduíñbioye chë judiënga mënts̈á camochjama y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe camochjáboshjona ca.”
11 Veio ter conosco, tomou o cinto de Paulo e, amarrando-se com ele pés e mãos, disse: Isto diz o Espírito Santo: assim os judeus em Jerusalém ligarão o homem a quem pertence este cinto e o entregarão às mãos dos pagãos.
12 Chca fsënjanuena ora, bënga y chents̈a ents̈anga Pablo fsënjanimpadá Jerusalenoye ndoñe chaondë́tsama.
12 A estas palavras, nós e os fiéis que eram daquele lugar, rogamos-lhe que não subisse a Jerusalém.
13 Chora Pablo tonjánayana: —¿Ndáyeca s̈mojtsos̈aché y s̈mojtsama ats̈be ainaniñe puerte ngménana chaotsemnama ca? Ats̈e së́ntseprontana y ndoñe nÿe chas̈mobatsëcama; Jerusalenoca jobanámnaca së́ntseprontana, Bëngbe Utabná Jesusbiama ca —cha tonjánayana.
13 Paulo, porém, respondeu: Por que chorais e me magoais o coração? Pois eu estou pronto não só a ser preso, mas também a morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Jáyënjanama ndoñe chibiatanobená ora, ndoñe más chibiatanimpadá; nÿe mënts̈á fsënjaniyana: —Nts̈amo Bëngbe Utabná yojtsebos̈cá chaotsemna ca.
14 Como não pudéssemos persuadi-lo, desistimos, dizendo: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Chë soyënga tonjanochnëngüents̈ana, fsënjanoprontá y Jerusalenoye fsënjána.
15 Depois desses dias, terminados os preparativos, subimos a Jerusalém.
16 Cesareoca, básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga choye s̈onjanatjëmbambá y chocna, chënga s̈onjanënatse canÿe Chipre luaroca ents̈abe yebnoye, Mnasón ca uabainá, ndábents̈e bënga joquédama. Mnasón tempscana inamna Jesucrístbeñe os̈buachiyá.
16 Foram também conosco alguns dos discípulos de Cesaréia, que nos levaram à casa de Menason de Chipre, um antigo discípulo em cuja casa nos devíamos hospedar.
17 Jerusalenoye fsënjánashjajna orna, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga oyejuayënga s̈onjanë́buaja.
17 À nossa chegada em Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Yëfsana, Pablo bë́ngaftaca tonjána Santiago jábuachama, y chents̈e, nÿetsca chë os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngnaca monjétsemna.
18 No dia seguinte, Paulo dirigiu-se conosco à casa de Tiago, onde todos os anciãos se reuniram.
19 Pablo tonjanacheuá y chents̈ana tonjanacuntá lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá Páblëbe trabájoca chë ndoñe judië́ngbeñe tojanmama.
19 Tendo-os saudado, contou-lhes uma por uma todas as coisas que Deus fizera entre os pagãos por seu ministério.
20 Chca tmonjanuena ora, Bëngbe Bëtsá tmontanchuá y Pablo mënts̈á tmonjaniyana: “Morna, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata, contsonÿá nts̈amo ba uaranga judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchema, y chënga nÿetscanga montsantjes̈na nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë Moisesbe leyents̈a nÿetsca mandënga chamotsocumplínama.
20 Ouvindo isso, glorificaram a Deus e disseram a Paulo: Bem vês, irmão, quantos milhares de judeus abraçaram a fé sem abandonar seu zelo pela lei.
21 Y ents̈anga chë́ngbioye noticia tmojats̈atá, aca chë inÿe luarënguenache imoyena judiënga cojtsabuatambá, Moisés tojanmandá soyënga ndoñe ntseyeunanama y basetémënga base bobachtema chë más delicadents̈e ndoñe ntjatëts̈ama, nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, y nts̈amo bënga fsëndëtats̈ëmbcá ndoñe chamondëtsamana ca.
21 Eles têm ouvido dizer de ti que ensinas os judeus, que vivem entre os gentios, a deixarem Moisés, dizendo que não devem circuncidar os seus filhos nem observar os costumes {mosaicos}.
22 Y morna, ¿nts̈amo chë soyëngama cochtsemana? Ndegombre, chënga mochanjátats̈ëmbona aca moye tcojabama.
22 Que se há de fazer? Sem dúvida, saberão de tua chegada.
23 Chcasna, nts̈amo cbochanjabuayenacá cochjama: Bë́ngbents̈e canta boyabásenga montsemna y chënga entsamna Bëngbe Bëtsabiama canÿe s̈buachenana soye jamama.
23 Faze, pois, o que te vamos dizer. Temos aqui quatro homens que têm um voto.
24 Acaftaca cochjunatse, chë́ngaftaca cochtsemna y chëngcá cochtsama Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama nts̈amo chamojtsama ora, y ntsachets̈á jëtsjájuama chaojtsamncá, aca cochjëtsjájua, as chënga chamobená nÿets stjënashe jtsenátsbotjiama, jinÿanÿiyama, nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye tmojas̈buachenacá ya tmojamama. Y chca, nÿetsca judiënga mochanjinÿe ndoñe ndegombre yontsemna chë nts̈amo chë́ngbioye acbiama tmojacuntacá; masna, chënga mochanjátats̈ëmbona aca ndegombre nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá icuamama.
24 Toma-os contigo, faze com eles os ritos da purificação e paga por eles {a oferta obrigatória} para que rapem a cabeça. Então todos saberão que é falso quanto de ti ouviram, mas que também tu guardas a lei.
25 Y chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buachengbiamna, bënga ya fsënjubuábiama y fsënjáuyana ndayá jtsocumplínama chënga yojtsamnama, mënts̈á: ‘Ndoñe chamondëtsesá mënts̈ena, chë ents̈anga tmojtsejuabná diosënga imomna soyënga jadórama tmojiyëbana; ni buiñe, ni tses̈ana bayëngbe mënts̈ena; y ndoñe chamondë́tsama bacna soyënga shembásenga y boyabásengaftaca ca’ ” —chënga tmojánayana.
25 Mas a respeito dos que creram dentre os gentios, já escrevemos, ordenando que se abstenham do que for sacrificado aos ídolos, do sangue, da carne sufocada e da fornicação.
26 As Pablo, yëfsana chë cántanga tonjanënatse y chë́ngaftaca tonjanma soyënga Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama. Chents̈ana, Pablo Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tonjánamashëngo chë bachnanga júnayama, ndayténtscoñe yojamna chë cantangbiama soyënga jtsamama, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama, y jayanama ndayté chëngbiama yojtsemna ndaye ora cada ona ibojtsemna ndayánaca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye juambana, Bëngbe Bëtsabiama juats̈ëmbonama.
26 Então Paulo acompanhou aqueles homens no dia seguinte e, purificando-se com eles, entrou no templo e fez aí uma declaração do termo do voto, findo o qual se devia oferecer um sacrifício a favor de cada um deles.
27 Chënga tmojanenoyeuná y tmojánayana canÿsëfta tentscuana chca jamana ca. Chë canÿsëfta te ya jochnënguama yojtsemna orna, básefta judiënga Asioquënga Pablo tmojáninÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca y tmojanma ents̈anga chamuenbouénanama. Y cha tmojánishache,
27 Ao fim dos sete dias, os judeus, vindos da Ásia, viram Paulo no templo e amotinaram todo o povo. Lançando-lhe as mãos,
28 mënts̈á jtsayebuáchëse: “¡Israeloca ents̈anga, s̈mabétsëjabuache ca! Quem boyabása entsemna chë nÿets luarënguenache iuana abuátambaye soyënga bëngbe ents̈angbe contra, y nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayanama contra, y quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama ndoñe ts̈abá yontsoyebuambná. Y cabana quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye grieguënga tojúmashengo, y chca cha tonjama chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá chaondë́tsemnama ca” —chënga imojtsichamo.
28 gritavam: Ó judeus, valei-nos! Este é o homem que por toda parte prega a todos contra o povo, a lei e o templo. Além disso, introduziu até gregos no templo e profanou o lugar santo.
29 Chca imojtsichamo, er ents̈anga Pablo tmojáninÿe chë bëts pueblents̈e Trófimo Efesocáftaca; y imojétsejuabnaye chábioye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Pablo tbojanánatse ca.
29 É que tinham visto Trófimo, de Éfeso, com ele na cidade, e pensavam que Paulo o tivesse introduzido no templo.
30 Nÿetsca chë pueblents̈a ents̈anga tmojánenbouenana, y ochamanana chë Pablo yojtsemnoye tmojánashjajna. Pablo tmojánishache y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana shjoye tmojtsansjojó, y cachora chents̈a bës̈as̈angá tmojtanatame.
30 Alvoroçou-se toda a cidade com grande ajuntamento de povo. Agarraram Paulo e arrastaram-no para fora do templo, cujas portas se fecharam imediatamente.
31 Jtsóbama ya imojtsebuachéta ora, chë Romoca soldadëngbe mandayá tojántats̈ëmbona nÿetsca chë bëts pueblents̈a ents̈anga imojtsenbouenanama.
31 Como quisessem matá-lo, o tribuno da coorte foi avisado de que toda Jerusalém estava amotinada.
32 Asna, chë mandayá chabe soldadënga y inÿe chents̈a amë́ndayënga tojánachembo y cánÿiñe chë ents̈anga imojtsemnoye tmojëftsanótjajo. Ents̈anga, chë mandayá y chë soldadë́ngbioye tmojánanÿe ora, tmojtsanajbaná Pablo jants̈etayana.
32 Ele tomou logo soldados e oficiais e correu aos manifestantes. Estes, ao avistarem o tribuno e os saldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Chorna, chë soldadëngbe amëndayá tojanobeconá, Páblëbioye tbojánishache y tojanmandá uta cadenë́juaca cha chamotsebátsëcama y tojanatjá: “¿Nda mua yomna y ndayá tojama ca?”
33 Aproximando-se então o tribuno, prendeu-o e mandou acorrentá-lo com duas cadeias. Perguntou então quem era e o que havia feito.
34 Pero chë ents̈ángbeñe, ínÿenga canÿe soye imojtsáyebuache y ínÿengna inÿe soye; y chca, nts̈amo ndegombre tojanopasama jtsetats̈ëmbuama chë mandayá ndoñe tonjanobená; chcasna, cha tojanmandá Pablo chë soldadëngbe oyenoye chamuánatsama.
34 Na multidão todos gritavam de tal modo que, não podendo apurar a verdade por causa do tumulto, mandou que fosse recolhido à cidadela.
35 Chë soldadëngbe oyenoca grádasbengoye tmojánashjajna ora, chë soldadënga tojanotocá Pablo cutsnana juambama, chë ents̈anga ts̈a rábiaca imojtsemna causa,
35 Quando Paulo chegou às escadas, foi carregado pelos soldados, por causa do furor da multidão.
36 er chënga ústonoye imojétsaye y “¡Chaóbana ca!” imojtsaiuáyebuache.
36 O povo o seguia em massa dizendo aos gritos: À morte
37 Chë soldadëngbe oyenoye ya jamashënguama imojtsemna orna, Pablo chë soldadëngbe amëndayábioye tbojantjá: —¿Tas̈catjaleséncia ratotema ácaftaca jóyebuambayama ca?
37 Quando estava para ser introduzido na fortaleza, Paulo perguntou ao tribuno: É-me permitido dizer duas palavras? Este respondeu: Sabes o grego!
38 As, ¿aca ndoñe condmëna chë Egiptocá, chë ndoñe bayté quenátsmëna ents̈anga yojanëtsëtsná chë mándayëngbe contra chamotsemnama y chë canta uaranga podesca uamana ents̈anga puñálaca uajatë́ngaftaca, ents̈anga ndoyena luaroye tojanbocná ca?
38 Não és tu, portanto, aquele egípcio que há tempos levantou um tumulto e conduziu ao deserto quatro mil extremistas?
39 Chora Pablo tbojanjuá: —Ats̈e judío sëndmëna, Tarso puebloca onÿnaná, canÿe uámana pueblents̈e Cilicia luaroca; Diosmanda s̈molesenciá ents̈anga jáuyanama ca.
39 Paulo replicou: Eu sou judeu, natural de Tarso, na Cilícia, cidadão dessa ilustre cidade. Mas rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 As, chë soldadëngbe amëndayá chca tbojanlesenciá. Páblëna chë gradasbenguiñe tojantsá y cucuats̈e tojanatsbaná ents̈anga iytëca chamobiamama. Nÿetscanga iytëca imojtsemna orna, Pablo hebreo biyañe mënts̈á ents̈anga tojanë́yana:
40 O tribuno lho permitiu. Paulo, em pé nos degraus, acenou ao povo com a mão e se fez um grande silêncio. Falou em língua hebraica do seguinte modo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.