Atos 16

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Chents̈ana Pablo tojánashjango Derbe y Listra luaroye, y chents̈e tbojáninÿena canÿe Jesucrístbeñe os̈buachiyá, Timoteo ca uabainá; cha inamna canÿe judiá Jesucrístbeñe os̈buachiyabe uaquiñá y chabe taitana griego ents̈á inamna.
1 Paulo foi primeiro a Derbe e depois a Listra, onde havia um jovem discípulo chamado Timóteo. A mãe dele era uma judia convertida, e o pai era grego.
2 Chë Listra y Iconioca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Timoteobiama ts̈abá imojanoyebuambná.
2 Os irmãos em Listra e em Icônio o tinham em alta consideração,
3 Pablo tojánbos̈ena Timoteo jëftsbets̈ama; pero cabá ndetsbets̈e orna, Pablo base bobachtema chë más delicadents̈e tbojantëts̈e, nts̈amo judiënga imojanamancá. Cha chca tojanma, jobenayama chë judiënga imojoyena luarëngoye cháftaca jama, er nÿetsca judiënga imnatáts̈ëmbo Timoteobe taitá griego inamnama.
3 de modo que Paulo pediu que ele os acompanhasse em sua viagem. Em respeito aos judeus da região, providenciou que Timóteo fosse circuncidado antes de partirem, pois todos sabiam que o pai dele era grego.
4 Chë ibojtsachnëjuana pueblënguenache chata ibojtsana Jesucrístbeñe os̈buachiyë́ngbioye abuayiynaye, nts̈amo Jerusalenoca Jesusbe ichmónënga y bëtsëjemëngcá mándayënga tmojanamëndacá, ndayá chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga ndoñe judiënga jamama yojtsamncá.
4 Em toda cidade por onde passavam, instruíam os irmãos a seguirem as decisões tomadas pelos apóstolos e presbíteros em Jerusalém.
5 Nÿets luarenache enefjuana os̈buáchiyënga, Jesucrístbeñe más imojtsos̈buáchiye, y cada te Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga más imojtsóbotena.
5 Assim, as igrejas eram fortalecidas na fé e cresciam em número a cada dia.
6 Chë Uámana Espíritu, Pablo y Sílasbioye tojaninÿanÿé, chata ndoñe yontsanamna Asia luaroca Bëngbe Bëtsabe palabra ents̈anga jábuayenana; asna, tbojánachnëngo Frigia y Galacia luarëjana.
6 Em seguida, Paulo e Silas viajaram pela região da Frígia e da Galácia, pois o Espírito Santo os impediu de pregar a palavra na província da Ásia.
7 Y Misia luaroca enajébanoye tbojánashjango ora, tmojanjuabó tsjuana jana, Bitinia luaroye; pero chë Uámana Espíritu tojanabuayená choye ndoñe chabondë́tsama.
7 Então, chegando à fronteira da Mísia, tentaram ir para o norte, em direção à Bitínia, mas o Espírito de Jesus não permitiu.
8 Misia luarëjana tmojánachnëngo ora, Troas luaroye chënga tmojána.
8 Assim, seguiram viagem pela Mísia até o porto de Trôade.
9 Chë te ibeta, Pablo mo otjenayoquëcá tojáninÿe canÿe Macedonioca boyabása ibojtsebiatsana y mënts̈á ibojtseimpadana: “Diosmanda Macedonioye mabo y s̈mabëjabuache ca.”
9 Naquela noite, Paulo teve uma visão, na qual um homem da Macedônia em pé lhe suplicava: “Venha para a Macedônia e ajude-nos!”.
10 Pablo chca tojáninÿe y cachora lempe tmonjanprontá Macedonioye jama. Ats̈naca, chë quem soyënga uabiamnayá, chënga sënjétsatjëmbambnaye. Bënga fsënjétsejuabnaye ndegombre Bëngbe Bëtsá s̈ojtsanachembuana choye jama ca, Jesucristbe ts̈abe noticiënga choca ents̈anga jábuayenama.
10 Então decidimos partir de imediato para a Macedônia, concluindo que Deus nos havia chamado para anunciar ali as boas-novas.
11 As, Troasents̈ana bejaycá fsënjána Samotracia luaroye, y yëfsana Neápolis puebloye,
11 Embarcamos em Trôade e navegamos diretamente para a ilha de Samotrácia e, no dia seguinte, chegamos a Neápolis.
12 y chents̈ana Filíposoye. Filipos enjamna canÿe uámana bëts pueblo Macedonioca y bëtscá romanënga oyeniñe. Chë luarents̈e baseftayté fsënjanoquedanga.
12 Dali, alcançamos Filipos, cidade importante dessa região da Macedônia e colônia romana, e ali permanecemos vários dias.
13 Canÿe ochnaytena, chë pueblents̈ana fsënjë́ftsanbocna y chë fshájaye tsachoye fsënjána. Fsënjanuena chents̈e canjamna canÿe luare Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama ca, y fsënjána janguanguama. Fsënjáninÿena ora, chents̈e fsënjanotbiama y Bëngbe Bëtsabe palabra fsënjanoyebuambá chents̈e tmojanójoto shembásengbiama.
13 No sábado, saímos da cidade e fomos à margem do rio, onde esperávamos encontrar um lugar de oração. Sentamo-nos e começamos a conversar com algumas mulheres ali reunidas.
14 Enjamna canÿe shembása, Lidia ca uabainá, Tiatira pueblocá, y cha enjamna uámana uabuángana uafjatsenga ents̈ayá uená. Cha inamna Bëngbe Bëtsábioye adorayá y chents̈e Páblëbioye ibotseyeunana. Bëngbe Bëtsá tojanma cha chabosertá lempe nts̈amo Pablo yojtsoyebuambnacá, Jesucrístbeñe chaotsos̈buáchema.
14 Uma delas era uma mulher temente a Deus chamada Lídia, da cidade de Tiatira, comerciante de tecido de púrpura. Enquanto ela nos ouvia, o Senhor lhe abriu o coração, e ela aceitou aquilo que Paulo estava dizendo.
15 Cha y chabe yebnents̈e oyenënga tmonjánenabaye ora, Lidia mënts̈á s̈onjanaimpadá: “Ts̈ëngaftanga s̈monjayana ats̈e Jesucrístbeñe ndegombre stsos̈buaché ca; chcasna, mabënga yebnoye, áts̈bents̈e chas̈moquedama ca.”
15 Foi batizada, junto com sua família, e pediu que nos hospedássemos em sua casa. “Se concordam que creio de fato no Senhor, venham ficar em minha casa”, disse ela, e insistiu até que aceitamos.
16 Canÿe te, chë Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye luaroye fsënjétsajna orna, s̈onjanë́biats̈e canÿe tobias̈e, oservená, bacna bayëjbe juabna uambayá; chë causa cha malisiayá inamna. Chabe nduiñënga becá crocénana imojanójacañe, chë tobias̈e yojanmalísiaye soyëngama.
16 Certo dia, enquanto íamos ao lugar de oração, veio ao nosso encontro uma escrava possuída por um espírito pelo qual ela predizia o futuro. Com suas adivinhações, ganhava muito dinheiro para seus senhores.
17 Chë tobias̈e tonjanonts̈é Pablo y bënga usetonana y mënts̈á enjétsaychembumbuana: “¡Quem boyabásenga montsemna chë celoca Bëngbe Bëtsabe oservénënga y ts̈ëngaftanga cmontsabuayiyná nts̈amo Bëngbe Bëtsá yobena ts̈ëngaftanga játsebacama ca!”
17 Ela seguia Paulo e a nós, gritando: “Estes homens são servos do Deus Altíssimo e vieram anunciar como vocês podem ser salvos!”.
18 Y bayté chca enjanchembumbuana; chë causa, Pablo bonjétsetana y cabana, tonjanobuértana y chë bacna bayë́jbioye mënts̈á tbonjaniyana: “¡Jesucristbe obenánaca y cha jóts̈ëmbonëse, cbontsemánda chë tobiás̈bents̈ana chacuaisebocnama ca!”
18 Isso continuou por vários dias, até que Paulo, indignado, se voltou e disse ao espírito dentro da jovem: “Eu ordeno em nome de Jesus Cristo que saia dela”. E, no mesmo instante, o espírito a deixou.
19 Pero, chë bayëjbe juabna chábents̈ana tojésanbocnama y chëngbiama más crocénana jabemama chora chë tobias̈e ndoñe yontsobenama, chë tobias̈e nduiñënga tmojáninÿe ora, Pablo y Sílasbioye tmojánishëche y tmojtsanasjojoye plazoye, mandayë́ngbioye.
19 Quando os senhores da escrava viram que suas expectativas de lucro haviam sido frustradas, agarraram Paulo e Silas e os arrastaram à presença das autoridades, na praça do mercado.
20 Chë mandayë́ngbioye tmojanënatse ora, chënga mënts̈á imojtsichamo: “Quem boyabásata judío ents̈ata bondmëna, y muatbe causa bëngbe pueblents̈a ents̈anga montsenbouenana,
20 “Estes judeus estão tumultuando a cidade!”, gritaram para os magistrados.
21 y bontsabuatambá soyënga jamama nts̈amo chë judiënga imuamancá y bëngbe leyënguiñe chë soyënga jamama ndoñe quenátslesenciana. Bënga ndoñe ques̈nátamna ni jouenana, ni jamana chë soyënga, romanënga bétsemnayeca ca” —chënga imojtsichamo.
21 “Eles ensinam costumes que nós, romanos, não podemos seguir, pois contrariam nossas leis!”
22 Chora chë ents̈anga tmojanonts̈é uayebuáchana; as, chë mándayënga tmojanamëndá chata ents̈ayá jtsëtsejquëcana y niñëfjë́ngaca jtsachebuánganjana.
22 Logo, uma multidão revoltada se juntou contra Paulo e Silas, e os magistrados ordenaram que os dois fossem despidos e açoitados com varas.
23 Jabuache tmojanachebuánganjents̈ana, cárceloye tmojanautame y chë utámenënga shanÿá tmojanmandá yejuana chaotsabuajë́nÿama.
23 Depois de serem severamente açoitados, foram lançados na prisão. O carcereiro recebeu ordens para não os deixar escapar,
24 Chca tmojanmandá ora, chë utamianá chata tojanënatse chë más tsoye utámenoye y shecuats̈ents̈ana tsbuanës̈iñe tojanatsebuá.
24 por isso os colocou no cárcere interno, prendendo-lhes os pés no tronco.
25 Pero tsë́ntseto orna, Pablo y Silas ibnétsocantañe Bëngbe Bëtsá jëtschuayama, y cháftaca ibnéncuentaye; y chë inÿe utámenëngna chca imojtsuenana.
25 Por volta da meia-noite, Paulo e Silas oravam e cantavam hinos a Deus, e os outros presos ouviam.
26 Ndeolpe, corente jabuache yojtsëbánjua y chë utámena yebna fshantsocana yojtsábonjnaye. Cachora, nÿetsca chë utámenents̈a bës̈as̈angá tojantëfjo y nÿetsca utámenënga chë cadenëjuangá yojtsayents̈jafjona.
26 De repente, houve um forte terremoto, e até os alicerces da prisão foram sacudidos. No mesmo instante, todas as portas se abriram e as correntes de todos os presos se soltaram.
27 Pero chë utámenënga shanÿá tojanofs̈ená y chë utámenents̈a bës̈as̈angá yojtsatëfjnama tojáninÿe ora, cha tojanjuabó nÿetsca utámenënga tmojtsanacheta ca; chë causa, chabe espadëja yojenosëngbotë́nts̈ena jtsenóitanama.
27 Quando o carcereiro acordou, viu as portas da prisão escancaradas. Imaginando que os prisioneiros haviam escapado, puxou a espada para se matar.
28 Pero Pablo tbojánbochembo: —¡Acbe cuerpo ndocá matenábomana; nÿetscanga camuents̈e fsëndëtsomñe ca!
28 Paulo, porém, gritou: “Não se mate! Estamos todos aqui!”.
29 Asna, chë utámenents̈a shanÿá canÿe uajuinÿanë́sha tojanëyá y chë utámenoye ochamanana tojánamashëngo y auatja causa ngmëmnayá Pablo y Sílasbe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye.
29 O carcereiro mandou que trouxessem luz e correu até o cárcere, onde se prostrou, tremendo de medo, diante de Paulo e Silas.
30 Chents̈ana tojtanëbuacna y tojanë́yana: —Señórata, ¿ndayá s̈ojtsemna jamama ats̈e atsbocaná jtsemnama ca?
30 Então ele os levou para fora e perguntou: “Senhores, que devo fazer para ser salvo?”.
31 Y chata tbojanjuá: —Bëngbe Utabná Jesúsbeñe cochtsos̈buáchiye, y chca, Bëngbe Bëtsá aca cmochanjatsbocá y acbe yebnents̈e oyenë́ngnaca ca.
31 Eles responderam: “Creia no Senhor Jesus, e você e sua família serão salvos”.
32 Y cha y nÿetscanga chë yebnents̈e imojtsemnënga, Bëngbe Utabnabe palabra tmojanabuayená.
32 Então pregaram a palavra do Senhor a ele e a toda a sua família.
33 Cach ora chë ibeta, chë utamianá chata tojanënatse chë lisianënguiñe jetsajabiama. Chents̈ana, cha y chabe pamíllanga tmojánenabaye.
33 Mesmo sendo tarde da noite, o carcereiro cuidou deles e lavou suas feridas. Em seguida, ele e todos os seus foram batizados.
34 Chents̈ana, chë utamianá chata tojanënatse chabe yebnoye y saná tojanacaredadó. Cha y nÿetscanga chë yebnents̈e oyenënga oyejuayënga imojtsemna, Bëngbe Bëtsábeñe imojtsos̈buáchema.
34 Depois, levou-os para sua casa e lhes serviu uma refeição, e ele e toda a sua família se alegraram porque creram em Deus.
35 Yëfsana cachëse, chë mandayëngna soldadënga tmojanichamó, chë utamianá jamándama Pablo y Silas chauatabáshejuanama.
35 Na manhã seguinte, os magistrados mandaram os guardas ordenarem ao carcereiro: “Solte estes homens!”.
36 Chë utamianá Páblëbioye tbojaniyana: —Chë mándayënga s̈monjamandá tsëndata jtabáshejuanama. Chcasna, s̈ontsobena natjë́mbana jtsatoñana ca.
36 Então o carcereiro mandou dizer a Paulo: “Os magistrados disseram que você e Silas estão livres. Vão em paz”.
37 Pero Pablo chë soldadënga tojanë́yana: —Bëndátnaca fsëndmëna mo Romoca onÿnanatcá derecho bomnata y s̈onjáchebuanganja ents̈angbe delante, bacna soyënga aíñe o ndoñe tatifjamama cabá ndinÿanÿiye ora, y cárceloye s̈monjautame. ¿Y mora imojtsebos̈e iytëcana jtabáshejuanama? Chca ndocna te chaondë́tsemna; cach mándayënga chamuabo jabátëbuacnama ca —cha tojánayana.
37 Paulo, no entanto, respondeu: “Eles nos açoitaram publicamente sem julgamento e nos colocaram na prisão, e nós somos cidadãos romanos. Agora querem que vamos embora às escondidas? De maneira nenhuma! Que venham eles mesmos e nos soltem”.
38 Chents̈ana, chë soldadëngna chë mandayë́ngbeñe tmojanobuambá nts̈amo Pablo y Silas tbojanayancá; chca chënga tmojántats̈ëmbona chatna mo Romoca onÿnanatcá derecho bomnata ibnamnama; chë causa, chë mándayënga puerte imojtsauatja.
38 Os guardas relataram isso aos magistrados, que ficaram assustados por saber que Paulo e Silas eram cidadãos romanos.
39 Chcasna, cach mándayënga tmojána chata perdón jatë́tejañama; chents̈ana tmojtanëbuacna y tmojanë́yana: “Diosmanda, muents̈ana inÿe luaroye motsoñata ca.”
39 Foram até a prisão e lhes pediram desculpas. Então os trouxeram para fora e suplicaram que deixassem a cidade.
40 As chata chë utámenents̈ana tbojë́ftsanbocna y Lídiëbe yebnoye tbojë́ftsanata. Chents̈na, Jesucrístbeñe os̈buáchiyëngaftaca tmojánenefjna y chata tbojánayana soyë́ngaca chë́ngbioye tmojanañemó. Y chents̈ana, chata ínÿoye tbojtsanoñe.
40 Quando Paulo e Silas saíram da prisão, voltaram à casa de Lídia. Ali se encontraram com os irmãos e os encorajaram mais uma vez. Depois, partiram.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 16, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.