Atos 10
Bëngbe Bëtsa Cabëngaftaca Entsoyebuambna (KBH) vs VC
1 Cesarea pueblents̈e inamna canÿe boyabása Cornelio ca uabainá; cha inamna chë Italiano ca uabaina soldadëngbe amëndayá.
1 Havia em Cesaréia um homem, por nome Cornélio, centurião da coorte que se chamava Itálica.
2 Cornelio Bëngbe Bëtsábioye ibnarrespetana y nÿetsca chabe yebnents̈a oyenë́ngaftaca Bëngbe Bëtsá puerte imojánadorana. Becá crocénana inaquëcjnaye chë judiënga ndbomnëjémënga jujabuáchama y sempre Bëngbe Bëtsáftaca ibnéncuentaye.
2 Era religioso; ele e todos os de sua casa eram tementes a Deus. Dava muitas esmolas ao povo e orava constantemente.
3 Canÿe te, mo bëts mos̈enana ora, cha botamana tojáninÿe mo otjenayoquëcá, mënts̈á: Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel Cornelio yojtsemnoye yojtsamashjuana y tbojaniyana: —¡Cornelio ca!
3 Este homem viu claramente numa visão, pela hora nona do dia, aproximar-se dele um anjo de Deus e o chamar: Cornélio!
4 Cornelio chë ángelbioye ibojtsonÿaye y auatjananá tbojaniyana: —Taita, ¿ndayá yojtsemna ca?
4 Cornélio fixou nele os olhos e, possuído de temor, perguntou: Que há, Senhor? O anjo replicou: As tuas orações e as tuas esmolas subiram à presença de Deus como uma oferta de lembrança.
5 Chcasna, mora básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón, chë Pedro ca monduabobuatmá, moye chamuánatse.
5 Agora envia homens a Jope e faze vir aqui um certo Simão, que tem por sobrenome Pedro.
6 Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e. Chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.
6 Ele se acha hospedado em casa de Simão, um curtidor, cuja casa fica junto ao mar.
7 Chë Cornéliëbioye ibojuatsëtsaye ángel tojtsatanoñe ora, Cornelio chabe oservenënguents̈ana útata tojánachembo y canÿe soldádnaca, chabe uajabuachaná, Bëngbe Bëtsá adorayá;
7 Quando se retirou o anjo que lhe falara, chamou dois dos seus criados e um soldado temente ao Senhor, daqueles que estavam às suas ordens.
8 lempe nts̈amo yojopasacá chënga tojanacuntá y chents̈ana Jope puebloye tojanichamó.
8 Contou-lhes tudo e enviou-os a Jope.
9 Yëfsana mo nÿetsto ora, chënga benachiñe Jope béconana imojtsajnëntscuana, Pedro yebnents̈a tsbanánoye tojánas̈ëngo, Bëngbe Bëtsáftaca jencuéntama.
9 No dia seguinte, enquanto estavam em viagem e se aproximavam da cidade - pelo meio-dia -, Pedro subiu ao terraço da casa para fazer oração.
10 Becá tbojánishëntsena y jasama yojtsebos̈e; pero imojtsebopróntantscuana, Pedro mo otjenayoquëcá mënts̈á tojáninÿe:
10 Então, como sentisse fome, quis comer. Mas, enquanto lho preparavam, caiu em êxtase.
11 Celoca yojtsatëfjna y mo canÿe bëts ents̈ayëjuacá yojtsabá y nÿets canta sibients̈ana yojtsë́jonÿana.
11 Viu o céu aberto e descer uma coisa parecida com uma grande toalha que baixava do céu à terra, segura pelas quatro pontas.
12 Chë ents̈ayë́juañe imojtsemna nÿetscna bayënga, ósjojnaye bayënga y nÿetscna shlofts̈ë́ngnaca.
12 Nela havia de todos os quadrúpedes, dos répteis da terra e das aves do céu.
13 Y tojanuena canÿe oyebuambnayana mënts̈á: —Motsbaná, Pedro; mobaye y quem bayënga mose ca.
13 Uma voz lhe falou: Levanta-te, Pedro! Mata e come.
14 Chora Pedro tojánayana: —Ndoñe, ats̈be Utabná. Ats̈e ndocna te chiyáisese Moisesbe leyiñe ndoñe yondëlesenciana jasama bayënga y chë jasama ndoñe ts̈abá imomna bayënga ca.
14 Disse Pedro: De modo algum, Senhor, porque nunca comi coisa alguma profana e impura.
15 Y cachiñe tojtë́tanuena chë oyebuambnayana mënts̈á: —Bëngbe Bëtsá tojalesenciá y canÿe bayá ts̈abá jasama yomna ca tojayanëse, aca ndoñe matsjuabnana chë bayá jasama ndoñe ts̈abá yontsemna ca.
15 Esta voz lhe falou pela segunda vez: O que Deus purificou não chames tu de impuro.
16 Chë soye unga soyama chca tojanopasá chents̈ana, chë ents̈ayë́jua celoye tojtanátsjua.
16 Isto se repetiu três vezes e logo a toalha foi recolhida ao céu.
17 Pero Pedro ndoñe yontsetáts̈ëmbo nts̈amo tojaninÿcá ndayá chabiama yojtsayanama. Chëntscuana, chë Cornéliëbe ichmónënga noticiánana Simónbe yebnoca tmojánashjajna y shjoca bës̈oca imojtsobátmana.
17 Desconcertado, Pedro refletia consigo mesmo sobre o que significava a visão que tivera, quando os homens, enviados por Cornélio, se apresentaram à porta, perguntando pela casa de Simão.
18 Tmojanchembo ora, tmojanënoticiá Simón, chë Pedro ca uabobainá, chents̈e taibojatanama.
18 Eles chamaram e indagaram se ali estava hospedado Simão, com o sobrenome Pedro.
19 Pedro, ndayá tojáninÿama chabosertama yojtsenójuabnantscuana, chë Uámana Espíritu tbojaniyana: “Mouena, muents̈e mora unga boyabásenga cmontsenguá.
19 Enquanto Pedro refletia na visão, disse o Espírito: Eis aí três homens que te procuram.
20 Motsbaná, mocana matastjango y yapa ntjatenojuabnaycá chë́ngaftaca cochjá, er ats̈e chënga sënjichamó ca”.
20 Levanta-te! Desce e vai com eles sem hesitar, porque sou eu quem os enviou.
21 As Pedro tojtanastjango y chë tmojánashjajnënga tojanë́yana: —Ats̈e sëndmëna chë s̈montsenguá cha. ¿Ndáyeca moye s̈mojabo ca?
21 Pedro desceu ao encontro dos homens e disse-lhes: Aqui me tendes, sou eu a quem buscais. Qual é o motivo por que viestes aqui?
22 Chora chënga tmojanjuá: —Cornelio s̈onjichamó. Cha endmëna chë soldadëngbe amëndayá, canÿe ts̈abá mándbomna ents̈á y Bëngbe Bëtsábioye adorayá, y nÿetsca judiënga chabiama ts̈abá mondbétsoyebuambnaye. Bëngbe Bëtsabe canÿe ángel chábioye tbojabuayená nts̈amo jamana aca chábioye chacotsama, as chë ndayá cha jauyanama cojtsebomncá cha jouenama ca.
22 Responderam: O centurião Cornélio, homem justo e temente a Deus, o qual goza de excelente reputação entre todos os judeus, recebeu dum santo anjo o aviso de te mandar chamar à sua casa e de ouvir as tuas palavras.
23 As chënga tojanë́mashengo y posada tojanë́yents̈ame. Yëfsana Pedro chë unga boyabásengaftaca tojána. Básefta Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Jope pueblents̈ënga Pedro tmojantjëmbambá.
23 Então Pedro os mandou entrar e hospedou-os. No dia seguinte, levantou-se e partiu com eles, e alguns dos irmãos de Jope o acompanharam.
24 Chë inÿe yëfsana Cesarea puebloye tmojánashjajna. Chents̈e Cornelio Pédrëbiama yojtsobatmana, y Cornelio tojanë́buaja pamíllanga y ts̈abe amiguë́ngnaca chents̈e imojtsemna.
24 No outro dia chegaram a Cesaréia. Cornélio os estava esperando, tendo convidado os seus parentes e amigos mais íntimos.
25 Pedro tojánashjango ora, Cornelio tojánbocna jajébenguama y chabe shecuats̈ents̈e yojoshëntsaments̈iye cha jadórama.
25 Quando Pedro estava para entrar, Cornélio saiu a recebê-lo e prostrou-se aos seus pés para adorá-lo.
26 Pero Pédrëna tbojtanatsbaná y mënts̈á tbojaniyana: —Matëtsbaná, ats̈e cach aquëcá nÿe canÿe ents̈á sëndmëna ca.
26 Pedro, porém, o ergueu, dizendo: Levanta-te! Também eu sou um homem!
27 Pedro Cornélioftaca encuéntaye chë yebnents̈e tojánamashëngo y ba ents̈anga tojánanÿena, chents̈e tmojanójotënga.
27 E, falando com ele, entrou e achou ali muitas pessoas que se tinham reunido e disse:
28 Chora Pedro tojanë́yana: —Cach ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo chë judiëngbe leyënguiñe endayana ndoñe yondopodena canÿe judío ndoñe judío ents̈ángaftaca jenútanama y ni mo chëngbe yebnënguenache jábuachama ca. Pero Bëngbe Bëtsá s̈onjinÿinÿé ats̈e ndocna te s̈ondmëna ínÿabiama jatsjuabnayana cháftaca jenútanama ndoñe ts̈abá yondmëna ca.
28 Vós sabeis que é proibido a um judeu aproximar-se dum estrangeiro ou ir à sua casa. Todavia, Deus me mostrou que nenhum homem deve ser considerado profano ou impuro.
29 Chíyeca, s̈monjobets̈e ora, ndocá ntjatichamcá nÿe sënjabo ca.
29 Por isso vim sem hesitar, logo que fui chamado. Pergunto, pois, por que motivo me chamastes.
30 As Cornelio tojánayana: —Canta te entsemna, camënts̈a ora, muents̈e sëndánmëna Bëngbe Bëtsáftaca encuéntaye y ndeolpe sënjinÿe ats̈be delante canÿe boyabása uabuashinÿinÿana ents̈ayaca bopormaná.
30 Disse Cornélio: Faz hoje quatro dias que estava eu a orar em minha casa, à hora nona, quando se pôs diante de mim um homem com vestes resplandecentes, que disse:
31 Cha s̈onjauyana: “Cornelio, Bëngbe Bëtsá condbétseimpadanama y chë ujabótënga condbétsëjabuachanama, Bëngbe Bëtsá ácaftaca entsoyejuá y lempe cmochanjóyeunaye ca.
31 Cornélio, a tua oração foi atendida e Deus se lembrou de tuas esmolas.
32 Básefta boyabásenga Jope bëts puebloye michamó y Simón chë Pedro ca monduabobuatmá moye chamuánatse ca. Cha posada entsebomna inÿe Simónbents̈e, chë bobáchëshiñe trabajayabe yebnents̈e, y chabe yebna mar béjaye tsachañe endmëna. Cha cmochanjauyana ndayá jamama cmojtsemna ca.”
32 Envia alguém a Jope e manda vir Simão, que tem por sobrenome Pedro. Está hospedado perto do mar em casa do curtidor Simão.
33 Chcasna, cachora sënjichamó aca jobets̈ama, y aslëpaye jabama tcojóyaunama. Y as morna, nÿetscanga Bëngbe Utabnabe delante fsë́ntseprontana jouenama lempe nts̈amo Bëngbe Bëtsá tcmojamandacá ca —cha tojánayana.
33 Por isso mandei chamar-te logo e felicito-te por teres vindo. Agora, pois, eis-nos todos reunidos na presença de Deus para ouvir tudo o que Deus te ordenou de nos dizer.
34 Pedro chora tojanonts̈é mënts̈á jóyebuambayama: —Mora ats̈e s̈ontsosertana, ndegombre Bëngbe Bëtsabiama nÿetscanga cachcá uámanënga imomnama.
34 Então Pedro tomou a palavra e disse: Em verdade, reconheço que Deus não faz distinção de pessoas,
35 Nÿets luarënguenache Bëngbe Bëtsá júbuajana cha tmojtsatschuaná y ts̈abe soyënga tmojtsamënga.
35 mas em toda nação lhe é agradável aquele que o temer e fizer o que é justo.
36 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo, Bëngbe Bëtsá Israeloca ents̈anga tojánabuayenama, ts̈abe noticiënga jtsóyebuambnayëse, chënga nÿetscanga ainaniñe ts̈abe ebionana chamotsebomnama, Jesucrístbeyeca; y cha endmëna nÿetsca ents̈angbe Utabná.
36 Deus enviou a sua palavra aos filhos de Israel, anunciando-lhes a boa nova da paz, por meio de Jesus Cristo. Este é o Senhor de todos.
37 Ts̈ëngaftanga s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo nÿets Judeoca tonjanopasama. Chë soye Galilea luaroca tojanobojats̈é, Juan ents̈anga yojanabuayiyná orscana, chënga bacna soyënga amana chamotsajbanama y chamuenábayama.
37 Vós sabeis como tudo isso aconteceu na Judéia, depois de ter começado na Galiléia, após o batismo que João pregou.
38 S̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Bëngbe Bëtsá, Jesús Nazaretocábioye tbojanábuayanama y tojanma chë Uámana Espíritu chabe ainaniñe cháuamashënguama, y tojanma Jesús corente obená chaotsemnama; y s̈mondë́tats̈ëmbo nts̈amo Jesús enjánana ents̈angbiama ts̈abe soyënga amiñe y nÿetscanga chë Satanás yojánama chamosufrimënga áshnaye, er Bëngbe Bëtsá cháftaca yojtsemna.
38 Vós sabeis como Deus ungiu a Jesus de Nazaré com o Espírito Santo e com o poder, como ele andou fazendo o bem e curando todos os oprimidos do demônio, porque Deus estava com ele.
39 “Bënga fsënjáninÿe y fsëndë́tats̈ëmbo lempe nts̈amo Jesús tojanmcá Jerusalenoca y nÿets Judea luariñe; y cha tmonjanóba, canÿe cruciñe jacrucifícase.
39 E nós somos testemunhas de tudo o que fez na terra dos judeus e em Jerusalém. Eles o mataram, suspendendo-o num madeiro.
40 Pero Bëngbe Bëtsá tonjanma unga tianoye cha cháuatayenama y bë́ngbeñe chaonÿnama.
40 Mas Deus o ressuscitou ao terceiro dia e permitiu que aparecesse,
41 Cha nÿetsca ents̈angbe delante ndoñe chenátanbocna, pero aíñe bë́ngbeñe, chë tempo Bëngbe Bëtsá s̈ojanëbuáyanënga, Jesús tojtanayenama chamuinÿama. Y tojtanayenents̈ana bënga cháftaca fsënjanse y fsënjanofs̈é.
41 não a todo o povo, mas às testemunhas que Deus havia predestinado, a nós que comemos e bebemos com ele, depois que ressuscitou.
42 Cha s̈onjichamó ents̈anga jábuayenama y jayanama ndegombre cha yomna chë Bëngbe Bëtsabe uabuayaná, chë nda obanëngbiama y ainëngbiama yochjayana ts̈abá o ndoñe ts̈abá tmonjamama.
42 Ele nos mandou pregar ao povo e testemunhar que é ele quem foi constituído por Deus juiz dos vivos e dos mortos.
43 Bëngbe Bëtsabe juabna oyebuambnayënga nÿetscanga cach Jesusbiama tmojánayana, nda Jesúsbeñe tojtsos̈buaché, chábioye Bëngbe Bëtsá chabe bacna soyëngama bochanjaperdóna, Jesusbe obenánaca ca.”
43 Dele todos os profetas dão testemunho, anunciando que todos os que nele crêem recebem o perdão dos pecados por meio de seu nome.
44 Pedro chë palabrënga cabá yojtsóyebuambnantscuana, chë Uámana Espíritu tojánamashëngo nÿetsca chë imojtsuenanëngbe ainaniñe jtsemándayama.
44 Estando Pedro ainda a falar, o Espírito Santo desceu sobre todos os que ouviam a {santa} palavra.
45 Chë judiënga Jesucrístbeñe os̈buáchiyënga Pédroftaca tmojánabënga imojenjnaná, chë Uámana Espíritu ndoñe judië́ngbeñnaca cháuamashënguama Bëngbe Bëtsá tojanmama.
45 Os fiéis da circuncisão, que tinham vindo com Pedro, profundamente se admiraram, vendo que o dom do Espírito Santo era derramado também sobre os pagãos;
46 Chënga imojtsuenana chënga inÿets̈á jtsebiayangana, chënga tempo ndmabiyañe y jtsichámuana Bëngbe Bëtsá bëts soyënga tojanmama.
46 pois eles os ouviam falar em outras línguas e glorificar a Deus.
47 Chora Pedro tojánayana: “Pero mëngna chë Uámana Espíritu tmonjóyëngacñe nts̈amo bënga tmonjoyëngacñëcá. Chcasna, ndocná queochatobenaye jamana chënga uabáinënga ndoñe chamondë́tsemnama ca.”
47 Então Pedro tomou a palavra: Porventura pode-se negar a água do batismo a estes que receberam o Espírito Santo como nós?
48 As Pedro tojanamëndá chënga jubáyama, Jesucristo jóts̈ëmbonëse. Chents̈ana chënga tmojanimpadá baseftayté chë́ngaftaca chaoquedama.
48 E mandou que fossem batizados em nome de Jesus Cristo. Rogaram-lhe então que ficasse com eles por alguns dias.
Atalhos do teclado
- Capítulo anterior←
- Próximo capítulo→
- Versículo anteriork
- Próximo versículoj
- Limpar seleçãoEsc
- Esta ajuda?
Estude este capítulo no WhatsApp
Peça à IA da Bíblia Fala para explicar Atos 10, comparar traduções ou montar um estudo — tudo direto pelo WhatsApp.