Atos 21

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjë́ftsanabashejuana ora, barquë́shañe fsënjanenojayé y ndericho Cos luaroye fsënjána; chë yëfsana Rodasoye y chents̈ana Pátara puebloye.
1 Nós nos despedimos deles e fomos embora, navegando diretamente para a ilha de Cós. No dia seguinte paramos no porto de Rodes e dali continuamos até a cidade de Pátara,
2 Pátara pueblents̈e canÿe barquë́sha fsënjáninÿena, Fenicioye enjétsaye; asna, chë́shañe fsënjanenojayé y chents̈ana fsënjë́ftsanbocna.
2 onde encontramos um navio que ia para a Fenícia. Então embarcamos nele e seguimos viagem.
3 Fsëntsanachnëjuana ora, fsënjáninÿe Chipre luare; Chipre bëngbe uañicuayoica tonjanoquedá y bëngna Sirioye fsënjétsaye. Tiro pueblents̈e chë barquëshents̈a uasmanëshangá jëftsáboshjonama yojámnayeca, chë puebloye bënga fsënjë́ftsanamashjna.
3 Quando já podíamos ver a ilha de Chipre, navegamos ao sul daquela ilha e seguimos em direção à província da Síria. Chegamos à cidade de Tiro, onde desembarcamos, pois o navio precisava ser descarregado.
4 Chents̈na, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjánanÿena y canÿsëfta te chë́ngaftaca fsënjanoquedá. Chënga Pablo tmonjaniyana cha ndoñe ibonjamna Jerusalenoye jtsayana ca, er chë Uámana Espíritu tojanabuayená ndayá choca cháftaca jopásama.
4 Naquela cidade encontramos alguns cristãos e ficamos com eles uma semana. Então, avisados pelo Espírito Santo, eles disseram a Paulo que não fosse para Jerusalém.
5 Chë canÿsëfta te tonjanochnëngo ora, chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y nÿetscanga parejo chëngbe shémangaftaca y básengaftaca s̈onjanatjëmbambá chë pueblo chabóntscoñe; y chents̈e, chë chënÿañe fsënjanoshaments̈é y Bëngbe Bëtsá fsënjanimpadá.
5 Mas, quando chegou o dia de irmos embora, nós continuamos a nossa viagem. Aí aqueles irmãos, com as esposas e filhos, nos acompanharam até fora da cidade; e todos nós nos ajoelhamos ali na praia e oramos.
6 Chents̈ana, fsënjesanodios̈oftá y chë barquë́shoye fsëntanás̈ëngo; chents̈ana chë os̈buáchiyënga cachëngbe yebnëngoye tmontaná.
6 Depois de nos despedirmos, embarcamos no navio, e eles voltaram para casa.
7 Tirents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Tolemaida puebloye fsënjánashjajna; y chents̈e tonjanopochocá bëngbiama bejaycá chë te ayana. Tolemaidents̈e Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjanacheuá y chë́ngaftaca canÿe te fsënjanoquedanga.
7 Seguimos viagem, navegando da cidade de Tiro para Ptolemaida. Ali encontramos e cumprimentamos os irmãos e passamos um dia com eles.
8 Yëfsana, bënga chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Cesarea luaroye fsënjánashjajna. Chocna, bënga fsënjána Felipe chë Jesucristbiama ts̈abe noticiënga abuayiynayabe yebnoye y cháftaca fsënjanoquedanga. Felipe enjamna canÿa chë Jesucristbe ichmónëngbioye ujabuachanënguents̈á, Jerusalenoca ubuáyanënga.
8 No dia seguinte partimos e chegamos à cidade de Cesareia. Ali fomos para a casa do evangelista Filipe e ficamos com ele. Filipe era um dos sete homens que haviam sido escolhidos em Jerusalém.
9 Felipe enjánabamna canta ndë́bouamna bembianga y chënga monjamna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga.
9 Ele tinha quatro filhas solteiras que profetizavam.
10 Ya bayté chents̈e fsënjétsemna orna, Judeocana tonjánashjango canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, Agabo ca uabainá.
10 Alguns dias depois da nossa chegada, um profeta chamado Ágabo veio da região da Judeia.
11 Agabo bë́ngbioye tonjánashjango ora, Páblëbe uasnanëja tonjanca y cucuats̈ënga y shecuats̈ënga cachá tonjanenabatsëca y mënts̈á tonjánayana: “Uámana Espíritu entsichamo, Jerusalenoca quem uasnanëja nduíñbioye chë judiënga mënts̈á camochjama y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe camochjáboshjona ca.”
11 Ele chegou perto de nós, pegou o cinto de Paulo, amarrou os próprios pés e as próprias mãos e disse: — O Espírito Santo diz isto: em Jerusalém o dono deste cinto será amarrado assim pelos judeus e será entregue nas mãos dos não judeus.
12 Chca fsënjanuena ora, bënga y chents̈a ents̈anga Pablo fsënjanimpadá Jerusalenoye ndoñe chaondë́tsama.
12 Quando ouvimos isso, nós e os irmãos de Cesareia pedimos com insistência a Paulo que não fosse para Jerusalém.
13 Chora Pablo tonjánayana: —¿Ndáyeca s̈mojtsos̈aché y s̈mojtsama ats̈be ainaniñe puerte ngménana chaotsemnama ca? Ats̈e së́ntseprontana y ndoñe nÿe chas̈mobatsëcama; Jerusalenoca jobanámnaca së́ntseprontana, Bëngbe Utabná Jesusbiama ca —cha tonjánayana.
13 Mas ele respondeu: — Por que vocês choram assim e me deixam tão triste? Eu estou pronto não somente para ser amarrado, mas até para morrer em Jerusalém pela causa do Senhor Jesus.
14 Jáyënjanama ndoñe chibiatanobená ora, ndoñe más chibiatanimpadá; nÿe mënts̈á fsënjaniyana: —Nts̈amo Bëngbe Utabná yojtsebos̈cá chaotsemna ca.
14 E não conseguimos convencê-lo a não ir. Então desistimos e dissemos: — Que seja feita a vontade do Senhor!
15 Chë soyënga tonjanochnëngüents̈ana, fsënjanoprontá y Jerusalenoye fsënjána.
15 Depois de passarmos alguns dias ali, juntamos as nossas coisas e fomos para Jerusalém.
16 Cesareoca, básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga choye s̈onjanatjëmbambá y chocna, chënga s̈onjanënatse canÿe Chipre luaroca ents̈abe yebnoye, Mnasón ca uabainá, ndábents̈e bënga joquédama. Mnasón tempscana inamna Jesucrístbeñe os̈buachiyá.
16 Alguns irmãos da cidade de Cesareia nos acompanharam e nos levaram à casa onde íamos ficar hospedados. O dono da casa era Menasom, natural da ilha de Chipre. Fazia muito tempo que ele era cristão.
17 Jerusalenoye fsënjánashjajna orna, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga oyejuayënga s̈onjanë́buaja.
17 Quando chegamos a Jerusalém, os irmãos nos receberam com muita alegria.
18 Yëfsana, Pablo bë́ngaftaca tonjána Santiago jábuachama, y chents̈e, nÿetsca chë os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngnaca monjétsemna.
18 No dia seguinte Paulo foi conosco até a casa de Tiago para se encontrar com ele. E todos os presbíteros da igreja estavam presentes ali.
19 Pablo tonjanacheuá y chents̈ana tonjanacuntá lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá Páblëbe trabájoca chë ndoñe judië́ngbeñe tojanmama.
19 Então Paulo os cumprimentou e deu um relatório completo de tudo o que Deus tinha feito por meio dele entre os não judeus.
20 Chca tmonjanuena ora, Bëngbe Bëtsá tmontanchuá y Pablo mënts̈á tmonjaniyana: “Morna, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata, contsonÿá nts̈amo ba uaranga judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchema, y chënga nÿetscanga montsantjes̈na nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë Moisesbe leyents̈a nÿetsca mandënga chamotsocumplínama.
20 Depois de o ouvirem, todos eles deram graças a Deus e disseram a Paulo: — Veja bem, irmão! Há milhares de judeus que se tornaram cristãos e todos eles são fiéis à
21 Y ents̈anga chë́ngbioye noticia tmojats̈atá, aca chë inÿe luarënguenache imoyena judiënga cojtsabuatambá, Moisés tojanmandá soyënga ndoñe ntseyeunanama y basetémënga base bobachtema chë más delicadents̈e ndoñe ntjatëts̈ama, nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, y nts̈amo bënga fsëndëtats̈ëmbcá ndoñe chamondëtsamana ca.
21 Eles ouviram dizer que você ensina os judeus que moram em outros países a abandonarem a Lei, dizendo a eles que não circuncidem os seus filhos, nem respeitem os costumes dos judeus.
22 Y morna, ¿nts̈amo chë soyëngama cochtsemana? Ndegombre, chënga mochanjátats̈ëmbona aca moye tcojabama.
22 O que vamos fazer? Com certeza eles já ouviram dizer que você chegou.
23 Chcasna, nts̈amo cbochanjabuayenacá cochjama: Bë́ngbents̈e canta boyabásenga montsemna y chënga entsamna Bëngbe Bëtsabiama canÿe s̈buachenana soye jamama.
23 Portanto, faça o que vamos dizer: estão aqui entre nós quatro homens que têm de cumprir uma promessa a Deus.
24 Acaftaca cochjunatse, chë́ngaftaca cochtsemna y chëngcá cochtsama Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama nts̈amo chamojtsama ora, y ntsachets̈á jëtsjájuama chaojtsamncá, aca cochjëtsjájua, as chënga chamobená nÿets stjënashe jtsenátsbotjiama, jinÿanÿiyama, nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye tmojas̈buachenacá ya tmojamama. Y chca, nÿetsca judiënga mochanjinÿe ndoñe ndegombre yontsemna chë nts̈amo chë́ngbioye acbiama tmojacuntacá; masna, chënga mochanjátats̈ëmbona aca ndegombre nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá icuamama.
24 Então vá, tome parte com eles na cerimônia de purificação e pague a despesa para que eles possam rapar a cabeça . Assim todos saberão que não é verdade o que se diz de você. Pelo contrário, vão ficar sabendo que, de fato, você vive de acordo com a Lei de Moisés.
25 Y chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buachengbiamna, bënga ya fsënjubuábiama y fsënjáuyana ndayá jtsocumplínama chënga yojtsamnama, mënts̈á: ‘Ndoñe chamondëtsesá mënts̈ena, chë ents̈anga tmojtsejuabná diosënga imomna soyënga jadórama tmojiyëbana; ni buiñe, ni tses̈ana bayëngbe mënts̈ena; y ndoñe chamondë́tsama bacna soyënga shembásenga y boyabásengaftaca ca’ ” —chënga tmojánayana.
25 Mas, quanto aos não judeus que se tornaram cristãos, nós já mandamos uma carta a eles, dizendo o seguinte: “Não comam carne de animais que foram oferecidos em sacrifício aos ídolos, nem sangue, nem carne de nenhum animal que tenha sido estrangulado. E também não pratiquem imoralidade sexual.”
26 As Pablo, yëfsana chë cántanga tonjanënatse y chë́ngaftaca tonjanma soyënga Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama. Chents̈ana, Pablo Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tonjánamashëngo chë bachnanga júnayama, ndayténtscoñe yojamna chë cantangbiama soyënga jtsamama, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama, y jayanama ndayté chëngbiama yojtsemna ndaye ora cada ona ibojtsemna ndayánaca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye juambana, Bëngbe Bëtsabiama juats̈ëmbonama.
26 Então Paulo falou com os quatro homens e, no dia seguinte, tomou parte com eles na cerimônia de purificação. Depois entrou na área do Templo para avisar quando iam terminar os dias da purificação, isto é, a ocasião em que cada um dos quatro homens deveria oferecer o seu sacrifício.
27 Chënga tmojanenoyeuná y tmojánayana canÿsëfta tentscuana chca jamana ca. Chë canÿsëfta te ya jochnënguama yojtsemna orna, básefta judiënga Asioquënga Pablo tmojáninÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca y tmojanma ents̈anga chamuenbouénanama. Y cha tmojánishache,
27 Quando os sete dias da purificação estavam para acabar, alguns judeus da província da Ásia viram Paulo na área do Templo . Então atiçaram a multidão, agarraram Paulo
28 mënts̈á jtsayebuáchëse: “¡Israeloca ents̈anga, s̈mabétsëjabuache ca! Quem boyabása entsemna chë nÿets luarënguenache iuana abuátambaye soyënga bëngbe ents̈angbe contra, y nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayanama contra, y quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama ndoñe ts̈abá yontsoyebuambná. Y cabana quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye grieguënga tojúmashengo, y chca cha tonjama chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá chaondë́tsemnama ca” —chënga imojtsichamo.
28 e começaram a gritar: — Israelitas, nos ajudem! Este é o homem que vai pelo mundo inteiro falando a todas as pessoas e dizendo mentiras contra o povo de Israel, a
29 Chca imojtsichamo, er ents̈anga Pablo tmojáninÿe chë bëts pueblents̈e Trófimo Efesocáftaca; y imojétsejuabnaye chábioye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Pablo tbojanánatse ca.
29 Eles disseram isso porque tinham visto Trófimo, que era de Éfeso, na cidade com Paulo. E pensavam que Paulo o havia levado para dentro da área do Templo.
30 Nÿetsca chë pueblents̈a ents̈anga tmojánenbouenana, y ochamanana chë Pablo yojtsemnoye tmojánashjajna. Pablo tmojánishache y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana shjoye tmojtsansjojó, y cachora chents̈a bës̈as̈angá tmojtanatame.
30 A confusão se espalhou por toda a cidade, e o povo veio correndo de todos os lados. Eles agarraram Paulo, e o arrastaram para fora da área do Templo, e fecharam os portões.
31 Jtsóbama ya imojtsebuachéta ora, chë Romoca soldadëngbe mandayá tojántats̈ëmbona nÿetsca chë bëts pueblents̈a ents̈anga imojtsenbouenanama.
31 Quando a multidão já ia matar Paulo, o comandante das tropas romanas recebeu a notícia de que toda a cidade de Jerusalém estava em revolta.
32 Asna, chë mandayá chabe soldadënga y inÿe chents̈a amë́ndayënga tojánachembo y cánÿiñe chë ents̈anga imojtsemnoye tmojëftsanótjajo. Ents̈anga, chë mandayá y chë soldadë́ngbioye tmojánanÿe ora, tmojtsanajbaná Pablo jants̈etayana.
32 Então reuniu depressa alguns oficiais e soldados e correu para o meio do povo. Quando a multidão viu o comandante e os soldados, parou logo de bater em Paulo.
33 Chorna, chë soldadëngbe amëndayá tojanobeconá, Páblëbioye tbojánishache y tojanmandá uta cadenë́juaca cha chamotsebátsëcama y tojanatjá: “¿Nda mua yomna y ndayá tojama ca?”
33 Aí o comandante chegou perto de Paulo, prendeu-o e mandou amarrá-lo com duas correntes. Depois perguntou: — Quem é este homem? O que foi que ele fez?
34 Pero chë ents̈ángbeñe, ínÿenga canÿe soye imojtsáyebuache y ínÿengna inÿe soye; y chca, nts̈amo ndegombre tojanopasama jtsetats̈ëmbuama chë mandayá ndoñe tonjanobená; chcasna, cha tojanmandá Pablo chë soldadëngbe oyenoye chamuánatsama.
34 Mas na multidão uns gritavam uma coisa, outros gritavam outra. A desordem era tão grande, que o comandante não pôde descobrir o que havia acontecido. Então mandou que os soldados levassem Paulo para dentro da fortaleza .
35 Chë soldadëngbe oyenoca grádasbengoye tmojánashjajna ora, chë soldadënga tojanotocá Pablo cutsnana juambama, chë ents̈anga ts̈a rábiaca imojtsemna causa,
35 Quando chegaram perto da escada, os soldados tiveram de carregar Paulo por causa da violência da multidão
36 er chënga ústonoye imojétsaye y “¡Chaóbana ca!” imojtsaiuáyebuache.
36 que vinha atrás, gritando: — Mata! Mata!
37 Chë soldadëngbe oyenoye ya jamashënguama imojtsemna orna, Pablo chë soldadëngbe amëndayábioye tbojantjá: —¿Tas̈catjaleséncia ratotema ácaftaca jóyebuambayama ca?
37 Quando iam levar Paulo para dentro da fortaleza, ele disse ao comandante: — Me dê licença para falar uma coisa com o senhor. O comandante perguntou: — Você sabe falar
38 As, ¿aca ndoñe condmëna chë Egiptocá, chë ndoñe bayté quenátsmëna ents̈anga yojanëtsëtsná chë mándayëngbe contra chamotsemnama y chë canta uaranga podesca uamana ents̈anga puñálaca uajatë́ngaftaca, ents̈anga ndoyena luaroye tojanbocná ca?
38 Por acaso você é aquele egípcio que algum tempo atrás começou uma revolução e levou quatro mil terroristas armados para o deserto?
39 Chora Pablo tbojanjuá: —Ats̈e judío sëndmëna, Tarso puebloca onÿnaná, canÿe uámana pueblents̈e Cilicia luaroca; Diosmanda s̈molesenciá ents̈anga jáuyanama ca.
39 Paulo respondeu: — Eu sou judeu, nascido em Tarso, cidade muito importante da região da Cilícia. Por favor, me deixe falar com o povo.
40 As, chë soldadëngbe amëndayá chca tbojanlesenciá. Páblëna chë gradasbenguiñe tojantsá y cucuats̈e tojanatsbaná ents̈anga iytëca chamobiamama. Nÿetscanga iytëca imojtsemna orna, Pablo hebreo biyañe mënts̈á ents̈anga tojanë́yana:
40 Então o comandante deixou. Paulo ficou de pé na escadaria e fez um sinal com a mão para o povo, pedindo silêncio. Quando todos ficaram calados, Paulo começou a falar em hebraico . Ele disse:

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.