Atos 13

Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs NTLH

Sair da comparação
NTLH Nova Tradução na Linguagem de Hoje 2000
1 Antioquía luaroca Jesucrístbeñe os̈buáchiyënguents̈e imojtsemna Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga y os̈buachiyë́ngbioye abuátambayënga. Chënga imojanabaina Bernabé, Simón (chë S̈ibetá ca uabobuatmá), Lucio Cirenocá, Manaén (nda tojanoboché cánÿiñe Herodes, chë Galileoca réyeftaca) y Saulo.
1 Na igreja de Antioquia havia os seguintes profetas e mestres: Barnabé; Simeão, chamado “o Negro”; Lúcio, de Cirene; Manaém, que havia sido criado junto com o governador Herodes ; e Saulo.
2 Canÿe te, Bëngbe Utabná imojtsatschuanaye y chama tondaye ntjascá imojtsemna ora, chë Uámana Espíritu tojánayana: “Mora s̈mochjaleséncia Bernabé y Saulo ts̈ëngaftangbents̈ana chabuétsebocnama; chatna canÿe trabajuama sënjabacacá ca.”
2 Certa vez, quando eles estavam adorando o Senhor e jejuando, o Espírito Santo disse: — Separem para mim Barnabé e Saulo a fim de fazerem o trabalho para o qual eu os tenho chamado.
3 Bëngbe Bëtsá jëtschuayama tondaye ntjascá imojtsemnëntscuana y cháftaca imojtsencuéntantscuana, chëngbe cucuats̈ënga chatbe bests̈as̈e juatsboica tmojancjá, chatbe trabajuiñe chaújabuachama Bëngbe Bëtsá jtseimpadánëse. Y chents̈ana chátbioye tmojtanadios̈oftá.
3 Então eles jejuaram, e oraram, e puseram as mãos sobre Barnabé e Saulo. E os enviaram na sua missão.
4 As Bernabé y Saulo, chë Uámana Espíritbeyeca ichmónata, Seleucia ca uabáinoye tbojánata y chents̈ana bejaycá, Chipre luaroye.
4 Barnabé e Saulo, tendo sido enviados pelo Espírito Santo, foram até a cidade de Selêucia e dali embarcaram para a ilha de Chipre.
5 Salamina bëts puebloye tbojánashjango ora, tbojanonts̈é Bëngbe Bëtsabe palabrama ents̈anga jábuayenama, chents̈a judiëngbe enefjuana yebnënguenache. Juan Marcos mo chatbe uajabuachanacá ibojtsebomna.
5 Quando chegaram à cidade de Salamina, começaram a anunciar a palavra de Deus nas sinagogas . E eles tinham João Marcos para ajudá-los no trabalho missionário.
6 Nÿets chë luarëjana tmojánachnëngo orna, Pafos puebloye tmojánashjajna; y chents̈e tmojáninÿena canÿe judío tats̈ëmbuá, Barjesús ca uabainá. Cha yojánichamo cha canjamna canÿe Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayá ca, pero ndoñe chca yonjamna.
6 Eles atravessaram toda a ilha, chegando até a cidade de Pafos. Ali encontraram um judeu que era mágico e falso
7 Chë tats̈ëmbuá inatrabájaye chë Chipre luaroca mandadbiama, Sergio Paulo ca uabainá; y chë mandadna corente osertaná inamna. Cha yojtsebos̈e Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama; as tojanmandá Bernabé y Saulo jobiats̈ana.
7 Ele era amigo de Sérgio Paulo, o governador da ilha, que era um homem muito inteligente. O Governador mandou chamar Barnabé e Saulo, pois queria ouvir a palavra de Deus.
8 Pero chë tats̈ëmbuá, grieguiñe Elimas ca uabainá, Saulo y Bernabebe contra yojtsemna y yojtsama chë mandado ndoñe chaondëtsos̈buáchema, nts̈amo chë Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga imojanos̈buachecá.
8 Mas o mágico Elimas (este é o nome dele em grego ) era contra os apóstolos . Ele não queria que o Governador aceitasse a fé cristã.
9 Chora, Saulo chë Pablo ca imojanábobuatmabe ainaniñe chë Uámana Espíritu corente yojtsemándaye; as chë tats̈ëmbuábioye yejuana ibojonÿinÿiye,
9 Então Saulo, também conhecido como Paulo , cheio do Espírito Santo, olhou firmemente para Elimas
10 y tbojaniyana: “¡Abuambnayá, puerte bacna ents̈á, Satanasbe uaquiñá y ts̈abe soyënga ndoñe chaondëtsebínÿnama trabajayá! Bëngbe Utabnabe nÿetsca ndegombre soyëngama aca contsichamo uayátsenaye soyënga yojtsemna ca.
10 e disse: — Filho do Diabo! Inimigo de tudo o que é bom! Homem mau e mentiroso! Por que é que você não para de torcer o verdadeiro ensinamento do Senhor?
11 Mora, Bëngbe Bëtsá cmochanjacastíga, jtaná cochanjoquéda y baseftayté jinÿama quecochatobenaye ca.”
11 Agora escute! O Senhor vai castigá-lo. Você ficará cego e não verá a luz do sol por algum tempo. No mesmo instante Elimas sentiu uma nuvem escura cobrir os seus olhos e ele começou a se virar para todos os lados, procurando alguém que o guiasse pela mão.
12 Chë mandado chca tojáninÿe ora, Jesucrístbeñe yojtsos̈buaché y yojenjnaná Bëngbe Utabnabe soyënga tojanatsjínÿama.
12 Quando o Governador viu isso, creu e ficou muito admirado com os ensinamentos a respeito do Senhor Jesus.
13 Pablo y chabe enutënga, Páfosocana, bejaycá Perge puebloye tmojátananga, Panfilia luaroca. Pero Juan tojésanabashejuana y Jerusalenoye tojésanshëcona.
13 Paulo e os seus companheiros navegaram da cidade de Pafos até Perge, uma cidade da província da Panfília. Porém João Marcos os deixou e voltou para Jerusalém.
14 Pergents̈ana Antioquía puebloye tbojátanata; chë pueblo inamna Pisidia luare béconana. Chents̈na, ochnayté, chë judiëngbe enefjuana yebnoye tbojánamashëngo y tbojanótbema.
14 Eles continuaram a viagem, indo de Perge até a cidade de Antioquia, no distrito da Pisídia. No sábado entraram na sinagoga e sentaram-se.
15 Moisesbe leyiñe y Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana librë́s̈angañe tmojanalía orna, chë enefjuana yebnents̈a mándayënga canÿa tmojanichmó chënga jáuyanama: —Israeloquënga, bënga fsë́ntsebos̈e ents̈anga chas̈mabuayená, nderado ndayá jayanama s̈mojtsebomnëse, muents̈a ents̈anga añemo chamotsebomnama ca.
15 Depois da leitura da Lei de Moisés e dos livros dos Profetas , os chefes da sinagoga mandaram dizer a eles: — Irmãos, se vocês têm alguma palavra para animar o povo, podem falar agora.
16 As Pablo tojantsá y ents̈ángbioye cucuáts̈eca tojánefjats̈ëmbo iytëca chamobiamama, y tojánayana: —S̈mochjouena Israeloquënga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga.
16 Então Paulo se levantou, fez um sinal com a mão, pedindo silêncio, e começou a dizer: — Homens de Israel e todos vocês não judeus que
17 Israeloca ents̈anga mondadorana Bëtsá, Bëngbe Bëtsá, bëngbe bëts taitanga tojanëbuáyana, y tojanma chënga corente bëtscanga chamotsemnama, chënga Egiptoca inÿe luarocana ashjajnëngcá imojoyena ora. Y chents̈ana, cachabe obenánaca chë luarocana chënga tojésanëbuacana.
17 O Deus do povo de Israel escolheu os nossos antepassados quando moravam na terra do Egito e fez deles um grande povo. Ele os tirou de lá com grande poder
18 Canta bnë́tsana uata nÿets̈á, Bëngbe Bëtsá ents̈anga ndoyena luaroca chënga yojanëuantana,
18 e, no deserto, aguentou aquela gente durante quarenta anos.
19 y cha tojanma chë Canaán luaroca canÿsë́ftents̈a ents̈anga chamopochocama y bëngbe bëts taitanga chëngbe fshantsënga nduiñënga tojánabiama.
19 Ele destruiu sete povos na terra de Canaã, e o povo de Israel se tornou dono das terras deles.
20 Chë tempo, chë Bëngbe Bëtsá Abrahámbioye quem fshantse jats̈etayama tbojans̈buachená orscana, y chë tempo, chë bëngbe bëts taitanga chë fshantse tmojanóyëngacñëntscuana, canta patse y shachna bnë́tsana uata tojanochnëngo.
20 Tudo isso levou uns quatrocentos e cinquenta anos. — Depois disso Deus lhes deu juízes, até o tempo de Samuel.
21 Chents̈ana, Israeloquënga Samuel tmojanimpadá canÿe rey chabojayé chaotsamë́ndama; as Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chëngbe rey tbojánbema, canta bnë́tsana uatëscama. Saúl inamna Cisbe uaquiñá y Benjaminbe bëts pamillanguents̈á.
21 Quando o povo pediu um rei, ele lhes deu Saul, filho de Quis, da tribo de Benjamim, para ser rei deles durante quarenta anos.
22 Más chcoyna, Bëngbe Bëtsá Saúlbioye chë mándayents̈ana tbojtsanjuaná, y chents̈ana Davídbioye mo chëngbe reycá tbojánbema. Chabiama Bëngbe Bëtsá tojánayana: ‘Ats̈e sëndë́tats̈ëmbo, David, Isaíbe uaquiñá, canÿe ts̈abe ents̈á yomnama y chama ats̈e sëndoyejuá, y cha sempre endëprontana nts̈amo ats̈e stsebos̈cá jtsamama ca.’
22 Depois que tirou Saul, Deus pôs Davi como rei e disse isto a respeito dele: “Encontrei em Davi, filho de Jessé, o tipo de pessoa que eu quero e que vai fazer tudo o que eu desejo.”
23 Davídbents̈ana canÿe ents̈á Jesús enjamna, nda Bëngbe Bëtsá tbojanichmó Israeloca ents̈anga jabátsebacama, nts̈amo cach Bëngbe Bëtsá chëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá.
23 Um dos descendentes de Davi foi Jesus, a quem Deus pôs como Salvador de Israel, como havia prometido.
24 Cabá Jesús ndë́bocna ora, Juan nÿetsca Israeloquënga tojanabuayená bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
24 Antes da vinda de Jesus, João Batista anunciou a sua mensagem a todo o povo de Israel, dizendo que eles deviam se arrepender e ser batizados.
25 Juanbe trabajo jopochócama yojtsobeco ora, cha tojánayana: ‘¿Nda ats̈e tsmënama ts̈ëngaftanga s̈mojuabná ca? Chë ts̈ëngaftanga s̈montsejuabná ats̈e tsmëna ca cha, ats̈e ndoñe quetsátsmëna. Pero áts̈bents̈ana echanjabo canÿa, y ats̈e merecido taitsatobuajoñe ni mo jotsejbiyama chabe shecochëtjonëshents̈a corriëja jajafjonama ca.’
25 Mas, quando João estava terminando a sua missão, disse ao povo: “Quem é que vocês pensam que eu sou? Eu não sou aquele que vocês estão esperando. Mas escutem! Ele vem depois de mim, porém eu não mereço a honra de tirar as sandálias dos pés dele.”
26 “Chcase morna, Abrahámbents̈ana ents̈anga y ndoñe judiënga Bëngbe Bëtsá adórayënga; bëngbiama entsemna quem buayenana soye, chë Bëngbe Bëtsá ents̈anga játsebacana.
26 Paulo continuou: — Meus irmãos, descendentes de Abraão, e também vocês não judeus que temem a Deus, escutem! Essa mensagem de salvação foi mandada para todos nós.
27 Masque cada ochnayté, Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe uabemana palabra monjanalía chëngbe enefjuana yebnents̈e, Jerusalenents̈a oyenënga y chents̈a mándayënga ndoñe quenjátanësertana nda Jesús bétsemnama, y chë tmojtsalía soyëngama cach ndoñe. Y chca, chënga Jesús chamóbama tmojánboshjona ora, chë chca amënga tmojanma nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayëngbe librë́s̈angañe iuabemancá.
27 De fato, os moradores de Jerusalém e os seus líderes não entenderam que Jesus é o Salvador. E também não compreenderam as palavras dos livros dos Profetas, que são lidos todos os sábados. Mesmo assim, ao condenarem Jesus, eles estavam cumprindo essas profecias .
28 Y masque ndocna bacna soye tmonjáninÿena Jesús jóbanama chabotsemnama, Pilato tmojanimpadá chaomandá chábioye jóbama.
28 E, embora não encontrassem nenhuma razão para condená-lo à morte, pediram a Pilatos que mandasse matá-lo.
29 Chents̈ana, lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe iuayancá Jesúseftaca tojanochnëngo ora, chabe ústonënga chë cruzocana tmojtanë́stjango y tmojanatbontsá.
29 Depois de fazerem tudo o que as Escrituras Sagradas falam a respeito dele, eles o tiraram da cruz e o puseram num túmulo.
30 Pero Bëngbe Bëtsá tojanma Jesús cháuatayenama.
30 Mas Deus o ressuscitou,
31 Chë Galileocana Jerusalenoye cháftaca tmojánanga, baytentscuana Jesús yojánebëbuacana; y morna, lempe nts̈amo Jesusbiama tmojaninÿcá, chënga ents̈ángbeñe montsoyebuambná.
31 e durante muitos dias ele apareceu às pessoas que o tinham acompanhado da Galileia até Jerusalém. Agora essas pessoas são testemunhas que falam a respeito de Jesus ao povo de Israel.
32 “Y chca, mora bënga chë ts̈abe noticiënga cbontsëtsëtsná. Nts̈amo Bëngbe Bëtsá bëngbe bëts taitanga tojanas̈ebuachenacá,
32 — E nós estamos aqui para trazer o evangelho a vocês.
33 cha tonjama, bënga chë chëngbe ents̈anguents̈ëngbiama, chca chaotsemnama. Y Bëngbe Bëtsá chca tojama, Jesús cháuatayenama cha jamëse. Rey David, Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, segundo salments̈e mënts̈á tojanábema, nts̈amo Bëngbe Bëtsá Jesúsbioye tbojaniyanama:
33 Deus fez agora para nós o que havia prometido aos nossos antepassados: ele ressuscitou Jesus, como está escrito no Salmo número dois: “Você é o meu Filho; hoje eu me tornei o seu Pai.”
34 Y tempo Bëngbe Bëtsá chabe uabemana palabrënguiñe tojaninÿanÿé cachá jamama Jesús cháuatayenama y ndoñe cachiñe chaondóbanama, mënts̈á tojánayana ora:
34 — E foi isto o que Deus disse a respeito da ressurreição de Jesus, afirmando que ele nunca seria destruído pela morte: “Eu vou dar a vocês as bênçãos sagradas e certas que prometi a Davi.”
35 Inÿoca Bëngbe Bëtsabe uabemana palabrënguiñe, Salmos librë́s̈a uabiamnayá, mënts̈á tojanábema nts̈amo Jesús Bëngbe Bëtsábioye tbojaniyanama:
35 E em outra parte das Escrituras lemos também: “Tu não deixarás que o teu dedicado servo apodreça na sepultura.”
36 David, chabe tempo imojoyenëngbiama tojanma, ndayá cha chaomama Bëngbe Bëtsá tojanjuabocá. Cha tojanóbana y tmojanatbontsá chë chabe bëts taitángbioye tmojanëtabuantsá luarents̈e, y chabe cuerpo tojanopochocá.
36 E Paulo disse ainda: — Na verdade, Davi, no seu tempo, cumpriu os planos de Deus. Depois morreu, foi sepultado ao lado dos seus antepassados e apodreceu na sepultura.
37 Pero chë Bëngbe Bëtsá tojanma chauatayenamabe cuerpna, ndoñe tonjanopochocá.
37 Mas isso não aconteceu com aquele que Deus ressuscitou. Meus irmãos, todos vocês precisam saber com certeza que é por meio de Jesus que a mensagem do perdão de pecados é anunciada a vocês. Precisam saber também que quem crê é libertado de todos os pecados dos quais a Lei de Moisés não pode livrar.
40 Cuedado s̈mochtsebomna, nts̈amo Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga tmojanayancá, ts̈ëngaftangaftaca ndoñe chaondochnënguama.
40 Portanto, tenham cuidado para que não aconteça o que os profetas disseram:
41 Bëngbe Bëtsá mënts̈á tojánayana:
41 “Prestem atenção, vocês que zombam de Deus! Fiquem espantados e morram. Pois o que vou fazer agora é uma coisa em que vocês não acreditariam, mesmo que alguém explicasse.”
42 Pablo y chabe enutënga chë judiëngbe enefjuana yebnents̈ana tmojë́ftsanbocna ora, chë ndoñe judiënga chë́ngbioye tmojanaimpadá, chë inÿe ochnaytescama chë soyëngama más jábuayenama.
42 Quando Paulo e Barnabé estavam saindo da reunião, as pessoas pediram com insistência que eles voltassem no sábado seguinte a fim de falarem sobre o mesmo assunto.
43 Chents̈e chë te jénefjnama tempo tojanopochocá ora, ba judiënga y ndoñe judiënga, chë Bëngbe Bëtsábioye imojánadorana mo chë judiëngcá, Pablo y Bernabé tmojanë́seto. Y chatna chënga tmojanabuayená nÿets tempo chamotsejuabnama, Bëngbe Bëtsá chëngbiama ts̈abe soyënga yojtsamama.
43 Depois da reunião, muitos judeus e outras pessoas convertidas ao Judaísmo acompanharam Paulo e Barnabé, que falavam com eles e animavam todos para que continuassem firmes na graça de Deus.
44 Chë inÿe semana, chë ochnaytena, nÿa mo nÿetsca chë pueblents̈e oyenënga tmojanobeconá Bëngbe Bëtsabe palabra jouenama.
44 No sábado seguinte quase todos os moradores da cidade foram ouvir a palavra do Senhor.
45 Pero ba ents̈anga choye jouenama tmojánama chë judiënga tmojáninÿe ora, tmojanotjayaná, ba ents̈anga Pablo imojtseyeunanama; as chënga tmojanonts̈é mocá ichámuana ndayá cha yojtsóyebuambnama, y chábioye oyenguayana.
45 Quando os judeus viram aquela multidão, ficaram com muita inveja. Então começaram a dizer o contrário do que Paulo dizia e o insultaram.
46 As Pablo y Bernabé más añémoca mënts̈á tbojánayana: “Endánëyta, natsana ts̈ëngaftanga, chë judiënga s̈momnënga, Bëngbe Bëtsabe palabra jshabuayenana. Pero ts̈ëngaftangna chë palabra s̈montsaboté, y s̈montsejuabná ts̈ëngaftangbiama ndoñe ts̈abá yontsemna chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnana ca; chë causa, bënga fchantsoñe chë ndoñe judië́ngbeñe Bëngbe Bëtsabe palabra jóyebuambayama.
46 Porém Paulo e Barnabé falaram com mais coragem ainda. Eles disseram: — Era necessário que a palavra de Deus fosse anunciada primeiro a vocês que são judeus. Mas, como vocês não querem aceitá-la e acham que não merecem receber a vida eterna, então agora nós vamos anunciar a palavra aos não judeus.
47 Er Bëngbe Bëtsá chama s̈janichamó, mënts̈á jauyanëse:
47 Pois esta é a ordem que o Senhor Deus deu a nós, o seu povo: “Eu coloquei você como luz para os outros povos, a fim de que você leve a salvação ao mundo inteiro.”
48 Chë ndoñe judiënga chca tmojanuena ora, puerte imojtsóyejuaye y tmojanonts̈é mënts̈á ichámuana: “Bëngbe Utabnabe palabra ts̈abá bëngbiama entsemna ca.” Y chora, chë nÿetsca tescama yomna ts̈abe vida jtsebomnama Bëngbe Bëtsá tempo tojánabacacanga, tmojanonts̈é Jesúsbeñe jtsos̈buáchiyana.
48 Quando os não judeus ouviram isso, ficaram muito alegres e começaram a dizer que a palavra do Senhor era boa. E creram todos os que tinham sido escolhidos para ter a vida eterna.
49 Y chca, nÿets chë luariñe más ents̈anga Bëngbe Bëtsabe palabra imojtsuenana.
49 A palavra do Senhor se espalhou por toda aquela região.
50 Pero chë judiënga tmojanoyebuambá, shembásengaftaca Bëngbe Bëtsá adórayënga y uámanënga, y chë pueblents̈a uámana taitángaftaca, jamama Pablo y Bernabé chabosufrima y chë luarents̈ana jtëbuacnama.
50 Mas os judeus atiçaram as mulheres não judias da alta sociedade convertidas ao Judaísmo e também os homens mais importantes da cidade. E começaram a perseguir Paulo e Barnabé e os expulsaram daquela região.
51 As, Pablo y Bernabé tbojésanshecstëtonata, judiënga jinÿanÿiyama chënga ndoñe ts̈abá tmojanmama; y chents̈ana, Iconio puebloye tbojtsanoñe.
51 Então os apóstolos sacudiram a poeira das suas sandálias, em sinal de protesto contra eles, e foram para a cidade de Icônio.
52 Pero Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga corente oyejuayënga imojtsemna, y chë Uámana Espíritu chëngbe ainaniñe corente yojtsemándaye.
52 E os cristãos de Antioquia continuaram muito alegres e cheios do Espírito Santo.

Ler em outra tradução

Comparar com outra

Estude este capítulo no WhatsApp

Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 13, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.