Atos 21
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs ARA
1 Chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjë́ftsanabashejuana ora, barquë́shañe fsënjanenojayé y ndericho Cos luaroye fsënjána; chë yëfsana Rodasoye y chents̈ana Pátara puebloye.
1 Depois de nos apartarmos, fizemo-nos à vela e, correndo em direitura, chegamos a Cós; no dia seguinte, a Rodes, e dali, a Pátara.
2 Pátara pueblents̈e canÿe barquë́sha fsënjáninÿena, Fenicioye enjétsaye; asna, chë́shañe fsënjanenojayé y chents̈ana fsënjë́ftsanbocna.
2 Achando um navio que ia para a Fenícia, embarcamos nele, seguindo viagem.
3 Fsëntsanachnëjuana ora, fsënjáninÿe Chipre luare; Chipre bëngbe uañicuayoica tonjanoquedá y bëngna Sirioye fsënjétsaye. Tiro pueblents̈e chë barquëshents̈a uasmanëshangá jëftsáboshjonama yojámnayeca, chë puebloye bënga fsënjë́ftsanamashjna.
3 Quando Chipre já estava à vista, deixando-a à esquerda, navegamos para a Síria e chegamos a Tiro; pois o navio devia ser descarregado ali.
4 Chents̈na, Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjánanÿena y canÿsëfta te chë́ngaftaca fsënjanoquedá. Chënga Pablo tmonjaniyana cha ndoñe ibonjamna Jerusalenoye jtsayana ca, er chë Uámana Espíritu tojanabuayená ndayá choca cháftaca jopásama.
4 Encontrando os discípulos, permanecemos lá durante sete dias; e eles, movidos pelo Espírito, recomendavam a Paulo que não fosse a Jerusalém.
5 Chë canÿsëfta te tonjanochnëngo ora, chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y nÿetscanga parejo chëngbe shémangaftaca y básengaftaca s̈onjanatjëmbambá chë pueblo chabóntscoñe; y chents̈e, chë chënÿañe fsënjanoshaments̈é y Bëngbe Bëtsá fsënjanimpadá.
5 Passados aqueles dias, tendo-nos retirado, prosseguimos viagem, acompanhados por todos, cada um com sua mulher e filhos, até fora da cidade; ajoelhados na praia, oramos.
6 Chents̈ana, fsënjesanodios̈oftá y chë barquë́shoye fsëntanás̈ëngo; chents̈ana chë os̈buáchiyënga cachëngbe yebnëngoye tmontaná.
6 E, despedindo-nos uns dos outros, então, embarcamos; e eles voltaram para casa.
7 Tirents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Tolemaida puebloye fsënjánashjajna; y chents̈e tonjanopochocá bëngbiama bejaycá chë te ayana. Tolemaidents̈e Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga fsënjanacheuá y chë́ngaftaca canÿe te fsënjanoquedanga.
7 Quanto a nós, concluindo a viagem de Tiro, chegamos a Ptolemaida, onde saudamos os irmãos, passando um dia com eles.
8 Yëfsana, bënga chents̈ana fsënjë́ftsanbocna y Cesarea luaroye fsënjánashjajna. Chocna, bënga fsënjána Felipe chë Jesucristbiama ts̈abe noticiënga abuayiynayabe yebnoye y cháftaca fsënjanoquedanga. Felipe enjamna canÿa chë Jesucristbe ichmónëngbioye ujabuachanënguents̈á, Jerusalenoca ubuáyanënga.
8 No dia seguinte, partimos e fomos para Cesareia; e, entrando na casa de Filipe, o evangelista, que era um dos sete, ficamos com ele.
9 Felipe enjánabamna canta ndë́bouamna bembianga y chënga monjamna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga.
9 Tinha este quatro filhas donzelas, que profetizavam.
10 Ya bayté chents̈e fsënjétsemna orna, Judeocana tonjánashjango canÿa Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá, Agabo ca uabainá.
10 Demorando-nos ali alguns dias, desceu da Judeia um profeta chamado Ágabo;
11 Agabo bë́ngbioye tonjánashjango ora, Páblëbe uasnanëja tonjanca y cucuats̈ënga y shecuats̈ënga cachá tonjanenabatsëca y mënts̈á tonjánayana: “Uámana Espíritu entsichamo, Jerusalenoca quem uasnanëja nduíñbioye chë judiënga mënts̈á camochjama y ndoñe judiëngbe cucuats̈iñe camochjáboshjona ca.”
11 e, vindo ter conosco, tomando o cinto de Paulo, ligando com ele os próprios pés e mãos, declarou: Isto diz o Espírito Santo: Assim os judeus, em Jerusalém, farão ao dono deste cinto e o entregarão nas mãos dos gentios.
12 Chca fsënjanuena ora, bënga y chents̈a ents̈anga Pablo fsënjanimpadá Jerusalenoye ndoñe chaondë́tsama.
12 Quando ouvimos estas palavras, tanto nós como os daquele lugar, rogamos a Paulo que não subisse a Jerusalém.
13 Chora Pablo tonjánayana: —¿Ndáyeca s̈mojtsos̈aché y s̈mojtsama ats̈be ainaniñe puerte ngménana chaotsemnama ca? Ats̈e së́ntseprontana y ndoñe nÿe chas̈mobatsëcama; Jerusalenoca jobanámnaca së́ntseprontana, Bëngbe Utabná Jesusbiama ca —cha tonjánayana.
13 Então, ele respondeu: Que fazeis chorando e quebrantando-me o coração? Pois estou pronto não só para ser preso, mas até para morrer em Jerusalém pelo nome do Senhor Jesus.
14 Jáyënjanama ndoñe chibiatanobená ora, ndoñe más chibiatanimpadá; nÿe mënts̈á fsënjaniyana: —Nts̈amo Bëngbe Utabná yojtsebos̈cá chaotsemna ca.
14 Como, porém, não o persuadimos, conformados, dissemos: Faça-se a vontade do Senhor!
15 Chë soyënga tonjanochnëngüents̈ana, fsënjanoprontá y Jerusalenoye fsënjána.
15 Passados aqueles dias, tendo feito os preparativos, subimos para Jerusalém;
16 Cesareoca, básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga choye s̈onjanatjëmbambá y chocna, chënga s̈onjanënatse canÿe Chipre luaroca ents̈abe yebnoye, Mnasón ca uabainá, ndábents̈e bënga joquédama. Mnasón tempscana inamna Jesucrístbeñe os̈buachiyá.
16 e alguns dos discípulos também vieram de Cesareia conosco, trazendo consigo Mnasom, natural de Chipre, velho discípulo, com quem nos deveríamos hospedar.
17 Jerusalenoye fsënjánashjajna orna, chents̈a Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga oyejuayënga s̈onjanë́buaja.
17 Tendo nós chegado a Jerusalém, os irmãos nos receberam com alegria.
18 Yëfsana, Pablo bë́ngaftaca tonjána Santiago jábuachama, y chents̈e, nÿetsca chë os̈buachiyë́ngbeñe bëtsëjemëngcá mandayë́ngnaca monjétsemna.
18 No dia seguinte, Paulo foi conosco encontrar-se com Tiago, e todos os presbíteros se reuniram.
19 Pablo tonjanacheuá y chents̈ana tonjanacuntá lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá Páblëbe trabájoca chë ndoñe judië́ngbeñe tojanmama.
19 E, tendo-os saudado, contou minuciosamente o que Deus fizera entre os gentios por seu ministério.
20 Chca tmonjanuena ora, Bëngbe Bëtsá tmontanchuá y Pablo mënts̈á tmonjaniyana: “Morna, Jesucrístbeyeca bëngbe cats̈ata, contsonÿá nts̈amo ba uaranga judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buáchema, y chënga nÿetscanga montsantjes̈na nÿetsca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga chë Moisesbe leyents̈a nÿetsca mandënga chamotsocumplínama.
20 Ouvindo-o, deram eles glória a Deus e lhe disseram: Bem vês, irmão, quantas dezenas de milhares há entre os judeus que creram, e todos são zelosos da lei;
21 Y ents̈anga chë́ngbioye noticia tmojats̈atá, aca chë inÿe luarënguenache imoyena judiënga cojtsabuatambá, Moisés tojanmandá soyënga ndoñe ntseyeunanama y basetémënga base bobachtema chë más delicadents̈e ndoñe ntjatëts̈ama, nts̈amo bënga judiënga fsënduamancá, y nts̈amo bënga fsëndëtats̈ëmbcá ndoñe chamondëtsamana ca.
21 e foram informados a teu respeito que ensinas todos os judeus entre os gentios a apostatarem de Moisés, dizendo-lhes que não devem circuncidar os filhos, nem andar segundo os costumes da lei.
22 Y morna, ¿nts̈amo chë soyëngama cochtsemana? Ndegombre, chënga mochanjátats̈ëmbona aca moye tcojabama.
22 Que se há de fazer, pois? Certamente saberão da tua chegada.
23 Chcasna, nts̈amo cbochanjabuayenacá cochjama: Bë́ngbents̈e canta boyabásenga montsemna y chënga entsamna Bëngbe Bëtsabiama canÿe s̈buachenana soye jamama.
23 Faze, portanto, o que te vamos dizer: estão entre nós quatro homens que, voluntariamente, aceitaram voto;
24 Acaftaca cochjunatse, chë́ngaftaca cochtsemna y chëngcá cochtsama Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama nts̈amo chamojtsama ora, y ntsachets̈á jëtsjájuama chaojtsamncá, aca cochjëtsjájua, as chënga chamobená nÿets stjënashe jtsenátsbotjiama, jinÿanÿiyama, nts̈amo Bëngbe Bëtsábioye tmojas̈buachenacá ya tmojamama. Y chca, nÿetsca judiënga mochanjinÿe ndoñe ndegombre yontsemna chë nts̈amo chë́ngbioye acbiama tmojacuntacá; masna, chënga mochanjátats̈ëmbona aca ndegombre nts̈amo Moisesbe leyiñe yomandancá icuamama.
24 toma-os, purifica-te com eles e faze a despesa necessária para que raspem a cabeça; e saberão todos que não é verdade o que se diz a teu respeito; e que, pelo contrário, andas também, tu mesmo, guardando a lei.
25 Y chë ndoñe judiënga Jesucrístbeñe imojtsos̈buachengbiamna, bënga ya fsënjubuábiama y fsënjáuyana ndayá jtsocumplínama chënga yojtsamnama, mënts̈á: ‘Ndoñe chamondëtsesá mënts̈ena, chë ents̈anga tmojtsejuabná diosënga imomna soyënga jadórama tmojiyëbana; ni buiñe, ni tses̈ana bayëngbe mënts̈ena; y ndoñe chamondë́tsama bacna soyënga shembásenga y boyabásengaftaca ca’ ” —chënga tmojánayana.
25 Quanto aos gentios que creram, já lhes transmitimos decisões para que se abstenham das coisas sacrificadas a ídolos, do sangue, da carne de animais sufocados e das relações sexuais ilícitas.
26 As Pablo, yëfsana chë cántanga tonjanënatse y chë́ngaftaca tonjanma soyënga Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama. Chents̈ana, Pablo Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye tonjánamashëngo chë bachnanga júnayama, ndayténtscoñe yojamna chë cantangbiama soyënga jtsamama, Bëngbe Bëtsabe delante ts̈ábenga jtsatsmënama, y jayanama ndayté chëngbiama yojtsemna ndaye ora cada ona ibojtsemna ndayánaca Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye juambana, Bëngbe Bëtsabiama juats̈ëmbonama.
26 Então, Paulo, tomando aqueles homens, no dia seguinte, tendo-se purificado com eles, entrou no templo, acertando o cumprimento dos dias da purificação, até que se fizesse a oferta em favor de cada um deles.
27 Chënga tmojanenoyeuná y tmojánayana canÿsëfta tentscuana chca jamana ca. Chë canÿsëfta te ya jochnënguama yojtsemna orna, básefta judiënga Asioquënga Pablo tmojáninÿe Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoca y tmojanma ents̈anga chamuenbouénanama. Y cha tmojánishache,
27 Quando já estavam por findar os sete dias, os judeus vindos da Ásia, tendo visto Paulo no templo, alvoroçaram todo o povo e o agarraram,
28 mënts̈á jtsayebuáchëse: “¡Israeloca ents̈anga, s̈mabétsëjabuache ca! Quem boyabása entsemna chë nÿets luarënguenache iuana abuátambaye soyënga bëngbe ents̈angbe contra, y nts̈amo bëngbe leyënguiñe endayanama contra, y quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnama ndoñe ts̈abá yontsoyebuambná. Y cabana quem Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye grieguënga tojúmashengo, y chca cha tonjama chë Bëngbe Bëtsabe bëts yebna Bëngbe Bëtsabe bominÿiñe ndoñe ts̈abá chaondë́tsemnama ca” —chënga imojtsichamo.
28 gritando: Israelitas, socorro! Este é o homem que por toda parte ensina todos a serem contra o povo, contra a lei e contra este lugar; ainda mais, introduziu até gregos no templo e profanou este recinto sagrado.
29 Chca imojtsichamo, er ents̈anga Pablo tmojáninÿe chë bëts pueblents̈e Trófimo Efesocáftaca; y imojétsejuabnaye chábioye Bëngbe Bëtsabe bëts yebnoye Pablo tbojanánatse ca.
29 Pois, antes, tinham visto Trófimo, o efésio, em sua companhia na cidade e julgavam que Paulo o introduzira no templo.
30 Nÿetsca chë pueblents̈a ents̈anga tmojánenbouenana, y ochamanana chë Pablo yojtsemnoye tmojánashjajna. Pablo tmojánishache y Bëngbe Bëtsabe bëts yebnents̈ana shjoye tmojtsansjojó, y cachora chents̈a bës̈as̈angá tmojtanatame.
30 Agitou-se toda a cidade, havendo concorrência do povo; e, agarrando a Paulo, arrastaram-no para fora do templo, e imediatamente foram fechadas as portas.
31 Jtsóbama ya imojtsebuachéta ora, chë Romoca soldadëngbe mandayá tojántats̈ëmbona nÿetsca chë bëts pueblents̈a ents̈anga imojtsenbouenanama.
31 Procurando eles matá-lo, chegou ao conhecimento do comandante da força que toda a Jerusalém estava amotinada.
32 Asna, chë mandayá chabe soldadënga y inÿe chents̈a amë́ndayënga tojánachembo y cánÿiñe chë ents̈anga imojtsemnoye tmojëftsanótjajo. Ents̈anga, chë mandayá y chë soldadë́ngbioye tmojánanÿe ora, tmojtsanajbaná Pablo jants̈etayana.
32 Então, este, levando logo soldados e centuriões, correu para o meio do povo. Ao verem chegar o comandante e os soldados, cessaram de espancar Paulo.
33 Chorna, chë soldadëngbe amëndayá tojanobeconá, Páblëbioye tbojánishache y tojanmandá uta cadenë́juaca cha chamotsebátsëcama y tojanatjá: “¿Nda mua yomna y ndayá tojama ca?”
33 Aproximando-se o comandante, apoderou-se de Paulo e ordenou que fosse acorrentado com duas cadeias, perguntando quem era e o que havia feito.
34 Pero chë ents̈ángbeñe, ínÿenga canÿe soye imojtsáyebuache y ínÿengna inÿe soye; y chca, nts̈amo ndegombre tojanopasama jtsetats̈ëmbuama chë mandayá ndoñe tonjanobená; chcasna, cha tojanmandá Pablo chë soldadëngbe oyenoye chamuánatsama.
34 Na multidão, uns gritavam de um modo; outros, de outro; não podendo ele, porém, saber a verdade por causa do tumulto, ordenou que Paulo fosse recolhido à fortaleza.
35 Chë soldadëngbe oyenoca grádasbengoye tmojánashjajna ora, chë soldadënga tojanotocá Pablo cutsnana juambama, chë ents̈anga ts̈a rábiaca imojtsemna causa,
35 Ao chegar às escadas, foi preciso que os soldados o carregassem, por causa da violência da multidão,
36 er chënga ústonoye imojétsaye y “¡Chaóbana ca!” imojtsaiuáyebuache.
36 pois a massa de povo o seguia gritando: Mata-o!
37 Chë soldadëngbe oyenoye ya jamashënguama imojtsemna orna, Pablo chë soldadëngbe amëndayábioye tbojantjá: —¿Tas̈catjaleséncia ratotema ácaftaca jóyebuambayama ca?
37 E, quando Paulo ia sendo recolhido à fortaleza, disse ao comandante: É-me permitido dizer-te alguma coisa? Respondeu ele: Sabes o grego?
38 As, ¿aca ndoñe condmëna chë Egiptocá, chë ndoñe bayté quenátsmëna ents̈anga yojanëtsëtsná chë mándayëngbe contra chamotsemnama y chë canta uaranga podesca uamana ents̈anga puñálaca uajatë́ngaftaca, ents̈anga ndoyena luaroye tojanbocná ca?
38 Não és tu, porventura, o egípcio que, há tempos, sublevou e conduziu ao deserto quatro mil sicários?
39 Chora Pablo tbojanjuá: —Ats̈e judío sëndmëna, Tarso puebloca onÿnaná, canÿe uámana pueblents̈e Cilicia luaroca; Diosmanda s̈molesenciá ents̈anga jáuyanama ca.
39 Respondeu-lhe Paulo: Eu sou judeu, natural de Tarso, cidade não insignificante da Cilícia; e rogo-te que me permitas falar ao povo.
40 As, chë soldadëngbe amëndayá chca tbojanlesenciá. Páblëna chë gradasbenguiñe tojantsá y cucuats̈e tojanatsbaná ents̈anga iytëca chamobiamama. Nÿetscanga iytëca imojtsemna orna, Pablo hebreo biyañe mënts̈á ents̈anga tojanë́yana:
40 Obtida a permissão, Paulo, em pé na escada, fez com a mão sinal ao povo. Fez-se grande silêncio, e ele falou em língua hebraica, dizendo:
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 21, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.