Atos 13
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NAA
1 Antioquía luaroca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e imojtsemna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y os̈buachiyë́ngbioye abuátambayënga. Chënga imojanabaina Bernabé, Simón (chë S̈ibetá ca uabobuatmá), Lucio Cirenocá, Manaén (nda tojanoboché cánÿiñe Herodes, chë Galileoca réyeftaca) y Saulo.
1 Havia na igreja de Antioquia profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado Níger; Lúcio, de Cirene; Manaém, que tinha sido criado com Herodes, o tetrarca; e Saulo.
2 Canÿe te, Bëngbe Utabná imojtsatschuanaye y chama tondaye ntjascá imojtsemna ora, chë Uámana Espíritu tojánayana: “Mora s̈mochjaleséncia Bernabé y Saulo ts̈ëngaftangbents̈ana chabuétsebocnama; chatna canÿe trabajuama sënjabacacá ca.”
2 Enquanto eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem-me, agora, Barnabé e Saulo para a obra a que os tenho chamado.
3 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tondaye ntjascá imojtsemnëntscuana y cháftaca imojtsencuéntantscuana, chëngbe cucuats̈ënga chatbe bests̈as̈e juatsboica tmojancjá, chatbe trabajuiñe chaújabuachama Bëngbe Bëtsá jtseimpadánëse. Y chents̈ana chátbioye tmojtanadios̈oftá.
3 Então, jejuando e orando, e impondo as mãos sobre eles, os despediram.
4 As Bernabé y Saulo, chë Uámana Espíritbeyeca ichmónata, Seleucia ca uabáinoye tbojánata y chents̈ana bejaycá, Chipre luaroye.
4 Barnabé e Saulo, enviados pelo Espírito Santo, foram até Selêucia e dali navegaram para Chipre.
5 Salamina bëts puebloye tbojánashjango ora, tbojanonts̈é Bëngbe Bëtsabe palabrama ents̈anga jábuayenama, chents̈a judiëngbe enefjuana yebnënguenache. Juan Marcos mo chatbe uajabuachanacá ibojtsebomna.
5 Quando chegaram a Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas judaicas. Tinham também João como auxiliar.
6 Nÿets chë luarëjana tmojánachnëngo orna, Pafos puebloye tmojánashjajna; y chents̈e tmojáninÿena canÿe judío tats̈ëmbuá, Barjesús ca uabainá. Cha yojánichamo cha canjamna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá ca, pero ndoñe chca yonjamna.
6 Havendo atravessado toda a ilha até Pafos, encontraram certo judeu, de nome Barjesus, que praticava magia e era falso profeta.
7 Chë tats̈ëmbuá inatrabájaye chë Chipre luaroca mandadbiama, Sergio Paulo ca uabainá; y chë mandadna corente osertaná inamna. Cha yojtsebos̈e Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama; as tojanmandá Bernabé y Saulo jobiats̈ana.
7 Ele estava com o procônsul Sérgio Paulo, que era um homem inteligente. O procônsul, tendo chamado Barnabé e Saulo, desejava ouvir a palavra de Deus.
8 Pero chë tats̈ëmbuá, grieguiñe Elimas ca uabainá, Saulo y Bernabebe contra yojtsemna y yojtsama chë mandado ndoñe chaondëtsos̈buáchema, nts̈amo chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanos̈buachecá.
8 Porém o mago Elimas — e é assim que se traduz o nome dele — se opunha a eles, procurando afastar da fé o procônsul.
9 Chora, Saulo chë Pablo ca imojanábobuatmabe ainaniñe chë Uámana Espíritu corente yojtsemándaye; as chë tats̈ëmbuábioye yejuana ibojonÿinÿiye,
9 Mas Saulo, também chamado Paulo, cheio do Espírito Santo, olhando firmemente para Elimas, disse:
10 y tbojaniyana: “¡Abuambnayá, puerte bacna ents̈á, Satanasbe uaquiñá y ts̈abe soyënga ndoñe chaondëtsebínÿnama trabajayá! Bëngbe Utabnabe nÿetsca ndegombre soyëngama aca contsichamo uayátsenaye soyënga yojtsemna ca.
10 — Ó filho do diabo, cheio de todo o engano e de toda a maldade, inimigo de toda a justiça, por que você não deixa de perverter os retos caminhos do Senhor?
11 Mora, Bëngbe Bëtsá cmochanjacastíga, jtaná cochanjoquéda y baseftayté jinÿama quecochatobenaye ca.”
11 Eis que, agora, a mão do Senhor está contra você, e você ficará cego, não vendo o sol por algum tempo. No mesmo instante, caiu sobre ele névoa e escuridão, e, andando em círculos, procurava quem o guiasse pela mão.
12 Chë mandado chca tojáninÿe ora, Jesucrístbeñe yojtsos̈buaché y yojenjnaná Bëngbe Utabnabe soyënga tojanatsjínÿama.
12 Então o procônsul, vendo o que havia acontecido, creu, maravilhado com a doutrina do Senhor.
13 Pablo y chabe enutënga, Páfosocana, bejaycá Perge puebloye tmojátananga, Panfilia luaroca. Pero Juan tojésanabashejuana y Jerusalenoye tojésanshëcona.
13 E, navegando de Pafos, Paulo e seus companheiros viajaram a Perge da Panfília. João, porém, deixando-os, voltou para Jerusalém.
14 Pergents̈ana Antioquía puebloye tbojátanata; chë pueblo inamna Pisidia luare béconana. Chents̈na, ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye tbojánamashëngo y tbojanótbema.
14 Mas eles, saindo de Perge, chegaram a Antioquia da Pisídia. No sábado, entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Moisesbe leyiñe y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe tmojanalía orna, chë enefjuana yebnents̈a mándayënga canÿa tmojanichmó chënga jáuyanama: —Israeloquënga, bënga fsë́ntsebos̈e ents̈anga chas̈mabuayená, nderado ndayá jayanama s̈mojtsebomnëse, muents̈a ents̈anga añemo chamotsebomnama ca.
15 Depois da leitura da Lei e dos Profetas, os chefes da sinagoga mandaram dizer-lhes: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra de consolo para o povo, falem.
16 As Pablo tojantsá y ents̈ángbioye cucuáts̈eca tojánefjats̈ëmbo iytëca chamobiamama, y tojánayana: —S̈mochjouena Israeloquënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga.
16 Paulo, levantando-se e fazendo com a mão sinal de silêncio, disse: — Israelitas e todos vocês que temem a Deus, escutem!
17 Israeloca ents̈anga mondadorana Bëtsá, Bëngbe Bëtsá, bëngbe bëts taitanga tojanëbuáyana, y tojanma chënga corente bëtscanga chamotsemnama, chënga Egiptoca inÿe luarocana ashjajnëngcá imojoyena ora. Y chents̈ana, cachabe obenánaca chë luarocana chënga tojésanëbuacana.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos pais e exaltou o povo durante a sua peregrinação na terra do Egito, de onde os tirou com braço poderoso.
18 Canta bnë́tsana uata nÿets̈á, Bëngbe Bëtsá ents̈anga ndoyena luaroca chënga yojanëuantana,
18 Suportou os maus costumes do povo durante uns quarenta anos no deserto.
19 y cha tojanma chë Canaán luaroca canÿsë́ftents̈a ents̈anga chamopochocama y bëngbe bëts taitanga chëngbe fshantsënga nduiñënga tojánabiama.
19 E, havendo destruído sete nações em Canaã, deu essas terras como herança ao seu povo.
20 Chë tempo, chë Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye quem fshantse jats̈etayama tbojans̈buachená orscana, y chë tempo, chë bëngbe bëts taitanga chë fshantse tmojanóyëngacñëntscuana, canta patse y shachna bnë́tsana uata tojanochnëngo.
20 Tudo isso levou cerca de quatrocentos e cinquenta anos. Depois disso, lhes deu juízes, até o profeta Samuel.
21 Chents̈ana, Israeloquënga Samuel tmojanimpadá canÿe rey chabojayé chaotsamë́ndama; as Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chëngbe rey tbojánbema, canta bnë́tsana uatëscama. Saúl inamna Cisbe uaquiñá y Benjaminbe bëts pamillanguents̈á.
21 Então eles pediram um rei, e Deus lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, e isto durante quarenta anos.
22 Más chcoyna, Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chë mándayents̈ana tbojtsanjuaná, y chents̈ana Davídbioye mo chëngbe reycá tbojánbema. Chabiama Bëngbe Bëtsá tojánayana: ‘Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, David, Isaíbe uaquiñá, canÿe ts̈abe ents̈á yomnama y chama ats̈e sëndoyejuá, y cha sempre endëprontana nts̈amo ats̈e stsebos̈cá jtsamama ca.’
22 E, tendo tirado Saul, levantou-lhes o rei Davi, do qual também, dando testemunho, disse: “Achei Davi, filho de Jessé, homem segundo o meu coração, que fará toda a minha vontade.”
23 Davídbents̈ana canÿe ents̈á Jesús enjamna, nda Bëngbe Bëtsá tbojanichmó Israeloca ents̈anga jabátsebacama, nts̈amo cach Bëngbe Bëtsá chëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá.
23 Da descendência deste, conforme a promessa, Deus trouxe a Israel o Salvador, que é Jesus.
24 Cabá Jesús ndë́bocna ora, Juan nÿetsca Israeloquënga tojanabuayená bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
24 Antes da manifestação dele, João pregou um batismo de arrependimento a todo o povo de Israel.
25 Juanbe trabajo jopochócama yojtsobeco ora, cha tojánayana: ‘¿Nda ats̈e tsmënama ts̈ëngaftanga s̈mojuabná ca? Chë ts̈ëngaftanga s̈montsejuabná ats̈e tsmëna ca cha, ats̈e ndoñe quetsátsmëna. Pero áts̈bents̈ana echanjabo canÿa, y ats̈e merecido taitsatobuajoñe ni mo jotsejbiyama chabe shecochëtjonëshents̈a corriëja jajafjonama ca.’
25 Quando João estava completando a sua carreira, disse: “Quem vocês pensam que sou? Não sou aquele que vocês esperam. Mas depois de mim vem aquele de cujos pés não sou digno de desamarrar as sandálias.”
26 “Chcase morna, Abrahámbents̈ana ents̈anga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga; bëngbiama entsemna quem buayenana soye, chë Bëngbe Bëtsá ents̈anga játsebacana.
26 — Irmãos, descendência de Abraão e todos vocês que temem a Deus, a nós foi enviada a palavra desta salvação.
27 Masque cada ochnayté, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana palabra monjanalía chëngbe enefjuana yebnents̈e, Jerusalenents̈a oyenënga y chents̈a mándayënga ndoñe quenjátanësertana nda Jesús bétsemnama, y chë tmojtsalía soyëngama cach ndoñe. Y chca, chënga Jesús chamóbama tmojánboshjona ora, chë chca amënga tmojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe librë́s̈angañe iuabemancá.
27 Pois os moradores e as autoridades de Jerusalém, não conhecendo Jesus nem as palavras dos profetas que são lidas todos os sábados, cumpriram as profecias, quando condenaram Jesus.
28 Y masque ndocna bacna soye tmonjáninÿena Jesús jóbanama chabotsemnama, Pilato tmojanimpadá chaomandá chábioye jóbama.
28 E, embora não achassem nenhuma causa de morte, pediram a Pilatos que ele fosse morto.
29 Chents̈ana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá Jesúseftaca tojanochnëngo ora, chabe ústonënga chë cruzocana tmojtanë́stjango y tmojanatbontsá.
29 Depois de cumprirem tudo o que estava escrito a respeito dele, tirando-o do madeiro, puseram-no em um túmulo.
30 Pero Bëngbe Bëtsá tojanma Jesús cháuatayenama.
30 Mas Deus o ressuscitou dentre os mortos,
31 Chë Galileocana Jerusalenoye cháftaca tmojánanga, baytentscuana Jesús yojánebëbuacana; y morna, lempe nts̈amo Jesusbiama tmojaninÿcá, chënga ents̈ángbeñe montsoyebuambná.
31 e durante muitos dias ele foi visto pelos que o tinham acompanhado da Galileia para Jerusalém, os quais são agora as suas testemunhas diante do povo.
32 “Y chca, mora bënga chë ts̈abe noticiënga cbontsëtsëtsná. Nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá,
32 E nós anunciamos a vocês o evangelho da promessa feita aos nossos pais,
33 cha tonjama, bënga chë chëngbe ents̈anguents̈ëngbiama, chca chaotsemnama. Y Bëngbe Bëtsá chca tojama, Jesús cháuatayenama cha jamëse. Rey David, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, segundo salments̈e mënts̈á tojanábema, nts̈amo Bëngbe Bëtsá Jesúsbioye tbojaniyanama:
33 como Deus a cumpriu plenamente a nós, seus filhos, ressuscitando Jesus, como também está escrito no Salmo número dois: “Você é meu Filho; hoje eu gerei você.”
34 Y tempo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojaninÿanÿé cachá jamama Jesús cháuatayenama y ndoñe cachiñe chaondóbanama, mënts̈á tojánayana ora:
34 — E quanto ao fato de que o ressuscitaria dentre os mortos para que jamais voltasse à corrupção, Deus o expressou desta maneira: “E cumprirei a favor de vocês as santas e fiéis promessas feitas a Davi.”
35 Inÿoca Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Salmos librë́s̈a uabiamnayá, mënts̈á tojanábema nts̈amo Jesús Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyanama:
35 — Por isso, também diz em outro Salmo: “Não permitirás que o teu Santo veja corrupção.”
36 David, chabe tempo imojoyenëngbiama tojanma, ndayá cha chaomama Bëngbe Bëtsá tojanjuabocá. Cha tojanóbana y tmojanatbontsá chë chabe bëts taitángbioye tmojanëtabuantsá luarents̈e, y chabe cuerpo tojanopochocá.
36 — Porque tendo Davi, no seu tempo, servido conforme o plano de Deus, morreu, foi sepultado ao lado de seus pais e viu corrupção.
37 Pero chë Bëngbe Bëtsá tojanma chauatayenamabe cuerpna, ndoñe tonjanopochocá.
37 Porém aquele a quem Deus ressuscitou não viu corrupção.
38 — ausente —
38 Portanto, meus irmãos, saibam que é por meio de Jesus que a remissão dos pecados é anunciada a vocês;
39 — ausente —
39 e, por meio dele, todo o que crê é justificado de todas as coisas das quais vocês não puderam ser justificados pela lei de Moisés.
40 Cuedado s̈mochtsebomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, ts̈ëngaftangaftaca ndoñe chaondochnënguama.
40 Portanto, tenham cuidado para que não lhes aconteça o que os profetas disseram:
41 Bëngbe Bëtsá mënts̈á tojánayana:
41 “Vejam, ó desprezadores! Fiquem maravilhados e desapareçam, porque, no tempo de vocês, eu realizo obra tal que vocês não acreditarão se alguém lhes contar.”
42 Pablo y chabe enutënga chë judiëngbe enefjuana yebnents̈ana tmojë́ftsanbocna ora, chë ndoñe judiënga chë́ngbioye tmojanaimpadá, chë inÿe ochnaytescama chë soyëngama más jábuayenama.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo, as pessoas pediram que, no sábado seguinte, lhes falassem estas mesmas palavras.
43 Chents̈e chë te jénefjnama tempo tojanopochocá ora, ba judiënga y ndoñe judiënga, chë Bëngbe Bëtsábioye imojánadorana mo chë judiëngcá, Pablo y Bernabé tmojanë́seto. Y chatna chënga tmojanabuayená nÿets tempo chamotsejuabnama, Bëngbe Bëtsá chëngbiama ts̈abe soyënga yojtsamama.
43 Terminada a reunião na sinagoga, muitos dos judeus e dos prosélitos piedosos seguiram Paulo e Barnabé, e estes, falando com eles, os persuadiam a continuar firmes na graça de Deus.
44 Chë inÿe semana, chë ochnaytena, nÿa mo nÿetsca chë pueblents̈e oyenënga tmojanobeconá Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama.
44 No sábado seguinte, quase toda a cidade se reuniu para ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero ba ents̈anga choye jouenama tmojánama chë judiënga tmojáninÿe ora, tmojanotjayaná, ba ents̈anga Pablo imojtseyeunanama; as chënga tmojanonts̈é mocá ichámuana ndayá cha yojtsóyebuambnama, y chábioye oyenguayana.
45 Mas os judeus, vendo as multidões, ficaram com muita inveja e, blasfemando, contradiziam o que Paulo falava.
46 As Pablo y Bernabé más añémoca mënts̈á tbojánayana: “Endánëyta, natsana ts̈ëngaftanga, chë judiënga s̈momnënga, Bëngbe Bëtsabe palabra jshabuayenana. Pero ts̈ëngaftangna chë palabra s̈montsaboté, y s̈montsejuabná ts̈ëngaftangbiama ndoñe ts̈abá yontsemna chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnana ca; chë causa, bënga fchantsoñe chë ndoñe judië́ngbeñe Bëngbe Bëtsabe palabra jóyebuambayama.
46 Então Paulo e Barnabé, falando ousadamente, disseram: — Era necessário pregar a palavra de Deus primeiro a vocês. Mas, como vocês a rejeitam e se julgam indignos da vida eterna, eis que nos voltamos para os gentios.
47 Er Bëngbe Bëtsá chama s̈janichamó, mënts̈á jauyanëse:
47 Porque o Senhor assim nos determinou: “Eu coloquei você como luz dos gentios, a fim de que você seja para salvação até os confins da terra.”
48 Chë ndoñe judiënga chca tmojanuena ora, puerte imojtsóyejuaye y tmojanonts̈é mënts̈á ichámuana: “Bëngbe Utabnabe palabra ts̈abá bëngbiama entsemna ca.” Y chora, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama Bëngbe Bëtsá tempo tojánabacacanga, tmojanonts̈é Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyana.
48 Os gentios, ouvindo isto, se alegravam e glorificavam a palavra do Senhor. E creram todos os que haviam sido destinados para a vida eterna.
49 Y chca, nÿets chë luariñe más ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra imojtsuenana.
49 E a palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero chë judiënga tmojanoyebuambá, shembásengaftaca Bëngbe Bëtsá adórayënga y uámanënga, y chë pueblents̈a uámana taitángaftaca, jamama Pablo y Bernabé chabosufrima y chë luarents̈ana jtëbuacnama.
50 Mas os judeus instigaram as mulheres piedosas de alta posição e os principais da cidade e levantaram perseguição contra Paulo e Barnabé, expulsando-os do seu território.
51 As, Pablo y Bernabé tbojésanshecstëtonata, judiënga jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá tmojanmama; y chents̈ana, Iconio puebloye tbojtsanoñe.
51 E estes, sacudindo contra eles o pó dos pés, foram para Icônio.
52 Pero Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga corente oyejuayënga imojtsemna, y chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe corente yojtsemándaye.
52 Os discípulos, porém, estavam cheios de alegria e do Espírito Santo.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.