Atos 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NVT

Sair da comparação
NVT Nova Versão Transformadora
1 Antioquía luaroca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e imojtsemna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y os̈buachiyë́ngbioye abuátambayënga. Chënga imojanabaina Bernabé, Simón (chë S̈ibetá ca uabobuatmá), Lucio Cirenocá, Manaén (nda tojanoboché cánÿiñe Herodes, chë Galileoca réyeftaca) y Saulo.
1 Entre os profetas e mestres da igreja de Antioquia da Síria estavam Barnabé e Simeão, chamado Negro, Lúcio de Cirene, Manaém, que tinha sido criado com o rei Herodes Antipas, e Saulo.
2 Canÿe te, Bëngbe Utabná imojtsatschuanaye y chama tondaye ntjascá imojtsemna ora, chë Uámana Espíritu tojánayana: “Mora s̈mochjaleséncia Bernabé y Saulo ts̈ëngaftangbents̈ana chabuétsebocnama; chatna canÿe trabajuama sënjabacacá ca.”
2 Certo dia, enquanto adoravam o Senhor e jejuavam, o Espírito Santo disse: “Separem Barnabé e Saulo para realizarem o trabalho para o qual os chamei”.
3 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tondaye ntjascá imojtsemnëntscuana y cháftaca imojtsencuéntantscuana, chëngbe cucuats̈ënga chatbe bests̈as̈e juatsboica tmojancjá, chatbe trabajuiñe chaújabuachama Bëngbe Bëtsá jtseimpadánëse. Y chents̈ana chátbioye tmojtanadios̈oftá.
3 Então, depois de mais jejuns e orações, impuseram as mãos sobre eles e os enviaram em sua missão.
4 As Bernabé y Saulo, chë Uámana Espíritbeyeca ichmónata, Seleucia ca uabáinoye tbojánata y chents̈ana bejaycá, Chipre luaroye.
4 Enviados pelo Espírito Santo, eles desceram ao porto de Selêucia, de onde navegaram para a ilha de Chipre.
5 Salamina bëts puebloye tbojánashjango ora, tbojanonts̈é Bëngbe Bëtsabe palabrama ents̈anga jábuayenama, chents̈a judiëngbe enefjuana yebnënguenache. Juan Marcos mo chatbe uajabuachanacá ibojtsebomna.
5 Ali, na cidade de Salamina, foram às sinagogas judaicas e pregaram a palavra de Deus. João Marcos os acompanhava como assistente.
6 Nÿets chë luarëjana tmojánachnëngo orna, Pafos puebloye tmojánashjajna; y chents̈e tmojáninÿena canÿe judío tats̈ëmbuá, Barjesús ca uabainá. Cha yojánichamo cha canjamna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá ca, pero ndoñe chca yonjamna.
6 Viajaram por toda a ilha até que, por fim, chegaram a Pafos, onde encontraram um feiticeiro judeu, um falso profeta chamado Barjesus.
7 Chë tats̈ëmbuá inatrabájaye chë Chipre luaroca mandadbiama, Sergio Paulo ca uabainá; y chë mandadna corente osertaná inamna. Cha yojtsebos̈e Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama; as tojanmandá Bernabé y Saulo jobiats̈ana.
7 Ele acompanhava o governador Sérgio Paulo, um homem inteligente que convidou Barnabé e Saulo para visitá-lo, pois desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Pero chë tats̈ëmbuá, grieguiñe Elimas ca uabainá, Saulo y Bernabebe contra yojtsemna y yojtsama chë mandado ndoñe chaondëtsos̈buáchema, nts̈amo chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanos̈buachecá.
8 Mas Elimas, o feiticeiro (esse é o significado de seu nome), opôs-se a eles, na tentativa de impedir que o governador viesse a crer.
9 Chora, Saulo chë Pablo ca imojanábobuatmabe ainaniñe chë Uámana Espíritu corente yojtsemándaye; as chë tats̈ëmbuábioye yejuana ibojonÿinÿiye,
9 Cheio do Espírito Santo, Saulo, também conhecido como Paulo, encarou Elimas nos olhos
10 y tbojaniyana: “¡Abuambnayá, puerte bacna ents̈á, Satanasbe uaquiñá y ts̈abe soyënga ndoñe chaondëtsebínÿnama trabajayá! Bëngbe Utabnabe nÿetsca ndegombre soyëngama aca contsichamo uayátsenaye soyënga yojtsemna ca.
10 e disse: “Filho do diabo, cheio de toda espécie de engano e maldade e inimigo de tudo que é certo! Quando deixará de distorcer os caminhos retos do Senhor?
11 Mora, Bëngbe Bëtsá cmochanjacastíga, jtaná cochanjoquéda y baseftayté jinÿama quecochatobenaye ca.”
11 Preste atenção, pois o Senhor colocou a mão sobre você para castigá-lo, e você ficará cego, sem conseguir ver a luz do sol por algum tempo”. No mesmo instante, neblina e escuridão cobriram-lhe os olhos e ele começou a tatear, suplicando que alguém o tomasse pela mão e o guiasse.
12 Chë mandado chca tojáninÿe ora, Jesucrístbeñe yojtsos̈buaché y yojenjnaná Bëngbe Utabnabe soyënga tojanatsjínÿama.
12 Quando o governador viu o que havia acontecido, creu, muito admirado com o ensino a respeito do Senhor.
13 Pablo y chabe enutënga, Páfosocana, bejaycá Perge puebloye tmojátananga, Panfilia luaroca. Pero Juan tojésanabashejuana y Jerusalenoye tojésanshëcona.
13 Paulo e seus companheiros saíram de Pafos num navio e foram à Panfília, onde aportaram em Perge. Ali, João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pergents̈ana Antioquía puebloye tbojátanata; chë pueblo inamna Pisidia luare béconana. Chents̈na, ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye tbojánamashëngo y tbojanótbema.
14 Paulo e Barnabé prosseguiram para o interior, até Antioquia da Pisídia. No sábado, foram à sinagoga.
15 Moisesbe leyiñe y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe tmojanalía orna, chë enefjuana yebnents̈a mándayënga canÿa tmojanichmó chënga jáuyanama: —Israeloquënga, bënga fsë́ntsebos̈e ents̈anga chas̈mabuayená, nderado ndayá jayanama s̈mojtsebomnëse, muents̈a ents̈anga añemo chamotsebomnama ca.
15 Depois da leitura dos livros da lei e dos profetas, os chefes da sinagoga lhes mandaram um recado: “Irmãos, se vocês têm uma palavra de encorajamento para o povo, podem falar”.
16 As Pablo tojantsá y ents̈ángbioye cucuáts̈eca tojánefjats̈ëmbo iytëca chamobiamama, y tojánayana: —S̈mochjouena Israeloquënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga.
16 Então Paulo ficou em pé, levantou a mão para pedir silêncio e começou a falar: “Homens de Israel e gentios tementes a Deus, ouçam-me!
17 Israeloca ents̈anga mondadorana Bëtsá, Bëngbe Bëtsá, bëngbe bëts taitanga tojanëbuáyana, y tojanma chënga corente bëtscanga chamotsemnama, chënga Egiptoca inÿe luarocana ashjajnëngcá imojoyena ora. Y chents̈ana, cachabe obenánaca chë luarocana chënga tojésanëbuacana.
17 “O Deus desta nação de Israel escolheu nossos antepassados e fez que se multiplicassem e se fortalecessem durante o tempo em que ficaram no Egito. Então, com braço poderoso, ele os tirou da escravidão.
18 Canta bnë́tsana uata nÿets̈á, Bëngbe Bëtsá ents̈anga ndoyena luaroca chënga yojanëuantana,
18 Ele suportou seu comportamento durante os quarenta anos em que andaram sem rumo pelo deserto.
19 y cha tojanma chë Canaán luaroca canÿsë́ftents̈a ents̈anga chamopochocama y bëngbe bëts taitanga chëngbe fshantsënga nduiñënga tojánabiama.
19 Destruiu sete nações em Canaã e deu seu território a Israel como herança.
20 Chë tempo, chë Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye quem fshantse jats̈etayama tbojans̈buachená orscana, y chë tempo, chë bëngbe bëts taitanga chë fshantse tmojanóyëngacñëntscuana, canta patse y shachna bnë́tsana uata tojanochnëngo.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. “Depois, Deus lhes deu juízes para governá-los até o tempo do profeta Samuel.
21 Chents̈ana, Israeloquënga Samuel tmojanimpadá canÿe rey chabojayé chaotsamë́ndama; as Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chëngbe rey tbojánbema, canta bnë́tsana uatëscama. Saúl inamna Cisbe uaquiñá y Benjaminbe bëts pamillanguents̈á.
21 Então o povo pediu um rei, e ele lhes deu Saul, filho de Quis, homem da tribo de Benjamim, e ele reinou por quarenta anos.
22 Más chcoyna, Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chë mándayents̈ana tbojtsanjuaná, y chents̈ana Davídbioye mo chëngbe reycá tbojánbema. Chabiama Bëngbe Bëtsá tojánayana: ‘Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, David, Isaíbe uaquiñá, canÿe ts̈abe ents̈á yomnama y chama ats̈e sëndoyejuá, y cha sempre endëprontana nts̈amo ats̈e stsebos̈cá jtsamama ca.’
22 Mas Deus removeu Saul e colocou em seu lugar Davi, a respeito de quem Deus disse: ‘Davi, filho de Jessé, é um homem segundo o meu coração; fará tudo que for da minha vontade’.
23 Davídbents̈ana canÿe ents̈á Jesús enjamna, nda Bëngbe Bëtsá tbojanichmó Israeloca ents̈anga jabátsebacama, nts̈amo cach Bëngbe Bëtsá chëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá.
23 “E Jesus, um dos descendentes de Davi, é o salvador que Deus concedeu a Israel, conforme sua promessa!
24 Cabá Jesús ndë́bocna ora, Juan nÿetsca Israeloquënga tojanabuayená bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou que todo o povo de Israel precisava se arrepender e ser batizado.
25 Juanbe trabajo jopochócama yojtsobeco ora, cha tojánayana: ‘¿Nda ats̈e tsmënama ts̈ëngaftanga s̈mojuabná ca? Chë ts̈ëngaftanga s̈montsejuabná ats̈e tsmëna ca cha, ats̈e ndoñe quetsátsmëna. Pero áts̈bents̈ana echanjabo canÿa, y ats̈e merecido taitsatobuajoñe ni mo jotsejbiyama chabe shecochëtjonëshents̈a corriëja jajafjonama ca.’
25 Quando João estava concluindo seu trabalho, perguntou: ‘Vocês pensam que eu sou o Cristo? Não sou! Mas ele vem em breve, e não sou digno sequer de desamarrar as correias de suas sandálias’.
26 “Chcase morna, Abrahámbents̈ana ents̈anga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga; bëngbiama entsemna quem buayenana soye, chë Bëngbe Bëtsá ents̈anga játsebacana.
26 “Irmãos, vocês que são filhos de Abraão e também vocês gentios tementes a Deus, esta mensagem de salvação foi enviada a nós.
27 Masque cada ochnayté, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana palabra monjanalía chëngbe enefjuana yebnents̈e, Jerusalenents̈a oyenënga y chents̈a mándayënga ndoñe quenjátanësertana nda Jesús bétsemnama, y chë tmojtsalía soyëngama cach ndoñe. Y chca, chënga Jesús chamóbama tmojánboshjona ora, chë chca amënga tmojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe librë́s̈angañe iuabemancá.
27 O povo de Jerusalém e seus líderes não reconheceram que Jesus era aquele a respeito de quem os profetas haviam falado. Em vez disso, eles o condenaram e, ao fazê-lo, cumpriram as palavras dos profetas, que são lidas todos os sábados.
28 Y masque ndocna bacna soye tmonjáninÿena Jesús jóbanama chabotsemnama, Pilato tmojanimpadá chaomandá chábioye jóbama.
28 Não encontraram motivo legal para executá-lo, mas, ainda assim, pediram a Pilatos que o matasse.
29 Chents̈ana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá Jesúseftaca tojanochnëngo ora, chabe ústonënga chë cruzocana tmojtanë́stjango y tmojanatbontsá.
29 “Depois de cumprirem tudo que as profecias diziam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o colocaram num túmulo,
30 Pero Bëngbe Bëtsá tojanma Jesús cháuatayenama.
30 mas Deus o ressuscitou dos mortos.
31 Chë Galileocana Jerusalenoye cháftaca tmojánanga, baytentscuana Jesús yojánebëbuacana; y morna, lempe nts̈amo Jesusbiama tmojaninÿcá, chënga ents̈ángbeñe montsoyebuambná.
31 E, por muitos dias, ele apareceu àqueles que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém. Agora eles são suas testemunhas diante do povo.
32 “Y chca, mora bënga chë ts̈abe noticiënga cbontsëtsëtsná. Nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá,
32 “Estamos aqui para trazer a vocês esta boa-nova. A promessa foi feita a nossos antepassados,
33 cha tonjama, bënga chë chëngbe ents̈anguents̈ëngbiama, chca chaotsemnama. Y Bëngbe Bëtsá chca tojama, Jesús cháuatayenama cha jamëse. Rey David, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, segundo salments̈e mënts̈á tojanábema, nts̈amo Bëngbe Bëtsá Jesúsbioye tbojaniyanama:
33 e agora Deus a cumpriu para nós, os descendentes deles, ao ressuscitar Jesus. É isto que o segundo salmo diz a respeito dele: ‘Você é meu Filho; hoje eu o gerei’.
34 Y tempo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojaninÿanÿé cachá jamama Jesús cháuatayenama y ndoñe cachiñe chaondóbanama, mënts̈á tojánayana ora:
34 Pois Deus havia prometido ressuscitá-lo dos mortos, para que jamais apodrecesse no túmulo. Ele disse: ‘Eu lhes darei as bênçãos sagradas que prometi a Davi’.
35 Inÿoca Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Salmos librë́s̈a uabiamnayá, mënts̈á tojanábema nts̈amo Jesús Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyanama:
35 Em outro salmo, ele explicou de modo mais direto: ‘Não permitirás que o teu Santo apodreça no túmulo’.
36 David, chabe tempo imojoyenëngbiama tojanma, ndayá cha chaomama Bëngbe Bëtsá tojanjuabocá. Cha tojanóbana y tmojanatbontsá chë chabe bëts taitángbioye tmojanëtabuantsá luarents̈e, y chabe cuerpo tojanopochocá.
36 Não se trata de uma referência a Davi, porque, depois que Davi fez a vontade de Deus em sua geração, morreu e foi sepultado com seus antepassados, e seu corpo apodreceu.
37 Pero chë Bëngbe Bëtsá tojanma chauatayenamabe cuerpna, ndoñe tonjanopochocá.
37 É uma referência a outra pessoa, a alguém a quem Deus ressuscitou e cujo corpo não apodreceu.
38 — ausente —
38 “Ouçam, irmãos! Estamos aqui para proclamar que, por meio de Jesus, há perdão para os pecados.
39 — ausente —
39 Todo o que nele crê é declarado justo diante de Deus, algo que a lei de Moisés jamais pôde fazer.
40 Cuedado s̈mochtsebomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, ts̈ëngaftangaftaca ndoñe chaondochnënguama.
40 Por isso, tomem cuidado para que não se apliquem a vocês as palavras dos profetas:
41 Bëngbe Bëtsá mënts̈á tojánayana:
41 ‘Olhem, zombadores; fiquem admirados e morram! Pois faço algo em seus dias, algo em que vocês não acreditariam mesmo que lhes contassem’”.
42 Pablo y chabe enutënga chë judiëngbe enefjuana yebnents̈ana tmojë́ftsanbocna ora, chë ndoñe judiënga chë́ngbioye tmojanaimpadá, chë inÿe ochnaytescama chë soyëngama más jábuayenama.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da sinagoga, o povo pediu que voltassem a falar dessas coisas na semana seguinte.
43 Chents̈e chë te jénefjnama tempo tojanopochocá ora, ba judiënga y ndoñe judiënga, chë Bëngbe Bëtsábioye imojánadorana mo chë judiëngcá, Pablo y Bernabé tmojanë́seto. Y chatna chënga tmojanabuayená nÿets tempo chamotsejuabnama, Bëngbe Bëtsá chëngbiama ts̈abe soyënga yojtsamama.
43 Muitos judeus e gentios devotos convertidos ao judaísmo seguiram Paulo e Barnabé, que insistiam com eles para que continuassem a confiar na graça de Deus.
44 Chë inÿe semana, chë ochnaytena, nÿa mo nÿetsca chë pueblents̈e oyenënga tmojanobeconá Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade compareceu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero ba ents̈anga choye jouenama tmojánama chë judiënga tmojáninÿe ora, tmojanotjayaná, ba ents̈anga Pablo imojtseyeunanama; as chënga tmojanonts̈é mocá ichámuana ndayá cha yojtsóyebuambnama, y chábioye oyenguayana.
45 Quando alguns dos judeus viram as multidões, ficaram com inveja, de modo que difamaram Paulo e contestavam tudo que ele dizia.
46 As Pablo y Bernabé más añémoca mënts̈á tbojánayana: “Endánëyta, natsana ts̈ëngaftanga, chë judiënga s̈momnënga, Bëngbe Bëtsabe palabra jshabuayenana. Pero ts̈ëngaftangna chë palabra s̈montsaboté, y s̈montsejuabná ts̈ëngaftangbiama ndoñe ts̈abá yontsemna chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnana ca; chë causa, bënga fchantsoñe chë ndoñe judië́ngbeñe Bëngbe Bëtsabe palabra jóyebuambayama.
46 Então Paulo e Barnabé se pronunciaram corajosamente, dizendo: “Era necessário que pregássemos a palavra de Deus primeiro a vocês, judeus. Mas, uma vez que vocês a rejeitaram e não se consideraram dignos da vida eterna, agora vamos oferecê-la aos gentios.
47 Er Bëngbe Bëtsá chama s̈janichamó, mënts̈á jauyanëse:
47 Pois foi isso que o Senhor nos ordenou quando disse: ‘Fiz de você uma luz para os gentios, para levar a salvação até os lugares mais distantes da terra’”.
48 Chë ndoñe judiënga chca tmojanuena ora, puerte imojtsóyejuaye y tmojanonts̈é mënts̈á ichámuana: “Bëngbe Utabnabe palabra ts̈abá bëngbiama entsemna ca.” Y chora, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama Bëngbe Bëtsá tempo tojánabacacanga, tmojanonts̈é Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyana.
48 Quando ouviram isso, os gentios se alegraram e agradeceram ao Senhor por essa mensagem, e todos que haviam sido escolhidos para a vida eterna creram.
49 Y chca, nÿets chë luariñe más ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra imojtsuenana.
49 Assim, a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero chë judiënga tmojanoyebuambá, shembásengaftaca Bëngbe Bëtsá adórayënga y uámanënga, y chë pueblents̈a uámana taitángaftaca, jamama Pablo y Bernabé chabosufrima y chë luarents̈ana jtëbuacnama.
50 Então os judeus, instigando as mulheres religiosas influentes e as autoridades da cidade, provocaram uma multidão contra Paulo e Barnabé e os expulsaram dali.
51 As, Pablo y Bernabé tbojésanshecstëtonata, judiënga jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá tmojanmama; y chents̈ana, Iconio puebloye tbojtsanoñe.
51 Eles, porém, sacudiram o pó dos pés em sinal de reprovação e foram à cidade de Icônio.
52 Pero Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga corente oyejuayënga imojtsemna, y chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe corente yojtsemándaye.
52 E os discípulos estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.