Atos 16

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC

Sair da comparação
VC Versão Católica
1 Chents̈ana Pablo tojánashjango Derbe y Listra luaroye, y chents̈e tbojáninÿena canÿe Jesucrístbeñe os̈buachiyá, Timoteo ca uabainá; cha inamna canÿe judiá Jesucrístbeñe os̈buachiyabe uaquiñá y chabe taitana griego ents̈á inamna.
1 Chegou a Derbe e depois a Listra. Havia ali um discípulo, chamado Timóteo, filho de uma judia cristã, mas de pai grego,
2 Chë Listra y Iconioca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Timoteobiama ts̈abá imojanoyebuambná.
2 que gozava de ótima reputação junto dos irmãos de Listra e de Icônio.
3 Pablo tojánbos̈ena Timoteo jëftsbets̈ama; pero cabá ndetsbets̈e orna, Pablo base bobachtema chë más delicadents̈e tbojantëts̈e, nts̈amo judiënga imojanamancá. Cha chca tojanma, jobenayama chë judiënga imojoyena luarëngoye cháftaca jama, er nÿetsca judiënga imnatáts̈ëmbo Timoteobe taitá griego inamnama.
3 Paulo quis que ele fosse em sua companhia. Ao tomá-lo consigo, circuncidou-o, por causa dos judeus daqueles lugares, pois todos sabiam que o seu pai era grego.
4 Chë ibojtsachnëjuana pueblënguenache chata ibojtsana Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye abuayiynaye, nts̈amo Jerusalenoca Jesusbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga tmojanamëndacá, ndayá chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga ndoñe judiënga jamama yojtsamncá.
4 Nas cidades pelas quais passavam, ensinavam que observassem as decisões que haviam sido tomadas pelos apóstolos e anciãos em Jerusalém.
5 Nÿets luarenache enefjuana os̈buáchiyënga, Jesucrístbeñe más imojtsos̈buáchiye, y cada te Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga más imojtsóbotena.
5 Assim as igrejas eram confirmadas na fé, e cresciam em número dia a dia.
6 Chë Uámana Espíritu, Pablo y Sílasbioye tojaninÿanÿé, chata ndoñe yontsanamna Asia luaroca Bëngbe Bëtsabe palabra ents̈anga jábuayenana; asna, tbojánachnëngo Frigia y Galacia luarëjana.
6 Atravessando em seguida a Frígia e a província da Galácia, foram impedidos pelo Espírito Santo de anunciar a palavra de Deus na {província da} Ásia.
7 Y Misia luaroca enajébanoye tbojánashjango ora, tmojanjuabó tsjuana jana, Bitinia luaroye; pero chë Uámana Espíritu tojanabuayená choye ndoñe chabondë́tsama.
7 Ao chegarem aos confins da Mísia, tencionavam seguir para a Bitínia, mas o Espírito de Jesus não o permitiu.
8 Misia luarëjana tmojánachnëngo ora, Troas luaroye chënga tmojána.
8 Depois de haverem atravessado rapidamente a Mísia, desceram a Trôade.
9 Chë te ibeta, Pablo mo otjenayoquëcá tojáninÿe canÿe Macedonioca boyabása ibojtsebiatsana y mënts̈á ibojtseimpadana: “Diosmanda Macedonioye mabo y s̈mabëjabuache ca.”
9 De noite, Paulo teve uma visão: um macedônio, em pé, diante dele, lhe rogava: Passa à Macedônia, e vem em nosso auxílio!
10 Pablo chca tojáninÿe y cachora lempe tmonjanprontá Macedonioye jama. Ats̈naca, chë quem soyënga uabiamnayá, chënga sënjétsatjëmbambnaye. Bënga fsënjétsejuabnaye ndegombre Bëngbe Bëtsá s̈ojtsanachembuana choye jama ca, Jesucristbe ts̈abe noticiënga choca ents̈anga jábuayenama.
10 Assim que teve essa visão, procuramos partir para a Macedônia, certos de que Deus nos chamava a pregar-lhes o Evangelho.
11 As, Troasents̈ana bejaycá fsënjána Samotracia luaroye, y yëfsana Neápolis puebloye,
11 Embarcados em Trôade, fomos diretamente à Samotrácia e no outro dia a Neápolis;
12 y chents̈ana Filíposoye. Filipos enjamna canÿe uámana bëts pueblo Macedonioca y bëtscá romanënga oyeniñe. Chë luarents̈e baseftayté fsënjanoquedanga.
12 e dali a Filipos, que é a cidade principal daquele distrito da Macedônia, uma colônia {romana}. Nesta cidade nos detivemos por alguns dias.
13 Canÿe ochnaytena, chë pueblents̈ana fsënjë́ftsanbocna y chë fshájaye tsachoye fsënjána. Fsënjanuena chents̈e canjamna canÿe luare Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca, y fsënjána janguanguama. Fsënjáninÿena ora, chents̈e fsënjanotbiama y Bëngbe Bëtsabe palabra fsënjanoyebuambá chents̈e tmojanójoto shembásengbiama.
13 No sábado, saímos fora da porta para junto do rio, onde pensávamos haver lugar de oração. Aí nos assentamos e falávamos às mulheres que se haviam reunido.
14 Enjamna canÿe shembása, Lidia ca uabainá, Tiatira pueblocá, y cha enjamna uámana uabuángana uafjatsenga ents̈ayá uená. Cha inamna Bëngbe Bëtsábioye adorayá y chents̈e Páblëbioye ibotseyeunana. Bëngbe Bëtsá tojanma cha chabosertá lempe nts̈amo Pablo yojtsoyebuambnacá, Jesucrístbeñe chaotsos̈buáchema.
14 Uma mulher, chamada Lídia, da cidade dos tiatirenos, vendedora de púrpura, temente a Deus, nos escutava. O Senhor abriu-lhe o coração, para atender às coisas que Paulo dizia.
15 Cha y chabe yebnents̈e oyenënga tmonjánenabaye ora, Lidia mënts̈á s̈onjanaimpadá: “Ts̈ëngaftanga s̈monjayana ats̈e Jesucrístbeñe ndegombre stsos̈buaché ca; chcasna, mabënga yebnoye, áts̈bents̈e chas̈moquedama ca.”
15 Foi batizada juntamente com a sua família e fez-nos este pedido: Se julgais que tenho fé no Senhor, entrai em minha casa e ficai comigo. E obrigou-nos a isso.
16 Canÿe te, chë Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye luaroye fsënjétsajna orna, s̈onjanë́biats̈e canÿe tobias̈e, oservená, bacna bayëjbe juabna uambayá; chë causa cha malisiayá inamna. Chabe nduiñënga becá crocénana imojanójacañe, chë tobias̈e yojanmalísiaye soyëngama.
16 Certo dia, quando íamos à oração, eis que nos veio ao encontro uma moça escrava que tinha o espírito de Pitão, a qual com as suas adivinhações dava muito lucro a seus senhores.
17 Chë tobias̈e tonjanonts̈é Pablo y bënga usetonana y mënts̈á enjétsaychembumbuana: “¡Quem boyabásenga montsemna chë celoca Bëngbe Bëtsabe oservénënga y ts̈ëngaftanga cmontsabuayiyná nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobena ts̈ëngaftanga játsebacama ca!”
17 Pondo-se a seguir a Paulo e a nós, gritava: Estes homens são servos do Deus Altíssimo, que vos anunciam o caminho da salvação.
18 Y bayté chca enjanchembumbuana; chë causa, Pablo bonjétsetana y cabana, tonjanobuértana y chë bacna bayë́jbioye mënts̈á tbonjaniyana: “¡Jesucristbe obenánaca y cha jóts̈ëmbonëse, cbontsemánda chë tobiás̈bents̈ana chacuaisebocnama ca!”
18 Repetiu isto por muitos dias. Por fim, Paulo enfadou-se. Voltou-se para ela e disse ao espírito: Ordeno-te em nome de Jesus Cristo que saias dela. E na mesma hora ele saiu.
19 Pero, chë bayëjbe juabna chábents̈ana tojésanbocnama y chëngbiama más crocénana jabemama chora chë tobias̈e ndoñe yontsobenama, chë tobias̈e nduiñënga tmojáninÿe ora, Pablo y Sílasbioye tmojánishëche y tmojtsanasjojoye plazoye, mandayë́ngbioye.
19 Vendo seus amos que se lhes esvaecera a esperança do lucro, pegaram Paulo e Silas e levaram-nos ao foro, à presença das autoridades.
20 Chë mandayë́ngbioye tmojanënatse ora, chënga mënts̈á imojtsichamo: “Quem boyabásata judío ents̈ata bondmëna, y muatbe causa bëngbe pueblents̈a ents̈anga montsenbouenana,
20 Em seguida, apresentaram-nos aos magistrados, acusando: Estes homens são judeus; amotinam a nossa cidade.
21 y bontsabuatambá soyënga jamama nts̈amo chë judiënga imuamancá y bëngbe leyënguiñe chë soyënga jamama ndoñe quenátslesenciana. Bënga ndoñe ques̈nátamna ni jouenana, ni jamana chë soyënga, romanënga bétsemnayeca ca” —chënga imojtsichamo.
21 E pregam um modo de vida que nós, romanos, não podemos admitir nem seguir.
22 Chora chë ents̈anga tmojanonts̈é uayebuáchana; as, chë mándayënga tmojanamëndá chata ents̈ayá jtsëtsejquëcana y niñëfjë́ngaca jtsachebuánganjana.
22 O povo insurgiu-se contra eles. Os magistrados mandaram arrancar-lhes as vestes para açoitá-los com varas.
23 Jabuache tmojanachebuánganjents̈ana, cárceloye tmojanautame y chë utámenënga shanÿá tmojanmandá yejuana chaotsabuajë́nÿama.
23 Depois de lhes terem feito muitas chagas, meteram-nos na prisão, mandando ao carcereiro que os guardasse com segurança.
24 Chca tmojanmandá ora, chë utamianá chata tojanënatse chë más tsoye utámenoye y shecuats̈ents̈ana tsbuanës̈iñe tojanatsebuá.
24 Este, conforme a ordem recebida, meteu-os na prisão inferior e prendeu-lhes os pés ao cepo.
25 Pero tsë́ntseto orna, Pablo y Silas ibnétsocantañe Bëngbe Bëtsá jëtschuayama, y cháftaca ibnéncuentaye; y chë inÿe utámenëngna chca imojtsuenana.
25 Pela meia-noite, Paulo e Silas rezavam e cantavam um hino a Deus, e os prisioneiros os escutavam.
26 Ndeolpe, corente jabuache yojtsëbánjua y chë utámena yebna fshantsocana yojtsábonjnaye. Cachora, nÿetsca chë utámenents̈a bës̈as̈angá tojantëfjo y nÿetsca utámenënga chë cadenëjuangá yojtsayents̈jafjona.
26 Subitamente, sentiu-se um terremoto tão grande que se abalaram até os fundamentos do cárcere. Abriram-se logo todas as portas e soltaram-se as algemas de todos.
27 Pero chë utámenënga shanÿá tojanofs̈ená y chë utámenents̈a bës̈as̈angá yojtsatëfjnama tojáninÿe ora, cha tojanjuabó nÿetsca utámenënga tmojtsanacheta ca; chë causa, chabe espadëja yojenosëngbotë́nts̈ena jtsenóitanama.
27 Acordou o carcereiro e, vendo abertas as portas do cárcere, supôs que os presos haviam fugido. Tirou da espada e queria matar-se.
28 Pero Pablo tbojánbochembo: —¡Acbe cuerpo ndocá matenábomana; nÿetscanga camuents̈e fsëndëtsomñe ca!
28 Mas Paulo bradou em alta voz: Não te faças nenhum mal, pois estamos todos aqui.
29 Asna, chë utámenents̈a shanÿá canÿe uajuinÿanë́sha tojanëyá y chë utámenoye ochamanana tojánamashëngo y auatja causa ngmëmnayá Pablo y Sílasbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye.
29 Então o carcereiro pediu luz, entrou e lançou-se trêmulo aos pés de Paulo e Silas.
30 Chents̈ana tojtanëbuacna y tojanë́yana: —Señórata, ¿ndayá s̈ojtsemna jamama ats̈e atsbocaná jtsemnama ca?
30 Depois os conduziu para fora e perguntou-lhes: Senhores, que devo fazer para me salvar?
31 Y chata tbojanjuá: —Bëngbe Utabná Jesúsbeñe cochtsos̈buáchiye, y chca, Bëngbe Bëtsá aca cmochanjatsbocá y acbe yebnents̈e oyenë́ngnaca ca.
31 Disseram-lhe: Crê no Senhor Jesus e serás salvo, tu e tua família.
32 Y cha y nÿetscanga chë yebnents̈e imojtsemnënga, Bëngbe Utabnabe palabra tmojanabuayená.
32 Anunciaram-lhe a palavra de Deus, a ele e a todos os que estavam em sua casa.
33 Cach ora chë ibeta, chë utamianá chata tojanënatse chë lisianënguiñe jetsajabiama. Chents̈ana, cha y chabe pamíllanga tmojánenabaye.
33 Então, naquela mesma hora da noite, ele cuidou deles e lavou-lhes as chagas. Imediatamente foi batizado, ele e toda a sua família.
34 Chents̈ana, chë utamianá chata tojanënatse chabe yebnoye y saná tojanacaredadó. Cha y nÿetscanga chë yebnents̈e oyenënga oyejuayënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema.
34 Em seguida, ele os fez subir para sua casa, pôs-lhes a mesa e alegrou-se com toda a sua casa por haver crido em Deus.
35 Yëfsana cachëse, chë mandayëngna soldadënga tmojanichamó, chë utamianá jamándama Pablo y Silas chauatabáshejuanama.
35 Quando amanheceu, os magistrados mandaram os lictores dizer: Solta esses homens.
36 Chë utamianá Páblëbioye tbojaniyana: —Chë mándayënga s̈monjamandá tsëndata jtabáshejuanama. Chcasna, s̈ontsobena natjë́mbana jtsatoñana ca.
36 O carcereiro transmitiu essa mensagem a Paulo: Os magistrados mandaram-me dizer que vos ponha em liberdade. Saí, pois, e ide em paz.
37 Pero Pablo chë soldadënga tojanë́yana: —Bëndátnaca fsëndmëna mo Romoca onÿnanatcá derecho bomnata y s̈onjáchebuanganja ents̈angbe delante, bacna soyënga aíñe o ndoñe tatifjamama cabá ndinÿanÿiye ora, y cárceloye s̈monjautame. ¿Y mora imojtsebos̈e iytëcana jtabáshejuanama? Chca ndocna te chaondë́tsemna; cach mándayënga chamuabo jabátëbuacnama ca —cha tojánayana.
37 Mas Paulo replicou: Sem nenhum julgamento nos açoitaram publicamente, a nós que somos cidadãos romanos, e meteram-nos no cárcere, e agora nos lançam fora ocultamente... Não há de ser assim! Mas venham e soltem-nos pessoalmente!
38 Chents̈ana, chë soldadëngna chë mandayë́ngbeñe tmojanobuambá nts̈amo Pablo y Silas tbojanayancá; chca chënga tmojántats̈ëmbona chatna mo Romoca onÿnanatcá derecho bomnata ibnamnama; chë causa, chë mándayënga puerte imojtsauatja.
38 Os lictores deram parte dessas palavras aos magistrados. Estes temeram, ao ouvir dizer que eram romanos.
39 Chcasna, cach mándayënga tmojána chata perdón jatë́tejañama; chents̈ana tmojtanëbuacna y tmojanë́yana: “Diosmanda, muents̈ana inÿe luaroye motsoñata ca.”
39 Foram e lhes falaram brandamente. Pedindo desculpas, rogavam-lhes que se retirassem da cidade.
40 As chata chë utámenents̈ana tbojë́ftsanbocna y Lídiëbe yebnoye tbojë́ftsanata. Chents̈na, Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tmojánenefjna y chata tbojánayana soyë́ngaca chë́ngbioye tmojanañemó. Y chents̈ana, chata ínÿoye tbojtsanoñe.
40 Saindo do cárcere, entraram em casa de Lídia, onde reviram e consolaram os irmãos. Depois partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.